باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2051حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیست

غزل شمارهٔ 2052عشق مرا به زینت ظاهر اساس نیست

غزل شمارهٔ 2053یک دم صفای عالم غدار بیش نیست

غزل شمارهٔ 2054تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیست

غزل شمارهٔ 2055هر شیشه جان خزینهٔ اسرار عشق نیست

غزل شمارهٔ 2056گوهر حریف سختی سنگ جدال نیست

غزل شمارهٔ 2057از پیچ و تاب جسم، روان را ملال نیست

غزل شمارهٔ 2058دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیست

غزل شمارهٔ 2059از چشم ما سرشک فشاندن کمال نیست

غزل شمارهٔ 2060در کاروان ما جرس قال و قیل نیست

غزل شمارهٔ 2061در نامجو شرافت ذاتی تمام نیست

غزل شمارهٔ 2062تا هست اثر ز عاشق شیدا تمام نیست

غزل شمارهٔ 2063بر کافران خدای جهان گر رحیم نیست

غزل شمارهٔ 2064تخمی است دوستی که در آب و گل تو نیست

غزل شمارهٔ 2065سر رشته امید ز رحمت گسسته نیست

غزل شمارهٔ 2066مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیست

غزل شمارهٔ 2067محوم چنان که در دل تنگم اراده نیست

غزل شمارهٔ 2068از حسن خلق رتبه همت زیاده نیست

غزل شمارهٔ 2069تا آدمی خمش نشود برگزیده نیست

غزل شمارهٔ 2070ماتم سرای خاک مقام نظاره نیست

غزل شمارهٔ 2071دور قمر چو گردش چشم پیاله نیست

غزل شمارهٔ 2072یک آفریده از ته دل شادمانه نیست

غزل شمارهٔ 2073ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست

غزل شمارهٔ 2074از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشت

غزل شمارهٔ 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2076هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشت

غزل شمارهٔ 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشت

غزل شمارهٔ 2078دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشت

غزل شمارهٔ 2079روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت

غزل شمارهٔ 2080بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

غزل شمارهٔ 2081آسان نمی توان به سراپای ما گذشت

غزل شمارهٔ 2082امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت

غزل شمارهٔ 2083کارم شب وصال به پاس نظر گذشت

غزل شمارهٔ 2084سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشت

غزل شمارهٔ 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت

غزل شمارهٔ 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت

غزل شمارهٔ 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافت

غزل شمارهٔ 2088یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافت

غزل شمارهٔ 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت

غزل شمارهٔ 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفت

غزل شمارهٔ 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت

غزل شمارهٔ 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفت

غزل شمارهٔ 2093نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت

غزل شمارهٔ 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفت

غزل شمارهٔ 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفت

غزل شمارهٔ 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفت

غزل شمارهٔ 2097بتوان به آه کام دل از آسمان گرفت

غزل شمارهٔ 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفت

غزل شمارهٔ 2099کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفت

غزل شمارهٔ 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟