صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 257

غزل شمارهٔ 257

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: را

صنف: غزل

صداکار: پری ساتکنی عندلیب
Toggle stanza 1
11
لعل لبش داد کنون مر مرا
آنچ تو را لعل کند مر مرا
22
گلبن خندان به دل و جان بگفت
برگ منت هست به گلشن برآ
33
گر نخریده‌ست جهان را ز غم
مژده چرا داد خدا که‌اشتری‌‌؟
44
در بن خانه‌ست جهان تنگ و منگ
زود برآیید به بام سرا
55
صورت اقبال شکرریز گفت
شکر چو کم نیست شکایت چرا
66
ساغر بر دست خرامان رسید
فخر من و فخر همه ماورا
77
جام مباح آمد هین نوش کن
باز ره از غابر و از ماجرا
88
ساغر اول چو دود بر سرت
سجده کند عقل جنون تو را
99
فاش مکن فاش تو اسرار عرش
در سخنی زاده ز تحت الثری
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

داد دهی ساغر و پیمانه را

مایه دهی مجلس و میخانه را

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 256

اگلی نظم

گر بنخسبی شبی ای مه لقا

رو به تو بنماید گنج بقا

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 258

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00