صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3709کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3709

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3710

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3711جز آن دهن که ازو خنده سر برون آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3711

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3712

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3713فروغ ذره به چشم من آب می آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3713

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3714نظاره لب میگون خمار می آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3714

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3715

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3716

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3717نشاط عالم فانی ملال می‌آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3717

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3718جواب نامه ما را صبا نمی آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3718

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3719چنان کز آن لب خامش عتاب می بارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3719

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3720طراوتی که ز رخسار یار می بارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3720

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می بارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3721

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3722درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3722

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3723

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3724

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3725که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3725

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3726

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3727چه وسعت است که این بحر پرگهر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3727

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3728

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3729تمام رس نبود باده ای که کف دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3729

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3730هنوز نرگس او مستی ازل دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3730

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3731ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3731

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3732گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3732

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3733کناره گرد خطرهای بیکران دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3733

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3734دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3734

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3735ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3735

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3736

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3737همین نه فاخته در سر هوای او دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3737

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3738

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3739گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3739

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3740کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3740

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3741درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3741

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3742شراب روز دل لاله را سیه دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3742

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3743

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3744شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3744

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3745صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3745

4 اشعار

غزل شمارهٔ 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3746

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3747خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3747

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3748

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3749

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3750

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3751فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3751

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3752درین بهار به گلزار رفتنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3752

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3753

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3754عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3754

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3755قدم به چشم من خاکسار نگذارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3755

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3756

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3757چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3757

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3758بیاض گردن او دست من ز کار برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3758

آڈیو

5 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3709–کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد

غزل شمارهٔ 3710–ترا کسی که به گلگشت بوستان آرد

غزل شمارهٔ 3711–جز آن دهن که ازو خنده سر برون آرد

غزل شمارهٔ 3712–چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟

غزل شمارهٔ 3713–فروغ ذره به چشم من آب می آرد

غزل شمارهٔ 3714–نظاره لب میگون خمار می آرد

غزل شمارهٔ 3715–چه نکهت است که باد بهار می آرد؟

غزل شمارهٔ 3716–کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟

غزل شمارهٔ 3717–نشاط عالم فانی ملال می‌آرد

غزل شمارهٔ 3718–جواب نامه ما را صبا نمی آرد

غزل شمارهٔ 3719–چنان کز آن لب خامش عتاب می بارد

غزل شمارهٔ 3720–طراوتی که ز رخسار یار می بارد

غزل شمارهٔ 3721–درشتی از فلک شیشه رنگ می بارد

غزل شمارهٔ 3722–درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد

غزل شمارهٔ 3723–کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟

غزل شمارهٔ 3724–اگر چه قامت سرو اعتدال را دارد

غزل شمارهٔ 3725–که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟

غزل شمارهٔ 3726–غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟

غزل شمارهٔ 3727–چه وسعت است که این بحر پرگهر دارد

غزل شمارهٔ 3728–ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد

غزل شمارهٔ 3729–تمام رس نبود باده ای که کف دارد

غزل شمارهٔ 3730–هنوز نرگس او مستی ازل دارد

غزل شمارهٔ 3731–ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارد

غزل شمارهٔ 3732–گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

غزل شمارهٔ 3733–کناره گرد خطرهای بیکران دارد

غزل شمارهٔ 3734–دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

غزل شمارهٔ 3735–ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

غزل شمارهٔ 3736–خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

غزل شمارهٔ 3737–همین نه فاخته در سر هوای او دارد

غزل شمارهٔ 3738–چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

غزل شمارهٔ 3739–گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

غزل شمارهٔ 3740–کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

غزل شمارهٔ 3741–درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

غزل شمارهٔ 3742–شراب روز دل لاله را سیه دارد

غزل شمارهٔ 3743–خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

غزل شمارهٔ 3744–شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

غزل شمارهٔ 3745–صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

غزل شمارهٔ 3746–به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

غزل شمارهٔ 3747–خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

غزل شمارهٔ 3748–چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

غزل شمارهٔ 3749–چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

غزل شمارهٔ 3750–سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

غزل شمارهٔ 3751–فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

غزل شمارهٔ 3752–درین بهار به گلزار رفتنی دارد

غزل شمارهٔ 3753–ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

غزل شمارهٔ 3754–عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

غزل شمارهٔ 3755–قدم به چشم من خاکسار نگذارد

غزل شمارهٔ 3756–به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

غزل شمارهٔ 3757–چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

غزل شمارهٔ 3758–بیاض گردن او دست من ز کار برد

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3709–کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد

غزل شمارهٔ 3710–ترا کسی که به گلگشت بوستان آرد

غزل شمارهٔ 3711–جز آن دهن که ازو خنده سر برون آرد

غزل شمارهٔ 3712–چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟

غزل شمارهٔ 3713–فروغ ذره به چشم من آب می آرد

غزل شمارهٔ 3714–نظاره لب میگون خمار می آرد

غزل شمارهٔ 3715–چه نکهت است که باد بهار می آرد؟

غزل شمارهٔ 3716–کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟

غزل شمارهٔ 3717–نشاط عالم فانی ملال می‌آرد

غزل شمارهٔ 3718–جواب نامه ما را صبا نمی آرد

غزل شمارهٔ 3719–چنان کز آن لب خامش عتاب می بارد

غزل شمارهٔ 3720–طراوتی که ز رخسار یار می بارد

غزل شمارهٔ 3721–درشتی از فلک شیشه رنگ می بارد

غزل شمارهٔ 3722–درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد

غزل شمارهٔ 3723–کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟

غزل شمارهٔ 3724–اگر چه قامت سرو اعتدال را دارد

غزل شمارهٔ 3725–که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟

غزل شمارهٔ 3726–غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟

غزل شمارهٔ 3727–چه وسعت است که این بحر پرگهر دارد

غزل شمارهٔ 3728–ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد

غزل شمارهٔ 3729–تمام رس نبود باده ای که کف دارد

غزل شمارهٔ 3730–هنوز نرگس او مستی ازل دارد

غزل شمارهٔ 3731–ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارد

غزل شمارهٔ 3732–گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

غزل شمارهٔ 3733–کناره گرد خطرهای بیکران دارد

غزل شمارهٔ 3734–دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

غزل شمارهٔ 3709کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد

غزل شمارهٔ 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آرد

غزل شمارهٔ 3711جز آن دهن که ازو خنده سر برون آرد

غزل شمارهٔ 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟

غزل شمارهٔ 3713فروغ ذره به چشم من آب می آرد

غزل شمارهٔ 3714نظاره لب میگون خمار می آرد

غزل شمارهٔ 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟

غزل شمارهٔ 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟

غزل شمارهٔ 3717نشاط عالم فانی ملال می‌آرد

غزل شمارهٔ 3718جواب نامه ما را صبا نمی آرد

غزل شمارهٔ 3719چنان کز آن لب خامش عتاب می بارد

غزل شمارهٔ 3720طراوتی که ز رخسار یار می بارد

غزل شمارهٔ 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می بارد

غزل شمارهٔ 3722درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد

غزل شمارهٔ 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟

غزل شمارهٔ 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را دارد

غزل شمارهٔ 3725که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟

غزل شمارهٔ 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟

غزل شمارهٔ 3727چه وسعت است که این بحر پرگهر دارد

غزل شمارهٔ 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد

غزل شمارهٔ 3729تمام رس نبود باده ای که کف دارد

غزل شمارهٔ 3730هنوز نرگس او مستی ازل دارد

غزل شمارهٔ 3731ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارد

غزل شمارهٔ 3732گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

غزل شمارهٔ 3733کناره گرد خطرهای بیکران دارد

غزل شمارهٔ 3734دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

غزل شمارهٔ 3735ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

غزل شمارهٔ 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

غزل شمارهٔ 3737همین نه فاخته در سر هوای او دارد

غزل شمارهٔ 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

غزل شمارهٔ 3739گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

غزل شمارهٔ 3740کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

غزل شمارهٔ 3741درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

غزل شمارهٔ 3742شراب روز دل لاله را سیه دارد

غزل شمارهٔ 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

غزل شمارهٔ 3744شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

غزل شمارهٔ 3745صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

غزل شمارهٔ 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

غزل شمارهٔ 3747خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

غزل شمارهٔ 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

غزل شمارهٔ 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

غزل شمارهٔ 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

غزل شمارهٔ 3751فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

غزل شمارهٔ 3752درین بهار به گلزار رفتنی دارد

غزل شمارهٔ 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

غزل شمارهٔ 3754عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

غزل شمارهٔ 3755قدم به چشم من خاکسار نگذارد

غزل شمارهٔ 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

غزل شمارهٔ 3757چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

غزل شمارهٔ 3758بیاض گردن او دست من ز کار برد

غزل شمارهٔ 3709کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد

غزل شمارهٔ 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آرد

غزل شمارهٔ 3711جز آن دهن که ازو خنده سر برون آرد

غزل شمارهٔ 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟

غزل شمارهٔ 3713فروغ ذره به چشم من آب می آرد

غزل شمارهٔ 3714نظاره لب میگون خمار می آرد

غزل شمارهٔ 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟

غزل شمارهٔ 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟

غزل شمارهٔ 3717نشاط عالم فانی ملال می‌آرد

غزل شمارهٔ 3718جواب نامه ما را صبا نمی آرد

غزل شمارهٔ 3719چنان کز آن لب خامش عتاب می بارد

غزل شمارهٔ 3720طراوتی که ز رخسار یار می بارد

غزل شمارهٔ 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می بارد

غزل شمارهٔ 3722درین چمن سرسبز آن برهنه پا دارد

غزل شمارهٔ 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟

غزل شمارهٔ 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را دارد

غزل شمارهٔ 3725که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟

غزل شمارهٔ 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟

غزل شمارهٔ 3727چه وسعت است که این بحر پرگهر دارد

غزل شمارهٔ 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب بردارد

غزل شمارهٔ 3729تمام رس نبود باده ای که کف دارد

غزل شمارهٔ 3730هنوز نرگس او مستی ازل دارد

غزل شمارهٔ 3731ز نقشهای غریب آنچه جام جم دارد

غزل شمارهٔ 3732گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

غزل شمارهٔ 3733کناره گرد خطرهای بیکران دارد

غزل شمارهٔ 3734دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

غزل شمارهٔ 3735ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

غزل شمارهٔ 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

غزل شمارهٔ 3737همین نه فاخته در سر هوای او دارد

غزل شمارهٔ 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟