صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. بیدل دهلوی
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 142

غزل شمارهٔ 142

شاعر: بیدل دهلوی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ورا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
به‌ گلشنی‌ که دهم عرض شوخی او را
تحیر آینهٔ رنگ می‌کند بو را
22
خموش‌ گشتم و اسرار عشق پنهان نیست
کسی چه چاره‌ کند حیرتِ سخنگو را
33
سرِ بریده‌ هم‌ اینجا چو شمع بی‌خواب‌ است
مگر به بالشِ داغی نهیم پهلو را
44
ندانم از اثر کوشش کدام دل است
که می‌کِشند به پابوسِ یار، گیسو را
55
چه ممکن است نگردد کبابِ حیرانی
نموده‌اند به آیینه جلوهٔ او را
66
به سینه تا نفسی هست‌، مشقِ حسرت‌ کن
اَمل به رنگ‌ کشیده‌ست خامهٔ مو را
77
غبار آینه‌ گشتی‌، غبار دل مپسند
مکن به زشتیِ رو جمع  زشتیِ خو را
88
اگر به خوانِ فلک فیضِ نعمتی می‌بود
نمی‌نمود هلال استخوان‌ِ پهلو را
99
دمی به یاد خیال تو سر فروبردم
به آفتاب رساندم دماغ زانو را
1010
گرفته است سُویدا سواد دل بیدل
تصرفی‌ست درین دشت چشم آهو را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

اگر اندیشه کند ط‌رز نگاه او را

جوش حیرت مژه سازد نگه آهو را

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 141

اگلی نظم

سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

درس تمکین ندهد گرد، رم آهورا

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 143

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

بس است تیغ تغافل من بلاجو را

مکن به خون من آلوده تیغ ابرو را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 644

مکن ز شانه پریشان دماغ‌گیسو را

مچین به چین غضب آستین ابرورا

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 144

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00