وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 945صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 945

8 اشعار

غزل شمارهٔ 946خطاب طلعت تو نامه زمین کردند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 946

9 اشعار

غزل شمارهٔ 947چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 947

10 اشعار

غزل شمارهٔ 948جماعتی که ز هم‌صحبتان جدا باشند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 948

7 اشعار

غزل شمارهٔ 949نه با تو نسبت سرو چمن شود پیوند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 949

7 اشعار

غزل شمارهٔ 950جوان و پیر که در بند مال و فرزندند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 950

11 اشعار

غزل شمارهٔ 951فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 951

5 اشعار

غزل شمارهٔ 952چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 952

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1011تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1011

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1020سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1020

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1022دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1022

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1023رسید موسم عید و صلای می درداد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1023

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1025به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1025

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1037ببار باده روشن که صبح روی نمود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1037

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1040جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1040

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1042چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1042

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1047ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1047

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1048صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1048

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1050کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1050

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1052کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1052

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1053کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1053

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1054گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1054

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1055ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1055

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1057همیشه از نمکت شور در جگر باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1057

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1060ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1060

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1061شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1061

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1065حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1065

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1068سوار چابک من پیش چشم من مگذر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1068

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1108رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1108

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1109قمر برید ز من مهر و من خراب قمر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1109

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1110منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1110

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1112سپیده دم که گهربار بر در گلزار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1112

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1127کجا بود من مدهوش را حضور نماز!

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1127

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1128خیال دوست به چشم من اندر آمد باز

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1128

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1129دمید صبح مبارک طلوع، ساقی، خیز

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1129

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1138بیا که بزم طرب را چمن نهاد اساس

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1138

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1139خرابی من از آن چشم پر خماری پرس

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1139

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1181فرشته می ننویسد گناه دم به دمش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1181

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1182گر، ای نسیم، ترا ره دهنده در حرمش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1182

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1183ستمگری که دلم شاد نیست جز به غمش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1183

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1184قبا و پیرهن او که می رسد به تنش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1184

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1185کرشمه های سر زلف در بنا گوشش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1185

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1186کسی که هست نظر بر جمال میمونش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1186

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1187نظر ز دیده بدزدم چو بنگرم رویش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1187

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1188شد آن که پای مرا بوسه می زند او باش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1188

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1209چو مهر می کند از مشرق پیاله طلوع

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1209

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1215رسید دوش ندایی ازین بلند رواق

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1215

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1432غمم بکشت که از یار مانده‌ام، چه کنم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1432

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1433برونم از دل پر خون نمی شوی، چه کنم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1433

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1434گذشت یار و نسازم به خوی او، چه کنم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1434

8 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 945–صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

غزل شمارهٔ 946–خطاب طلعت تو نامه زمین کردند

غزل شمارهٔ 947–چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند

غزل شمارهٔ 948–جماعتی که ز هم‌صحبتان جدا باشند

غزل شمارهٔ 949–نه با تو نسبت سرو چمن شود پیوند

غزل شمارهٔ 950–جوان و پیر که در بند مال و فرزندند

غزل شمارهٔ 951–فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

غزل شمارهٔ 952–چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

غزل شمارهٔ 1011–تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

غزل شمارهٔ 1020–سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

غزل شمارهٔ 1022–دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

غزل شمارهٔ 1023–رسید موسم عید و صلای می درداد

غزل شمارهٔ 1025–به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

غزل شمارهٔ 1037–ببار باده روشن که صبح روی نمود

غزل شمارهٔ 1040–جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید

غزل شمارهٔ 1042–چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود

غزل شمارهٔ 1047–ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد

غزل شمارهٔ 1048–صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود

غزل شمارهٔ 1050–کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟

غزل شمارهٔ 1052–کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

غزل شمارهٔ 1053–کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

غزل شمارهٔ 1054–گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

غزل شمارهٔ 1055–ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

غزل شمارهٔ 1057–همیشه از نمکت شور در جگر باشد

غزل شمارهٔ 1060–ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

غزل شمارهٔ 1061–شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

غزل شمارهٔ 1065–حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

غزل شمارهٔ 1068–سوار چابک من پیش چشم من مگذر

غزل شمارهٔ 1108–رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر

غزل شمارهٔ 1109–قمر برید ز من مهر و من خراب قمر

غزل شمارهٔ 1110–منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگر

غزل شمارهٔ 1112–سپیده دم که گهربار بر در گلزار

غزل شمارهٔ 1127–کجا بود من مدهوش را حضور نماز!

غزل شمارهٔ 1128–خیال دوست به چشم من اندر آمد باز

غزل شمارهٔ 1129–دمید صبح مبارک طلوع، ساقی، خیز

غزل شمارهٔ 1138–بیا که بزم طرب را چمن نهاد اساس

غزل شمارهٔ 1139–خرابی من از آن چشم پر خماری پرس

غزل شمارهٔ 1181–فرشته می ننویسد گناه دم به دمش

غزل شمارهٔ 1182–گر، ای نسیم، ترا ره دهنده در حرمش

غزل شمارهٔ 1183–ستمگری که دلم شاد نیست جز به غمش

غزل شمارهٔ 1184–قبا و پیرهن او که می رسد به تنش

غزل شمارهٔ 1185–کرشمه های سر زلف در بنا گوشش

غزل شمارهٔ 1186–کسی که هست نظر بر جمال میمونش

غزل شمارهٔ 1187–نظر ز دیده بدزدم چو بنگرم رویش

غزل شمارهٔ 1188–شد آن که پای مرا بوسه می زند او باش

غزل شمارهٔ 1209–چو مهر می کند از مشرق پیاله طلوع

غزل شمارهٔ 1215–رسید دوش ندایی ازین بلند رواق

غزل شمارهٔ 1432–غمم بکشت که از یار مانده‌ام، چه کنم؟

غزل شمارهٔ 1433–برونم از دل پر خون نمی شوی، چه کنم؟

غزل شمارهٔ 1434–گذشت یار و نسازم به خوی او، چه کنم؟

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 945–صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

غزل شمارهٔ 946–خطاب طلعت تو نامه زمین کردند

غزل شمارهٔ 947–چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند

غزل شمارهٔ 948–جماعتی که ز هم‌صحبتان جدا باشند

غزل شمارهٔ 949–نه با تو نسبت سرو چمن شود پیوند

غزل شمارهٔ 950–جوان و پیر که در بند مال و فرزندند

غزل شمارهٔ 951–فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

غزل شمارهٔ 952–چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

غزل شمارهٔ 1011–تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

غزل شمارهٔ 1020–سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

غزل شمارهٔ 1022–دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

غزل شمارهٔ 1023–رسید موسم عید و صلای می درداد

غزل شمارهٔ 1025–به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

غزل شمارهٔ 1037–ببار باده روشن که صبح روی نمود

غزل شمارهٔ 1040–جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید

غزل شمارهٔ 1042–چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود

غزل شمارهٔ 1047–ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد

غزل شمارهٔ 1048–صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود

غزل شمارهٔ 1050–کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟

غزل شمارهٔ 1052–کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

غزل شمارهٔ 1053–کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

غزل شمارهٔ 1054–گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

غزل شمارهٔ 1055–ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

غزل شمارهٔ 1057–همیشه از نمکت شور در جگر باشد

غزل شمارهٔ 1060–ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

غزل شمارهٔ 1061–شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

غزل شمارهٔ 945صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

غزل شمارهٔ 946خطاب طلعت تو نامه زمین کردند

غزل شمارهٔ 947چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند

غزل شمارهٔ 948جماعتی که ز هم‌صحبتان جدا باشند

غزل شمارهٔ 949نه با تو نسبت سرو چمن شود پیوند

غزل شمارهٔ 950جوان و پیر که در بند مال و فرزندند

غزل شمارهٔ 951فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

غزل شمارهٔ 952چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

غزل شمارهٔ 1011تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

غزل شمارهٔ 1020سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

غزل شمارهٔ 1022دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

غزل شمارهٔ 1023رسید موسم عید و صلای می درداد

غزل شمارهٔ 1025به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

غزل شمارهٔ 1037ببار باده روشن که صبح روی نمود

غزل شمارهٔ 1040جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید

غزل شمارهٔ 1042چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود

غزل شمارهٔ 1047ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد

غزل شمارهٔ 1048صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود

غزل شمارهٔ 1050کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟

غزل شمارهٔ 1052کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

غزل شمارهٔ 1053کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

غزل شمارهٔ 1054گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

غزل شمارهٔ 1055ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

غزل شمارهٔ 1057همیشه از نمکت شور در جگر باشد

غزل شمارهٔ 1060ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

غزل شمارهٔ 1061شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

غزل شمارهٔ 1065حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

غزل شمارهٔ 1068سوار چابک من پیش چشم من مگذر

غزل شمارهٔ 1108رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر

غزل شمارهٔ 1109قمر برید ز من مهر و من خراب قمر

غزل شمارهٔ 1110منم به خانه، تن اینجا و جان به جای دگر

غزل شمارهٔ 1112سپیده دم که گهربار بر در گلزار

غزل شمارهٔ 1127کجا بود من مدهوش را حضور نماز!

غزل شمارهٔ 1128خیال دوست به چشم من اندر آمد باز

غزل شمارهٔ 1129دمید صبح مبارک طلوع، ساقی، خیز

غزل شمارهٔ 1138بیا که بزم طرب را چمن نهاد اساس

غزل شمارهٔ 1139خرابی من از آن چشم پر خماری پرس

غزل شمارهٔ 1181فرشته می ننویسد گناه دم به دمش

غزل شمارهٔ 1182گر، ای نسیم، ترا ره دهنده در حرمش

غزل شمارهٔ 1183ستمگری که دلم شاد نیست جز به غمش

غزل شمارهٔ 1184قبا و پیرهن او که می رسد به تنش

غزل شمارهٔ 1185کرشمه های سر زلف در بنا گوشش

غزل شمارهٔ 1186کسی که هست نظر بر جمال میمونش

غزل شمارهٔ 1187نظر ز دیده بدزدم چو بنگرم رویش

غزل شمارهٔ 1188شد آن که پای مرا بوسه می زند او باش

غزل شمارهٔ 1209چو مهر می کند از مشرق پیاله طلوع

غزل شمارهٔ 1215رسید دوش ندایی ازین بلند رواق

غزل شمارهٔ 1432غمم بکشت که از یار مانده‌ام، چه کنم؟

غزل شمارهٔ 1433برونم از دل پر خون نمی شوی، چه کنم؟

غزل شمارهٔ 1434گذشت یار و نسازم به خوی او، چه کنم؟

غزل شمارهٔ 945صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

غزل شمارهٔ 946خطاب طلعت تو نامه زمین کردند

غزل شمارهٔ 947چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند

غزل شمارهٔ 948جماعتی که ز هم‌صحبتان جدا باشند

غزل شمارهٔ 949نه با تو نسبت سرو چمن شود پیوند

غزل شمارهٔ 950جوان و پیر که در بند مال و فرزندند

غزل شمارهٔ 951فسرده را سخن از عاشقی نباید راند

غزل شمارهٔ 952چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد

غزل شمارهٔ 1011تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

غزل شمارهٔ 1020سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

غزل شمارهٔ 1022دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

غزل شمارهٔ 1023رسید موسم عید و صلای می درداد

غزل شمارهٔ 1025به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

غزل شمارهٔ 1037ببار باده روشن که صبح روی نمود

غزل شمارهٔ 1040جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید

غزل شمارهٔ 1042چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود

غزل شمارهٔ 1047ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد

غزل شمارهٔ 1048صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود

غزل شمارهٔ 1050کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟

غزل شمارهٔ 1052کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

غزل شمارهٔ 1053کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

غزل شمارهٔ 1054گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

غزل شمارهٔ 1055ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

غزل شمارهٔ 1057همیشه از نمکت شور در جگر باشد

غزل شمارهٔ 1060ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

غزل شمارهٔ 1061شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

غزل شمارهٔ 1065حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

غزل شمارهٔ 1068سوار چابک من پیش چشم من مگذر

غزل شمارهٔ 1108رضای من طلب امشب، طریق ناز مگیر

غزل شمارهٔ 1109قمر برید ز من مهر و من خراب قمر