صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3258حسن در هر نگهی عالم دیگر گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3258

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3259هرکه باریک شد از فکر، سخنور گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3259

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3260نیست ممکن که دل ما ز وفا برگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3260

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3261چه بهشتی است که یارم ز سفر برگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3261

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3262که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3262

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3263که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3263

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3264در واکرده، در بسته ز دربان گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3264

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3265خواب هرکس ز خیال تو پریشان گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3265

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3266دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3266

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3267چشم شوخ تو چو بر همزن مژگان گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3267

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3268نخل قد تو به باغی که خرامان گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3268

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3269سر شوریده ز تسلیم به سامان گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3269

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3270نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3270

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3271چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3271

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3272گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3272

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3273گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3273

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3274منحرف از نگه آن قبله ابرو گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3274

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3275از نظر بازی من چشم سخنگو گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3275

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3276وقت ارباب دل آشفته به مویی گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3276

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3277عقده چون وقت رسد عقده‌گشا می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3277

20 اشعار

غزل شمارهٔ 3278هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3278

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3279دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3279

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3280دل هرکس که مقید به هوس می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3280

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3281سر ارباب جدل خرج زبان می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3281

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3282راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3282

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3283دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3283

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3284

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3285اشک دریادل ما گرد جهان می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3285

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3286صبر در عشق ز دلها سفری می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3286

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3287کوه در بادیه شوق کمر می‌بندد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3287

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3288غنچه باغ حیا سر به گریبان خندد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3288

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3289دل سنگین ترا هر که به انصاف آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3289

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3290کلفت از سینه می ناب برون می آرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3290

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3291

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3292چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3292

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3293

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3294می در آن لعل گهربار تماشا دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3294

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3295

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3296

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3297آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3297

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3298چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3298

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3299مرهم زخم مرا شور محبت دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3299

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3300سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3300

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3301

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3302سخنی کز دل بیتاب بود پردارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3302

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3303عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3303

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3304می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3304

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3305حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3305

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3306رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3306

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3307خصم را عقل مقید به تحمل دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3307

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3258–حسن در هر نگهی عالم دیگر گردد

غزل شمارهٔ 3259–هرکه باریک شد از فکر، سخنور گردد

غزل شمارهٔ 3260–نیست ممکن که دل ما ز وفا برگردد

غزل شمارهٔ 3261–چه بهشتی است که یارم ز سفر برگردد

غزل شمارهٔ 3262–که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

غزل شمارهٔ 3263–که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

غزل شمارهٔ 3264–در واکرده، در بسته ز دربان گردد

غزل شمارهٔ 3265–خواب هرکس ز خیال تو پریشان گردد

غزل شمارهٔ 3266–دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟

غزل شمارهٔ 3267–چشم شوخ تو چو بر همزن مژگان گردد

غزل شمارهٔ 3268–نخل قد تو به باغی که خرامان گردد

غزل شمارهٔ 3269–سر شوریده ز تسلیم به سامان گردد

غزل شمارهٔ 3270–نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟

غزل شمارهٔ 3271–چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گردد

غزل شمارهٔ 3272–گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

غزل شمارهٔ 3273–گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

غزل شمارهٔ 3274–منحرف از نگه آن قبله ابرو گردد

غزل شمارهٔ 3275–از نظر بازی من چشم سخنگو گردد

غزل شمارهٔ 3276–وقت ارباب دل آشفته به مویی گردد

غزل شمارهٔ 3277–عقده چون وقت رسد عقده‌گشا می‌گردد

غزل شمارهٔ 3278–هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گردد

غزل شمارهٔ 3279–دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردد

غزل شمارهٔ 3280–دل هرکس که مقید به هوس می گردد

غزل شمارهٔ 3281–سر ارباب جدل خرج زبان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3282–راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 3283–دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3284–آدمی پیر چو شد حرص جوان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3285–اشک دریادل ما گرد جهان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3286–صبر در عشق ز دلها سفری می گردد

غزل شمارهٔ 3287–کوه در بادیه شوق کمر می‌بندد

غزل شمارهٔ 3288–غنچه باغ حیا سر به گریبان خندد

غزل شمارهٔ 3289–دل سنگین ترا هر که به انصاف آرد

غزل شمارهٔ 3290–کلفت از سینه می ناب برون می آرد

غزل شمارهٔ 3291–تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد

غزل شمارهٔ 3292–چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد

غزل شمارهٔ 3293–دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

غزل شمارهٔ 3294–می در آن لعل گهربار تماشا دارد

غزل شمارهٔ 3295–عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3296–از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3297–آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد

غزل شمارهٔ 3298–چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

غزل شمارهٔ 3299–مرهم زخم مرا شور محبت دارد

غزل شمارهٔ 3300–سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

غزل شمارهٔ 3301–شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

غزل شمارهٔ 3302–سخنی کز دل بیتاب بود پردارد

غزل شمارهٔ 3303–عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد

غزل شمارهٔ 3304–می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

غزل شمارهٔ 3305–حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

غزل شمارهٔ 3306–رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟

غزل شمارهٔ 3307–خصم را عقل مقید به تحمل دارد

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3258–حسن در هر نگهی عالم دیگر گردد

غزل شمارهٔ 3259–هرکه باریک شد از فکر، سخنور گردد

غزل شمارهٔ 3260–نیست ممکن که دل ما ز وفا برگردد

غزل شمارهٔ 3261–چه بهشتی است که یارم ز سفر برگردد

غزل شمارهٔ 3262–که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

غزل شمارهٔ 3263–که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

غزل شمارهٔ 3264–در واکرده، در بسته ز دربان گردد

غزل شمارهٔ 3265–خواب هرکس ز خیال تو پریشان گردد

غزل شمارهٔ 3266–دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟

غزل شمارهٔ 3267–چشم شوخ تو چو بر همزن مژگان گردد

غزل شمارهٔ 3268–نخل قد تو به باغی که خرامان گردد

غزل شمارهٔ 3269–سر شوریده ز تسلیم به سامان گردد

غزل شمارهٔ 3270–نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟

غزل شمارهٔ 3271–چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گردد

غزل شمارهٔ 3272–گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

غزل شمارهٔ 3273–گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

غزل شمارهٔ 3274–منحرف از نگه آن قبله ابرو گردد

غزل شمارهٔ 3275–از نظر بازی من چشم سخنگو گردد

غزل شمارهٔ 3276–وقت ارباب دل آشفته به مویی گردد

غزل شمارهٔ 3277–عقده چون وقت رسد عقده‌گشا می‌گردد

غزل شمارهٔ 3278–هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گردد

غزل شمارهٔ 3279–دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردد

غزل شمارهٔ 3280–دل هرکس که مقید به هوس می گردد

غزل شمارهٔ 3281–سر ارباب جدل خرج زبان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3282–راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 3283–دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3258حسن در هر نگهی عالم دیگر گردد

غزل شمارهٔ 3259هرکه باریک شد از فکر، سخنور گردد

غزل شمارهٔ 3260نیست ممکن که دل ما ز وفا برگردد

غزل شمارهٔ 3261چه بهشتی است که یارم ز سفر برگردد

غزل شمارهٔ 3262که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

غزل شمارهٔ 3263که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

غزل شمارهٔ 3264در واکرده، در بسته ز دربان گردد

غزل شمارهٔ 3265خواب هرکس ز خیال تو پریشان گردد

غزل شمارهٔ 3266دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟

غزل شمارهٔ 3267چشم شوخ تو چو بر همزن مژگان گردد

غزل شمارهٔ 3268نخل قد تو به باغی که خرامان گردد

غزل شمارهٔ 3269سر شوریده ز تسلیم به سامان گردد

غزل شمارهٔ 3270نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟

غزل شمارهٔ 3271چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گردد

غزل شمارهٔ 3272گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

غزل شمارهٔ 3273گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

غزل شمارهٔ 3274منحرف از نگه آن قبله ابرو گردد

غزل شمارهٔ 3275از نظر بازی من چشم سخنگو گردد

غزل شمارهٔ 3276وقت ارباب دل آشفته به مویی گردد

غزل شمارهٔ 3277عقده چون وقت رسد عقده‌گشا می‌گردد

غزل شمارهٔ 3278هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گردد

غزل شمارهٔ 3279دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردد

غزل شمارهٔ 3280دل هرکس که مقید به هوس می گردد

غزل شمارهٔ 3281سر ارباب جدل خرج زبان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3282راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 3283دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3285اشک دریادل ما گرد جهان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3286صبر در عشق ز دلها سفری می گردد

غزل شمارهٔ 3287کوه در بادیه شوق کمر می‌بندد

غزل شمارهٔ 3288غنچه باغ حیا سر به گریبان خندد

غزل شمارهٔ 3289دل سنگین ترا هر که به انصاف آرد

غزل شمارهٔ 3290کلفت از سینه می ناب برون می آرد

غزل شمارهٔ 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد

غزل شمارهٔ 3292چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد

غزل شمارهٔ 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

غزل شمارهٔ 3294می در آن لعل گهربار تماشا دارد

غزل شمارهٔ 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3297آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد

غزل شمارهٔ 3298چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

غزل شمارهٔ 3299مرهم زخم مرا شور محبت دارد

غزل شمارهٔ 3300سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

غزل شمارهٔ 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

غزل شمارهٔ 3302سخنی کز دل بیتاب بود پردارد

غزل شمارهٔ 3303عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد

غزل شمارهٔ 3304می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

غزل شمارهٔ 3305حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

غزل شمارهٔ 3306رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟

غزل شمارهٔ 3307خصم را عقل مقید به تحمل دارد

غزل شمارهٔ 3258حسن در هر نگهی عالم دیگر گردد

غزل شمارهٔ 3259هرکه باریک شد از فکر، سخنور گردد

غزل شمارهٔ 3260نیست ممکن که دل ما ز وفا برگردد

غزل شمارهٔ 3261چه بهشتی است که یارم ز سفر برگردد

غزل شمارهٔ 3262که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

غزل شمارهٔ 3263که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟

غزل شمارهٔ 3264در واکرده، در بسته ز دربان گردد

غزل شمارهٔ 3265خواب هرکس ز خیال تو پریشان گردد

غزل شمارهٔ 3266دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟

غزل شمارهٔ 3267چشم شوخ تو چو بر همزن مژگان گردد

غزل شمارهٔ 3268نخل قد تو به باغی که خرامان گردد

غزل شمارهٔ 3269سر شوریده ز تسلیم به سامان گردد

غزل شمارهٔ 3270نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟

غزل شمارهٔ 3271چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گردد

غزل شمارهٔ 3272گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

غزل شمارهٔ 3273گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد

غزل شمارهٔ 3274منحرف از نگه آن قبله ابرو گردد

غزل شمارهٔ 3275از نظر بازی من چشم سخنگو گردد

غزل شمارهٔ 3276وقت ارباب دل آشفته به مویی گردد

غزل شمارهٔ 3277عقده چون وقت رسد عقده‌گشا می‌گردد

غزل شمارهٔ 3278هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گردد

غزل شمارهٔ 3279دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردد

غزل شمارهٔ 3280دل هرکس که مقید به هوس می گردد

غزل شمارهٔ 3281سر ارباب جدل خرج زبان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3282راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 3283دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3285اشک دریادل ما گرد جهان می‌گردد

غزل شمارهٔ 3286صبر در عشق ز دلها سفری می گردد

غزل شمارهٔ 3287کوه در بادیه شوق کمر می‌بندد