Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 151بدزدگردن بی‌مغز برفراخته را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 151

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 152عقبه‌ای دیگر نباشد روح از تن رسته را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 153نیست باک از برقِ آفت، دل به آفت بسته را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 153

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 154قید هستی نیست مانع خاطرِ آزاده را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 155کو دماغ جهد، تن در خاکساری داده را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 156گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 157نیست با مژگانْ تعلق اشکِ وحشت‌پیشه را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 158بیاکه جام مروت دهیم حوصله را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 159از سپند ما که می‌یابد سراغ ناله را ؟

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 160کردم رقم به‌کلک نفس مد ناله را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 161ساختم قانعْ دلِ از عافیت بیگانه را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 162با بد ونیک است یک رنگ هوس آیینه را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 163نیست با حسنت مجال‌گفتگو آیینه را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 164جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 165گه ازموی میان شهرت دهد نازک خیالی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 166مآل‌کار نقصانهاست هر صاحب‌کمالی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 167ندیدم مهربان دلهای از انصاف خالی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 168به‌هستی انقطاعی نیست از سر سرگرانی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 168

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 169عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 169

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 170فسون جاه عذر لنگ سازد پرفشانی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 170

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 171هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 171

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 172نباشد یاد اسباب طرف وحشت‌گزینی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 172

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 173ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 173

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 174اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 174

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 175کو ذوق نگاهی‌که به هنگام تماشا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 175

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 176درین محفل که دارد شام بربند و سحر بگشا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 176

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 177نرسیدی به فهم خود، ره عزم دگر گشا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 177

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 178اگر مردی در تسلیم زن، راه طلب مگشا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 178

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 179پیش توانگرمنشان‌، پهلوی لاغر مگشا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 179

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 180در بی‌زری ز جبههٔ اخلاق چین گشا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 180

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 181تجدید سِحرکاری‌ست در جلوه‌زار عنقا

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 181

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 182ما رشتهٔ سازیم، مپرس از ادب ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 182

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 183پرکرده جرو لایتجزاکتاب ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 184سطر یقین به حک داد تکرار بی‌حد ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 185آن پری‌ گویند شب خندید بر فریاد ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 185

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 186بحر می‌پیچد به موج، از اشک غم‌پرورد ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 186

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 187حیرت حسنی است در طبع نگه پرورد ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 188ز گفت‌وگو نیامد صیدِ جمعیت به بند ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 188

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 189بی‌ثمری حصار شد در چمن امید ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 190لغزشی خورده ز پا تا سر ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 191نیست خاکسترِ ما شعله‌صفت بستر ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 192آخر به لو‌ح آ‌ینهٔ اعتبار ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 193خارج آهنگی ندارد سبحه و زنار ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 194سخت موهوم است نقش پردهٔ اظهار ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 194

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 195همه عمر با تو قدح زدیم و نرفت رنج خمار ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 195

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 196چون سروکلفتی چند پیچیده‌اند بر ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 197رنگ شوخی نیست درطبع ادب تخمیر ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 198نغمه رنگ افتاده نقش بی‌نشان تأثیر ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 199چه ممکن است که راحت سری برآورد از ما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 200هرجا روی ای ناله سلامی ببر ازما

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

آڈیو

12 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 151–بدزدگردن بی‌مغز برفراخته را

غزل شمارهٔ 152–عقبه‌ای دیگر نباشد روح از تن رسته را

غزل شمارهٔ 153–نیست باک از برقِ آفت، دل به آفت بسته را

غزل شمارهٔ 154–قید هستی نیست مانع خاطرِ آزاده را

غزل شمارهٔ 155–کو دماغ جهد، تن در خاکساری داده را

غزل شمارهٔ 156–گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده را

غزل شمارهٔ 157–نیست با مژگانْ تعلق اشکِ وحشت‌پیشه را

غزل شمارهٔ 158–بیاکه جام مروت دهیم حوصله را

غزل شمارهٔ 159–از سپند ما که می‌یابد سراغ ناله را ؟

غزل شمارهٔ 160–کردم رقم به‌کلک نفس مد ناله را

غزل شمارهٔ 161–ساختم قانعْ دلِ از عافیت بیگانه را

غزل شمارهٔ 162–با بد ونیک است یک رنگ هوس آیینه را

غزل شمارهٔ 163–نیست با حسنت مجال‌گفتگو آیینه را

غزل شمارهٔ 164–جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را

غزل شمارهٔ 165–گه ازموی میان شهرت دهد نازک خیالی را

غزل شمارهٔ 166–مآل‌کار نقصانهاست هر صاحب‌کمالی را

غزل شمارهٔ 167–ندیدم مهربان دلهای از انصاف خالی را

غزل شمارهٔ 168–به‌هستی انقطاعی نیست از سر سرگرانی را

غزل شمارهٔ 169–عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

غزل شمارهٔ 170–فسون جاه عذر لنگ سازد پرفشانی را

غزل شمارهٔ 171–هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

غزل شمارهٔ 172–نباشد یاد اسباب طرف وحشت‌گزینی را

غزل شمارهٔ 173–ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را

غزل شمارهٔ 174–اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را

غزل شمارهٔ 175–کو ذوق نگاهی‌که به هنگام تماشا

غزل شمارهٔ 176–درین محفل که دارد شام بربند و سحر بگشا

غزل شمارهٔ 177–نرسیدی به فهم خود، ره عزم دگر گشا

غزل شمارهٔ 178–اگر مردی در تسلیم زن، راه طلب مگشا

غزل شمارهٔ 179–پیش توانگرمنشان‌، پهلوی لاغر مگشا

غزل شمارهٔ 180–در بی‌زری ز جبههٔ اخلاق چین گشا

غزل شمارهٔ 181–تجدید سِحرکاری‌ست در جلوه‌زار عنقا

غزل شمارهٔ 182–ما رشتهٔ سازیم، مپرس از ادب ما

غزل شمارهٔ 183–پرکرده جرو لایتجزاکتاب ما

غزل شمارهٔ 184–سطر یقین به حک داد تکرار بی‌حد ما

غزل شمارهٔ 185–آن پری‌ گویند شب خندید بر فریاد ما

غزل شمارهٔ 186–بحر می‌پیچد به موج، از اشک غم‌پرورد ما

غزل شمارهٔ 187–حیرت حسنی است در طبع نگه پرورد ما

غزل شمارهٔ 188–ز گفت‌وگو نیامد صیدِ جمعیت به بند ما

غزل شمارهٔ 189–بی‌ثمری حصار شد در چمن امید ما

غزل شمارهٔ 190–لغزشی خورده ز پا تا سر ما

غزل شمارهٔ 191–نیست خاکسترِ ما شعله‌صفت بستر ما

غزل شمارهٔ 192–آخر به لو‌ح آ‌ینهٔ اعتبار ما

غزل شمارهٔ 193–خارج آهنگی ندارد سبحه و زنار ما

غزل شمارهٔ 194–سخت موهوم است نقش پردهٔ اظهار ما

غزل شمارهٔ 195–همه عمر با تو قدح زدیم و نرفت رنج خمار ما

غزل شمارهٔ 196–چون سروکلفتی چند پیچیده‌اند بر ما

غزل شمارهٔ 197–رنگ شوخی نیست درطبع ادب تخمیر ما

غزل شمارهٔ 198–نغمه رنگ افتاده نقش بی‌نشان تأثیر ما

غزل شمارهٔ 199–چه ممکن است که راحت سری برآورد از ما

غزل شمارهٔ 200–هرجا روی ای ناله سلامی ببر ازما

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 151–بدزدگردن بی‌مغز برفراخته را

غزل شمارهٔ 152–عقبه‌ای دیگر نباشد روح از تن رسته را

غزل شمارهٔ 153–نیست باک از برقِ آفت، دل به آفت بسته را

غزل شمارهٔ 154–قید هستی نیست مانع خاطرِ آزاده را

غزل شمارهٔ 155–کو دماغ جهد، تن در خاکساری داده را

غزل شمارهٔ 156–گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده را

غزل شمارهٔ 157–نیست با مژگانْ تعلق اشکِ وحشت‌پیشه را

غزل شمارهٔ 158–بیاکه جام مروت دهیم حوصله را

غزل شمارهٔ 159–از سپند ما که می‌یابد سراغ ناله را ؟

غزل شمارهٔ 160–کردم رقم به‌کلک نفس مد ناله را

غزل شمارهٔ 161–ساختم قانعْ دلِ از عافیت بیگانه را

غزل شمارهٔ 162–با بد ونیک است یک رنگ هوس آیینه را

غزل شمارهٔ 163–نیست با حسنت مجال‌گفتگو آیینه را

غزل شمارهٔ 164–جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را

غزل شمارهٔ 165–گه ازموی میان شهرت دهد نازک خیالی را

غزل شمارهٔ 166–مآل‌کار نقصانهاست هر صاحب‌کمالی را

غزل شمارهٔ 167–ندیدم مهربان دلهای از انصاف خالی را

غزل شمارهٔ 168–به‌هستی انقطاعی نیست از سر سرگرانی را

غزل شمارهٔ 169–عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

غزل شمارهٔ 170–فسون جاه عذر لنگ سازد پرفشانی را

غزل شمارهٔ 171–هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

غزل شمارهٔ 172–نباشد یاد اسباب طرف وحشت‌گزینی را

غزل شمارهٔ 173–ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را

غزل شمارهٔ 174–اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را

غزل شمارهٔ 175–کو ذوق نگاهی‌که به هنگام تماشا

غزل شمارهٔ 176–درین محفل که دارد شام بربند و سحر بگشا

غزل شمارهٔ 177–نرسیدی به فهم خود، ره عزم دگر گشا

غزل شمارهٔ 151بدزدگردن بی‌مغز برفراخته را

غزل شمارهٔ 152عقبه‌ای دیگر نباشد روح از تن رسته را

غزل شمارهٔ 153نیست باک از برقِ آفت، دل به آفت بسته را

غزل شمارهٔ 154قید هستی نیست مانع خاطرِ آزاده را

غزل شمارهٔ 155کو دماغ جهد، تن در خاکساری داده را

غزل شمارهٔ 156گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده را

غزل شمارهٔ 157نیست با مژگانْ تعلق اشکِ وحشت‌پیشه را

غزل شمارهٔ 158بیاکه جام مروت دهیم حوصله را

غزل شمارهٔ 159از سپند ما که می‌یابد سراغ ناله را ؟

غزل شمارهٔ 160کردم رقم به‌کلک نفس مد ناله را

غزل شمارهٔ 161ساختم قانعْ دلِ از عافیت بیگانه را

غزل شمارهٔ 162با بد ونیک است یک رنگ هوس آیینه را

غزل شمارهٔ 163نیست با حسنت مجال‌گفتگو آیینه را

غزل شمارهٔ 164جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را

غزل شمارهٔ 165گه ازموی میان شهرت دهد نازک خیالی را

غزل شمارهٔ 166مآل‌کار نقصانهاست هر صاحب‌کمالی را

غزل شمارهٔ 167ندیدم مهربان دلهای از انصاف خالی را

غزل شمارهٔ 168به‌هستی انقطاعی نیست از سر سرگرانی را

غزل شمارهٔ 169عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

غزل شمارهٔ 170فسون جاه عذر لنگ سازد پرفشانی را

غزل شمارهٔ 171هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

غزل شمارهٔ 172نباشد یاد اسباب طرف وحشت‌گزینی را

غزل شمارهٔ 173ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را

غزل شمارهٔ 174اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را

غزل شمارهٔ 175کو ذوق نگاهی‌که به هنگام تماشا

غزل شمارهٔ 176درین محفل که دارد شام بربند و سحر بگشا

غزل شمارهٔ 177نرسیدی به فهم خود، ره عزم دگر گشا

غزل شمارهٔ 178اگر مردی در تسلیم زن، راه طلب مگشا

غزل شمارهٔ 179پیش توانگرمنشان‌، پهلوی لاغر مگشا

غزل شمارهٔ 180در بی‌زری ز جبههٔ اخلاق چین گشا

غزل شمارهٔ 181تجدید سِحرکاری‌ست در جلوه‌زار عنقا

غزل شمارهٔ 182ما رشتهٔ سازیم، مپرس از ادب ما

غزل شمارهٔ 183پرکرده جرو لایتجزاکتاب ما

غزل شمارهٔ 184سطر یقین به حک داد تکرار بی‌حد ما

غزل شمارهٔ 185آن پری‌ گویند شب خندید بر فریاد ما

غزل شمارهٔ 186بحر می‌پیچد به موج، از اشک غم‌پرورد ما

غزل شمارهٔ 187حیرت حسنی است در طبع نگه پرورد ما

غزل شمارهٔ 188ز گفت‌وگو نیامد صیدِ جمعیت به بند ما

غزل شمارهٔ 189بی‌ثمری حصار شد در چمن امید ما

غزل شمارهٔ 190لغزشی خورده ز پا تا سر ما

غزل شمارهٔ 191نیست خاکسترِ ما شعله‌صفت بستر ما

غزل شمارهٔ 192آخر به لو‌ح آ‌ینهٔ اعتبار ما

غزل شمارهٔ 193خارج آهنگی ندارد سبحه و زنار ما

غزل شمارهٔ 194سخت موهوم است نقش پردهٔ اظهار ما

غزل شمارهٔ 195همه عمر با تو قدح زدیم و نرفت رنج خمار ما

غزل شمارهٔ 196چون سروکلفتی چند پیچیده‌اند بر ما

غزل شمارهٔ 197رنگ شوخی نیست درطبع ادب تخمیر ما

غزل شمارهٔ 198نغمه رنگ افتاده نقش بی‌نشان تأثیر ما

غزل شمارهٔ 199چه ممکن است که راحت سری برآورد از ما

غزل شمارهٔ 200هرجا روی ای ناله سلامی ببر ازما

غزل شمارهٔ 151بدزدگردن بی‌مغز برفراخته را

غزل شمارهٔ 152عقبه‌ای دیگر نباشد روح از تن رسته را

غزل شمارهٔ 153نیست باک از برقِ آفت، دل به آفت بسته را

غزل شمارهٔ 154قید هستی نیست مانع خاطرِ آزاده را

غزل شمارهٔ 155کو دماغ جهد، تن در خاکساری داده را

غزل شمارهٔ 156گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده را

غزل شمارهٔ 157نیست با مژگانْ تعلق اشکِ وحشت‌پیشه را

غزل شمارهٔ 158بیاکه جام مروت دهیم حوصله را

غزل شمارهٔ 159از سپند ما که می‌یابد سراغ ناله را ؟

غزل شمارهٔ 160کردم رقم به‌کلک نفس مد ناله را

غزل شمارهٔ 161ساختم قانعْ دلِ از عافیت بیگانه را

غزل شمارهٔ 162با بد ونیک است یک رنگ هوس آیینه را

غزل شمارهٔ 163نیست با حسنت مجال‌گفتگو آیینه را

غزل شمارهٔ 164جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را

غزل شمارهٔ 165گه ازموی میان شهرت دهد نازک خیالی را

غزل شمارهٔ 166مآل‌کار نقصانهاست هر صاحب‌کمالی را

غزل شمارهٔ 167ندیدم مهربان دلهای از انصاف خالی را

غزل شمارهٔ 168به‌هستی انقطاعی نیست از سر سرگرانی را

غزل شمارهٔ 169عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

غزل شمارهٔ 170فسون جاه عذر لنگ سازد پرفشانی را

غزل شمارهٔ 171هر کجا نسخه‌ ‌کنند آن خط ریحانی را

غزل شمارهٔ 172نباشد یاد اسباب طرف وحشت‌گزینی را

غزل شمارهٔ 173ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را

غزل شمارهٔ 174اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را

غزل شمارهٔ 175کو ذوق نگاهی‌که به هنگام تماشا

غزل شمارهٔ 176درین محفل که دارد شام بربند و سحر بگشا

غزل شمارهٔ 177نرسیدی به فهم خود، ره عزم دگر گشا

غزل شمارهٔ 178اگر مردی در تسلیم زن، راه طلب مگشا

غزل شمارهٔ 179پیش توانگرمنشان‌، پهلوی لاغر مگشا

غزل شمارهٔ 180در بی‌زری ز جبههٔ اخلاق چین گشا