صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اصناف
  2. »غزل
  3. »صائب / دیوان اشعار

صنف کے تحت کتاب

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صنفِ غزل کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

6962 نظمیں

نظمیں

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اصناف
  3. »غزل
  4. »صائب / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3709–کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3709

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3710–ترا کسی که به گلگشت بوستان آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3710

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3711–جز آن دهن که ازو خنده سر برون آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3711

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3712–چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3712

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3713–فروغ ذره به چشم من آب می آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3713

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3714–نظاره لب میگون خمار می آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3714

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3715–چه نکهت است که باد بهار می آرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3715

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3716–کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3716

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3717–نشاط عالم فانی ملال می‌آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3717

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3718–جواب نامه ما را صبا نمی آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3718

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3719–چنان کز آن لب خامش عتاب می بارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3719

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3720–طراوتی که ز رخسار یار می بارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3720

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3721–درشتی از فلک شیشه رنگ می بارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3721

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3722–درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3722

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3723–کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3723

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3724–اگر چه قامت سرو اعتدال را دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3724

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3725–که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3725

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3726–غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3726

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3727–چه وسعت است که این بحر پرگهر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3727

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3728–ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3728

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3729–تمام رس نبود باده ای که کف دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3729

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3730–هنوز نرگس او مستی ازل دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3730

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3731–ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3731

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3732–گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3732

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3733–کناره گرد خطرهای بیکران دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3733

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3734–دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3734

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3735–ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3735

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3736–خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3736

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3737–همین نه فاخته در سر هوای او دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3737

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3738–چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3738

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3739–گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3739

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3740–کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3740

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3741–درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3741

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3742–شراب روز دل لاله را سیه دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3742

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3743–خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3743

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3744–شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3744

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3745–صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3745

4 اشعار

غزل شمارهٔ 3746–به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3746

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3747–خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3747

آڈیو
8 اشعار

غزل شمارهٔ 3748–چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3748

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3749–چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3749

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3750–سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3750

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3751–فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3751

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3752–درین بهار به گلزار رفتنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3752

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3753–ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3753

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3754–عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3754

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3755–قدم به چشم من خاکسار نگذارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3755

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3756–به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3756

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3757–چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3757

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3758–بیاض گردن او دست من ز کار برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3758

آڈیو
5 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 74
  6. 75
  7. 76
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ