بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 111غزل شمارهٔ 111شاعر: بیدل دهلویوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: وشکردهاستمراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںغم، طرب جوشکرده است مراداغ، گلپوش کرده است مرا2نقل کریںزعفران زار رفتن رنگمخنده بیهوشکرده است مرا3نقل کریںحسرت لعل یار میکدهایستکه قدح نوشکرده است مرا4نقل کریںآنکهخود را به برنمیگیردصید آغوشکرده است مرا5نقل کریںیک نفس بار زندگی چوحبابآبله دوشکرده است مرا6نقل کریںناتوانم چنانکه پیکر خمحلقه درگوشکرده است مرا7نقل کریںازکه نالد سپند سوختهمناله خاموش کرده است مرا8نقل کریںبخت ناساز دور از آن بر و دوشبیبر و دوش کرده است مرا9نقل کریںبیدل ازیاد خویش هم رفتمکه فراموشکرده است مرا؟◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکی بود سیری ز ناز آن نرگس خودکام راباده پیماییگرانی نیست طبع جام رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 110اگلی نظمشکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم راتیغ میلی میکشد خوابگران زخم رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 112آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمکی بود سیری ز ناز آن نرگس خودکام راباده پیماییگرانی نیست طبع جام رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 110
اگلی نظمشکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم راتیغ میلی میکشد خوابگران زخم رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 112
