وزنِ مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 250–هین که منم بر در در برگشا

Hark, for I am at the door! Open the door; to bar the door is not the sign of good pleasure.

غزل شمارهٔ 251–پیشتر آ پیشتر ای بوالوفا

غزل شمارهٔ 252–نذر کند یار که امشب تو را

غزل شمارهٔ 253–چند نهان داری آن خنده را؟

غزل شمارهٔ 254–باده ده آن یارِ قدح‌باره را

غزل شمارهٔ 255–خیز صبوحی کن و درده صلا

غزل شمارهٔ 256–داد دهی ساغر و پیمانه را

غزل شمارهٔ 257–لعل لبش داد کنون مر مرا

غزل شمارهٔ 258–گر بنخسبی شبی ای مه لقا

غزل شمارهٔ 259–پیش کش آن شاه شکر‌خانه را

غزل شمارهٔ 260–چرخ فلک با همه کار و کیا

The wheel of heaven, with all its pomp and splendour, circles around God like a mill.

غزل شمارهٔ 316–چونک درآییم به غوغای شب

غزل شمارهٔ 503–بر شکرت جمع مگس‌ها چراست؟

غزل شمارهٔ 504–خیز که امروز جهان آن ماست

غزل شمارهٔ 505–پیشتر آ روی تو جز نور نیست

غزل شمارهٔ 506–کار من اینست که کاریم نیست

غزل شمارهٔ 507–کیست که او بنده رای تو نیست

غزل شمارهٔ 508–شیر خدا بند گسستن گرفت

غزل شمارهٔ 509–مرغ دلم باز پریدن گرفت

The bird of my heart has again begun to flutter, the parrot of my soul has begun to chew sugar.

غزل شمارهٔ 510–باز به بط گفت که «صحرا خوشست»

غزل شمارهٔ 511–همچو گل سرخ برو دست دست

غزل شمارهٔ 512–صبر مرا آینه بیماریست

غزل شمارهٔ 513–کیست در این شهر که او مست نیست

غزل شمارهٔ 514–قصد سرم داری خنجر به مشت

غزل شمارهٔ 515–خانه دل باز کبوتر گرفت

غزل شمارهٔ 516–بازرسیدیم ز میخانه مست

غزل شمارهٔ 517–ای ز بگه خاسته سر مست مست

غزل شمارهٔ 993–زان ازلی نور که پرورده‌اند

غزل شمارهٔ 994–دوست همان به که بلاکش بود

غزل شمارهٔ 995–دیدن روی تو هم از بامداد

غزل شمارهٔ 996–گفت کسی خواجه سنایی بمرد

Someone said, “Master San¯a’¯ı is dead.” The death of such a master is no small thing.

غزل شمارهٔ 997–پیرهن یوسف و بو می‌رسد

غزل شمارهٔ 998–آتش عشق تو قلاووز شد

غزل شمارهٔ 999–از سوی دل لشکر جان آمدند

غزل شمارهٔ 1000–آنچ گل سرخ قبا می‌کند

غزل شمارهٔ 1001–آه در آن شمع منور چه بود

Ah, what was there in that light-giving candle that it set fire to the heart, and snatched the heart away?

غزل شمارهٔ 1002–چونک کمند تو دلم را کشید

غزل شمارهٔ 1003–شاخ گلی باغ ز تو سبز و شاد

غزل شمارهٔ 1004–دوش دل عربده گر با کی بود

غزل شمارهٔ 1005–هر که ز عشاق گریزان شود

غزل شمارهٔ 1006–عشق مرا بر همگان برگزید

غزل شمارهٔ 1007–گفت کسی خواجه سنایی بمرد

غزل شمارهٔ 1165–میر خرابات توی ای نگار

غزل شمارهٔ 1166–چند از این راه نو روزگار

غزل شمارهٔ 1167–مست توام نه از می و نه از کوکنار

غزل شمارهٔ 1168–جان خراباتی و عمر بهار

غزل شمارهٔ 1169–هست کسی صافی و زیبانظر

غزل شمارهٔ 1170–رحم کن ار زخم شوم سر به سر

غزل شمارهٔ 1171–در بگشا کآمد خامی دگر

غزل شمارهٔ 1292–آمد آن خواجه سیماترش