Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 101به گلشن گر برافشاند ز روی ناز کاکل را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 101

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 102بهار اندیشهٔ صدرنگ عشرت‌کرد بسمل را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 102

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 103بر طاق نه تبخیر جاه و جلال را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 104ای چشم تو مهمیز جنون وحشیِ رم را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 105خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 105

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 106گریک نفس آیینه‌کنی نقش قدم را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 106

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 107نباشد بی‌عصا امداد طاقت پیکر خم را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 107

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 108بوی وصلت‌گر ببالاند دل ناکام را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 108

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 109در طلب تا چند ریزی آبروی‌کام را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 109

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 110کی بود سیری ز ناز آن نرگس خودکام را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 110

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 111غم‌، طر‌ب جوش‌کرده است مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 111

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 112شکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 112

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 113کیست‌کز راه تو چون خاشاک بردارد مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 113

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 114زین وجودی‌کز عدم شرمنده می‌گیرد مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 114

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 115عبرتی‌کوتا لب از هذیان به هم دوزد مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 115

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 116چو تخم اشک به‌کلفت سرشته‌اند مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 116

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 117کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 117

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 118تبسم ریز لعلش‌گر نشان پرسد غبارم را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 119به‌تازگی نکشد عافیت دماغ مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 120بس که دارد ناتوانی نبض احوال مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 121بی‌سخن باید شنیدن چون نگین نام مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 122قاصد به حیرت‌کن ادا تمهید پیغام مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 122

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 123بسکه چون‌گل پرده‌ها بر پرده شد سامان مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 124رخصت نظاره‌ای‌گر می‌دهد جانان مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 125سوار برق عمرم‌، نیست برگشتن عنانم را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 126گدازگوهر دل باده ناب است شبنم را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 127وهم راحت صید الفت‌کرد مجنون مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 128بسکه‌ وحشت کرده‌ است آزاد مجنون‌ مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 129دام یک عالم تعلق‌ گشت حیرانی مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 130داغ عشقم‌، نیست الفت با تن‌آسانی مرا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 131به عجزی‌که داری قوی‌کن میان را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 132حیف است‌کشد سعی دگر باده‌کشان را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 133شدی پیر و همان در بند غفلت می‌کنی جان را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 134عبث تعلیم آگاهی مکن افسرده طبعان را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 134

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 135هرچند گرانی بوَد اسباب جهان را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 135

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 136هوس مشتاق رسوایی مکن سودای پنهان را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 136

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 137الهی پاره‌ای تمکین رم وحشی نگاهان را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 137

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 138چنان پیچیده توفان سرشکم کوه و هامون را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 138

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 139نظر بر کج‌روان از راستان بیش است‌ گردون‌ را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 139

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 140نمی‌دانم چه تنگی درهم افشرد آه مجنون را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 140

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 141اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 141

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 142به‌ گلشنی‌ که دهم عرض شوخی او را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 142

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 143سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 143

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 144مکن ز شانه پریشان دماغ‌گیسو را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 144

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 145کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 145

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 146حسن شرم آیینه داند روی تابان ترا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 146

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 147کرده‌ام سرمشق حیرت سرو موزون تورا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 147

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 148به حیرت آینه پرداختند روی تو را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 148

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 149گداز سعی دلیل است جستجوی تو را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 149

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 150مغتنم‌گیرید دامان دل آگاه را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 150

آڈیو

14 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 101–به گلشن گر برافشاند ز روی ناز کاکل را

غزل شمارهٔ 102–بهار اندیشهٔ صدرنگ عشرت‌کرد بسمل را

غزل شمارهٔ 103–بر طاق نه تبخیر جاه و جلال را

غزل شمارهٔ 104–ای چشم تو مهمیز جنون وحشیِ رم را

غزل شمارهٔ 105–خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را

غزل شمارهٔ 106–گریک نفس آیینه‌کنی نقش قدم را

غزل شمارهٔ 107–نباشد بی‌عصا امداد طاقت پیکر خم را

غزل شمارهٔ 108–بوی وصلت‌گر ببالاند دل ناکام را

غزل شمارهٔ 109–در طلب تا چند ریزی آبروی‌کام را

غزل شمارهٔ 110–کی بود سیری ز ناز آن نرگس خودکام را

غزل شمارهٔ 111–غم‌، طر‌ب جوش‌کرده است مرا

غزل شمارهٔ 112–شکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم را

غزل شمارهٔ 113–کیست‌کز راه تو چون خاشاک بردارد مرا

غزل شمارهٔ 114–زین وجودی‌کز عدم شرمنده می‌گیرد مرا

غزل شمارهٔ 115–عبرتی‌کوتا لب از هذیان به هم دوزد مرا

غزل شمارهٔ 116–چو تخم اشک به‌کلفت سرشته‌اند مرا

غزل شمارهٔ 117–کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا

غزل شمارهٔ 118–تبسم ریز لعلش‌گر نشان پرسد غبارم را

غزل شمارهٔ 119–به‌تازگی نکشد عافیت دماغ مرا

غزل شمارهٔ 120–بس که دارد ناتوانی نبض احوال مرا

غزل شمارهٔ 121–بی‌سخن باید شنیدن چون نگین نام مرا

غزل شمارهٔ 122–قاصد به حیرت‌کن ادا تمهید پیغام مرا

غزل شمارهٔ 123–بسکه چون‌گل پرده‌ها بر پرده شد سامان مرا

غزل شمارهٔ 124–رخصت نظاره‌ای‌گر می‌دهد جانان مرا

غزل شمارهٔ 125–سوار برق عمرم‌، نیست برگشتن عنانم را

غزل شمارهٔ 126–گدازگوهر دل باده ناب است شبنم را

غزل شمارهٔ 127–وهم راحت صید الفت‌کرد مجنون مرا

غزل شمارهٔ 128–بسکه‌ وحشت کرده‌ است آزاد مجنون‌ مرا

غزل شمارهٔ 129–دام یک عالم تعلق‌ گشت حیرانی مرا

غزل شمارهٔ 130–داغ عشقم‌، نیست الفت با تن‌آسانی مرا

غزل شمارهٔ 131–به عجزی‌که داری قوی‌کن میان را

غزل شمارهٔ 132–حیف است‌کشد سعی دگر باده‌کشان را

غزل شمارهٔ 133–شدی پیر و همان در بند غفلت می‌کنی جان را

غزل شمارهٔ 134–عبث تعلیم آگاهی مکن افسرده طبعان را

غزل شمارهٔ 135–هرچند گرانی بوَد اسباب جهان را

غزل شمارهٔ 136–هوس مشتاق رسوایی مکن سودای پنهان را

غزل شمارهٔ 137–الهی پاره‌ای تمکین رم وحشی نگاهان را

غزل شمارهٔ 138–چنان پیچیده توفان سرشکم کوه و هامون را

غزل شمارهٔ 139–نظر بر کج‌روان از راستان بیش است‌ گردون‌ را

غزل شمارهٔ 140–نمی‌دانم چه تنگی درهم افشرد آه مجنون را

غزل شمارهٔ 141–اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را

غزل شمارهٔ 142–به‌ گلشنی‌ که دهم عرض شوخی او را

غزل شمارهٔ 143–سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

غزل شمارهٔ 144–مکن ز شانه پریشان دماغ‌گیسو را

غزل شمارهٔ 145–کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را

غزل شمارهٔ 146–حسن شرم آیینه داند روی تابان ترا

غزل شمارهٔ 147–کرده‌ام سرمشق حیرت سرو موزون تورا

غزل شمارهٔ 148–به حیرت آینه پرداختند روی تو را

غزل شمارهٔ 149–گداز سعی دلیل است جستجوی تو را

غزل شمارهٔ 150–مغتنم‌گیرید دامان دل آگاه را

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 101–به گلشن گر برافشاند ز روی ناز کاکل را

غزل شمارهٔ 102–بهار اندیشهٔ صدرنگ عشرت‌کرد بسمل را

غزل شمارهٔ 103–بر طاق نه تبخیر جاه و جلال را

غزل شمارهٔ 104–ای چشم تو مهمیز جنون وحشیِ رم را

غزل شمارهٔ 105–خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را

غزل شمارهٔ 106–گریک نفس آیینه‌کنی نقش قدم را

غزل شمارهٔ 107–نباشد بی‌عصا امداد طاقت پیکر خم را

غزل شمارهٔ 108–بوی وصلت‌گر ببالاند دل ناکام را

غزل شمارهٔ 109–در طلب تا چند ریزی آبروی‌کام را

غزل شمارهٔ 110–کی بود سیری ز ناز آن نرگس خودکام را

غزل شمارهٔ 111–غم‌، طر‌ب جوش‌کرده است مرا

غزل شمارهٔ 112–شکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم را

غزل شمارهٔ 113–کیست‌کز راه تو چون خاشاک بردارد مرا

غزل شمارهٔ 114–زین وجودی‌کز عدم شرمنده می‌گیرد مرا

غزل شمارهٔ 115–عبرتی‌کوتا لب از هذیان به هم دوزد مرا

غزل شمارهٔ 116–چو تخم اشک به‌کلفت سرشته‌اند مرا

غزل شمارهٔ 117–کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا

غزل شمارهٔ 118–تبسم ریز لعلش‌گر نشان پرسد غبارم را

غزل شمارهٔ 119–به‌تازگی نکشد عافیت دماغ مرا

غزل شمارهٔ 120–بس که دارد ناتوانی نبض احوال مرا

غزل شمارهٔ 121–بی‌سخن باید شنیدن چون نگین نام مرا

غزل شمارهٔ 122–قاصد به حیرت‌کن ادا تمهید پیغام مرا

غزل شمارهٔ 123–بسکه چون‌گل پرده‌ها بر پرده شد سامان مرا

غزل شمارهٔ 124–رخصت نظاره‌ای‌گر می‌دهد جانان مرا

غزل شمارهٔ 125–سوار برق عمرم‌، نیست برگشتن عنانم را

غزل شمارهٔ 126–گدازگوهر دل باده ناب است شبنم را

غزل شمارهٔ 127–وهم راحت صید الفت‌کرد مجنون مرا

غزل شمارهٔ 101به گلشن گر برافشاند ز روی ناز کاکل را

غزل شمارهٔ 102بهار اندیشهٔ صدرنگ عشرت‌کرد بسمل را

غزل شمارهٔ 103بر طاق نه تبخیر جاه و جلال را

غزل شمارهٔ 104ای چشم تو مهمیز جنون وحشیِ رم را

غزل شمارهٔ 105خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را

غزل شمارهٔ 106گریک نفس آیینه‌کنی نقش قدم را

غزل شمارهٔ 107نباشد بی‌عصا امداد طاقت پیکر خم را

غزل شمارهٔ 108بوی وصلت‌گر ببالاند دل ناکام را

غزل شمارهٔ 109در طلب تا چند ریزی آبروی‌کام را

غزل شمارهٔ 110کی بود سیری ز ناز آن نرگس خودکام را

غزل شمارهٔ 111غم‌، طر‌ب جوش‌کرده است مرا

غزل شمارهٔ 112شکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم را

غزل شمارهٔ 113کیست‌کز راه تو چون خاشاک بردارد مرا

غزل شمارهٔ 114زین وجودی‌کز عدم شرمنده می‌گیرد مرا

غزل شمارهٔ 115عبرتی‌کوتا لب از هذیان به هم دوزد مرا

غزل شمارهٔ 116چو تخم اشک به‌کلفت سرشته‌اند مرا

غزل شمارهٔ 117کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا

غزل شمارهٔ 118تبسم ریز لعلش‌گر نشان پرسد غبارم را

غزل شمارهٔ 119به‌تازگی نکشد عافیت دماغ مرا

غزل شمارهٔ 120بس که دارد ناتوانی نبض احوال مرا

غزل شمارهٔ 121بی‌سخن باید شنیدن چون نگین نام مرا

غزل شمارهٔ 122قاصد به حیرت‌کن ادا تمهید پیغام مرا

غزل شمارهٔ 123بسکه چون‌گل پرده‌ها بر پرده شد سامان مرا

غزل شمارهٔ 124رخصت نظاره‌ای‌گر می‌دهد جانان مرا

غزل شمارهٔ 125سوار برق عمرم‌، نیست برگشتن عنانم را

غزل شمارهٔ 126گدازگوهر دل باده ناب است شبنم را

غزل شمارهٔ 127وهم راحت صید الفت‌کرد مجنون مرا

غزل شمارهٔ 128بسکه‌ وحشت کرده‌ است آزاد مجنون‌ مرا

غزل شمارهٔ 129دام یک عالم تعلق‌ گشت حیرانی مرا

غزل شمارهٔ 130داغ عشقم‌، نیست الفت با تن‌آسانی مرا

غزل شمارهٔ 131به عجزی‌که داری قوی‌کن میان را

غزل شمارهٔ 132حیف است‌کشد سعی دگر باده‌کشان را

غزل شمارهٔ 133شدی پیر و همان در بند غفلت می‌کنی جان را

غزل شمارهٔ 134عبث تعلیم آگاهی مکن افسرده طبعان را

غزل شمارهٔ 135هرچند گرانی بوَد اسباب جهان را

غزل شمارهٔ 136هوس مشتاق رسوایی مکن سودای پنهان را

غزل شمارهٔ 137الهی پاره‌ای تمکین رم وحشی نگاهان را

غزل شمارهٔ 138چنان پیچیده توفان سرشکم کوه و هامون را

غزل شمارهٔ 139نظر بر کج‌روان از راستان بیش است‌ گردون‌ را

غزل شمارهٔ 140نمی‌دانم چه تنگی درهم افشرد آه مجنون را

غزل شمارهٔ 141اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را

غزل شمارهٔ 142به‌ گلشنی‌ که دهم عرض شوخی او را

غزل شمارهٔ 143سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

غزل شمارهٔ 144مکن ز شانه پریشان دماغ‌گیسو را

غزل شمارهٔ 145کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را

غزل شمارهٔ 146حسن شرم آیینه داند روی تابان ترا

غزل شمارهٔ 147کرده‌ام سرمشق حیرت سرو موزون تورا

غزل شمارهٔ 148به حیرت آینه پرداختند روی تو را

غزل شمارهٔ 149گداز سعی دلیل است جستجوی تو را

غزل شمارهٔ 150مغتنم‌گیرید دامان دل آگاه را

غزل شمارهٔ 101به گلشن گر برافشاند ز روی ناز کاکل را

غزل شمارهٔ 102بهار اندیشهٔ صدرنگ عشرت‌کرد بسمل را

غزل شمارهٔ 103بر طاق نه تبخیر جاه و جلال را

غزل شمارهٔ 104ای چشم تو مهمیز جنون وحشیِ رم را

غزل شمارهٔ 105خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم را

غزل شمارهٔ 106گریک نفس آیینه‌کنی نقش قدم را

غزل شمارهٔ 107نباشد بی‌عصا امداد طاقت پیکر خم را

غزل شمارهٔ 108بوی وصلت‌گر ببالاند دل ناکام را

غزل شمارهٔ 109در طلب تا چند ریزی آبروی‌کام را

غزل شمارهٔ 110کی بود سیری ز ناز آن نرگس خودکام را

غزل شمارهٔ 111غم‌، طر‌ب جوش‌کرده است مرا

غزل شمارهٔ 112شکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم را

غزل شمارهٔ 113کیست‌کز راه تو چون خاشاک بردارد مرا

غزل شمارهٔ 114زین وجودی‌کز عدم شرمنده می‌گیرد مرا

غزل شمارهٔ 115عبرتی‌کوتا لب از هذیان به هم دوزد مرا

غزل شمارهٔ 116چو تخم اشک به‌کلفت سرشته‌اند مرا

غزل شمارهٔ 117کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا

غزل شمارهٔ 118تبسم ریز لعلش‌گر نشان پرسد غبارم را

غزل شمارهٔ 119به‌تازگی نکشد عافیت دماغ مرا

غزل شمارهٔ 120بس که دارد ناتوانی نبض احوال مرا

غزل شمارهٔ 121بی‌سخن باید شنیدن چون نگین نام مرا

غزل شمارهٔ 122قاصد به حیرت‌کن ادا تمهید پیغام مرا

غزل شمارهٔ 123بسکه چون‌گل پرده‌ها بر پرده شد سامان مرا

غزل شمارهٔ 124رخصت نظاره‌ای‌گر می‌دهد جانان مرا

غزل شمارهٔ 125سوار برق عمرم‌، نیست برگشتن عنانم را

غزل شمارهٔ 126گدازگوهر دل باده ناب است شبنم را

غزل شمارهٔ 127وهم راحت صید الفت‌کرد مجنون مرا

غزل شمارهٔ 128بسکه‌ وحشت کرده‌ است آزاد مجنون‌ مرا

غزل شمارهٔ 129دام یک عالم تعلق‌ گشت حیرانی مرا

غزل شمارهٔ 130داغ عشقم‌، نیست الفت با تن‌آسانی مرا