وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 514دل بسته بالای یکی تنگ قبا شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 514

8 اشعار

غزل شمارهٔ 515تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 515

6 اشعار

غزل شمارهٔ 516آباد نشد دل که خراب پسران شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 516

9 اشعار

غزل شمارهٔ 517آن کودک نورسته که سیمین بدنی شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 517

8 اشعار

غزل شمارهٔ 518ما را غم آن شوخ، اگر بنده نسازد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 518

7 اشعار

غزل شمارهٔ 519جانا، اگرم درد تو دیوانه نسازد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 519

9 اشعار

غزل شمارهٔ 520جان تشنگی از شربت عناب تو دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 520

6 اشعار

غزل شمارهٔ 521دیوانه دلم زلف پریشان که دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 521

9 اشعار

غزل شمارهٔ 522رویی که تو داری گل سیراب ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 522

5 اشعار

غزل شمارهٔ 523دل نیست که در وی غم دلدار نگنجد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 523

9 اشعار

غزل شمارهٔ 524چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 524

5 اشعار

غزل شمارهٔ 525یارم چو به خنده شکر بسته گشاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 525

7 اشعار

غزل شمارهٔ 526جایی گذرت، ای بت چالاک، نیفتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 526

9 اشعار

غزل شمارهٔ 527آن را که غمی باشد و گفتن نتواند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 527

7 اشعار

غزل شمارهٔ 528من سرو ندیدم که به بالای تو ماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 528

9 اشعار

غزل شمارهٔ 529هر کس که تقرب ز وصال تو نجوید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 529

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1013زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1013

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1030عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1030

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1044دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1044

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1049غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1049

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1062گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1062

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1113آراست همه عرصه آفاق به زیور

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1113

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1136با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1136

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1194آن چشم سخنگو نگر و آن لب خاموش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1194

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1195او می رود و عاشق مسکین گرانش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1195

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1200گه گه نظری باز مدار از من درویش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1200

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1263نبض دل شوریده رنجور گرفتیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1263

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1264ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1264

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1265آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1265

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1266ما از هوس روی بتان باز نیاییم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1266

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1267جان زحمت خود برد و به جانان نرسیدیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1267

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1268عمری شد و ما عاشق و دیوانه بماندیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1268

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1269صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1269

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1270ای از نظرم رفته، نظر سوی که دارم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1270

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1271عاشق شدم و محرم این کار ندارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1271

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1273یارب، غم آن سرو خرامان به که گویم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1273

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1274هر دم غم خود با دل افگار بگویم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1274

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1275زین پای ادب نیست که در کوی تو آیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1275

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1492زین پس سر آن نیست که من زهد فروشم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1492

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1493گر من به کمند تو گرفتار نباشم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1493

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1494چون دولت آن نیست که پهلوی تو باشم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1494

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1496ماهی رَوَد و من همه شب خواب ندانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1496

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1497دریاب که من طاقت هجر تو ندارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1497

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1500باز این دل من رو به که آورد، ندانم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1500

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1631بنشین نفسی کز همه لطف تو بس است این

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1631

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1641امروز به نظاره آن سرو خرامان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1641

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1653ای رهزن عشاق، چه عیار کسی تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1653

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1654خلقی همه در شهر و مرا جا به دگر سو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1654

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1655ای سبزه دمانید به گرد قمر از مو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1655

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1687لاله دمد از خون شهیدان غم او

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1687

5 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 514–دل بسته بالای یکی تنگ قبا شد

غزل شمارهٔ 515–تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد

غزل شمارهٔ 516–آباد نشد دل که خراب پسران شد

غزل شمارهٔ 517–آن کودک نورسته که سیمین بدنی شد

غزل شمارهٔ 518–ما را غم آن شوخ، اگر بنده نسازد

غزل شمارهٔ 519–جانا، اگرم درد تو دیوانه نسازد

غزل شمارهٔ 520–جان تشنگی از شربت عناب تو دارد

غزل شمارهٔ 521–دیوانه دلم زلف پریشان که دارد

غزل شمارهٔ 522–رویی که تو داری گل سیراب ندارد

غزل شمارهٔ 523–دل نیست که در وی غم دلدار نگنجد

غزل شمارهٔ 524–چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد

غزل شمارهٔ 525–یارم چو به خنده شکر بسته گشاید

غزل شمارهٔ 526–جایی گذرت، ای بت چالاک، نیفتد

غزل شمارهٔ 527–آن را که غمی باشد و گفتن نتواند

غزل شمارهٔ 528–من سرو ندیدم که به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 529–هر کس که تقرب ز وصال تو نجوید

غزل شمارهٔ 1013–زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

غزل شمارهٔ 1030–عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

غزل شمارهٔ 1044–دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد

غزل شمارهٔ 1049–غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

غزل شمارهٔ 1062–گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

غزل شمارهٔ 1113–آراست همه عرصه آفاق به زیور

غزل شمارهٔ 1136–با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 1194–آن چشم سخنگو نگر و آن لب خاموش

غزل شمارهٔ 1195–او می رود و عاشق مسکین گرانش

غزل شمارهٔ 1200–گه گه نظری باز مدار از من درویش

غزل شمارهٔ 1263–نبض دل شوریده رنجور گرفتیم

غزل شمارهٔ 1264–ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم

غزل شمارهٔ 1265–آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟

غزل شمارهٔ 1266–ما از هوس روی بتان باز نیاییم

غزل شمارهٔ 1267–جان زحمت خود برد و به جانان نرسیدیم

غزل شمارهٔ 1268–عمری شد و ما عاشق و دیوانه بماندیم

غزل شمارهٔ 1269–صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیم

غزل شمارهٔ 1270–ای از نظرم رفته، نظر سوی که دارم؟

غزل شمارهٔ 1271–عاشق شدم و محرم این کار ندارم

غزل شمارهٔ 1273–یارب، غم آن سرو خرامان به که گویم؟

غزل شمارهٔ 1274–هر دم غم خود با دل افگار بگویم

غزل شمارهٔ 1275–زین پای ادب نیست که در کوی تو آیم

غزل شمارهٔ 1492–زین پس سر آن نیست که من زهد فروشم

غزل شمارهٔ 1493–گر من به کمند تو گرفتار نباشم

غزل شمارهٔ 1494–چون دولت آن نیست که پهلوی تو باشم

غزل شمارهٔ 1496–ماهی رَوَد و من همه شب خواب ندانم

غزل شمارهٔ 1497–دریاب که من طاقت هجر تو ندارم

غزل شمارهٔ 1500–باز این دل من رو به که آورد، ندانم؟

غزل شمارهٔ 1631–بنشین نفسی کز همه لطف تو بس است این

غزل شمارهٔ 1641–امروز به نظاره آن سرو خرامان

غزل شمارهٔ 1653–ای رهزن عشاق، چه عیار کسی تو

غزل شمارهٔ 1654–خلقی همه در شهر و مرا جا به دگر سو

غزل شمارهٔ 1655–ای سبزه دمانید به گرد قمر از مو

غزل شمارهٔ 1687–لاله دمد از خون شهیدان غم او

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 514–دل بسته بالای یکی تنگ قبا شد

غزل شمارهٔ 515–تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد

غزل شمارهٔ 516–آباد نشد دل که خراب پسران شد

غزل شمارهٔ 517–آن کودک نورسته که سیمین بدنی شد

غزل شمارهٔ 518–ما را غم آن شوخ، اگر بنده نسازد

غزل شمارهٔ 519–جانا، اگرم درد تو دیوانه نسازد

غزل شمارهٔ 520–جان تشنگی از شربت عناب تو دارد

غزل شمارهٔ 521–دیوانه دلم زلف پریشان که دارد

غزل شمارهٔ 522–رویی که تو داری گل سیراب ندارد

غزل شمارهٔ 523–دل نیست که در وی غم دلدار نگنجد

غزل شمارهٔ 524–چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد

غزل شمارهٔ 525–یارم چو به خنده شکر بسته گشاید

غزل شمارهٔ 526–جایی گذرت، ای بت چالاک، نیفتد

غزل شمارهٔ 527–آن را که غمی باشد و گفتن نتواند

غزل شمارهٔ 528–من سرو ندیدم که به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 529–هر کس که تقرب ز وصال تو نجوید

غزل شمارهٔ 1013–زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

غزل شمارهٔ 1030–عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

غزل شمارهٔ 1044–دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد

غزل شمارهٔ 1049–غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

غزل شمارهٔ 1062–گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

غزل شمارهٔ 1113–آراست همه عرصه آفاق به زیور

غزل شمارهٔ 1136–با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 1194–آن چشم سخنگو نگر و آن لب خاموش

غزل شمارهٔ 1195–او می رود و عاشق مسکین گرانش

غزل شمارهٔ 1200–گه گه نظری باز مدار از من درویش

غزل شمارهٔ 514دل بسته بالای یکی تنگ قبا شد

غزل شمارهٔ 515تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد

غزل شمارهٔ 516آباد نشد دل که خراب پسران شد

غزل شمارهٔ 517آن کودک نورسته که سیمین بدنی شد

غزل شمارهٔ 518ما را غم آن شوخ، اگر بنده نسازد

غزل شمارهٔ 519جانا، اگرم درد تو دیوانه نسازد

غزل شمارهٔ 520جان تشنگی از شربت عناب تو دارد

غزل شمارهٔ 521دیوانه دلم زلف پریشان که دارد

غزل شمارهٔ 522رویی که تو داری گل سیراب ندارد

غزل شمارهٔ 523دل نیست که در وی غم دلدار نگنجد

غزل شمارهٔ 524چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد

غزل شمارهٔ 525یارم چو به خنده شکر بسته گشاید

غزل شمارهٔ 526جایی گذرت، ای بت چالاک، نیفتد

غزل شمارهٔ 527آن را که غمی باشد و گفتن نتواند

غزل شمارهٔ 528من سرو ندیدم که به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 529هر کس که تقرب ز وصال تو نجوید

غزل شمارهٔ 1013زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

غزل شمارهٔ 1030عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

غزل شمارهٔ 1044دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد

غزل شمارهٔ 1049غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

غزل شمارهٔ 1062گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

غزل شمارهٔ 1113آراست همه عرصه آفاق به زیور

غزل شمارهٔ 1136با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 1194آن چشم سخنگو نگر و آن لب خاموش

غزل شمارهٔ 1195او می رود و عاشق مسکین گرانش

غزل شمارهٔ 1200گه گه نظری باز مدار از من درویش

غزل شمارهٔ 1263نبض دل شوریده رنجور گرفتیم

غزل شمارهٔ 1264ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم

غزل شمارهٔ 1265آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟

غزل شمارهٔ 1266ما از هوس روی بتان باز نیاییم

غزل شمارهٔ 1267جان زحمت خود برد و به جانان نرسیدیم

غزل شمارهٔ 1268عمری شد و ما عاشق و دیوانه بماندیم

غزل شمارهٔ 1269صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیم

غزل شمارهٔ 1270ای از نظرم رفته، نظر سوی که دارم؟

غزل شمارهٔ 1271عاشق شدم و محرم این کار ندارم

غزل شمارهٔ 1273یارب، غم آن سرو خرامان به که گویم؟

غزل شمارهٔ 1274هر دم غم خود با دل افگار بگویم

غزل شمارهٔ 1275زین پای ادب نیست که در کوی تو آیم

غزل شمارهٔ 1492زین پس سر آن نیست که من زهد فروشم

غزل شمارهٔ 1493گر من به کمند تو گرفتار نباشم

غزل شمارهٔ 1494چون دولت آن نیست که پهلوی تو باشم

غزل شمارهٔ 1496ماهی رَوَد و من همه شب خواب ندانم

غزل شمارهٔ 1497دریاب که من طاقت هجر تو ندارم

غزل شمارهٔ 1500باز این دل من رو به که آورد، ندانم؟

غزل شمارهٔ 1631بنشین نفسی کز همه لطف تو بس است این

غزل شمارهٔ 1641امروز به نظاره آن سرو خرامان

غزل شمارهٔ 1653ای رهزن عشاق، چه عیار کسی تو

غزل شمارهٔ 1654خلقی همه در شهر و مرا جا به دگر سو

غزل شمارهٔ 1655ای سبزه دمانید به گرد قمر از مو

غزل شمارهٔ 1687لاله دمد از خون شهیدان غم او

غزل شمارهٔ 514دل بسته بالای یکی تنگ قبا شد

غزل شمارهٔ 515تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد

غزل شمارهٔ 516آباد نشد دل که خراب پسران شد

غزل شمارهٔ 517آن کودک نورسته که سیمین بدنی شد

غزل شمارهٔ 518ما را غم آن شوخ، اگر بنده نسازد

غزل شمارهٔ 519جانا، اگرم درد تو دیوانه نسازد

غزل شمارهٔ 520جان تشنگی از شربت عناب تو دارد

غزل شمارهٔ 521دیوانه دلم زلف پریشان که دارد

غزل شمارهٔ 522رویی که تو داری گل سیراب ندارد

غزل شمارهٔ 523دل نیست که در وی غم دلدار نگنجد

غزل شمارهٔ 524چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد

غزل شمارهٔ 525یارم چو به خنده شکر بسته گشاید

غزل شمارهٔ 526جایی گذرت، ای بت چالاک، نیفتد

غزل شمارهٔ 527آن را که غمی باشد و گفتن نتواند

غزل شمارهٔ 528من سرو ندیدم که به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 529هر کس که تقرب ز وصال تو نجوید

غزل شمارهٔ 1013زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

غزل شمارهٔ 1030عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

غزل شمارهٔ 1044دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد

غزل شمارهٔ 1049غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

غزل شمارهٔ 1062گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

غزل شمارهٔ 1113آراست همه عرصه آفاق به زیور

غزل شمارهٔ 1136با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 1194آن چشم سخنگو نگر و آن لب خاموش

غزل شمارهٔ 1195او می رود و عاشق مسکین گرانش

غزل شمارهٔ 1200گه گه نظری باز مدار از من درویش

غزل شمارهٔ 1263نبض دل شوریده رنجور گرفتیم

غزل شمارهٔ 1264ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم

غزل شمارهٔ 1265آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟

غزل شمارهٔ 1266ما از هوس روی بتان باز نیاییم