صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3759

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3760

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3761

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3762

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3763مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3763

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3764صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3764

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3765ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3765

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3766

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3767

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3768

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3769

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3770

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3771

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3772

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3773

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3774دمید صبح، هوای شراب باید کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3774

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3775رسید موسم گل ترک کار باید کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3775

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3776

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3777

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3778

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3779

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3780

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3781

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3782

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3783ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3783

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3784

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3785

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3786

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3787

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3788

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3789

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3790

4 اشعار

غزل شمارهٔ 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3791

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3792دل شکسته من درد را دوا گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3792

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3793عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3793

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3794ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3794

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3795

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3796

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3797

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3798

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3799

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3800

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3801به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3801

19 اشعار

غزل شمارهٔ 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3802

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3803

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3804دل مرا نگه گرم یار می سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3804

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3805

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3806

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3807

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3808

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3759–ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

غزل شمارهٔ 3760–تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

غزل شمارهٔ 3761–خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد

غزل شمارهٔ 3762–فروغ روی تو چون از نقاب می گذرد

غزل شمارهٔ 3763–مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3764–صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3765–ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 3766–ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3767–همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کرد

غزل شمارهٔ 3768–ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3769–قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3770–به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3771–حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3772–سبکروی که ز سرپا نمی تواند کرد

غزل شمارهٔ 3773–وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

غزل شمارهٔ 3774–دمید صبح، هوای شراب باید کرد

غزل شمارهٔ 3775–رسید موسم گل ترک کار باید کرد

غزل شمارهٔ 3776–ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

غزل شمارهٔ 3777–ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرد

غزل شمارهٔ 3778–نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

غزل شمارهٔ 3779–شکوفه مغز شعور مرا پریشان کرد

غزل شمارهٔ 3780–نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3781–علاج غم به می خوشگوار نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3782–تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3783–ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3784–مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

غزل شمارهٔ 3785–اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

غزل شمارهٔ 3786–اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

غزل شمارهٔ 3787–به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

غزل شمارهٔ 3788–ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد

غزل شمارهٔ 3789–دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

غزل شمارهٔ 3790–دم مسیح دل دردمند ما نخورد

غزل شمارهٔ 3791–ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

غزل شمارهٔ 3792–دل شکسته من درد را دوا گیرد

غزل شمارهٔ 3793–عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟

غزل شمارهٔ 3794–ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد

غزل شمارهٔ 3795–غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3796–ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3797–ز ناقصان خرد من کمال می گیرد

غزل شمارهٔ 3798–ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

غزل شمارهٔ 3799–نه پشت پای بر اندیشه می توانم زد

غزل شمارهٔ 3800–ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

غزل شمارهٔ 3801–به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟

غزل شمارهٔ 3802–چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

غزل شمارهٔ 3803–بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد

غزل شمارهٔ 3804–دل مرا نگه گرم یار می سازد

غزل شمارهٔ 3805–کسی که خرده خود صرف باده می سازد

غزل شمارهٔ 3806–ز آه من دل سنگین یار می لرزد

غزل شمارهٔ 3807–دل شکسته عاشق به آه می لرزد

غزل شمارهٔ 3808–ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزد

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3759–ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

غزل شمارهٔ 3760–تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

غزل شمارهٔ 3761–خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد

غزل شمارهٔ 3762–فروغ روی تو چون از نقاب می گذرد

غزل شمارهٔ 3763–مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3764–صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3765–ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 3766–ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3767–همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کرد

غزل شمارهٔ 3768–ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3769–قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3770–به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3771–حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3772–سبکروی که ز سرپا نمی تواند کرد

غزل شمارهٔ 3773–وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

غزل شمارهٔ 3774–دمید صبح، هوای شراب باید کرد

غزل شمارهٔ 3775–رسید موسم گل ترک کار باید کرد

غزل شمارهٔ 3776–ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

غزل شمارهٔ 3777–ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرد

غزل شمارهٔ 3778–نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

غزل شمارهٔ 3779–شکوفه مغز شعور مرا پریشان کرد

غزل شمارهٔ 3780–نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3781–علاج غم به می خوشگوار نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3782–تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3783–ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3784–مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

غزل شمارهٔ 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

غزل شمارهٔ 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

غزل شمارهٔ 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد

غزل شمارهٔ 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذرد

غزل شمارهٔ 3763مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3764صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3765ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کرد

غزل شمارهٔ 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کرد

غزل شمارهٔ 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

غزل شمارهٔ 3774دمید صبح، هوای شراب باید کرد

غزل شمارهٔ 3775رسید موسم گل ترک کار باید کرد

غزل شمارهٔ 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

غزل شمارهٔ 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرد

غزل شمارهٔ 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

غزل شمارهٔ 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کرد

غزل شمارهٔ 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3783ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

غزل شمارهٔ 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

غزل شمارهٔ 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

غزل شمارهٔ 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

غزل شمارهٔ 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد

غزل شمارهٔ 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

غزل شمارهٔ 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورد

غزل شمارهٔ 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

غزل شمارهٔ 3792دل شکسته من درد را دوا گیرد

غزل شمارهٔ 3793عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟

غزل شمارهٔ 3794ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد

غزل شمارهٔ 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیرد

غزل شمارهٔ 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

غزل شمارهٔ 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زد

غزل شمارهٔ 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

غزل شمارهٔ 3801به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟

غزل شمارهٔ 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

غزل شمارهٔ 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد

غزل شمارهٔ 3804دل مرا نگه گرم یار می سازد

غزل شمارهٔ 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازد

غزل شمارهٔ 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزد

غزل شمارهٔ 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزد

غزل شمارهٔ 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزد

غزل شمارهٔ 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

غزل شمارهٔ 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

غزل شمارهٔ 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد

غزل شمارهٔ 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذرد

غزل شمارهٔ 3763مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3764صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3765ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کرد

غزل شمارهٔ 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کرد

غزل شمارهٔ 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

غزل شمارهٔ 3774دمید صبح، هوای شراب باید کرد

غزل شمارهٔ 3775رسید موسم گل ترک کار باید کرد

غزل شمارهٔ 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

غزل شمارهٔ 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرد

غزل شمارهٔ 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

غزل شمارهٔ 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کرد

غزل شمارهٔ 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3783ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

غزل شمارهٔ 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

غزل شمارهٔ 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

غزل شمارهٔ 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

غزل شمارهٔ 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد