باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1351ما به کوی تو سگانیم و به راه تو خسیم

غزل شمارهٔ 1352فرخ آن روز که دیده بر رخت باز کنم

غزل شمارهٔ 1353ای خوش آن دم که سخنهای تو در گوش کنم

غزل شمارهٔ 1354پیش روی تو حدیث مه و جوزا نکنم

غزل شمارهٔ 1355من اگر بر در تو هر شبی افغان نکنم

غزل شمارهٔ 1356بی تو جان رفت و به تن باز نیاید، چه کنم؟

غزل شمارهٔ 1357التفاتی به من آن ماه ندارد، چه کنم؟

غزل شمارهٔ 1358هر شب از دست غمت دیده و دل خون شودم

غزل شمارهٔ 1359سوی من بین که ز هجرت به گداز آمده‌ام

غزل شمارهٔ 1360بی تو امید ندارم که زمانی بزیم

غزل شمارهٔ 1361بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم

غزل شمارهٔ 1362من و گنج غم و در سینه همان سیم تنم

غزل شمارهٔ 1363خرم آن روز که من آن رخ زیبا بینم

غزل شمارهٔ 1364یارب، آن روز بیابم که جمالت بینم

غزل شمارهٔ 1365حال خود باز بر آیین دگر می بینم

غزل شمارهٔ 1366می گذشتی و به سویت نگران می دیدم

غزل شمارهٔ 1367مدتی شد که نظر بر رخ یاری دارم

غزل شمارهٔ 1368گر چه از عقل و دیده و جان برخیزم

غزل شمارهٔ 1369کس بدین روز مبادا که من بد روزم

غزل شمارهٔ 1370دل آواره به جایی ست که من می دانم

غزل شمارهٔ 1371دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم

غزل شمارهٔ 1372سبزه ها نو می دمد بیرون رویم

غزل شمارهٔ 1373ای به چشم تو خمار و خواب هم

غزل شمارهٔ 1374ای رخت چون ماه و از مه بیش هم

غزل شمارهٔ 1375در فراقت زندگانی چون کنم؟

غزل شمارهٔ 1376باز با درد جدایی چون کنم؟

غزل شمارهٔ 1377بر جمالت مبتلایم، چون کنم؟

غزل شمارهٔ 1378میزنی تو غمزه، من جان می کنم

غزل شمارهٔ 1379راز دل پوشیده با جانان برم

غزل شمارهٔ 1380دوش رخ بر آستانش سوده ام

غزل شمارهٔ 1381هر شبی با گریه های خود خوشم

غزل شمارهٔ 1382توبه دیرینه را می بشکنم

غزل شمارهٔ 1383دلبرا، در جان نشین، فی العین هم

شمارهٔ 1384

غزل شمارهٔ 1385خم آن طره دلبند کشم

غزل شمارهٔ 1386گر سخن زان قد رعنا گویم

غزل شمارهٔ 1387روی تو ماه سما می گوییم

غزل شمارهٔ 1388من عاشقم، نه رعنا، کز دوست کام خواهم

غزل شمارهٔ 1389ابر بهار باران، وین چشم خونفشان هم

غزل شمارهٔ 1390از دل پیام دارم، بر دوست چون رسانم

غزل شمارهٔ 1391جانا، بر آستانت روزی که جا بگیرم

غزل شمارهٔ 1392از دست دل بر آنم کز جان خود بشورم

غزل شمارهٔ 1393چون نارم آنکه فارغ زان آشنا گریزم

غزل شمارهٔ 1394کاری چو برنیاید از آه صبح خیزم

غزل شمارهٔ 1395رفتیم ما و دل به یکی سو گذاشتیم

غزل شمارهٔ 1396هر دم گذر به کوی و سرایی که ما کنیم

غزل شمارهٔ 1397هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیم

غزل شمارهٔ 1398ما عافیت نثار ره درد کرده ایم

غزل شمارهٔ 1399رحمی که بر در تو غریب اوفتاده‌ام

غزل شمارهٔ 1400تا دامن از بساط جهان در کشیده ایم