بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 141غزل شمارهٔ 141شاعر: بیدل دهلویوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیہ: وراہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاگر اندیشه کند طرز نگاه او را جوش حیرت مژه سازد نگه آهو را2نقل کریںما هم از تاب و تب عشق به خود میبالیم بر سر آتش اگر هست دمیدن مو را3نقل کریں عرض شوخی چه دهد نالهٔ محروم اثر تیغِ بیجوهر ما کرد سفید ابرو را 4نقل کریںبسکه تنگ است فضای چمن از نالهٔ منبر زمین برگِ گل از سایه نهد پهلو را5نقل کریں سرنوشتم نتوان خواند مگر در تسلیم توأم جبههٔ خود ساختهام زانو را6نقل کریں خاک گردیدم و از طعنِ خَسان وارستم آخر انباشتم از خود دهن بدگو را7نقل کریں نبض دل هم به تپش نالهطراز نفس است چنگ اگر شانه به مضراب زند گیسو را8نقل کریں خال از نسبت رخسار تو رنگینتر شد قرب خورشید به شب کرد مدد هندو را9نقل کریں صافیِ دیده و دل مانع تمییز دوییست پشت عینک به تفاوت نرساند رو را10نقل کریں تا نظر میکنی از کسوتِ رنگ آزادیم رگِ گل چند به زنجیر نشاند بو را 11نقل کریںبیدل این عرصه تماشاکدهٔ الفت نیست سبز کرده است در و دشت رمِ آهو را ◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمنمیدانم چه تنگی درهم افشرد آه مجنون رارم این گردباد آخر به ساغر کرد هامون رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 140اگلی نظمبه گلشنی که دهم عرض شوخی او راتحیر آینهٔ رنگ میکند بو رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 142زمینہم وزن و قافیہ نظمیںسرمه سنگین نکند شوخی چشم اورادرس تمکین ندهد گرد، رم آهورابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 143آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمنمیدانم چه تنگی درهم افشرد آه مجنون رارم این گردباد آخر به ساغر کرد هامون رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 140
