وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 2کوی عشق است و همه دانه و دام است اینجا

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2

10 اشعار

غزل شمارهٔ 19تا به کی معبچه ی می نوش و بیارا ایمان را

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

6 اشعار

غزل شمارهٔ 30گفت‌وگوی غم یعقوب بود پیشهٔ ما

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

5 اشعار

غزل شمارهٔ 40غزلی گفته‌ام آن باعث گفتار کجاست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

5 اشعار

غزل شمارهٔ 47تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

6 اشعار

غزل شمارهٔ 48لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 48

4 اشعار

غزل شمارهٔ 50ناله ام پرورش آموز نهال اثر است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

6 اشعار

غزل شمارهٔ 53بیدادگری روی تو اندازه ی راز است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 53

6 اشعار

غزل شمارهٔ 59شب عشاق ز روز دگران در پیش است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 59

5 اشعار

غزل شمارهٔ 63آتشین لالهٔ دل صد ورق است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 63

6 اشعار

غزل شمارهٔ 81پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 81

6 اشعار

غزل شمارهٔ 88درد نایافت ز بی دردی اقبال من است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 88

5 اشعار

غزل شمارهٔ 95وه که از دوختن، این چاک گریبان رفته است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 95

5 اشعار

غزل شمارهٔ 100از تو کس زمزمه ی مهر و وفا نشنیده است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 100

7 اشعار

غزل شمارهٔ 117مست و بد خوبیم و هم‌صحبت جانانهٔ مست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 117

6 اشعار

غزل شمارهٔ 128مژدگانی که جنون را به سرم کاری هست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

9 اشعار

غزل شمارهٔ 129من نگویم که درین شهر ستمکاری هست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

6 اشعار

غزل شمارهٔ 130خبری خواهم از آن کوی که اعزازی هست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

6 اشعار

غزل شمارهٔ 138یک سخن نیست که خاموشی از آن بهتر نیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 138

5 اشعار

غزل شمارهٔ 145هیچ‌گه نالهٔ من گوشزد آن مه نیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 145

6 اشعار

غزل شمارهٔ 147ترک جان در ره آن سرو روان این همه نیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 147

8 اشعار

غزل شمارهٔ 149گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 149

6 اشعار

غزل شمارهٔ 165ذوق در خاک تپیدن اگر از دل برود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

7 اشعار

غزل شمارهٔ 173درد کیشان همه ناموس کش کیش همند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 173

6 اشعار

غزل شمارهٔ 174نخورم زخم در آن کوچه که مرهم باشد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 174

5 اشعار

غزل شمارهٔ 178در چمن حوروشان انجمنی ساخته اند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 178

8 اشعار

غزل شمارهٔ 179دل ما را به فسون جادوی بابل نبرد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 179

10 اشعار

غزل شمارهٔ 180ما کسی را نشناسیم که غم نشناسد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 180

6 اشعار

غزل شمارهٔ 183گر دَرِ عشق زنی تاب ملامت باید

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

6 اشعار

غزل شمارهٔ 184عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

5 اشعار

غزل شمارهٔ 187این صفا حسن و محبت ز هم اندوخته اند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

6 اشعار

غزل شمارهٔ 189عزت گیتی اگر صحبت یوسف باشد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

5 اشعار

غزل شمارهٔ 196گره در کام دل از بخت زبون نگشاید

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

9 اشعار

غزل شمارهٔ 198چند بی بهره شود دیدهٔ گریانی؛ چند؟

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

5 اشعار

غزل شمارهٔ 200تا کی از لب-گهرِ آن مست تکلم ریزد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

6 اشعار

غزل شمارهٔ 209تا به کی عمر به افسوس و جهالت برود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 209

6 اشعار

غزل شمارهٔ 213تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

9 اشعار

غزل شمارهٔ 220خضر اگر بر لب کس منت آبی دارد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

7 اشعار

غزل شمارهٔ 224هر که را نشأ غیرت به سلامت باید

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

4 اشعار

غزل شمارهٔ 227در محبت لب خشک و دل تر می خندد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

6 اشعار

غزل شمارهٔ 230مدعی باز ملولست و بلایی دارد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

6 اشعار

غزل شمارهٔ 234عرض کردیم به زاهد که ریا نفروشد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

5 اشعار

غزل شمارهٔ 236با محبت گهر عجز و نیاز افشاند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

7 اشعار

غزل شمارهٔ 238گر دل اهل حقیقت در راز افشاند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

6 اشعار

غزل شمارهٔ 239آن چنان زآتش بیداد مرا می سوزد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

7 اشعار

غزل شمارهٔ 246هر چه بگزیدم از آن کیش برهمن به بود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 255گر به خواب اجلم دیدهٔ جان گرم نشد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

7 اشعار

غزل شمارهٔ 256نغمه ای کز ره تاثیر به شیون نکشد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

4 اشعار

غزل شمارهٔ 269زاهد بتکدهٔ عشق هراسان نرود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 269

5 اشعار

غزل شمارهٔ 283عشق کو کز دل و دین نام و نشان گم باشد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 283

5 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2–کوی عشق است و همه دانه و دام است اینجا

غزل شمارهٔ 19–تا به کی معبچه ی می نوش و بیارا ایمان را

غزل شمارهٔ 30–گفت‌وگوی غم یعقوب بود پیشهٔ ما

غزل شمارهٔ 40–غزلی گفته‌ام آن باعث گفتار کجاست

غزل شمارهٔ 47–تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است

غزل شمارهٔ 48–لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است

غزل شمارهٔ 50–ناله ام پرورش آموز نهال اثر است

غزل شمارهٔ 53–بیدادگری روی تو اندازه ی راز است

غزل شمارهٔ 59–شب عشاق ز روز دگران در پیش است

غزل شمارهٔ 63–آتشین لالهٔ دل صد ورق است

غزل شمارهٔ 81–پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن است

غزل شمارهٔ 88–درد نایافت ز بی دردی اقبال من است

غزل شمارهٔ 95–وه که از دوختن، این چاک گریبان رفته است

غزل شمارهٔ 100–از تو کس زمزمه ی مهر و وفا نشنیده است

غزل شمارهٔ 117–مست و بد خوبیم و هم‌صحبت جانانهٔ مست

غزل شمارهٔ 128–مژدگانی که جنون را به سرم کاری هست

غزل شمارهٔ 129–من نگویم که درین شهر ستمکاری هست

غزل شمارهٔ 130–خبری خواهم از آن کوی که اعزازی هست

غزل شمارهٔ 138–یک سخن نیست که خاموشی از آن بهتر نیست

غزل شمارهٔ 145–هیچ‌گه نالهٔ من گوشزد آن مه نیست

غزل شمارهٔ 147–ترک جان در ره آن سرو روان این همه نیست

غزل شمارهٔ 149–گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت

غزل شمارهٔ 165–ذوق در خاک تپیدن اگر از دل برود

غزل شمارهٔ 173–درد کیشان همه ناموس کش کیش همند

غزل شمارهٔ 174–نخورم زخم در آن کوچه که مرهم باشد

غزل شمارهٔ 178–در چمن حوروشان انجمنی ساخته اند

غزل شمارهٔ 179–دل ما را به فسون جادوی بابل نبرد

غزل شمارهٔ 180–ما کسی را نشناسیم که غم نشناسد

غزل شمارهٔ 183–گر دَرِ عشق زنی تاب ملامت باید

غزل شمارهٔ 184–عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد

غزل شمارهٔ 187–این صفا حسن و محبت ز هم اندوخته اند

غزل شمارهٔ 189–عزت گیتی اگر صحبت یوسف باشد

غزل شمارهٔ 196–گره در کام دل از بخت زبون نگشاید

غزل شمارهٔ 198–چند بی بهره شود دیدهٔ گریانی؛ چند؟

غزل شمارهٔ 200–تا کی از لب-گهرِ آن مست تکلم ریزد

غزل شمارهٔ 209–تا به کی عمر به افسوس و جهالت برود

غزل شمارهٔ 213–تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود

غزل شمارهٔ 220–خضر اگر بر لب کس منت آبی دارد

غزل شمارهٔ 224–هر که را نشأ غیرت به سلامت باید

غزل شمارهٔ 227–در محبت لب خشک و دل تر می خندد

غزل شمارهٔ 230–مدعی باز ملولست و بلایی دارد

غزل شمارهٔ 234–عرض کردیم به زاهد که ریا نفروشد

غزل شمارهٔ 236–با محبت گهر عجز و نیاز افشاند

غزل شمارهٔ 238–گر دل اهل حقیقت در راز افشاند

غزل شمارهٔ 239–آن چنان زآتش بیداد مرا می سوزد

غزل شمارهٔ 246–هر چه بگزیدم از آن کیش برهمن به بود

غزل شمارهٔ 255–گر به خواب اجلم دیدهٔ جان گرم نشد

غزل شمارهٔ 256–نغمه ای کز ره تاثیر به شیون نکشد

غزل شمارهٔ 269–زاهد بتکدهٔ عشق هراسان نرود

غزل شمارهٔ 283–عشق کو کز دل و دین نام و نشان گم باشد

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2–کوی عشق است و همه دانه و دام است اینجا

غزل شمارهٔ 19–تا به کی معبچه ی می نوش و بیارا ایمان را

غزل شمارهٔ 30–گفت‌وگوی غم یعقوب بود پیشهٔ ما

غزل شمارهٔ 40–غزلی گفته‌ام آن باعث گفتار کجاست

غزل شمارهٔ 47–تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است

غزل شمارهٔ 48–لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است

غزل شمارهٔ 50–ناله ام پرورش آموز نهال اثر است

غزل شمارهٔ 53–بیدادگری روی تو اندازه ی راز است

غزل شمارهٔ 59–شب عشاق ز روز دگران در پیش است

غزل شمارهٔ 63–آتشین لالهٔ دل صد ورق است

غزل شمارهٔ 81–پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن است

غزل شمارهٔ 88–درد نایافت ز بی دردی اقبال من است

غزل شمارهٔ 95–وه که از دوختن، این چاک گریبان رفته است

غزل شمارهٔ 100–از تو کس زمزمه ی مهر و وفا نشنیده است

غزل شمارهٔ 117–مست و بد خوبیم و هم‌صحبت جانانهٔ مست

غزل شمارهٔ 128–مژدگانی که جنون را به سرم کاری هست

غزل شمارهٔ 129–من نگویم که درین شهر ستمکاری هست

غزل شمارهٔ 130–خبری خواهم از آن کوی که اعزازی هست

غزل شمارهٔ 138–یک سخن نیست که خاموشی از آن بهتر نیست

غزل شمارهٔ 145–هیچ‌گه نالهٔ من گوشزد آن مه نیست

غزل شمارهٔ 147–ترک جان در ره آن سرو روان این همه نیست

غزل شمارهٔ 149–گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت

غزل شمارهٔ 165–ذوق در خاک تپیدن اگر از دل برود

غزل شمارهٔ 173–درد کیشان همه ناموس کش کیش همند

غزل شمارهٔ 174–نخورم زخم در آن کوچه که مرهم باشد

غزل شمارهٔ 178–در چمن حوروشان انجمنی ساخته اند

غزل شمارهٔ 2کوی عشق است و همه دانه و دام است اینجا

غزل شمارهٔ 19تا به کی معبچه ی می نوش و بیارا ایمان را

غزل شمارهٔ 30گفت‌وگوی غم یعقوب بود پیشهٔ ما

غزل شمارهٔ 40غزلی گفته‌ام آن باعث گفتار کجاست

غزل شمارهٔ 47تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است

غزل شمارهٔ 48لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است

غزل شمارهٔ 50ناله ام پرورش آموز نهال اثر است

غزل شمارهٔ 53بیدادگری روی تو اندازه ی راز است

غزل شمارهٔ 59شب عشاق ز روز دگران در پیش است

غزل شمارهٔ 63آتشین لالهٔ دل صد ورق است

غزل شمارهٔ 81پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن است

غزل شمارهٔ 88درد نایافت ز بی دردی اقبال من است

غزل شمارهٔ 95وه که از دوختن، این چاک گریبان رفته است

غزل شمارهٔ 100از تو کس زمزمه ی مهر و وفا نشنیده است

غزل شمارهٔ 117مست و بد خوبیم و هم‌صحبت جانانهٔ مست

غزل شمارهٔ 128مژدگانی که جنون را به سرم کاری هست

غزل شمارهٔ 129من نگویم که درین شهر ستمکاری هست

غزل شمارهٔ 130خبری خواهم از آن کوی که اعزازی هست

غزل شمارهٔ 138یک سخن نیست که خاموشی از آن بهتر نیست

غزل شمارهٔ 145هیچ‌گه نالهٔ من گوشزد آن مه نیست

غزل شمارهٔ 147ترک جان در ره آن سرو روان این همه نیست

غزل شمارهٔ 149گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت

غزل شمارهٔ 165ذوق در خاک تپیدن اگر از دل برود

غزل شمارهٔ 173درد کیشان همه ناموس کش کیش همند

غزل شمارهٔ 174نخورم زخم در آن کوچه که مرهم باشد

غزل شمارهٔ 178در چمن حوروشان انجمنی ساخته اند

غزل شمارهٔ 179دل ما را به فسون جادوی بابل نبرد

غزل شمارهٔ 180ما کسی را نشناسیم که غم نشناسد

غزل شمارهٔ 183گر دَرِ عشق زنی تاب ملامت باید

غزل شمارهٔ 184عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد

غزل شمارهٔ 187این صفا حسن و محبت ز هم اندوخته اند

غزل شمارهٔ 189عزت گیتی اگر صحبت یوسف باشد

غزل شمارهٔ 196گره در کام دل از بخت زبون نگشاید

غزل شمارهٔ 198چند بی بهره شود دیدهٔ گریانی؛ چند؟

غزل شمارهٔ 200تا کی از لب-گهرِ آن مست تکلم ریزد

غزل شمارهٔ 209تا به کی عمر به افسوس و جهالت برود

غزل شمارهٔ 213تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود

غزل شمارهٔ 220خضر اگر بر لب کس منت آبی دارد

غزل شمارهٔ 224هر که را نشأ غیرت به سلامت باید

غزل شمارهٔ 227در محبت لب خشک و دل تر می خندد

غزل شمارهٔ 230مدعی باز ملولست و بلایی دارد

غزل شمارهٔ 234عرض کردیم به زاهد که ریا نفروشد

غزل شمارهٔ 236با محبت گهر عجز و نیاز افشاند

غزل شمارهٔ 238گر دل اهل حقیقت در راز افشاند

غزل شمارهٔ 239آن چنان زآتش بیداد مرا می سوزد

غزل شمارهٔ 246هر چه بگزیدم از آن کیش برهمن به بود

غزل شمارهٔ 255گر به خواب اجلم دیدهٔ جان گرم نشد

غزل شمارهٔ 256نغمه ای کز ره تاثیر به شیون نکشد

غزل شمارهٔ 269زاهد بتکدهٔ عشق هراسان نرود

غزل شمارهٔ 283عشق کو کز دل و دین نام و نشان گم باشد

غزل شمارهٔ 2کوی عشق است و همه دانه و دام است اینجا

غزل شمارهٔ 19تا به کی معبچه ی می نوش و بیارا ایمان را

غزل شمارهٔ 30گفت‌وگوی غم یعقوب بود پیشهٔ ما

غزل شمارهٔ 40غزلی گفته‌ام آن باعث گفتار کجاست

غزل شمارهٔ 47تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است

غزل شمارهٔ 48لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است

غزل شمارهٔ 50ناله ام پرورش آموز نهال اثر است

غزل شمارهٔ 53بیدادگری روی تو اندازه ی راز است

غزل شمارهٔ 59شب عشاق ز روز دگران در پیش است

غزل شمارهٔ 63آتشین لالهٔ دل صد ورق است

غزل شمارهٔ 81پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن است

غزل شمارهٔ 88درد نایافت ز بی دردی اقبال من است

غزل شمارهٔ 95وه که از دوختن، این چاک گریبان رفته است

غزل شمارهٔ 100از تو کس زمزمه ی مهر و وفا نشنیده است

غزل شمارهٔ 117مست و بد خوبیم و هم‌صحبت جانانهٔ مست

غزل شمارهٔ 128مژدگانی که جنون را به سرم کاری هست

غزل شمارهٔ 129من نگویم که درین شهر ستمکاری هست

غزل شمارهٔ 130خبری خواهم از آن کوی که اعزازی هست

غزل شمارهٔ 138یک سخن نیست که خاموشی از آن بهتر نیست

غزل شمارهٔ 145هیچ‌گه نالهٔ من گوشزد آن مه نیست

غزل شمارهٔ 147ترک جان در ره آن سرو روان این همه نیست

غزل شمارهٔ 149گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت

غزل شمارهٔ 165ذوق در خاک تپیدن اگر از دل برود

غزل شمارهٔ 173درد کیشان همه ناموس کش کیش همند

غزل شمارهٔ 174نخورم زخم در آن کوچه که مرهم باشد

غزل شمارهٔ 178در چمن حوروشان انجمنی ساخته اند

غزل شمارهٔ 179دل ما را به فسون جادوی بابل نبرد

غزل شمارهٔ 180ما کسی را نشناسیم که غم نشناسد

غزل شمارهٔ 183گر دَرِ عشق زنی تاب ملامت باید

غزل شمارهٔ 184عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد