صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3809

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3810

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3811

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3812

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3813

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3814

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3815

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3816

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3817

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3818

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3819

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3820

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3821

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3822

4 اشعار

غزل شمارهٔ 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3823

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3824

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3825

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3826عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3826

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3827

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3828

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3829

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3830

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3831

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3832

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3833

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3834شکوفه از افق شاخسار پیدا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3834

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3835ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3835

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3836

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3837اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3837

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3838وفا طلب زجهان فنا نباید شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3838

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3839به روی گرم تو آیینه تا برابر شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3839

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3840ز باده چهره ساقی جهان دیگر شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3840

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3841جنون من ز نسیم بهار کامل شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3841

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3842زچهره ات عرق شرم چشم حیران شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3842

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3843زگریه آینه هر دلی که روشن شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3843

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3844ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3844

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3845فغان که وحشی من مانده از رمیدن شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3845

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3846زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3846

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3847رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3847

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3848خوشم که خرده جان صرف یار جانی شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3848

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3849اگر به بیخبری یار می توانی شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3849

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3850زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3850

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3851فغان که هستی ما خرج آشنایی شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3851

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3852به خاک دیر جبینی که آشنا باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3852

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3853خوش است حس که در پرده حیا باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3853

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3854زخاکساری دل برقرار خودباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3854

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3855زانقلاب دل آسوده بیشتر باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3855

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3856خوشا دلی که دراودرد را گذر باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3856

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3857مرا که سایه خم سایه کمر باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3857

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3858فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3858

20 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3809–ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

غزل شمارهٔ 3810–نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

غزل شمارهٔ 3811–نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد

غزل شمارهٔ 3812–مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

غزل شمارهٔ 3813–به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

غزل شمارهٔ 3814–نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

غزل شمارهٔ 3815–بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

غزل شمارهٔ 3816–چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

غزل شمارهٔ 3817–ازین بساط کسی شادمانه برخیزد

غزل شمارهٔ 3818–ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد

غزل شمارهٔ 3819–به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3820–همیشه از دل من آه سرد می خیزد

غزل شمارهٔ 3821–به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3822–ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

غزل شمارهٔ 3823–به می غم از دل افگار برنمی خیزد

غزل شمارهٔ 3824–لبت ز خنده دندان نما گهر ریزد

غزل شمارهٔ 3825–ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

غزل شمارهٔ 3826–عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزد

غزل شمارهٔ 3827–ز جلوه تو دل روزگار می ریزد

غزل شمارهٔ 3828–به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3829–فغان ز سینه آسوده محشر انگیزد

غزل شمارهٔ 3830–ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟

غزل شمارهٔ 3831–شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد

غزل شمارهٔ 3832–به گرد گریه من ابر درفشان نرسد

غزل شمارهٔ 3833–ز آه کام دو عالم مرا مهیا شد

غزل شمارهٔ 3834–شکوفه از افق شاخسار پیدا شد

غزل شمارهٔ 3835–ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد

غزل شمارهٔ 3836–زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شد

غزل شمارهٔ 3837–اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد

غزل شمارهٔ 3838–وفا طلب زجهان فنا نباید شد

غزل شمارهٔ 3839–به روی گرم تو آیینه تا برابر شد

غزل شمارهٔ 3840–ز باده چهره ساقی جهان دیگر شد

غزل شمارهٔ 3841–جنون من ز نسیم بهار کامل شد

غزل شمارهٔ 3842–زچهره ات عرق شرم چشم حیران شد

غزل شمارهٔ 3843–زگریه آینه هر دلی که روشن شد

غزل شمارهٔ 3844–ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شد

غزل شمارهٔ 3845–فغان که وحشی من مانده از رمیدن شد

غزل شمارهٔ 3846–زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شد

غزل شمارهٔ 3847–رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شد

غزل شمارهٔ 3848–خوشم که خرده جان صرف یار جانی شد

غزل شمارهٔ 3849–اگر به بیخبری یار می توانی شد

غزل شمارهٔ 3850–زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شد

غزل شمارهٔ 3851–فغان که هستی ما خرج آشنایی شد

غزل شمارهٔ 3852–به خاک دیر جبینی که آشنا باشد

غزل شمارهٔ 3853–خوش است حس که در پرده حیا باشد

غزل شمارهٔ 3854–زخاکساری دل برقرار خودباشد

غزل شمارهٔ 3855–زانقلاب دل آسوده بیشتر باشد

غزل شمارهٔ 3856–خوشا دلی که دراودرد را گذر باشد

غزل شمارهٔ 3857–مرا که سایه خم سایه کمر باشد

غزل شمارهٔ 3858–فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشد

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3809–ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

غزل شمارهٔ 3810–نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

غزل شمارهٔ 3811–نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد

غزل شمارهٔ 3812–مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

غزل شمارهٔ 3813–به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

غزل شمارهٔ 3814–نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

غزل شمارهٔ 3815–بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

غزل شمارهٔ 3816–چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

غزل شمارهٔ 3817–ازین بساط کسی شادمانه برخیزد

غزل شمارهٔ 3818–ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد

غزل شمارهٔ 3819–به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3820–همیشه از دل من آه سرد می خیزد

غزل شمارهٔ 3821–به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3822–ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

غزل شمارهٔ 3823–به می غم از دل افگار برنمی خیزد

غزل شمارهٔ 3824–لبت ز خنده دندان نما گهر ریزد

غزل شمارهٔ 3825–ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

غزل شمارهٔ 3826–عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزد

غزل شمارهٔ 3827–ز جلوه تو دل روزگار می ریزد

غزل شمارهٔ 3828–به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3829–فغان ز سینه آسوده محشر انگیزد

غزل شمارهٔ 3830–ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟

غزل شمارهٔ 3831–شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد

غزل شمارهٔ 3832–به گرد گریه من ابر درفشان نرسد

غزل شمارهٔ 3833–ز آه کام دو عالم مرا مهیا شد

غزل شمارهٔ 3834–شکوفه از افق شاخسار پیدا شد

غزل شمارهٔ 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

غزل شمارهٔ 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

غزل شمارهٔ 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد

غزل شمارهٔ 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

غزل شمارهٔ 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

غزل شمارهٔ 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

غزل شمارهٔ 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

غزل شمارهٔ 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

غزل شمارهٔ 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزد

غزل شمارهٔ 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد

غزل شمارهٔ 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزد

غزل شمارهٔ 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

غزل شمارهٔ 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزد

غزل شمارهٔ 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزد

غزل شمارهٔ 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

غزل شمارهٔ 3826عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزد

غزل شمارهٔ 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزد

غزل شمارهٔ 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزد

غزل شمارهٔ 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟

غزل شمارهٔ 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد

غزل شمارهٔ 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسد

غزل شمارهٔ 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شد

غزل شمارهٔ 3834شکوفه از افق شاخسار پیدا شد

غزل شمارهٔ 3835ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد

غزل شمارهٔ 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شد

غزل شمارهٔ 3837اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد

غزل شمارهٔ 3838وفا طلب زجهان فنا نباید شد

غزل شمارهٔ 3839به روی گرم تو آیینه تا برابر شد

غزل شمارهٔ 3840ز باده چهره ساقی جهان دیگر شد

غزل شمارهٔ 3841جنون من ز نسیم بهار کامل شد

غزل شمارهٔ 3842زچهره ات عرق شرم چشم حیران شد

غزل شمارهٔ 3843زگریه آینه هر دلی که روشن شد

غزل شمارهٔ 3844ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شد

غزل شمارهٔ 3845فغان که وحشی من مانده از رمیدن شد

غزل شمارهٔ 3846زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شد

غزل شمارهٔ 3847رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شد

غزل شمارهٔ 3848خوشم که خرده جان صرف یار جانی شد

غزل شمارهٔ 3849اگر به بیخبری یار می توانی شد

غزل شمارهٔ 3850زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شد

غزل شمارهٔ 3851فغان که هستی ما خرج آشنایی شد

غزل شمارهٔ 3852به خاک دیر جبینی که آشنا باشد

غزل شمارهٔ 3853خوش است حس که در پرده حیا باشد

غزل شمارهٔ 3854زخاکساری دل برقرار خودباشد

غزل شمارهٔ 3855زانقلاب دل آسوده بیشتر باشد

غزل شمارهٔ 3856خوشا دلی که دراودرد را گذر باشد

غزل شمارهٔ 3857مرا که سایه خم سایه کمر باشد

غزل شمارهٔ 3858فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشد

غزل شمارهٔ 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

غزل شمارهٔ 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

غزل شمارهٔ 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد

غزل شمارهٔ 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

غزل شمارهٔ 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

غزل شمارهٔ 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

غزل شمارهٔ 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

غزل شمارهٔ 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

غزل شمارهٔ 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزد

غزل شمارهٔ 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد

غزل شمارهٔ 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزد

غزل شمارهٔ 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

غزل شمارهٔ 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزد

غزل شمارهٔ 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزد

غزل شمارهٔ 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

غزل شمارهٔ 3826عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزد

غزل شمارهٔ 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزد

غزل شمارهٔ 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزد

غزل شمارهٔ 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟

غزل شمارهٔ 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد

غزل شمارهٔ 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسد

غزل شمارهٔ 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شد

غزل شمارهٔ 3834شکوفه از افق شاخسار پیدا شد

غزل شمارهٔ 3835ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد

غزل شمارهٔ 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شد

غزل شمارهٔ 3837اگر چنین سخن ما بلند خواهد شد

غزل شمارهٔ 3838وفا طلب زجهان فنا نباید شد