Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 451چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 451

14 اشعار

غزل شمارهٔ 452گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 452

12 اشعار

غزل شمارهٔ 453زبان چو کج‌ روش افتد جنون بد مست است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 453

7 اشعار

غزل شمارهٔ 454سیرابی ازین باغ هوس‌، یاس‌پرست است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 454

11 اشعار

غزل شمارهٔ 455از چمن تا انجمن جوش بهار رحمت است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 455

12 اشعار

غزل شمارهٔ 456در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 456

7 اشعار

غزل شمارهٔ 457یارب امشب آن جنون‌آشوبِ جان و دل ‌کجاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 457

12 اشعار

غزل شمارهٔ 458فنا مثالم و آیینهٔ بقا اینجاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

14 اشعار

غزل شمارهٔ 459غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

14 اشعار

غزل شمارهٔ 460سوخت دل در محفل تسلیم و از جا برنخاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 460

11 اشعار

غزل شمارهٔ 461بی‌شکست از پردهٔ سازم نوایی برنخاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 461

12 اشعار

غزل شمارهٔ 462زیر گردون طبع آزادی‌نوایی برنخاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 462

12 اشعار

غزل شمارهٔ 463تنم ز بند لباس تکلف آزاد است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 463

12 اشعار

غزل شمارهٔ 464درآن مقام‌که عرض جلال معبود است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 464

9 اشعار

غزل شمارهٔ 465هرچه از مدت هست و بود است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 465

10 اشعار

غزل شمارهٔ 466کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

12 اشعار

غزل شمارهٔ 467نیک و بدم از بخت بدانجام سفید است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 467

11 اشعار

غزل شمارهٔ 468تا نفس باقی است دردل ر‌نگ‌کلفت مضمراست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 468

12 اشعار

غزل شمارهٔ 469خاک غربت‌کیمیای مردم نیک اختر است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 469

14 اشعار

غزل شمارهٔ 470خاموشی‌ام جنونکدهٔ شور محشر است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 470

14 اشعار

غزل شمارهٔ 471در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 471

12 اشعار

غزل شمارهٔ 472دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 472

15 اشعار

غزل شمارهٔ 473شعلهٔ بی‌بال وپر سجده گر اخگر است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 473

12 اشعار

غزل شمارهٔ 474وحشت مدعا جنون ثمر است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 474

12 اشعار

غزل شمارهٔ 475به خوان لذت دنیا گزند بسیار است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 475

13 اشعار

غزل شمارهٔ 476اشک یک لحظه به مژگان بار است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 476

14 اشعار

غزل شمارهٔ 477خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 477

11 اشعار

غزل شمارهٔ 478رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 478

11 اشعار

غزل شمارهٔ 479ز دهر نقد تو جز پیچ وتاب دشوار است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 479

10 اشعار

غزل شمارهٔ 480ز گریه‌، سیریِ چشمِ پر آب دشوار است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 480

12 اشعار

غزل شمارهٔ 481اوگفتن ما وتو به هر رنگ ضرور است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 481

10 اشعار

غزل شمارهٔ 482نسیم‌گل به خموشی ترانه‌پرداز است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 482

12 اشعار

غزل شمارهٔ 483ز شور حیرت من گوش‌ عالمی باز است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 483

11 اشعار

غزل شمارهٔ 484بیا که آتش‌ِ کیفیت هوا تیز است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

12 اشعار

غزل شمارهٔ 485ز خود رمیدن ‌دل بسکه شوخی‌انگیز است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 485

10 اشعار

غزل شمارهٔ 486از حباب اینقدرم عبرت احوال بس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

10 اشعار

غزل شمارهٔ 487سفله با جاه نیزهیچکس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 487

11 اشعار

غزل شمارهٔ 488بندگی هنگامهٔ عشرت پرستیها بس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 488

11 اشعار

غزل شمارهٔ 489عشرت موهوم هستی‌کلفت دنیا بس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 489

10 اشعار

غزل شمارهٔ 490ما را به راه عشق طلب رهنما بس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 490

12 اشعار

غزل شمارهٔ 491هستی به رنگ صبح دلیل فنا بس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 491

12 اشعار

غزل شمارهٔ 492بی‌دماغی مژدهٔ پیغام‌محبوبم بس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 492

10 اشعار

غزل شمارهٔ 493سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 493

11 اشعار

غزل شمارهٔ 494بروت تافتنت‌گربه شانی هوس است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 494

10 اشعار

غزل شمارهٔ 495ز دستگاه جنون راز همتم فاش است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 495

10 اشعار

غزل شمارهٔ 496بسکه امشب بی‌توام سامان اعضا آتش است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 496

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 497آنچه‌در بال‌طلب رقص است‌، در دل آتش است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 497

10 اشعار

غزل شمارهٔ 498همت زگیر و دار جهان رم‌ کمین خوش است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 498

12 اشعار

غزل شمارهٔ 499سرمایهٔ عذر طلبم از همه بیش است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 499

9 اشعار

غزل شمارهٔ 500خنده تنها نه همین برگل و سوسن تیغ است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 500

10 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 451–چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاست

غزل شمارهٔ 452–گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

غزل شمارهٔ 453–زبان چو کج‌ روش افتد جنون بد مست است

غزل شمارهٔ 454–سیرابی ازین باغ هوس‌، یاس‌پرست است

غزل شمارهٔ 455–از چمن تا انجمن جوش بهار رحمت است

غزل شمارهٔ 456–در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است

غزل شمارهٔ 457–یارب امشب آن جنون‌آشوبِ جان و دل ‌کجاست

غزل شمارهٔ 458–فنا مثالم و آیینهٔ بقا اینجاست

غزل شمارهٔ 459–غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست

غزل شمارهٔ 460–سوخت دل در محفل تسلیم و از جا برنخاست

غزل شمارهٔ 461–بی‌شکست از پردهٔ سازم نوایی برنخاست

غزل شمارهٔ 462–زیر گردون طبع آزادی‌نوایی برنخاست

غزل شمارهٔ 463–تنم ز بند لباس تکلف آزاد است

غزل شمارهٔ 464–درآن مقام‌که عرض جلال معبود است

غزل شمارهٔ 465–هرچه از مدت هست و بود است

غزل شمارهٔ 466–کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

غزل شمارهٔ 467–نیک و بدم از بخت بدانجام سفید است

غزل شمارهٔ 468–تا نفس باقی است دردل ر‌نگ‌کلفت مضمراست

غزل شمارهٔ 469–خاک غربت‌کیمیای مردم نیک اختر است

غزل شمارهٔ 470–خاموشی‌ام جنونکدهٔ شور محشر است

غزل شمارهٔ 471–در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است

غزل شمارهٔ 472–دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است

غزل شمارهٔ 473–شعلهٔ بی‌بال وپر سجده گر اخگر است

غزل شمارهٔ 474–وحشت مدعا جنون ثمر است

غزل شمارهٔ 475–به خوان لذت دنیا گزند بسیار است

غزل شمارهٔ 476–اشک یک لحظه به مژگان بار است

غزل شمارهٔ 477–خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است

غزل شمارهٔ 478–رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است

غزل شمارهٔ 479–ز دهر نقد تو جز پیچ وتاب دشوار است

غزل شمارهٔ 480–ز گریه‌، سیریِ چشمِ پر آب دشوار است

غزل شمارهٔ 481–اوگفتن ما وتو به هر رنگ ضرور است

غزل شمارهٔ 482–نسیم‌گل به خموشی ترانه‌پرداز است

غزل شمارهٔ 483–ز شور حیرت من گوش‌ عالمی باز است

غزل شمارهٔ 484–بیا که آتش‌ِ کیفیت هوا تیز است

غزل شمارهٔ 485–ز خود رمیدن ‌دل بسکه شوخی‌انگیز است

غزل شمارهٔ 486–از حباب اینقدرم عبرت احوال بس است

غزل شمارهٔ 487–سفله با جاه نیزهیچکس است

غزل شمارهٔ 488–بندگی هنگامهٔ عشرت پرستیها بس است

غزل شمارهٔ 489–عشرت موهوم هستی‌کلفت دنیا بس است

غزل شمارهٔ 490–ما را به راه عشق طلب رهنما بس است

غزل شمارهٔ 491–هستی به رنگ صبح دلیل فنا بس است

غزل شمارهٔ 492–بی‌دماغی مژدهٔ پیغام‌محبوبم بس است

غزل شمارهٔ 493–سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس است

غزل شمارهٔ 494–بروت تافتنت‌گربه شانی هوس است

غزل شمارهٔ 495–ز دستگاه جنون راز همتم فاش است

غزل شمارهٔ 496–بسکه امشب بی‌توام سامان اعضا آتش است

غزل شمارهٔ 497–آنچه‌در بال‌طلب رقص است‌، در دل آتش است

غزل شمارهٔ 498–همت زگیر و دار جهان رم‌ کمین خوش است

غزل شمارهٔ 499–سرمایهٔ عذر طلبم از همه بیش است

غزل شمارهٔ 500–خنده تنها نه همین برگل و سوسن تیغ است

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 451–چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاست

غزل شمارهٔ 452–گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

غزل شمارهٔ 453–زبان چو کج‌ روش افتد جنون بد مست است

غزل شمارهٔ 454–سیرابی ازین باغ هوس‌، یاس‌پرست است

غزل شمارهٔ 455–از چمن تا انجمن جوش بهار رحمت است

غزل شمارهٔ 456–در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است

غزل شمارهٔ 457–یارب امشب آن جنون‌آشوبِ جان و دل ‌کجاست

غزل شمارهٔ 458–فنا مثالم و آیینهٔ بقا اینجاست

غزل شمارهٔ 459–غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست

غزل شمارهٔ 460–سوخت دل در محفل تسلیم و از جا برنخاست

غزل شمارهٔ 461–بی‌شکست از پردهٔ سازم نوایی برنخاست

غزل شمارهٔ 462–زیر گردون طبع آزادی‌نوایی برنخاست

غزل شمارهٔ 463–تنم ز بند لباس تکلف آزاد است

غزل شمارهٔ 464–درآن مقام‌که عرض جلال معبود است

غزل شمارهٔ 465–هرچه از مدت هست و بود است

غزل شمارهٔ 466–کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

غزل شمارهٔ 467–نیک و بدم از بخت بدانجام سفید است

غزل شمارهٔ 468–تا نفس باقی است دردل ر‌نگ‌کلفت مضمراست

غزل شمارهٔ 469–خاک غربت‌کیمیای مردم نیک اختر است

غزل شمارهٔ 470–خاموشی‌ام جنونکدهٔ شور محشر است

غزل شمارهٔ 471–در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است

غزل شمارهٔ 472–دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است

غزل شمارهٔ 473–شعلهٔ بی‌بال وپر سجده گر اخگر است

غزل شمارهٔ 474–وحشت مدعا جنون ثمر است

غزل شمارهٔ 475–به خوان لذت دنیا گزند بسیار است

غزل شمارهٔ 476–اشک یک لحظه به مژگان بار است

غزل شمارهٔ 477–خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است

غزل شمارهٔ 451چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاست

غزل شمارهٔ 452گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

غزل شمارهٔ 453زبان چو کج‌ روش افتد جنون بد مست است

غزل شمارهٔ 454سیرابی ازین باغ هوس‌، یاس‌پرست است

غزل شمارهٔ 455از چمن تا انجمن جوش بهار رحمت است

غزل شمارهٔ 456در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است

غزل شمارهٔ 457یارب امشب آن جنون‌آشوبِ جان و دل ‌کجاست

غزل شمارهٔ 458فنا مثالم و آیینهٔ بقا اینجاست

غزل شمارهٔ 459غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست

غزل شمارهٔ 460سوخت دل در محفل تسلیم و از جا برنخاست

غزل شمارهٔ 461بی‌شکست از پردهٔ سازم نوایی برنخاست

غزل شمارهٔ 462زیر گردون طبع آزادی‌نوایی برنخاست

غزل شمارهٔ 463تنم ز بند لباس تکلف آزاد است

غزل شمارهٔ 464درآن مقام‌که عرض جلال معبود است

غزل شمارهٔ 465هرچه از مدت هست و بود است

غزل شمارهٔ 466کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

غزل شمارهٔ 467نیک و بدم از بخت بدانجام سفید است

غزل شمارهٔ 468تا نفس باقی است دردل ر‌نگ‌کلفت مضمراست

غزل شمارهٔ 469خاک غربت‌کیمیای مردم نیک اختر است

غزل شمارهٔ 470خاموشی‌ام جنونکدهٔ شور محشر است

غزل شمارهٔ 471در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است

غزل شمارهٔ 472دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است

غزل شمارهٔ 473شعلهٔ بی‌بال وپر سجده گر اخگر است

غزل شمارهٔ 474وحشت مدعا جنون ثمر است

غزل شمارهٔ 475به خوان لذت دنیا گزند بسیار است

غزل شمارهٔ 476اشک یک لحظه به مژگان بار است

غزل شمارهٔ 477خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است

غزل شمارهٔ 478رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است

غزل شمارهٔ 479ز دهر نقد تو جز پیچ وتاب دشوار است

غزل شمارهٔ 480ز گریه‌، سیریِ چشمِ پر آب دشوار است

غزل شمارهٔ 481اوگفتن ما وتو به هر رنگ ضرور است

غزل شمارهٔ 482نسیم‌گل به خموشی ترانه‌پرداز است

غزل شمارهٔ 483ز شور حیرت من گوش‌ عالمی باز است

غزل شمارهٔ 484بیا که آتش‌ِ کیفیت هوا تیز است

غزل شمارهٔ 485ز خود رمیدن ‌دل بسکه شوخی‌انگیز است

غزل شمارهٔ 486از حباب اینقدرم عبرت احوال بس است

غزل شمارهٔ 487سفله با جاه نیزهیچکس است

غزل شمارهٔ 488بندگی هنگامهٔ عشرت پرستیها بس است

غزل شمارهٔ 489عشرت موهوم هستی‌کلفت دنیا بس است

غزل شمارهٔ 490ما را به راه عشق طلب رهنما بس است

غزل شمارهٔ 491هستی به رنگ صبح دلیل فنا بس است

غزل شمارهٔ 492بی‌دماغی مژدهٔ پیغام‌محبوبم بس است

غزل شمارهٔ 493سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس است

غزل شمارهٔ 494بروت تافتنت‌گربه شانی هوس است

غزل شمارهٔ 495ز دستگاه جنون راز همتم فاش است

غزل شمارهٔ 496بسکه امشب بی‌توام سامان اعضا آتش است

غزل شمارهٔ 497آنچه‌در بال‌طلب رقص است‌، در دل آتش است

غزل شمارهٔ 498همت زگیر و دار جهان رم‌ کمین خوش است

غزل شمارهٔ 499سرمایهٔ عذر طلبم از همه بیش است

غزل شمارهٔ 500خنده تنها نه همین برگل و سوسن تیغ است

غزل شمارهٔ 451چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاست

غزل شمارهٔ 452گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

غزل شمارهٔ 453زبان چو کج‌ روش افتد جنون بد مست است

غزل شمارهٔ 454سیرابی ازین باغ هوس‌، یاس‌پرست است

غزل شمارهٔ 455از چمن تا انجمن جوش بهار رحمت است

غزل شمارهٔ 456در خموشی یک قلم آوازهٔ جمعیت است

غزل شمارهٔ 457یارب امشب آن جنون‌آشوبِ جان و دل ‌کجاست

غزل شمارهٔ 458فنا مثالم و آیینهٔ بقا اینجاست

غزل شمارهٔ 459غلغل صبح ازل از دل عالم برخاست

غزل شمارهٔ 460سوخت دل در محفل تسلیم و از جا برنخاست

غزل شمارهٔ 461بی‌شکست از پردهٔ سازم نوایی برنخاست

غزل شمارهٔ 462زیر گردون طبع آزادی‌نوایی برنخاست

غزل شمارهٔ 463تنم ز بند لباس تکلف آزاد است

غزل شمارهٔ 464درآن مقام‌که عرض جلال معبود است

غزل شمارهٔ 465هرچه از مدت هست و بود است

غزل شمارهٔ 466کاهش طبع من از فطرت بیباک خود است

غزل شمارهٔ 467نیک و بدم از بخت بدانجام سفید است

غزل شمارهٔ 468تا نفس باقی است دردل ر‌نگ‌کلفت مضمراست

غزل شمارهٔ 469خاک غربت‌کیمیای مردم نیک اختر است

غزل شمارهٔ 470خاموشی‌ام جنونکدهٔ شور محشر است

غزل شمارهٔ 471در تپش‌آباد دهر حیرت دل لنگر است

غزل شمارهٔ 472دوری منزلم از بسکه ندامت اثر است

غزل شمارهٔ 473شعلهٔ بی‌بال وپر سجده گر اخگر است

غزل شمارهٔ 474وحشت مدعا جنون ثمر است

غزل شمارهٔ 475به خوان لذت دنیا گزند بسیار است

غزل شمارهٔ 476اشک یک لحظه به مژگان بار است

غزل شمارهٔ 477خواب در چشم و نفس بر دل محزون بار است

غزل شمارهٔ 478رزق‌، خلوتگه اندیشهٔ روزی‌خوار است

غزل شمارهٔ 479ز دهر نقد تو جز پیچ وتاب دشوار است

غزل شمارهٔ 480ز گریه‌، سیریِ چشمِ پر آب دشوار است