صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1953ای صد شکست زلف ترا زیر هر خمی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1953

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1954ساقی بیا که موسم عیش است و میم و یی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1954

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1955تو می روی و به نظاره تو چشم جهانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1955

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1956بسی نماند که جانی برون رود ز غریبی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1956

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1957یار است و صد کرشمه، شهر است و خوبرویی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1957

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1958ای که به چشم تو نیایم همی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1958

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1959هر کسی را هوای سیم و زری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1959

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1960دوش می گفت پیر ترسایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1960

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1961ای ز زلف تو مشک تر بویی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1961

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1962دلی دارم، اما جز افگار نی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1962

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1963مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1963

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1964ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1964

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1965لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1965

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1966بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1966

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1967دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1967

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1968من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1968

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1969صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1969

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1970نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1970

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1971سخن چون زان دو لب گویی، چه گوید انگبین باری؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1971

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1972گل آمد و همه در باغ با می و جامی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1972

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1973کشان دل تو به سوی گلی و نسترنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1973

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1974گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1974

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1975خوش آن شبها که آن جان جهان مهمان من بودی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1975

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1976نبود یار من آن را که یار داشتمی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1976

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1977ای غنچه را بر بسته لب، شکل و دهان چون تویی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1977

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1978شاه حسنی وز متاع نیکویی داری فراغی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1978

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1979نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1979

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1980ای معدن ناز، ناز تا کی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1980

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1981ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1981

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1982باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1982

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1983فتح می آید در دهلیز دولت باز کن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1983

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1984ای به هر موی شده بسته زلف دل من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1984

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1985گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1985

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1986ترک من ای من غلام روی تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1986

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1987مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1987

4 اشعار

غزل شمارهٔ 1988سوی تو دیدم ریختی خون دلم را بی گنه

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1988

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1989نشدت دل که به این دل شده مهمان آیی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1989

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1990هزار شکر خدا را که چون تو دلداری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1990

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1991رفت سرما و صبا می دهد از گل خبری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1991

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1992ترک من خونابه من بین و دست از من بشوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1992

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1993جهانی به خواب خوشست و من از غم به بیداری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1993

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1994خیالی کرده‌ام وین از خیال خود نمی‌دانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1994

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1995گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1995

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1996می شکفد گل به چمن تا ز نسیم سحری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1996

6 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1953–ای صد شکست زلف ترا زیر هر خمی

غزل شمارهٔ 1954–ساقی بیا که موسم عیش است و میم و یی

غزل شمارهٔ 1955–تو می روی و به نظاره تو چشم جهانی

غزل شمارهٔ 1956–بسی نماند که جانی برون رود ز غریبی

غزل شمارهٔ 1957–یار است و صد کرشمه، شهر است و خوبرویی

غزل شمارهٔ 1958–ای که به چشم تو نیایم همی

غزل شمارهٔ 1959–هر کسی را هوای سیم و زری

غزل شمارهٔ 1960–دوش می گفت پیر ترسایی

غزل شمارهٔ 1961–ای ز زلف تو مشک تر بویی

غزل شمارهٔ 1962–دلی دارم، اما جز افگار نی

غزل شمارهٔ 1963–مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

غزل شمارهٔ 1964–ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

غزل شمارهٔ 1965–لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

غزل شمارهٔ 1966–بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

غزل شمارهٔ 1967–دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری

غزل شمارهٔ 1968–من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

غزل شمارهٔ 1969–صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی

غزل شمارهٔ 1970–نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

غزل شمارهٔ 1971–سخن چون زان دو لب گویی، چه گوید انگبین باری؟

غزل شمارهٔ 1972–گل آمد و همه در باغ با می و جامی

غزل شمارهٔ 1973–کشان دل تو به سوی گلی و نسترنی

غزل شمارهٔ 1974–گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی

غزل شمارهٔ 1975–خوش آن شبها که آن جان جهان مهمان من بودی

غزل شمارهٔ 1976–نبود یار من آن را که یار داشتمی

غزل شمارهٔ 1977–ای غنچه را بر بسته لب، شکل و دهان چون تویی

غزل شمارهٔ 1978–شاه حسنی وز متاع نیکویی داری فراغی

غزل شمارهٔ 1979–نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

غزل شمارهٔ 1980–ای معدن ناز، ناز تا کی؟

غزل شمارهٔ 1981–ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

غزل شمارهٔ 1982–باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

غزل شمارهٔ 1983–فتح می آید در دهلیز دولت باز کن

غزل شمارهٔ 1984–ای به هر موی شده بسته زلف دل من

غزل شمارهٔ 1985–گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

غزل شمارهٔ 1986–ترک من ای من غلام روی تو

غزل شمارهٔ 1987–مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

غزل شمارهٔ 1988–سوی تو دیدم ریختی خون دلم را بی گنه

غزل شمارهٔ 1989–نشدت دل که به این دل شده مهمان آیی

غزل شمارهٔ 1990–هزار شکر خدا را که چون تو دلداری

غزل شمارهٔ 1991–رفت سرما و صبا می دهد از گل خبری

غزل شمارهٔ 1992–ترک من خونابه من بین و دست از من بشوی

غزل شمارهٔ 1993–جهانی به خواب خوشست و من از غم به بیداری

غزل شمارهٔ 1994–خیالی کرده‌ام وین از خیال خود نمی‌دانی

غزل شمارهٔ 1995–گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی

غزل شمارهٔ 1996–می شکفد گل به چمن تا ز نسیم سحری

صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1953–ای صد شکست زلف ترا زیر هر خمی

غزل شمارهٔ 1954–ساقی بیا که موسم عیش است و میم و یی

غزل شمارهٔ 1955–تو می روی و به نظاره تو چشم جهانی

غزل شمارهٔ 1956–بسی نماند که جانی برون رود ز غریبی

غزل شمارهٔ 1957–یار است و صد کرشمه، شهر است و خوبرویی

غزل شمارهٔ 1958–ای که به چشم تو نیایم همی

غزل شمارهٔ 1959–هر کسی را هوای سیم و زری

غزل شمارهٔ 1960–دوش می گفت پیر ترسایی

غزل شمارهٔ 1961–ای ز زلف تو مشک تر بویی

غزل شمارهٔ 1962–دلی دارم، اما جز افگار نی

غزل شمارهٔ 1963–مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

غزل شمارهٔ 1964–ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

غزل شمارهٔ 1965–لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

غزل شمارهٔ 1966–بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

غزل شمارهٔ 1967–دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری

غزل شمارهٔ 1968–من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

غزل شمارهٔ 1969–صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی

غزل شمارهٔ 1970–نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

غزل شمارهٔ 1971–سخن چون زان دو لب گویی، چه گوید انگبین باری؟

غزل شمارهٔ 1972–گل آمد و همه در باغ با می و جامی

غزل شمارهٔ 1973–کشان دل تو به سوی گلی و نسترنی

غزل شمارهٔ 1974–گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی

غزل شمارهٔ 1975–خوش آن شبها که آن جان جهان مهمان من بودی

غزل شمارهٔ 1976–نبود یار من آن را که یار داشتمی

غزل شمارهٔ 1977–ای غنچه را بر بسته لب، شکل و دهان چون تویی

غزل شمارهٔ 1978–شاه حسنی وز متاع نیکویی داری فراغی

غزل شمارهٔ 1979–نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

غزل شمارهٔ 1980–ای معدن ناز، ناز تا کی؟

غزل شمارهٔ 1981–ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

غزل شمارهٔ 1982–باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

غزل شمارهٔ 1983–فتح می آید در دهلیز دولت باز کن

غزل شمارهٔ 1984–ای به هر موی شده بسته زلف دل من

غزل شمارهٔ 1953ای صد شکست زلف ترا زیر هر خمی

غزل شمارهٔ 1954ساقی بیا که موسم عیش است و میم و یی

غزل شمارهٔ 1955تو می روی و به نظاره تو چشم جهانی

غزل شمارهٔ 1956بسی نماند که جانی برون رود ز غریبی

غزل شمارهٔ 1957یار است و صد کرشمه، شهر است و خوبرویی

غزل شمارهٔ 1958ای که به چشم تو نیایم همی

غزل شمارهٔ 1959هر کسی را هوای سیم و زری

غزل شمارهٔ 1960دوش می گفت پیر ترسایی

غزل شمارهٔ 1961ای ز زلف تو مشک تر بویی

غزل شمارهٔ 1962دلی دارم، اما جز افگار نی

غزل شمارهٔ 1963مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

غزل شمارهٔ 1964ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

غزل شمارهٔ 1965لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

غزل شمارهٔ 1966بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

غزل شمارهٔ 1967دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری

غزل شمارهٔ 1968من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

غزل شمارهٔ 1969صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی

غزل شمارهٔ 1970نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

غزل شمارهٔ 1971سخن چون زان دو لب گویی، چه گوید انگبین باری؟

غزل شمارهٔ 1972گل آمد و همه در باغ با می و جامی

غزل شمارهٔ 1973کشان دل تو به سوی گلی و نسترنی

غزل شمارهٔ 1974گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی

غزل شمارهٔ 1975خوش آن شبها که آن جان جهان مهمان من بودی

غزل شمارهٔ 1976نبود یار من آن را که یار داشتمی

غزل شمارهٔ 1977ای غنچه را بر بسته لب، شکل و دهان چون تویی

غزل شمارهٔ 1978شاه حسنی وز متاع نیکویی داری فراغی

غزل شمارهٔ 1979نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

غزل شمارهٔ 1980ای معدن ناز، ناز تا کی؟

غزل شمارهٔ 1981ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

غزل شمارهٔ 1982باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

غزل شمارهٔ 1983فتح می آید در دهلیز دولت باز کن

غزل شمارهٔ 1984ای به هر موی شده بسته زلف دل من

غزل شمارهٔ 1985گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

غزل شمارهٔ 1986ترک من ای من غلام روی تو

غزل شمارهٔ 1987مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

غزل شمارهٔ 1988سوی تو دیدم ریختی خون دلم را بی گنه

غزل شمارهٔ 1989نشدت دل که به این دل شده مهمان آیی

غزل شمارهٔ 1990هزار شکر خدا را که چون تو دلداری

غزل شمارهٔ 1991رفت سرما و صبا می دهد از گل خبری

غزل شمارهٔ 1992ترک من خونابه من بین و دست از من بشوی

غزل شمارهٔ 1993جهانی به خواب خوشست و من از غم به بیداری

غزل شمارهٔ 1994خیالی کرده‌ام وین از خیال خود نمی‌دانی

غزل شمارهٔ 1995گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی

غزل شمارهٔ 1996می شکفد گل به چمن تا ز نسیم سحری

غزل شمارهٔ 1953ای صد شکست زلف ترا زیر هر خمی

غزل شمارهٔ 1954ساقی بیا که موسم عیش است و میم و یی

غزل شمارهٔ 1955تو می روی و به نظاره تو چشم جهانی

غزل شمارهٔ 1956بسی نماند که جانی برون رود ز غریبی

غزل شمارهٔ 1957یار است و صد کرشمه، شهر است و خوبرویی

غزل شمارهٔ 1958ای که به چشم تو نیایم همی

غزل شمارهٔ 1959هر کسی را هوای سیم و زری

غزل شمارهٔ 1960دوش می گفت پیر ترسایی

غزل شمارهٔ 1961ای ز زلف تو مشک تر بویی

غزل شمارهٔ 1962دلی دارم، اما جز افگار نی

غزل شمارهٔ 1963مسلمانان، گرفتارم به دست نامسلمانی

غزل شمارهٔ 1964ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

غزل شمارهٔ 1965لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

غزل شمارهٔ 1966بهاری این چنین خرم، مرا آواره دل جایی

غزل شمارهٔ 1967دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری

غزل شمارهٔ 1968من اشک بیدلان را خنده می پنداشتم روزی

غزل شمارهٔ 1969صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی

غزل شمارهٔ 1970نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

غزل شمارهٔ 1971سخن چون زان دو لب گویی، چه گوید انگبین باری؟

غزل شمارهٔ 1972گل آمد و همه در باغ با می و جامی

غزل شمارهٔ 1973کشان دل تو به سوی گلی و نسترنی

غزل شمارهٔ 1974گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی

غزل شمارهٔ 1975خوش آن شبها که آن جان جهان مهمان من بودی

غزل شمارهٔ 1976نبود یار من آن را که یار داشتمی

غزل شمارهٔ 1977ای غنچه را بر بسته لب، شکل و دهان چون تویی

غزل شمارهٔ 1978شاه حسنی وز متاع نیکویی داری فراغی

غزل شمارهٔ 1979نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

غزل شمارهٔ 1980ای معدن ناز، ناز تا کی؟

غزل شمارهٔ 1981ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

غزل شمارهٔ 1982باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

غزل شمارهٔ 1983فتح می آید در دهلیز دولت باز کن

غزل شمارهٔ 1984ای به هر موی شده بسته زلف دل من

غزل شمارهٔ 1985گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

غزل شمارهٔ 1986ترک من ای من غلام روی تو

غزل شمارهٔ 1987مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

غزل شمارهٔ 1988سوی تو دیدم ریختی خون دلم را بی گنه