باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 501من و خیال تو شبها و کنج خانه خویش

غزل شمارهٔ 502چند فروزم چراغ از علم آه خویش

غزل شمارهٔ 503کشتی مرا ز هجر رخ جانفزای خویش

غزل شمارهٔ 504چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 505بنمای رخ و رشک پری خانه چین باش

غزل شمارهٔ 506دلا ملازم رندان دردکش می باش

غزل شمارهٔ 507بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 509ای کرده بر هلاک من از اهل عشق نص

غزل شمارهٔ 510چو بخت نیست که بارم دهی به مجلس خاص

غزل شمارهٔ 511ساقی بده ز خم صفا یک دو جام خاص

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 513چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاض

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 515گم کرده ایم راه برون شد ازین رباط

غزل شمارهٔ 516بر آب می کشد رخت از مشک ناب خط

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 518حدیث ماه رخت شد تمام در مطلع

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 520خلقی چو گل شکفته و خندان به طرف باغ

غزل شمارهٔ 521هر شب از آتش رخسار تو سوزم چو چراغ

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 523گفتم به عزم توبه نهم جام می ز کف

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 526سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزاف

غزل شمارهٔ 527حدیثی مشکل و سری ست مغلق

غزل شمارهٔ 528رهروی خوش سخنی گفت ز پیران طریق

غزل شمارهٔ 529چون تو در شهر مهی از من دلداده چه لایق

غزل شمارهٔ 530ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

غزل شمارهٔ 531بود عقیق سرشکی که ریزم از غم عشق

غزل شمارهٔ 532ای سر عقل از خطت بر خط فرمان عشق

غزل شمارهٔ 533هر خون که خورد بی تو دل از ساغر فراق

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 535زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق

غزل شمارهٔ 536ای ذات تو از صفات ما پاک

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 539چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شک

غزل شمارهٔ 540دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

غزل شمارهٔ 541سر دهانت ناگشته مدرک

غزل شمارهٔ 542دل خون و جان فگار و جگرریش و سینه چاک

غزل شمارهٔ 543جان می دهم به باد و غمت می برم به خاک

غزل شمارهٔ 544جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 545به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک

غزل شمارهٔ 546باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاک

غزل شمارهٔ 547مرا شد جامه جان از غمت چاک

غزل شمارهٔ 548ز هجران بر لب آمد جان غمناک

غزل شمارهٔ 549برانم از عقب کوچ کرده خود بوک

غزل شمارهٔ 550فاح ریح الصبا و صاح الدیک