غزلیات

غزل شمارهٔ 1801ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1801

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1802شتربانا، دمی محمل میارای

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1802

9 اشعار

شمارهٔ 1803

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ 1803

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1804چه کردم کآخرم فرمان نکردی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1804

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1805چنین کان خنده شیرین تو کردی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1805

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1806ز رحمت چشم بر چاکر نداری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1806

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1807شکستی طره، تا در سر چه داری؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1807

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1808مرا چند آخر از خود دور داری؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1808

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1809دلا، با غمزه خوبان چه بازی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1809

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1810رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1810

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1811اگر تو سرگذشت من بدانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1811

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1812نگارین مرا شد نوجوانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1812

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1813سزد گر نیکویی در من ببینی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1813

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1814دیوانه شدم ز یار بدخوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1814

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1815بر لب اثر شراب داری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1815

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1816جانا، تو زغم خبر نداری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1816

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1817نی کار کسی ست عشقبازی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1817

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1818ای برده دلم به دلستانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1818

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1819ای آنکه تمام هم چو ماهی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1819

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1820ای مردم دیده نکویی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1820

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1821بخرام، ای سرو روان کز باغ رضوان خوشتری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1821

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1822ای قامت چون شاخ گل، از برگ گل خندان تری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1822

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1823ای مه، بدین چابک‌روی، از آسمان کیستی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1823

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1824زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1824

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1825ای چهرهٔ زیبای تو رشکِ بتانِ آزری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1825

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1826جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1826

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1827نیست دلی که هر دمش آفت دین نمی شوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1827

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1828قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1828

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1829می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1829

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1830دست به گل نمی زنی، زانکه نگار من تویی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1830

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1831کج کلها، کمان کشا، تنگ قبای کیستی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1831

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1832ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1832

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1833رخ خوبت به چه ماند، به گلستان و بهاری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1833

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1834خواستم زو آبرویی، گفت «بیهوده مگوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1834

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1835باز این ابر بهاری از کجا آید همی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1835

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1836سبزه نوخیز است و باران در فشان آید همی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1836

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1837باز بهر جان ما را ناز در سر می‌کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1837

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1838ای پریوش، هر چه رسم مردمی کم می کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1838

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1839هر زمانی از کرشمه خویشتن بینی کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1839

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1840چتر عنبروش کن از گیسو که سلطان منی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1840

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1841گر تو سیمین سرو را شکل سرافرازی دهی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1841

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1842جان شیرین منی، ای از لطافت چون پری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1842

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1843چه شدت که از کرشمه نظری به ما نکردی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1843

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1844ز نظر اگر چه دوری، شب و روز در حضوری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1844

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1845بسم از جمال ساقی و شراب ارغوانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1845

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1846نفسی که با نگاری گذرد به شادمانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1846

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1847خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1847

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1848عالم آشوب تر از طره طرار خودی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1848

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1849می به جام ار چه زخون من مسکین داری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1849

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1850بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1850

4 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1801–ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی

غزل شمارهٔ 1802–شتربانا، دمی محمل میارای

شمارهٔ 1803

غزل شمارهٔ 1804–چه کردم کآخرم فرمان نکردی

غزل شمارهٔ 1805–چنین کان خنده شیرین تو کردی

غزل شمارهٔ 1806–ز رحمت چشم بر چاکر نداری

غزل شمارهٔ 1807–شکستی طره، تا در سر چه داری؟

غزل شمارهٔ 1808–مرا چند آخر از خود دور داری؟

غزل شمارهٔ 1809–دلا، با غمزه خوبان چه بازی؟

غزل شمارهٔ 1810–رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1811–اگر تو سرگذشت من بدانی

غزل شمارهٔ 1812–نگارین مرا شد نوجوانی

غزل شمارهٔ 1813–سزد گر نیکویی در من ببینی

غزل شمارهٔ 1814–دیوانه شدم ز یار بدخوی

غزل شمارهٔ 1815–بر لب اثر شراب داری

غزل شمارهٔ 1816–جانا، تو زغم خبر نداری

غزل شمارهٔ 1817–نی کار کسی ست عشقبازی

غزل شمارهٔ 1818–ای برده دلم به دلستانی

غزل شمارهٔ 1819–ای آنکه تمام هم چو ماهی

غزل شمارهٔ 1820–ای مردم دیده نکویی

غزل شمارهٔ 1821–بخرام، ای سرو روان کز باغ رضوان خوشتری

غزل شمارهٔ 1822–ای قامت چون شاخ گل، از برگ گل خندان تری

غزل شمارهٔ 1823–ای مه، بدین چابک‌روی، از آسمان کیستی؟

غزل شمارهٔ 1824–زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی

غزل شمارهٔ 1825–ای چهرهٔ زیبای تو رشکِ بتانِ آزری

غزل شمارهٔ 1826–جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

غزل شمارهٔ 1827–نیست دلی که هر دمش آفت دین نمی شوی

غزل شمارهٔ 1828–قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی

غزل شمارهٔ 1829–می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

غزل شمارهٔ 1830–دست به گل نمی زنی، زانکه نگار من تویی

غزل شمارهٔ 1831–کج کلها، کمان کشا، تنگ قبای کیستی؟

غزل شمارهٔ 1832–ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی

غزل شمارهٔ 1833–رخ خوبت به چه ماند، به گلستان و بهاری

غزل شمارهٔ 1834–خواستم زو آبرویی، گفت «بیهوده مگوی

غزل شمارهٔ 1835–باز این ابر بهاری از کجا آید همی؟

غزل شمارهٔ 1836–سبزه نوخیز است و باران در فشان آید همی

غزل شمارهٔ 1837–باز بهر جان ما را ناز در سر می‌کنی

غزل شمارهٔ 1838–ای پریوش، هر چه رسم مردمی کم می کنی

غزل شمارهٔ 1839–هر زمانی از کرشمه خویشتن بینی کنی

غزل شمارهٔ 1840–چتر عنبروش کن از گیسو که سلطان منی

غزل شمارهٔ 1841–گر تو سیمین سرو را شکل سرافرازی دهی

غزل شمارهٔ 1842–جان شیرین منی، ای از لطافت چون پری

غزل شمارهٔ 1843–چه شدت که از کرشمه نظری به ما نکردی؟

غزل شمارهٔ 1844–ز نظر اگر چه دوری، شب و روز در حضوری

غزل شمارهٔ 1845–بسم از جمال ساقی و شراب ارغوانی

غزل شمارهٔ 1846–نفسی که با نگاری گذرد به شادمانی

غزل شمارهٔ 1847–خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

غزل شمارهٔ 1848–عالم آشوب تر از طره طرار خودی

غزل شمارهٔ 1849–می به جام ار چه زخون من مسکین داری

غزل شمارهٔ 1850–بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1801–ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی

غزل شمارهٔ 1802–شتربانا، دمی محمل میارای

شمارهٔ 1803

غزل شمارهٔ 1804–چه کردم کآخرم فرمان نکردی

غزل شمارهٔ 1805–چنین کان خنده شیرین تو کردی

غزل شمارهٔ 1806–ز رحمت چشم بر چاکر نداری

غزل شمارهٔ 1807–شکستی طره، تا در سر چه داری؟

غزل شمارهٔ 1808–مرا چند آخر از خود دور داری؟

غزل شمارهٔ 1809–دلا، با غمزه خوبان چه بازی؟

غزل شمارهٔ 1810–رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1811–اگر تو سرگذشت من بدانی

غزل شمارهٔ 1812–نگارین مرا شد نوجوانی

غزل شمارهٔ 1813–سزد گر نیکویی در من ببینی

غزل شمارهٔ 1814–دیوانه شدم ز یار بدخوی

غزل شمارهٔ 1815–بر لب اثر شراب داری

غزل شمارهٔ 1816–جانا، تو زغم خبر نداری

غزل شمارهٔ 1817–نی کار کسی ست عشقبازی

غزل شمارهٔ 1818–ای برده دلم به دلستانی

غزل شمارهٔ 1819–ای آنکه تمام هم چو ماهی

غزل شمارهٔ 1820–ای مردم دیده نکویی

غزل شمارهٔ 1821–بخرام، ای سرو روان کز باغ رضوان خوشتری

غزل شمارهٔ 1822–ای قامت چون شاخ گل، از برگ گل خندان تری

غزل شمارهٔ 1823–ای مه، بدین چابک‌روی، از آسمان کیستی؟

غزل شمارهٔ 1824–زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی

غزل شمارهٔ 1825–ای چهرهٔ زیبای تو رشکِ بتانِ آزری

غزل شمارهٔ 1826–جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

غزل شمارهٔ 1801ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی

غزل شمارهٔ 1802شتربانا، دمی محمل میارای

غزل شمارهٔ 1804چه کردم کآخرم فرمان نکردی

غزل شمارهٔ 1805چنین کان خنده شیرین تو کردی

غزل شمارهٔ 1806ز رحمت چشم بر چاکر نداری

غزل شمارهٔ 1807شکستی طره، تا در سر چه داری؟

غزل شمارهٔ 1808مرا چند آخر از خود دور داری؟

غزل شمارهٔ 1809دلا، با غمزه خوبان چه بازی؟

غزل شمارهٔ 1810رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1811اگر تو سرگذشت من بدانی

غزل شمارهٔ 1812نگارین مرا شد نوجوانی

غزل شمارهٔ 1813سزد گر نیکویی در من ببینی

غزل شمارهٔ 1814دیوانه شدم ز یار بدخوی

غزل شمارهٔ 1815بر لب اثر شراب داری

غزل شمارهٔ 1816جانا، تو زغم خبر نداری

غزل شمارهٔ 1817نی کار کسی ست عشقبازی

غزل شمارهٔ 1818ای برده دلم به دلستانی

غزل شمارهٔ 1819ای آنکه تمام هم چو ماهی

غزل شمارهٔ 1820ای مردم دیده نکویی

غزل شمارهٔ 1821بخرام، ای سرو روان کز باغ رضوان خوشتری

غزل شمارهٔ 1822ای قامت چون شاخ گل، از برگ گل خندان تری

غزل شمارهٔ 1823ای مه، بدین چابک‌روی، از آسمان کیستی؟

غزل شمارهٔ 1824زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی

غزل شمارهٔ 1825ای چهرهٔ زیبای تو رشکِ بتانِ آزری

غزل شمارهٔ 1826جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

غزل شمارهٔ 1827نیست دلی که هر دمش آفت دین نمی شوی

غزل شمارهٔ 1828قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی

غزل شمارهٔ 1829می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

غزل شمارهٔ 1830دست به گل نمی زنی، زانکه نگار من تویی

غزل شمارهٔ 1831کج کلها، کمان کشا، تنگ قبای کیستی؟

غزل شمارهٔ 1832ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی

غزل شمارهٔ 1833رخ خوبت به چه ماند، به گلستان و بهاری

غزل شمارهٔ 1834خواستم زو آبرویی، گفت «بیهوده مگوی

غزل شمارهٔ 1835باز این ابر بهاری از کجا آید همی؟

غزل شمارهٔ 1836سبزه نوخیز است و باران در فشان آید همی

غزل شمارهٔ 1837باز بهر جان ما را ناز در سر می‌کنی

غزل شمارهٔ 1838ای پریوش، هر چه رسم مردمی کم می کنی

غزل شمارهٔ 1839هر زمانی از کرشمه خویشتن بینی کنی

غزل شمارهٔ 1840چتر عنبروش کن از گیسو که سلطان منی

غزل شمارهٔ 1841گر تو سیمین سرو را شکل سرافرازی دهی

غزل شمارهٔ 1842جان شیرین منی، ای از لطافت چون پری

غزل شمارهٔ 1843چه شدت که از کرشمه نظری به ما نکردی؟

غزل شمارهٔ 1844ز نظر اگر چه دوری، شب و روز در حضوری

غزل شمارهٔ 1845بسم از جمال ساقی و شراب ارغوانی

غزل شمارهٔ 1846نفسی که با نگاری گذرد به شادمانی

غزل شمارهٔ 1847خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

غزل شمارهٔ 1848عالم آشوب تر از طره طرار خودی

غزل شمارهٔ 1849می به جام ار چه زخون من مسکین داری

غزل شمارهٔ 1850بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

غزل شمارهٔ 1801ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی

غزل شمارهٔ 1802شتربانا، دمی محمل میارای

غزل شمارهٔ 1804چه کردم کآخرم فرمان نکردی

غزل شمارهٔ 1805چنین کان خنده شیرین تو کردی

غزل شمارهٔ 1806ز رحمت چشم بر چاکر نداری

غزل شمارهٔ 1807شکستی طره، تا در سر چه داری؟

غزل شمارهٔ 1808مرا چند آخر از خود دور داری؟

غزل شمارهٔ 1809دلا، با غمزه خوبان چه بازی؟

غزل شمارهٔ 1810رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1811اگر تو سرگذشت من بدانی

غزل شمارهٔ 1812نگارین مرا شد نوجوانی

غزل شمارهٔ 1813سزد گر نیکویی در من ببینی

غزل شمارهٔ 1814دیوانه شدم ز یار بدخوی

غزل شمارهٔ 1815بر لب اثر شراب داری

غزل شمارهٔ 1816جانا، تو زغم خبر نداری

غزل شمارهٔ 1817نی کار کسی ست عشقبازی

غزل شمارهٔ 1818ای برده دلم به دلستانی

غزل شمارهٔ 1819ای آنکه تمام هم چو ماهی

غزل شمارهٔ 1820ای مردم دیده نکویی

غزل شمارهٔ 1821بخرام، ای سرو روان کز باغ رضوان خوشتری

غزل شمارهٔ 1822ای قامت چون شاخ گل، از برگ گل خندان تری

غزل شمارهٔ 1823ای مه، بدین چابک‌روی، از آسمان کیستی؟

غزل شمارهٔ 1824زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی

غزل شمارهٔ 1825ای چهرهٔ زیبای تو رشکِ بتانِ آزری

غزل شمارهٔ 1826جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

غزل شمارهٔ 1827نیست دلی که هر دمش آفت دین نمی شوی

غزل شمارهٔ 1828قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی

غزل شمارهٔ 1829می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

غزل شمارهٔ 1830دست به گل نمی زنی، زانکه نگار من تویی

غزل شمارهٔ 1831کج کلها، کمان کشا، تنگ قبای کیستی؟

غزل شمارهٔ 1832ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی