غزلیات

غزل شمارهٔ 851ما را شکنج زلف تو در پیچ و تاب برد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 851

7 اشعار

غزل شمارهٔ 852خوبان گمان مبر که ز اولاد آدمند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 852

7 اشعار

غزل شمارهٔ 853ای همرهان که آگه از آن رفته منید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 853

7 اشعار

غزل شمارهٔ 854دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 854

7 اشعار

غزل شمارهٔ 855دل باز سوی آن بت بدخو چه می رود؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 855

9 اشعار

غزل شمارهٔ 856عمرم در آرزویِ تو رفته‌ست و می‌رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 856

7 اشعار

غزل شمارهٔ 857افسوس ازین حیات که بر باد می‌رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 857

10 اشعار

غزل شمارهٔ 858باز آن سوار مست به نخچیر می رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 858

10 اشعار

غزل شمارهٔ 859چشم تو خفته ایست که در خواب می رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 859

7 اشعار

غزل شمارهٔ 860دل می بری به رفتن و هر کو چنان رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 860

10 اشعار

غزل شمارهٔ 861این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 861

9 اشعار

غزل شمارهٔ 862سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 862

6 اشعار

غزل شمارهٔ 863شب‌ها اسیر دردم و خوابم نمی‌برد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 863

10 اشعار

غزل شمارهٔ 864سیمین زنخ که طره عنبرفشان برد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 864

9 اشعار

غزل شمارهٔ 865آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 865

8 اشعار

غزل شمارهٔ 866عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 866

7 اشعار

غزل شمارهٔ 867ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 867

9 اشعار

غزل شمارهٔ 868هر شب دلم ز دست خیالت زبون شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 868

7 اشعار

غزل شمارهٔ 869هر روز چشم من به جمالی فرو شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 869

11 اشعار

غزل شمارهٔ 870دل رفت و آرزوی تو از دل نمی‌شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 870

7 اشعار

غزل شمارهٔ 871کاری ست در سرم که به سامان نمی شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 871

7 اشعار

غزل شمارهٔ 872زان گل که اندکی بته مشک ناب شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 872

8 اشعار

غزل شمارهٔ 873بر من کنون که بی تو جهان تیره فام شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 873

9 اشعار

غزل شمارهٔ 874باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 874

9 اشعار

غزل شمارهٔ 875گفتی دلت مرا شد و از من جدا نشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 875

9 اشعار

غزل شمارهٔ 876از حال مات هیچ حکایت نمی‌رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 876

6 اشعار

غزل شمارهٔ 877باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 877

8 اشعار

غزل شمارهٔ 878یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 878

9 اشعار

غزل شمارهٔ 879ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 879

11 اشعار

غزل شمارهٔ 880مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 880

7 اشعار

غزل شمارهٔ 881چشمت که قصد جان من ناتوان کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 881

7 اشعار

غزل شمارهٔ 882شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 882

7 اشعار

غزل شمارهٔ 883تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 883

9 اشعار

غزل شمارهٔ 884چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 884

8 اشعار

غزل شمارهٔ 885چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 885

7 اشعار

غزل شمارهٔ 886هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 886

8 اشعار

غزل شمارهٔ 887یک روز یار اگر قدمی سوی من زند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 887

6 اشعار

غزل شمارهٔ 888آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 888

9 اشعار

غزل شمارهٔ 889شبی که دلبرم از بام همچو ماه برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 889

5 اشعار

غزل شمارهٔ 890به بام خویش چو آن ماه کج کلاه برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 890

7 اشعار

غزل شمارهٔ 891چون آن بت از سر کو با هزار ناز برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 891

7 اشعار

غزل شمارهٔ 892چو تُرک مست من آلوده‌ی شراب درآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 892

9 اشعار

غزل شمارهٔ 893دلم ز دست برفته ست و پیش باز نیابد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 893

9 اشعار

غزل شمارهٔ 894مهی گذشت که چشمم خبر ز خواب ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 894

7 اشعار

غزل شمارهٔ 895کمند زلف تو عشاق را به کوی تو آرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 895

9 اشعار

غزل شمارهٔ 896مبند دل به جهان کاین جهان پشیز نیر زد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 896

7 اشعار

غزل شمارهٔ 897از آنگهی که گشادم به رویت این نظر خود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 897

7 اشعار

غزل شمارهٔ 898ز حد گذشت غم ما و آن نگار نپرسید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 898

9 اشعار

غزل شمارهٔ 899گمان مبر که مرا هیچ کس به جای تو باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 899

7 اشعار

غزل شمارهٔ 900ز گشت مست رسید و به هوش خویش نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 900

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 851–ما را شکنج زلف تو در پیچ و تاب برد

غزل شمارهٔ 852–خوبان گمان مبر که ز اولاد آدمند

غزل شمارهٔ 853–ای همرهان که آگه از آن رفته منید

غزل شمارهٔ 854–دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهد

غزل شمارهٔ 855–دل باز سوی آن بت بدخو چه می رود؟

غزل شمارهٔ 856–عمرم در آرزویِ تو رفته‌ست و می‌رود

غزل شمارهٔ 857–افسوس ازین حیات که بر باد می‌رود

غزل شمارهٔ 858–باز آن سوار مست به نخچیر می رود

غزل شمارهٔ 859–چشم تو خفته ایست که در خواب می رود

غزل شمارهٔ 860–دل می بری به رفتن و هر کو چنان رود

غزل شمارهٔ 861–این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود

غزل شمارهٔ 862–سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود

غزل شمارهٔ 863–شب‌ها اسیر دردم و خوابم نمی‌برد

غزل شمارهٔ 864–سیمین زنخ که طره عنبرفشان برد

غزل شمارهٔ 865–آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد

غزل شمارهٔ 866–عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد

غزل شمارهٔ 867–ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود

غزل شمارهٔ 868–هر شب دلم ز دست خیالت زبون شود

غزل شمارهٔ 869–هر روز چشم من به جمالی فرو شود

غزل شمارهٔ 870–دل رفت و آرزوی تو از دل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 871–کاری ست در سرم که به سامان نمی شود

غزل شمارهٔ 872–زان گل که اندکی بته مشک ناب شد

غزل شمارهٔ 873–بر من کنون که بی تو جهان تیره فام شد

غزل شمارهٔ 874–باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شد

غزل شمارهٔ 875–گفتی دلت مرا شد و از من جدا نشد

غزل شمارهٔ 876–از حال مات هیچ حکایت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 877–باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 878–یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

غزل شمارهٔ 879–ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

غزل شمارهٔ 880–مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند

غزل شمارهٔ 881–چشمت که قصد جان من ناتوان کند

غزل شمارهٔ 882–شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند

غزل شمارهٔ 883–تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند

غزل شمارهٔ 884–چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد

غزل شمارهٔ 885–چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

غزل شمارهٔ 886–هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

غزل شمارهٔ 887–یک روز یار اگر قدمی سوی من زند

غزل شمارهٔ 888–آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

غزل شمارهٔ 889–شبی که دلبرم از بام همچو ماه برآید

غزل شمارهٔ 890–به بام خویش چو آن ماه کج کلاه برآید

غزل شمارهٔ 891–چون آن بت از سر کو با هزار ناز برآید

غزل شمارهٔ 892–چو تُرک مست من آلوده‌ی شراب درآید

غزل شمارهٔ 893–دلم ز دست برفته ست و پیش باز نیابد

غزل شمارهٔ 894–مهی گذشت که چشمم خبر ز خواب ندارد

غزل شمارهٔ 895–کمند زلف تو عشاق را به کوی تو آرد

غزل شمارهٔ 896–مبند دل به جهان کاین جهان پشیز نیر زد

غزل شمارهٔ 897–از آنگهی که گشادم به رویت این نظر خود

غزل شمارهٔ 898–ز حد گذشت غم ما و آن نگار نپرسید

غزل شمارهٔ 899–گمان مبر که مرا هیچ کس به جای تو باشد

غزل شمارهٔ 900–ز گشت مست رسید و به هوش خویش نبود

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 851–ما را شکنج زلف تو در پیچ و تاب برد

غزل شمارهٔ 852–خوبان گمان مبر که ز اولاد آدمند

غزل شمارهٔ 853–ای همرهان که آگه از آن رفته منید

غزل شمارهٔ 854–دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهد

غزل شمارهٔ 855–دل باز سوی آن بت بدخو چه می رود؟

غزل شمارهٔ 856–عمرم در آرزویِ تو رفته‌ست و می‌رود

غزل شمارهٔ 857–افسوس ازین حیات که بر باد می‌رود

غزل شمارهٔ 858–باز آن سوار مست به نخچیر می رود

غزل شمارهٔ 859–چشم تو خفته ایست که در خواب می رود

غزل شمارهٔ 860–دل می بری به رفتن و هر کو چنان رود

غزل شمارهٔ 861–این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود

غزل شمارهٔ 862–سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود

غزل شمارهٔ 863–شب‌ها اسیر دردم و خوابم نمی‌برد

غزل شمارهٔ 864–سیمین زنخ که طره عنبرفشان برد

غزل شمارهٔ 865–آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد

غزل شمارهٔ 866–عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد

غزل شمارهٔ 867–ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود

غزل شمارهٔ 868–هر شب دلم ز دست خیالت زبون شود

غزل شمارهٔ 869–هر روز چشم من به جمالی فرو شود

غزل شمارهٔ 870–دل رفت و آرزوی تو از دل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 871–کاری ست در سرم که به سامان نمی شود

غزل شمارهٔ 872–زان گل که اندکی بته مشک ناب شد

غزل شمارهٔ 873–بر من کنون که بی تو جهان تیره فام شد

غزل شمارهٔ 874–باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شد

غزل شمارهٔ 875–گفتی دلت مرا شد و از من جدا نشد

غزل شمارهٔ 876–از حال مات هیچ حکایت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 851ما را شکنج زلف تو در پیچ و تاب برد

غزل شمارهٔ 852خوبان گمان مبر که ز اولاد آدمند

غزل شمارهٔ 853ای همرهان که آگه از آن رفته منید

غزل شمارهٔ 854دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهد

غزل شمارهٔ 855دل باز سوی آن بت بدخو چه می رود؟

غزل شمارهٔ 856عمرم در آرزویِ تو رفته‌ست و می‌رود

غزل شمارهٔ 857افسوس ازین حیات که بر باد می‌رود

غزل شمارهٔ 858باز آن سوار مست به نخچیر می رود

غزل شمارهٔ 859چشم تو خفته ایست که در خواب می رود

غزل شمارهٔ 860دل می بری به رفتن و هر کو چنان رود

غزل شمارهٔ 861این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود

غزل شمارهٔ 862سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود

غزل شمارهٔ 863شب‌ها اسیر دردم و خوابم نمی‌برد

غزل شمارهٔ 864سیمین زنخ که طره عنبرفشان برد

غزل شمارهٔ 865آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد

غزل شمارهٔ 866عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد

غزل شمارهٔ 867ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود

غزل شمارهٔ 868هر شب دلم ز دست خیالت زبون شود

غزل شمارهٔ 869هر روز چشم من به جمالی فرو شود

غزل شمارهٔ 870دل رفت و آرزوی تو از دل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 871کاری ست در سرم که به سامان نمی شود

غزل شمارهٔ 872زان گل که اندکی بته مشک ناب شد

غزل شمارهٔ 873بر من کنون که بی تو جهان تیره فام شد

غزل شمارهٔ 874باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شد

غزل شمارهٔ 875گفتی دلت مرا شد و از من جدا نشد

غزل شمارهٔ 876از حال مات هیچ حکایت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 877باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 878یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

غزل شمارهٔ 879ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

غزل شمارهٔ 880مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند

غزل شمارهٔ 881چشمت که قصد جان من ناتوان کند

غزل شمارهٔ 882شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند

غزل شمارهٔ 883تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند

غزل شمارهٔ 884چون طره تو سلسله بر یاسمین نهد

غزل شمارهٔ 885چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

غزل شمارهٔ 886هر گاه مرغی از سر شاخی نوا زند

غزل شمارهٔ 887یک روز یار اگر قدمی سوی من زند

غزل شمارهٔ 888آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

غزل شمارهٔ 889شبی که دلبرم از بام همچو ماه برآید

غزل شمارهٔ 890به بام خویش چو آن ماه کج کلاه برآید

غزل شمارهٔ 891چون آن بت از سر کو با هزار ناز برآید

غزل شمارهٔ 892چو تُرک مست من آلوده‌ی شراب درآید

غزل شمارهٔ 893دلم ز دست برفته ست و پیش باز نیابد

غزل شمارهٔ 894مهی گذشت که چشمم خبر ز خواب ندارد

غزل شمارهٔ 895کمند زلف تو عشاق را به کوی تو آرد

غزل شمارهٔ 896مبند دل به جهان کاین جهان پشیز نیر زد

غزل شمارهٔ 897از آنگهی که گشادم به رویت این نظر خود

غزل شمارهٔ 898ز حد گذشت غم ما و آن نگار نپرسید

غزل شمارهٔ 899گمان مبر که مرا هیچ کس به جای تو باشد

غزل شمارهٔ 900ز گشت مست رسید و به هوش خویش نبود

غزل شمارهٔ 851ما را شکنج زلف تو در پیچ و تاب برد

غزل شمارهٔ 852خوبان گمان مبر که ز اولاد آدمند

غزل شمارهٔ 853ای همرهان که آگه از آن رفته منید

غزل شمارهٔ 854دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهد

غزل شمارهٔ 855دل باز سوی آن بت بدخو چه می رود؟

غزل شمارهٔ 856عمرم در آرزویِ تو رفته‌ست و می‌رود

غزل شمارهٔ 857افسوس ازین حیات که بر باد می‌رود

غزل شمارهٔ 858باز آن سوار مست به نخچیر می رود

غزل شمارهٔ 859چشم تو خفته ایست که در خواب می رود

غزل شمارهٔ 860دل می بری به رفتن و هر کو چنان رود

غزل شمارهٔ 861این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود

غزل شمارهٔ 862سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود

غزل شمارهٔ 863شب‌ها اسیر دردم و خوابم نمی‌برد

غزل شمارهٔ 864سیمین زنخ که طره عنبرفشان برد

غزل شمارهٔ 865آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد

غزل شمارهٔ 866عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد

غزل شمارهٔ 867ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود

غزل شمارهٔ 868هر شب دلم ز دست خیالت زبون شود

غزل شمارهٔ 869هر روز چشم من به جمالی فرو شود

غزل شمارهٔ 870دل رفت و آرزوی تو از دل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 871کاری ست در سرم که به سامان نمی شود

غزل شمارهٔ 872زان گل که اندکی بته مشک ناب شد

غزل شمارهٔ 873بر من کنون که بی تو جهان تیره فام شد

غزل شمارهٔ 874باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شد

غزل شمارهٔ 875گفتی دلت مرا شد و از من جدا نشد

غزل شمارهٔ 876از حال مات هیچ حکایت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 877باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 878یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود

غزل شمارهٔ 879ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود

غزل شمارهٔ 880مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند