غزلیات

غزل شمارهٔ 1851گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1851

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1852نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1852

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1853باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1853

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1854آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1854

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1855چو منی را مده از دست که کمتر یابی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1855

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1856جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1856

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1857بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1857

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1858دلها به غمزه دزدی، چون خنده برگشایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1858

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1859ای بیغم از دل من، بسیار شد جدایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1859

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1860ای که تاراج دل و دین می دهی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1860

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1861سرمه اندر چشم خودبین می کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1861

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1862آنکه جان گویند خلقی، آن تویی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1862

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1863ای ز رویت چشم جان را روشنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1863

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1864ترک من، بر شکل دیگر می روی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1864

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1865تا فراقت تاخت بر من بارگی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1865

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1866آمد آن شادی جان بر ما دی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1866

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1867هر شب، ای ماه، کجا می گردی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1867

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1868گر چه سعادت بسی ست در فلک مشتری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1868

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1869ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1869

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1870ای باد باز بر سر کوی که می روی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1870

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1871نامردم است، هر که درو نیست مردمی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1871

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1872به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1872

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1873هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1873

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1874سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1874

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1875ای باد صبحگاه به من نام او بگوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1875

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1876گاهم ز غمزه‌ها هدف تیر می‌کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1876

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1877ای یار پرنمک، جگرم ریش می‌کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1877

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1878بت من، بت پرست را چه زنی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1878

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1879هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1879

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1880گر منت می کنم عنان گیری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1880

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1881تا تو روی چو ماه بنمایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1881

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1882چو کار جهان نیست جز بیوفایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1882

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1883مرادوش گویی به خواب آمدی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1883

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1884ز من برشکستی به یکبارگی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1884

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1885تو خود به غمزه سراسر کرشمه و نازی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1885

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1886ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1886

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1887کرشمه کردن تو وقت نار و بدخویی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1887

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1888سمن داری به زیر سبزه یا خود یاسمین داری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1888

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1889تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1889

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1890مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1890

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1891دلا، آن ترک را دیدی، کنون سامان کجا بینی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1891

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1892عزیزی همچو جان، ار چه چو خاکم خوار بگذاری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1892

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1893گهی بنما و گه پوشیده دار آن روی گلناری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1893

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1894ز من که عاشق و مستم صلاح کار مجوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1894

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1895ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1895

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1896نه از ره ست که گوییم کبک خوش گامی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1896

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1897دلم که لاف زدی از کمال دانایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1897

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1898هر بار که تو در دل شب در دلم آیی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1898

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1899تو، ای پسر، که از این سو سوار می گذری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1899

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1900ما را در آرزویت بگذشت زندگانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1900

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1851–گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

غزل شمارهٔ 1852–نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

غزل شمارهٔ 1853–باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 1854–آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

غزل شمارهٔ 1855–چو منی را مده از دست که کمتر یابی

غزل شمارهٔ 1856–جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

غزل شمارهٔ 1857–بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

غزل شمارهٔ 1858–دلها به غمزه دزدی، چون خنده برگشایی

غزل شمارهٔ 1859–ای بیغم از دل من، بسیار شد جدایی

غزل شمارهٔ 1860–ای که تاراج دل و دین می دهی

غزل شمارهٔ 1861–سرمه اندر چشم خودبین می کنی

غزل شمارهٔ 1862–آنکه جان گویند خلقی، آن تویی

غزل شمارهٔ 1863–ای ز رویت چشم جان را روشنی

غزل شمارهٔ 1864–ترک من، بر شکل دیگر می روی

غزل شمارهٔ 1865–تا فراقت تاخت بر من بارگی

غزل شمارهٔ 1866–آمد آن شادی جان بر ما دی

غزل شمارهٔ 1867–هر شب، ای ماه، کجا می گردی؟

غزل شمارهٔ 1868–گر چه سعادت بسی ست در فلک مشتری

غزل شمارهٔ 1869–ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی

غزل شمارهٔ 1870–ای باد باز بر سر کوی که می روی؟

غزل شمارهٔ 1871–نامردم است، هر که درو نیست مردمی

غزل شمارهٔ 1872–به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی

غزل شمارهٔ 1873–هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟

غزل شمارهٔ 1874–سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی

غزل شمارهٔ 1875–ای باد صبحگاه به من نام او بگوی

غزل شمارهٔ 1876–گاهم ز غمزه‌ها هدف تیر می‌کنی

غزل شمارهٔ 1877–ای یار پرنمک، جگرم ریش می‌کنی

غزل شمارهٔ 1878–بت من، بت پرست را چه زنی؟

غزل شمارهٔ 1879–هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟

غزل شمارهٔ 1880–گر منت می کنم عنان گیری

غزل شمارهٔ 1881–تا تو روی چو ماه بنمایی

غزل شمارهٔ 1882–چو کار جهان نیست جز بیوفایی

غزل شمارهٔ 1883–مرادوش گویی به خواب آمدی

غزل شمارهٔ 1884–ز من برشکستی به یکبارگی

غزل شمارهٔ 1885–تو خود به غمزه سراسر کرشمه و نازی

غزل شمارهٔ 1886–ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی

غزل شمارهٔ 1887–کرشمه کردن تو وقت نار و بدخویی

غزل شمارهٔ 1888–سمن داری به زیر سبزه یا خود یاسمین داری

غزل شمارهٔ 1889–تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی

غزل شمارهٔ 1890–مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری

غزل شمارهٔ 1891–دلا، آن ترک را دیدی، کنون سامان کجا بینی؟

غزل شمارهٔ 1892–عزیزی همچو جان، ار چه چو خاکم خوار بگذاری

غزل شمارهٔ 1893–گهی بنما و گه پوشیده دار آن روی گلناری

غزل شمارهٔ 1894–ز من که عاشق و مستم صلاح کار مجوی

غزل شمارهٔ 1895–ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟

غزل شمارهٔ 1896–نه از ره ست که گوییم کبک خوش گامی

غزل شمارهٔ 1897–دلم که لاف زدی از کمال دانایی

غزل شمارهٔ 1898–هر بار که تو در دل شب در دلم آیی

غزل شمارهٔ 1899–تو، ای پسر، که از این سو سوار می گذری

غزل شمارهٔ 1900–ما را در آرزویت بگذشت زندگانی

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1851–گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

غزل شمارهٔ 1852–نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

غزل شمارهٔ 1853–باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 1854–آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

غزل شمارهٔ 1855–چو منی را مده از دست که کمتر یابی

غزل شمارهٔ 1856–جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

غزل شمارهٔ 1857–بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

غزل شمارهٔ 1858–دلها به غمزه دزدی، چون خنده برگشایی

غزل شمارهٔ 1859–ای بیغم از دل من، بسیار شد جدایی

غزل شمارهٔ 1860–ای که تاراج دل و دین می دهی

غزل شمارهٔ 1861–سرمه اندر چشم خودبین می کنی

غزل شمارهٔ 1862–آنکه جان گویند خلقی، آن تویی

غزل شمارهٔ 1863–ای ز رویت چشم جان را روشنی

غزل شمارهٔ 1864–ترک من، بر شکل دیگر می روی

غزل شمارهٔ 1865–تا فراقت تاخت بر من بارگی

غزل شمارهٔ 1866–آمد آن شادی جان بر ما دی

غزل شمارهٔ 1867–هر شب، ای ماه، کجا می گردی؟

غزل شمارهٔ 1868–گر چه سعادت بسی ست در فلک مشتری

غزل شمارهٔ 1869–ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی

غزل شمارهٔ 1870–ای باد باز بر سر کوی که می روی؟

غزل شمارهٔ 1871–نامردم است، هر که درو نیست مردمی

غزل شمارهٔ 1872–به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی

غزل شمارهٔ 1873–هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟

غزل شمارهٔ 1874–سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی

غزل شمارهٔ 1875–ای باد صبحگاه به من نام او بگوی

غزل شمارهٔ 1876–گاهم ز غمزه‌ها هدف تیر می‌کنی

غزل شمارهٔ 1851گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

غزل شمارهٔ 1852نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

غزل شمارهٔ 1853باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 1854آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

غزل شمارهٔ 1855چو منی را مده از دست که کمتر یابی

غزل شمارهٔ 1856جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

غزل شمارهٔ 1857بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

غزل شمارهٔ 1858دلها به غمزه دزدی، چون خنده برگشایی

غزل شمارهٔ 1859ای بیغم از دل من، بسیار شد جدایی

غزل شمارهٔ 1860ای که تاراج دل و دین می دهی

غزل شمارهٔ 1861سرمه اندر چشم خودبین می کنی

غزل شمارهٔ 1862آنکه جان گویند خلقی، آن تویی

غزل شمارهٔ 1863ای ز رویت چشم جان را روشنی

غزل شمارهٔ 1864ترک من، بر شکل دیگر می روی

غزل شمارهٔ 1865تا فراقت تاخت بر من بارگی

غزل شمارهٔ 1866آمد آن شادی جان بر ما دی

غزل شمارهٔ 1867هر شب، ای ماه، کجا می گردی؟

غزل شمارهٔ 1868گر چه سعادت بسی ست در فلک مشتری

غزل شمارهٔ 1869ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی

غزل شمارهٔ 1870ای باد باز بر سر کوی که می روی؟

غزل شمارهٔ 1871نامردم است، هر که درو نیست مردمی

غزل شمارهٔ 1872به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی

غزل شمارهٔ 1873هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟

غزل شمارهٔ 1874سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی

غزل شمارهٔ 1875ای باد صبحگاه به من نام او بگوی

غزل شمارهٔ 1876گاهم ز غمزه‌ها هدف تیر می‌کنی

غزل شمارهٔ 1877ای یار پرنمک، جگرم ریش می‌کنی

غزل شمارهٔ 1878بت من، بت پرست را چه زنی؟

غزل شمارهٔ 1879هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟

غزل شمارهٔ 1880گر منت می کنم عنان گیری

غزل شمارهٔ 1881تا تو روی چو ماه بنمایی

غزل شمارهٔ 1882چو کار جهان نیست جز بیوفایی

غزل شمارهٔ 1883مرادوش گویی به خواب آمدی

غزل شمارهٔ 1884ز من برشکستی به یکبارگی

غزل شمارهٔ 1885تو خود به غمزه سراسر کرشمه و نازی

غزل شمارهٔ 1886ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی

غزل شمارهٔ 1887کرشمه کردن تو وقت نار و بدخویی

غزل شمارهٔ 1888سمن داری به زیر سبزه یا خود یاسمین داری

غزل شمارهٔ 1889تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی

غزل شمارهٔ 1890مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری

غزل شمارهٔ 1891دلا، آن ترک را دیدی، کنون سامان کجا بینی؟

غزل شمارهٔ 1892عزیزی همچو جان، ار چه چو خاکم خوار بگذاری

غزل شمارهٔ 1893گهی بنما و گه پوشیده دار آن روی گلناری

غزل شمارهٔ 1894ز من که عاشق و مستم صلاح کار مجوی

غزل شمارهٔ 1895ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟

غزل شمارهٔ 1896نه از ره ست که گوییم کبک خوش گامی

غزل شمارهٔ 1897دلم که لاف زدی از کمال دانایی

غزل شمارهٔ 1898هر بار که تو در دل شب در دلم آیی

غزل شمارهٔ 1899تو، ای پسر، که از این سو سوار می گذری

غزل شمارهٔ 1900ما را در آرزویت بگذشت زندگانی

غزل شمارهٔ 1851گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

غزل شمارهٔ 1852نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

غزل شمارهٔ 1853باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 1854آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

غزل شمارهٔ 1855چو منی را مده از دست که کمتر یابی

غزل شمارهٔ 1856جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

غزل شمارهٔ 1857بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

غزل شمارهٔ 1858دلها به غمزه دزدی، چون خنده برگشایی

غزل شمارهٔ 1859ای بیغم از دل من، بسیار شد جدایی

غزل شمارهٔ 1860ای که تاراج دل و دین می دهی

غزل شمارهٔ 1861سرمه اندر چشم خودبین می کنی

غزل شمارهٔ 1862آنکه جان گویند خلقی، آن تویی

غزل شمارهٔ 1863ای ز رویت چشم جان را روشنی

غزل شمارهٔ 1864ترک من، بر شکل دیگر می روی

غزل شمارهٔ 1865تا فراقت تاخت بر من بارگی

غزل شمارهٔ 1866آمد آن شادی جان بر ما دی

غزل شمارهٔ 1867هر شب، ای ماه، کجا می گردی؟

غزل شمارهٔ 1868گر چه سعادت بسی ست در فلک مشتری

غزل شمارهٔ 1869ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی

غزل شمارهٔ 1870ای باد باز بر سر کوی که می روی؟

غزل شمارهٔ 1871نامردم است، هر که درو نیست مردمی

غزل شمارهٔ 1872به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی

غزل شمارهٔ 1873هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟

غزل شمارهٔ 1874سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی

غزل شمارهٔ 1875ای باد صبحگاه به من نام او بگوی

غزل شمارهٔ 1876گاهم ز غمزه‌ها هدف تیر می‌کنی

غزل شمارهٔ 1877ای یار پرنمک، جگرم ریش می‌کنی

غزل شمارهٔ 1878بت من، بت پرست را چه زنی؟

غزل شمارهٔ 1879هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟

غزل شمارهٔ 1880گر منت می کنم عنان گیری