وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 56ای زلف چلیپای تو، غارتگر دین‌ها

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 56

9 اشعار

غزل شمارهٔ 61بشکافت غم این جان جگرخواره ما را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 61

8 اشعار

غزل شمارهٔ 108ای خط خوش از مشک تر انگیخته مه را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 108

5 اشعار

غزل شمارهٔ 125امشب شب من نور ز مهتاب دگر داشت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

9 اشعار

غزل شمارهٔ 126تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

6 اشعار

غزل شمارهٔ 127بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

9 اشعار

غزل شمارهٔ 128افسوس ازین عمر که بر باد هوا رفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

9 اشعار

غزل شمارهٔ 129تا بر سر بازار به مستی قدمش رفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

9 اشعار

غزل شمارهٔ 130جز صورت تو ماه سما را چه توان گفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

7 اشعار

غزل شمارهٔ 131بیچاره کسی کو به غم خوش پسران زیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

7 اشعار

غزل شمارهٔ 132در هجر توام کار به جز آه و فغان نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

7 اشعار

غزل شمارهٔ 133آبادتر آن سینه که از عشق خراب است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

9 اشعار

غزل شمارهٔ 134خرم دل آن کس که به رخسار تو دیده ست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 134

8 اشعار

غزل شمارهٔ 135ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 135

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 136روی تو به پیش نظر آسایش جان است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 136

7 اشعار

غزل شمارهٔ 137زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 137

7 اشعار

غزل شمارهٔ 138ای عید دوم آمده روی چو نگارت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 138

11 اشعار

غزل شمارهٔ 139ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 139

5 اشعار

غزل شمارهٔ 482دولت نه به زور است و به زاری چه توان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 482

7 اشعار

غزل شمارهٔ 483حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 483

7 اشعار

غزل شمارهٔ 484تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

7 اشعار

غزل شمارهٔ 485زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 485

7 اشعار

غزل شمارهٔ 486یک دل به سر کوی تو آباد نیابند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

9 اشعار

غزل شمارهٔ 487عشاق حیات از لب خندان تو یابند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 487

10 اشعار

غزل شمارهٔ 488شب دلشدگان دیده بیدار نبندند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 488

7 اشعار

غزل شمارهٔ 489صد جان به یکی دانگ به بازار فروشند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 489

7 اشعار

غزل شمارهٔ 490من بنده آن روی که دیدن نگذارند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 490

9 اشعار

غزل شمارهٔ 491ماییم درون سوخته، بیرون شده ای چند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 491

5 اشعار

غزل شمارهٔ 492ای کز رخ تو دیده، همه جان و جهان دید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 492

5 اشعار

غزل شمارهٔ 493هندوی مرا کشتن ترکانه ببیند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 493

6 اشعار

غزل شمارهٔ 494باد آمد و بویی زنگارم نرسانید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 494

9 اشعار

غزل شمارهٔ 495بویی ز سر زلف نگارین به من آرید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 495

5 اشعار

غزل شمارهٔ 496باد آمد و زان سرو خرامان خبر آورد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 496

11 اشعار

غزل شمارهٔ 497یک خنده بزن، زان لب لعل شکرآلود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 497

7 اشعار

غزل شمارهٔ 498ای هم نفسان، یک نفسم باز گذارید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 498

7 اشعار

غزل شمارهٔ 499دل رفت به سوی تو، همان سوی که شد ماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 499

7 اشعار

غزل شمارهٔ 500ای زلف تو دام دل دانا و خردمند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 500

9 اشعار

غزل شمارهٔ 501عاقل ندهد عاشق دل سوخته را پند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 501

8 اشعار

غزل شمارهٔ 502روزی مگر این بسته در ما بگشایند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 502

5 اشعار

غزل شمارهٔ 503آن سرو خرامنده که جستم، به بر آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 503

7 اشعار

غزل شمارهٔ 504هر سر که به سودای تو از پای در آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 504

9 اشعار

غزل شمارهٔ 505ترسم که از اطراف جهان دود برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 505

7 اشعار

غزل شمارهٔ 506گر بار دگر ماه من از بام برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 506

11 اشعار

غزل شمارهٔ 507سروی چو تو در خلخ و نوشاد نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 507

10 اشعار

غزل شمارهٔ 508یک روز به عمری ز منت یاد نیاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 508

9 اشعار

غزل شمارهٔ 509بر آب رخت یک گل سیراب نیاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 509

8 اشعار

غزل شمارهٔ 510روزی اگر آن ماه به مهمان من آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 510

7 اشعار

غزل شمارهٔ 511گر چشم من از صورت تو دور نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 511

4 اشعار

غزل شمارهٔ 512سروی چو تو در اچه و در تته نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 512

8 اشعار

غزل شمارهٔ 513بی نرگس تو خواب ندانم که چه باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 513

7 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 56–ای زلف چلیپای تو، غارتگر دین‌ها

غزل شمارهٔ 61–بشکافت غم این جان جگرخواره ما را

غزل شمارهٔ 108–ای خط خوش از مشک تر انگیخته مه را

غزل شمارهٔ 125–امشب شب من نور ز مهتاب دگر داشت

غزل شمارهٔ 126–تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت

غزل شمارهٔ 127–بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت

غزل شمارهٔ 128–افسوس ازین عمر که بر باد هوا رفت

غزل شمارهٔ 129–تا بر سر بازار به مستی قدمش رفت

غزل شمارهٔ 130–جز صورت تو ماه سما را چه توان گفت

غزل شمارهٔ 131–بیچاره کسی کو به غم خوش پسران زیست

غزل شمارهٔ 132–در هجر توام کار به جز آه و فغان نیست

غزل شمارهٔ 133–آبادتر آن سینه که از عشق خراب است

غزل شمارهٔ 134–خرم دل آن کس که به رخسار تو دیده ست

غزل شمارهٔ 135–ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

غزل شمارهٔ 136–روی تو به پیش نظر آسایش جان است

غزل شمارهٔ 137–زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست

غزل شمارهٔ 138–ای عید دوم آمده روی چو نگارت

غزل شمارهٔ 139–ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت

غزل شمارهٔ 482–دولت نه به زور است و به زاری چه توان کرد

غزل شمارهٔ 483–حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد

غزل شمارهٔ 484–تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد

غزل شمارهٔ 485–زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد

غزل شمارهٔ 486–یک دل به سر کوی تو آباد نیابند

غزل شمارهٔ 487–عشاق حیات از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 488–شب دلشدگان دیده بیدار نبندند

غزل شمارهٔ 489–صد جان به یکی دانگ به بازار فروشند

غزل شمارهٔ 490–من بنده آن روی که دیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 491–ماییم درون سوخته، بیرون شده ای چند

غزل شمارهٔ 492–ای کز رخ تو دیده، همه جان و جهان دید

غزل شمارهٔ 493–هندوی مرا کشتن ترکانه ببیند

غزل شمارهٔ 494–باد آمد و بویی زنگارم نرسانید

غزل شمارهٔ 495–بویی ز سر زلف نگارین به من آرید

غزل شمارهٔ 496–باد آمد و زان سرو خرامان خبر آورد

غزل شمارهٔ 497–یک خنده بزن، زان لب لعل شکرآلود

غزل شمارهٔ 498–ای هم نفسان، یک نفسم باز گذارید

غزل شمارهٔ 499–دل رفت به سوی تو، همان سوی که شد ماند

غزل شمارهٔ 500–ای زلف تو دام دل دانا و خردمند

غزل شمارهٔ 501–عاقل ندهد عاشق دل سوخته را پند

غزل شمارهٔ 502–روزی مگر این بسته در ما بگشایند

غزل شمارهٔ 503–آن سرو خرامنده که جستم، به بر آمد

غزل شمارهٔ 504–هر سر که به سودای تو از پای در آمد

غزل شمارهٔ 505–ترسم که از اطراف جهان دود برآید

غزل شمارهٔ 506–گر بار دگر ماه من از بام برآید

غزل شمارهٔ 507–سروی چو تو در خلخ و نوشاد نباشد

غزل شمارهٔ 508–یک روز به عمری ز منت یاد نیاید

غزل شمارهٔ 509–بر آب رخت یک گل سیراب نیاید

غزل شمارهٔ 510–روزی اگر آن ماه به مهمان من آید

غزل شمارهٔ 511–گر چشم من از صورت تو دور نباشد

غزل شمارهٔ 512–سروی چو تو در اچه و در تته نباشد

غزل شمارهٔ 513–بی نرگس تو خواب ندانم که چه باشد

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 56–ای زلف چلیپای تو، غارتگر دین‌ها

غزل شمارهٔ 61–بشکافت غم این جان جگرخواره ما را

غزل شمارهٔ 108–ای خط خوش از مشک تر انگیخته مه را

غزل شمارهٔ 125–امشب شب من نور ز مهتاب دگر داشت

غزل شمارهٔ 126–تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت

غزل شمارهٔ 127–بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت

غزل شمارهٔ 128–افسوس ازین عمر که بر باد هوا رفت

غزل شمارهٔ 129–تا بر سر بازار به مستی قدمش رفت

غزل شمارهٔ 130–جز صورت تو ماه سما را چه توان گفت

غزل شمارهٔ 131–بیچاره کسی کو به غم خوش پسران زیست

غزل شمارهٔ 132–در هجر توام کار به جز آه و فغان نیست

غزل شمارهٔ 133–آبادتر آن سینه که از عشق خراب است

غزل شمارهٔ 134–خرم دل آن کس که به رخسار تو دیده ست

غزل شمارهٔ 135–ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

غزل شمارهٔ 136–روی تو به پیش نظر آسایش جان است

غزل شمارهٔ 137–زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست

غزل شمارهٔ 138–ای عید دوم آمده روی چو نگارت

غزل شمارهٔ 139–ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت

غزل شمارهٔ 482–دولت نه به زور است و به زاری چه توان کرد

غزل شمارهٔ 483–حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد

غزل شمارهٔ 484–تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد

غزل شمارهٔ 485–زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد

غزل شمارهٔ 486–یک دل به سر کوی تو آباد نیابند

غزل شمارهٔ 487–عشاق حیات از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 488–شب دلشدگان دیده بیدار نبندند

غزل شمارهٔ 489–صد جان به یکی دانگ به بازار فروشند

غزل شمارهٔ 56ای زلف چلیپای تو، غارتگر دین‌ها

غزل شمارهٔ 61بشکافت غم این جان جگرخواره ما را

غزل شمارهٔ 108ای خط خوش از مشک تر انگیخته مه را

غزل شمارهٔ 125امشب شب من نور ز مهتاب دگر داشت

غزل شمارهٔ 126تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت

غزل شمارهٔ 127بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت

غزل شمارهٔ 128افسوس ازین عمر که بر باد هوا رفت

غزل شمارهٔ 129تا بر سر بازار به مستی قدمش رفت

غزل شمارهٔ 130جز صورت تو ماه سما را چه توان گفت

غزل شمارهٔ 131بیچاره کسی کو به غم خوش پسران زیست

غزل شمارهٔ 132در هجر توام کار به جز آه و فغان نیست

غزل شمارهٔ 133آبادتر آن سینه که از عشق خراب است

غزل شمارهٔ 134خرم دل آن کس که به رخسار تو دیده ست

غزل شمارهٔ 135ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

غزل شمارهٔ 136روی تو به پیش نظر آسایش جان است

غزل شمارهٔ 137زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست

غزل شمارهٔ 138ای عید دوم آمده روی چو نگارت

غزل شمارهٔ 139ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت

غزل شمارهٔ 482دولت نه به زور است و به زاری چه توان کرد

غزل شمارهٔ 483حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد

غزل شمارهٔ 484تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد

غزل شمارهٔ 485زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد

غزل شمارهٔ 486یک دل به سر کوی تو آباد نیابند

غزل شمارهٔ 487عشاق حیات از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 488شب دلشدگان دیده بیدار نبندند

غزل شمارهٔ 489صد جان به یکی دانگ به بازار فروشند

غزل شمارهٔ 490من بنده آن روی که دیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 491ماییم درون سوخته، بیرون شده ای چند

غزل شمارهٔ 492ای کز رخ تو دیده، همه جان و جهان دید

غزل شمارهٔ 493هندوی مرا کشتن ترکانه ببیند

غزل شمارهٔ 494باد آمد و بویی زنگارم نرسانید

غزل شمارهٔ 495بویی ز سر زلف نگارین به من آرید

غزل شمارهٔ 496باد آمد و زان سرو خرامان خبر آورد

غزل شمارهٔ 497یک خنده بزن، زان لب لعل شکرآلود

غزل شمارهٔ 498ای هم نفسان، یک نفسم باز گذارید

غزل شمارهٔ 499دل رفت به سوی تو، همان سوی که شد ماند

غزل شمارهٔ 500ای زلف تو دام دل دانا و خردمند

غزل شمارهٔ 501عاقل ندهد عاشق دل سوخته را پند

غزل شمارهٔ 502روزی مگر این بسته در ما بگشایند

غزل شمارهٔ 503آن سرو خرامنده که جستم، به بر آمد

غزل شمارهٔ 504هر سر که به سودای تو از پای در آمد

غزل شمارهٔ 505ترسم که از اطراف جهان دود برآید

غزل شمارهٔ 506گر بار دگر ماه من از بام برآید

غزل شمارهٔ 507سروی چو تو در خلخ و نوشاد نباشد

غزل شمارهٔ 508یک روز به عمری ز منت یاد نیاید

غزل شمارهٔ 509بر آب رخت یک گل سیراب نیاید

غزل شمارهٔ 510روزی اگر آن ماه به مهمان من آید

غزل شمارهٔ 511گر چشم من از صورت تو دور نباشد

غزل شمارهٔ 512سروی چو تو در اچه و در تته نباشد

غزل شمارهٔ 513بی نرگس تو خواب ندانم که چه باشد

غزل شمارهٔ 56ای زلف چلیپای تو، غارتگر دین‌ها

غزل شمارهٔ 61بشکافت غم این جان جگرخواره ما را

غزل شمارهٔ 108ای خط خوش از مشک تر انگیخته مه را

غزل شمارهٔ 125امشب شب من نور ز مهتاب دگر داشت

غزل شمارهٔ 126تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت

غزل شمارهٔ 127بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت

غزل شمارهٔ 128افسوس ازین عمر که بر باد هوا رفت

غزل شمارهٔ 129تا بر سر بازار به مستی قدمش رفت

غزل شمارهٔ 130جز صورت تو ماه سما را چه توان گفت

غزل شمارهٔ 131بیچاره کسی کو به غم خوش پسران زیست

غزل شمارهٔ 132در هجر توام کار به جز آه و فغان نیست

غزل شمارهٔ 133آبادتر آن سینه که از عشق خراب است

غزل شمارهٔ 134خرم دل آن کس که به رخسار تو دیده ست

غزل شمارهٔ 135ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

غزل شمارهٔ 136روی تو به پیش نظر آسایش جان است

غزل شمارهٔ 137زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست

غزل شمارهٔ 138ای عید دوم آمده روی چو نگارت

غزل شمارهٔ 139ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت

غزل شمارهٔ 482دولت نه به زور است و به زاری چه توان کرد

غزل شمارهٔ 483حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد

غزل شمارهٔ 484تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد

غزل شمارهٔ 485زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد

غزل شمارهٔ 486یک دل به سر کوی تو آباد نیابند

غزل شمارهٔ 487عشاق حیات از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 488شب دلشدگان دیده بیدار نبندند

غزل شمارهٔ 489صد جان به یکی دانگ به بازار فروشند

غزل شمارهٔ 490من بنده آن روی که دیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 491ماییم درون سوخته، بیرون شده ای چند

غزل شمارهٔ 492ای کز رخ تو دیده، همه جان و جهان دید

غزل شمارهٔ 493هندوی مرا کشتن ترکانه ببیند