وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 295دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

5 اشعار

غزل شمارهٔ 305ترسم از اهل ورع، شوق شرابم بکشند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 305

7 اشعار

غزل شمارهٔ 317مست عشق تو که میدان طلب از شیر شود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 317

4 اشعار

غزل شمارهٔ 331دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 331

8 اشعار

غزل شمارهٔ 346گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 346

9 اشعار

غزل شمارهٔ 350عاشقان گر به دل از دوست غباری دارند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 350

9 اشعار

غزل شمارهٔ 359آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 359

7 اشعار

غزل شمارهٔ 360وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 360

8 اشعار

غزل شمارهٔ 367جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 367

5 اشعار

غزل شمارهٔ 368باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 368

8 اشعار

غزل شمارهٔ 370برو ای غم خبری از دل آواره بیار

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 370

5 اشعار

غزل شمارهٔ 385امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 385

7 اشعار

غزل شمارهٔ 392چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 392

6 اشعار

غزل شمارهٔ 397دوش در صومعه آمد صنم باده فروش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 397

14 اشعار

غزل شمارهٔ 398تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 398

7 اشعار

غزل شمارهٔ 404گر چشانی به ملک چاشنی صحبت خویش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 404

7 اشعار

غزل شمارهٔ 414گر بگویم ز نظر یار نهان است، غلط

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 414

6 اشعار

غزل شمارهٔ 435از دل این شعله چو داغ صنم افروخته ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 435

8 اشعار

غزل شمارهٔ 441وقت آن است که افیون به شراب اندازیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 441

4 اشعار

غزل شمارهٔ 442چند از این ششدر غم فال گشادی بزنیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 442

5 اشعار

غزل شمارهٔ 451عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 451

7 اشعار

غزل شمارهٔ 459چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 459

5 اشعار

غزل شمارهٔ 466چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 466

6 اشعار

غزل شمارهٔ 470زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 470

6 اشعار

غزل شمارهٔ 484تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

8 اشعار

غزل شمارهٔ 510به لب داغ چو با خنده به مرهم زده ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 510

6 اشعار

غزل شمارهٔ 516چند از این بند غمت فال گشادی بزنیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 516

5 اشعار

غزل شمارهٔ 551ای که سر تا قدمم را به جنون داشته ای

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 551

5 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 295–دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود

غزل شمارهٔ 305–ترسم از اهل ورع، شوق شرابم بکشند

غزل شمارهٔ 317–مست عشق تو که میدان طلب از شیر شود

غزل شمارهٔ 331–دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد

غزل شمارهٔ 346–گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند

غزل شمارهٔ 350–عاشقان گر به دل از دوست غباری دارند

غزل شمارهٔ 359–آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

غزل شمارهٔ 360–وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

غزل شمارهٔ 367–جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

غزل شمارهٔ 368–باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

غزل شمارهٔ 370–برو ای غم خبری از دل آواره بیار

غزل شمارهٔ 385–امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش

غزل شمارهٔ 392–چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش

غزل شمارهٔ 397–دوش در صومعه آمد صنم باده فروش

غزل شمارهٔ 398–تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 404–گر چشانی به ملک چاشنی صحبت خویش

غزل شمارهٔ 414–گر بگویم ز نظر یار نهان است، غلط

غزل شمارهٔ 435–از دل این شعله چو داغ صنم افروخته ایم

غزل شمارهٔ 441–وقت آن است که افیون به شراب اندازیم

غزل شمارهٔ 442–چند از این ششدر غم فال گشادی بزنیم

غزل شمارهٔ 451–عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

غزل شمارهٔ 459–چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

غزل شمارهٔ 466–چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

غزل شمارهٔ 470–زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

غزل شمارهٔ 484–تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

غزل شمارهٔ 510–به لب داغ چو با خنده به مرهم زده ایم

غزل شمارهٔ 516–چند از این بند غمت فال گشادی بزنیم

غزل شمارهٔ 551–ای که سر تا قدمم را به جنون داشته ای

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 295–دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود

غزل شمارهٔ 305–ترسم از اهل ورع، شوق شرابم بکشند

غزل شمارهٔ 317–مست عشق تو که میدان طلب از شیر شود

غزل شمارهٔ 331–دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد

غزل شمارهٔ 346–گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند

غزل شمارهٔ 350–عاشقان گر به دل از دوست غباری دارند

غزل شمارهٔ 359–آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

غزل شمارهٔ 360–وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

غزل شمارهٔ 367–جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

غزل شمارهٔ 368–باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

غزل شمارهٔ 370–برو ای غم خبری از دل آواره بیار

غزل شمارهٔ 385–امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش

غزل شمارهٔ 392–چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش

غزل شمارهٔ 397–دوش در صومعه آمد صنم باده فروش

غزل شمارهٔ 398–تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 404–گر چشانی به ملک چاشنی صحبت خویش

غزل شمارهٔ 414–گر بگویم ز نظر یار نهان است، غلط

غزل شمارهٔ 435–از دل این شعله چو داغ صنم افروخته ایم

غزل شمارهٔ 441–وقت آن است که افیون به شراب اندازیم

غزل شمارهٔ 442–چند از این ششدر غم فال گشادی بزنیم

غزل شمارهٔ 451–عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

غزل شمارهٔ 459–چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

غزل شمارهٔ 466–چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

غزل شمارهٔ 470–زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

غزل شمارهٔ 484–تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

غزل شمارهٔ 510–به لب داغ چو با خنده به مرهم زده ایم

غزل شمارهٔ 516–چند از این بند غمت فال گشادی بزنیم

غزل شمارهٔ 551–ای که سر تا قدمم را به جنون داشته ای

غزل شمارهٔ 295دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود

غزل شمارهٔ 305ترسم از اهل ورع، شوق شرابم بکشند

غزل شمارهٔ 317مست عشق تو که میدان طلب از شیر شود

غزل شمارهٔ 331دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد

غزل شمارهٔ 346گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند

غزل شمارهٔ 350عاشقان گر به دل از دوست غباری دارند

غزل شمارهٔ 359آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

غزل شمارهٔ 360وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

غزل شمارهٔ 367جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

غزل شمارهٔ 368باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

غزل شمارهٔ 370برو ای غم خبری از دل آواره بیار

غزل شمارهٔ 385امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش

غزل شمارهٔ 392چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش

غزل شمارهٔ 397دوش در صومعه آمد صنم باده فروش

غزل شمارهٔ 398تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 404گر چشانی به ملک چاشنی صحبت خویش

غزل شمارهٔ 414گر بگویم ز نظر یار نهان است، غلط

غزل شمارهٔ 435از دل این شعله چو داغ صنم افروخته ایم

غزل شمارهٔ 441وقت آن است که افیون به شراب اندازیم

غزل شمارهٔ 442چند از این ششدر غم فال گشادی بزنیم

غزل شمارهٔ 451عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

غزل شمارهٔ 459چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

غزل شمارهٔ 466چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

غزل شمارهٔ 470زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

غزل شمارهٔ 484تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

غزل شمارهٔ 510به لب داغ چو با خنده به مرهم زده ایم

غزل شمارهٔ 516چند از این بند غمت فال گشادی بزنیم

غزل شمارهٔ 551ای که سر تا قدمم را به جنون داشته ای

غزل شمارهٔ 295دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود

غزل شمارهٔ 305ترسم از اهل ورع، شوق شرابم بکشند

غزل شمارهٔ 317مست عشق تو که میدان طلب از شیر شود

غزل شمارهٔ 331دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد

غزل شمارهٔ 346گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند

غزل شمارهٔ 350عاشقان گر به دل از دوست غباری دارند

غزل شمارهٔ 359آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

غزل شمارهٔ 360وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

غزل شمارهٔ 367جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

غزل شمارهٔ 368باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

غزل شمارهٔ 370برو ای غم خبری از دل آواره بیار

غزل شمارهٔ 385امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش

غزل شمارهٔ 392چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش

غزل شمارهٔ 397دوش در صومعه آمد صنم باده فروش

غزل شمارهٔ 398تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 404گر چشانی به ملک چاشنی صحبت خویش

غزل شمارهٔ 414گر بگویم ز نظر یار نهان است، غلط

غزل شمارهٔ 435از دل این شعله چو داغ صنم افروخته ایم

غزل شمارهٔ 441وقت آن است که افیون به شراب اندازیم

غزل شمارهٔ 442چند از این ششدر غم فال گشادی بزنیم

غزل شمارهٔ 451عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

غزل شمارهٔ 459چون خیالت گذر آرد به در مسکن چشم

غزل شمارهٔ 466چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

غزل شمارهٔ 470زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم

غزل شمارهٔ 484تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم

غزل شمارهٔ 510به لب داغ چو با خنده به مرهم زده ایم

غزل شمارهٔ 516چند از این بند غمت فال گشادی بزنیم

غزل شمارهٔ 551ای که سر تا قدمم را به جنون داشته ای