صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1552صبح دولت می دمد یا خود رخ جانانست این

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1552

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1553ای به کویت هر سحرگه جای تنها ماندگان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1553

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1554باش تا مشکت ز برگ یاسمین آید برون

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1554

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1555دوش سرمست آن نگار نازنین آمد برون

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1555

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1556نام گل بردن به پیشت بر زبان آید گران

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1556

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1557عافیت را در همه عالم نمی یابم نشان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1557

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1558آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1558

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1559جان من از بیدلان، آخر گهی یادی بکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1559

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1560چشم را در ملک خوبی شحنه بیداد کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1560

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1561عاشقان را گه گهی از رخ نوایی تازه کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1561

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1562تُرک من بر عزم رفتن تیر در ترکش مکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1562

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1563ناز در چشم و کرشمه در سر ابرو مکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1563

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1564بی وفا یارا، چنین هم بی وفاداری مکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1564

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1565تا کی، ای مه روی، کین انگیختن؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1565

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1566خویش را در کوی بی خویشی فگن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1566

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1567عمر برفت و نرفت عشق ز سودای من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1567

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1568ای دل از آنها که رفت، گر بتوانی مکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1568

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1569از شب گیسوی تست روشنی روز من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1569

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1570ای دل به چشم عبرت نظارهٔ جهان کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1570

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1571یک ره ز در برون آ، قصد هزار جان کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1571

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1572تا چند کوشی آخر در خون بی‌گناهان‌؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1572

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1573ای دور مانده از نظر دورماندگان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1573

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1574ای تیغ بر کشیده چو مردم کشندگان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1574

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1575ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1575

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1576ای باد، بوی یار بدین مبتلا رسان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1576

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1577برداشتن نظر ز نگاری نمی توان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1577

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1578بنشست عشق یار به جانم چنان درون

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1578

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1579دل می بری و در خم مو می کنی، مکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1579

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1580ای دیده، بیش در رخ جانان نظر مکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1580

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1581عزم برون چو مست خماری شوی، مکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1581

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1582ای دل، ز وعده کج آن شوخ یاد کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1582

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1583ای دل، علم به ملک قناعت بلند کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1583

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1584جانا، شبی به کوی غریبان مقام کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1584

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1585امروز باز شکل دگرگشت یار من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1585

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1586باز آمد آن که سوخته اوست جان من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1586

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1587ای بوده در قفای تو دایم دعای من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1587

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1588کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1588

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1589خوش است میکده، ساقی، به روی همنفسان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1589

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1590رو، ای صبا و سلامم به دلنواز رسان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1590

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1591نظر چگونه توان در همه جهان کردن؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1591

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1592صواب نیست به تو فکر حور عین کردن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1592

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1593میسر ار شود از چون تو نخل برخوردن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1593

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1594چنین که بی تو زمان نمی توان بودن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1594

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1595اگر بخواهمش آن روی دلستان دیدن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1595

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1596ز زلف تو کمر فتنه بر میان بستن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1596

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1597دلم که سوخت ز عشقش چراغ جان من است آن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1597

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1598بیار ساقی و جام شراب در گردان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1598

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1599دریغ صحبت دیرینه وفاداران

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1599

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1600آخر نگاهی بر حال ما کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1600

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1601سبزه همان و گل و صحرا همان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1601

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1552–صبح دولت می دمد یا خود رخ جانانست این

غزل شمارهٔ 1553–ای به کویت هر سحرگه جای تنها ماندگان

غزل شمارهٔ 1554–باش تا مشکت ز برگ یاسمین آید برون

غزل شمارهٔ 1555–دوش سرمست آن نگار نازنین آمد برون

غزل شمارهٔ 1556–نام گل بردن به پیشت بر زبان آید گران

غزل شمارهٔ 1557–عافیت را در همه عالم نمی یابم نشان

غزل شمارهٔ 1558–آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن

غزل شمارهٔ 1559–جان من از بیدلان، آخر گهی یادی بکن

غزل شمارهٔ 1560–چشم را در ملک خوبی شحنه بیداد کن

غزل شمارهٔ 1561–عاشقان را گه گهی از رخ نوایی تازه کن

غزل شمارهٔ 1562–تُرک من بر عزم رفتن تیر در ترکش مکن

غزل شمارهٔ 1563–ناز در چشم و کرشمه در سر ابرو مکن

غزل شمارهٔ 1564–بی وفا یارا، چنین هم بی وفاداری مکن

غزل شمارهٔ 1565–تا کی، ای مه روی، کین انگیختن؟

غزل شمارهٔ 1566–خویش را در کوی بی خویشی فگن

غزل شمارهٔ 1567–عمر برفت و نرفت عشق ز سودای من

غزل شمارهٔ 1568–ای دل از آنها که رفت، گر بتوانی مکن

غزل شمارهٔ 1569–از شب گیسوی تست روشنی روز من

غزل شمارهٔ 1570–ای دل به چشم عبرت نظارهٔ جهان کن

غزل شمارهٔ 1571–یک ره ز در برون آ، قصد هزار جان کن

غزل شمارهٔ 1572–تا چند کوشی آخر در خون بی‌گناهان‌؟

غزل شمارهٔ 1573–ای دور مانده از نظر دورماندگان

غزل شمارهٔ 1574–ای تیغ بر کشیده چو مردم کشندگان

غزل شمارهٔ 1575–ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان

غزل شمارهٔ 1576–ای باد، بوی یار بدین مبتلا رسان

غزل شمارهٔ 1577–برداشتن نظر ز نگاری نمی توان

غزل شمارهٔ 1578–بنشست عشق یار به جانم چنان درون

غزل شمارهٔ 1579–دل می بری و در خم مو می کنی، مکن

غزل شمارهٔ 1580–ای دیده، بیش در رخ جانان نظر مکن

غزل شمارهٔ 1581–عزم برون چو مست خماری شوی، مکن

غزل شمارهٔ 1582–ای دل، ز وعده کج آن شوخ یاد کن

غزل شمارهٔ 1583–ای دل، علم به ملک قناعت بلند کن

غزل شمارهٔ 1584–جانا، شبی به کوی غریبان مقام کن

غزل شمارهٔ 1585–امروز باز شکل دگرگشت یار من

غزل شمارهٔ 1586–باز آمد آن که سوخته اوست جان من

غزل شمارهٔ 1587–ای بوده در قفای تو دایم دعای من

غزل شمارهٔ 1588–کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختن

غزل شمارهٔ 1589–خوش است میکده، ساقی، به روی همنفسان

غزل شمارهٔ 1590–رو، ای صبا و سلامم به دلنواز رسان

غزل شمارهٔ 1591–نظر چگونه توان در همه جهان کردن؟

غزل شمارهٔ 1592–صواب نیست به تو فکر حور عین کردن

غزل شمارهٔ 1593–میسر ار شود از چون تو نخل برخوردن

غزل شمارهٔ 1594–چنین که بی تو زمان نمی توان بودن

غزل شمارهٔ 1595–اگر بخواهمش آن روی دلستان دیدن

غزل شمارهٔ 1596–ز زلف تو کمر فتنه بر میان بستن

غزل شمارهٔ 1597–دلم که سوخت ز عشقش چراغ جان من است آن

غزل شمارهٔ 1598–بیار ساقی و جام شراب در گردان

غزل شمارهٔ 1599–دریغ صحبت دیرینه وفاداران

غزل شمارهٔ 1600–آخر نگاهی بر حال ما کن

غزل شمارهٔ 1601–سبزه همان و گل و صحرا همان

صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1552–صبح دولت می دمد یا خود رخ جانانست این

غزل شمارهٔ 1553–ای به کویت هر سحرگه جای تنها ماندگان

غزل شمارهٔ 1554–باش تا مشکت ز برگ یاسمین آید برون

غزل شمارهٔ 1555–دوش سرمست آن نگار نازنین آمد برون

غزل شمارهٔ 1556–نام گل بردن به پیشت بر زبان آید گران

غزل شمارهٔ 1557–عافیت را در همه عالم نمی یابم نشان

غزل شمارهٔ 1558–آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن

غزل شمارهٔ 1559–جان من از بیدلان، آخر گهی یادی بکن

غزل شمارهٔ 1560–چشم را در ملک خوبی شحنه بیداد کن

غزل شمارهٔ 1561–عاشقان را گه گهی از رخ نوایی تازه کن

غزل شمارهٔ 1562–تُرک من بر عزم رفتن تیر در ترکش مکن

غزل شمارهٔ 1563–ناز در چشم و کرشمه در سر ابرو مکن

غزل شمارهٔ 1564–بی وفا یارا، چنین هم بی وفاداری مکن

غزل شمارهٔ 1565–تا کی، ای مه روی، کین انگیختن؟

غزل شمارهٔ 1566–خویش را در کوی بی خویشی فگن

غزل شمارهٔ 1567–عمر برفت و نرفت عشق ز سودای من

غزل شمارهٔ 1568–ای دل از آنها که رفت، گر بتوانی مکن

غزل شمارهٔ 1569–از شب گیسوی تست روشنی روز من

غزل شمارهٔ 1570–ای دل به چشم عبرت نظارهٔ جهان کن

غزل شمارهٔ 1571–یک ره ز در برون آ، قصد هزار جان کن

غزل شمارهٔ 1572–تا چند کوشی آخر در خون بی‌گناهان‌؟

غزل شمارهٔ 1573–ای دور مانده از نظر دورماندگان

غزل شمارهٔ 1574–ای تیغ بر کشیده چو مردم کشندگان

غزل شمارهٔ 1575–ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان

غزل شمارهٔ 1576–ای باد، بوی یار بدین مبتلا رسان

غزل شمارهٔ 1577–برداشتن نظر ز نگاری نمی توان

غزل شمارهٔ 1552صبح دولت می دمد یا خود رخ جانانست این

غزل شمارهٔ 1553ای به کویت هر سحرگه جای تنها ماندگان

غزل شمارهٔ 1554باش تا مشکت ز برگ یاسمین آید برون

غزل شمارهٔ 1555دوش سرمست آن نگار نازنین آمد برون

غزل شمارهٔ 1556نام گل بردن به پیشت بر زبان آید گران

غزل شمارهٔ 1557عافیت را در همه عالم نمی یابم نشان

غزل شمارهٔ 1558آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن

غزل شمارهٔ 1559جان من از بیدلان، آخر گهی یادی بکن

غزل شمارهٔ 1560چشم را در ملک خوبی شحنه بیداد کن

غزل شمارهٔ 1561عاشقان را گه گهی از رخ نوایی تازه کن

غزل شمارهٔ 1562تُرک من بر عزم رفتن تیر در ترکش مکن

غزل شمارهٔ 1563ناز در چشم و کرشمه در سر ابرو مکن

غزل شمارهٔ 1564بی وفا یارا، چنین هم بی وفاداری مکن

غزل شمارهٔ 1565تا کی، ای مه روی، کین انگیختن؟

غزل شمارهٔ 1566خویش را در کوی بی خویشی فگن

غزل شمارهٔ 1567عمر برفت و نرفت عشق ز سودای من

غزل شمارهٔ 1568ای دل از آنها که رفت، گر بتوانی مکن

غزل شمارهٔ 1569از شب گیسوی تست روشنی روز من

غزل شمارهٔ 1570ای دل به چشم عبرت نظارهٔ جهان کن

غزل شمارهٔ 1571یک ره ز در برون آ، قصد هزار جان کن

غزل شمارهٔ 1572تا چند کوشی آخر در خون بی‌گناهان‌؟

غزل شمارهٔ 1573ای دور مانده از نظر دورماندگان

غزل شمارهٔ 1574ای تیغ بر کشیده چو مردم کشندگان

غزل شمارهٔ 1575ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان

غزل شمارهٔ 1576ای باد، بوی یار بدین مبتلا رسان

غزل شمارهٔ 1577برداشتن نظر ز نگاری نمی توان

غزل شمارهٔ 1578بنشست عشق یار به جانم چنان درون

غزل شمارهٔ 1579دل می بری و در خم مو می کنی، مکن

غزل شمارهٔ 1580ای دیده، بیش در رخ جانان نظر مکن

غزل شمارهٔ 1581عزم برون چو مست خماری شوی، مکن

غزل شمارهٔ 1582ای دل، ز وعده کج آن شوخ یاد کن

غزل شمارهٔ 1583ای دل، علم به ملک قناعت بلند کن

غزل شمارهٔ 1584جانا، شبی به کوی غریبان مقام کن

غزل شمارهٔ 1585امروز باز شکل دگرگشت یار من

غزل شمارهٔ 1586باز آمد آن که سوخته اوست جان من

غزل شمارهٔ 1587ای بوده در قفای تو دایم دعای من

غزل شمارهٔ 1588کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختن

غزل شمارهٔ 1589خوش است میکده، ساقی، به روی همنفسان

غزل شمارهٔ 1590رو، ای صبا و سلامم به دلنواز رسان

غزل شمارهٔ 1591نظر چگونه توان در همه جهان کردن؟

غزل شمارهٔ 1592صواب نیست به تو فکر حور عین کردن

غزل شمارهٔ 1593میسر ار شود از چون تو نخل برخوردن

غزل شمارهٔ 1594چنین که بی تو زمان نمی توان بودن

غزل شمارهٔ 1595اگر بخواهمش آن روی دلستان دیدن

غزل شمارهٔ 1596ز زلف تو کمر فتنه بر میان بستن

غزل شمارهٔ 1597دلم که سوخت ز عشقش چراغ جان من است آن

غزل شمارهٔ 1598بیار ساقی و جام شراب در گردان

غزل شمارهٔ 1599دریغ صحبت دیرینه وفاداران

غزل شمارهٔ 1600آخر نگاهی بر حال ما کن

غزل شمارهٔ 1601سبزه همان و گل و صحرا همان

غزل شمارهٔ 1552صبح دولت می دمد یا خود رخ جانانست این

غزل شمارهٔ 1553ای به کویت هر سحرگه جای تنها ماندگان

غزل شمارهٔ 1554باش تا مشکت ز برگ یاسمین آید برون

غزل شمارهٔ 1555دوش سرمست آن نگار نازنین آمد برون

غزل شمارهٔ 1556نام گل بردن به پیشت بر زبان آید گران

غزل شمارهٔ 1557عافیت را در همه عالم نمی یابم نشان

غزل شمارهٔ 1558آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن

غزل شمارهٔ 1559جان من از بیدلان، آخر گهی یادی بکن

غزل شمارهٔ 1560چشم را در ملک خوبی شحنه بیداد کن

غزل شمارهٔ 1561عاشقان را گه گهی از رخ نوایی تازه کن

غزل شمارهٔ 1562تُرک من بر عزم رفتن تیر در ترکش مکن

غزل شمارهٔ 1563ناز در چشم و کرشمه در سر ابرو مکن

غزل شمارهٔ 1564بی وفا یارا، چنین هم بی وفاداری مکن

غزل شمارهٔ 1565تا کی، ای مه روی، کین انگیختن؟

غزل شمارهٔ 1566خویش را در کوی بی خویشی فگن

غزل شمارهٔ 1567عمر برفت و نرفت عشق ز سودای من

غزل شمارهٔ 1568ای دل از آنها که رفت، گر بتوانی مکن

غزل شمارهٔ 1569از شب گیسوی تست روشنی روز من

غزل شمارهٔ 1570ای دل به چشم عبرت نظارهٔ جهان کن

غزل شمارهٔ 1571یک ره ز در برون آ، قصد هزار جان کن

غزل شمارهٔ 1572تا چند کوشی آخر در خون بی‌گناهان‌؟

غزل شمارهٔ 1573ای دور مانده از نظر دورماندگان

غزل شمارهٔ 1574ای تیغ بر کشیده چو مردم کشندگان

غزل شمارهٔ 1575ای بی خبر، ز دیده بی خواب عاشقان

غزل شمارهٔ 1576ای باد، بوی یار بدین مبتلا رسان

غزل شمارهٔ 1577برداشتن نظر ز نگاری نمی توان

غزل شمارهٔ 1578بنشست عشق یار به جانم چنان درون

غزل شمارهٔ 1579دل می بری و در خم مو می کنی، مکن

غزل شمارهٔ 1580ای دیده، بیش در رخ جانان نظر مکن

غزل شمارهٔ 1581عزم برون چو مست خماری شوی، مکن