غزل شمارهٔ 1292

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: اترش

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

11

آمد آن خواجه سیماترش

وان شکرش گشته چو سرکا ترش

22

با همگان روترش است ای عجب

یا که به بیرون خوش و با ما ترش‌؟

33

از کرم خواجه روا نیست این

با همه خوش با من تنها ترش

44

زین بگذشتیم دریغست و حیف

آن رخ خوش‌طلعت زیبا ترش

55

ای ز تو خندان شده هر جا حزین

وی ز تو شیرین شده هر جا ترش

66

شاد زمانی که نهان زیر لب

یار همی‌خندد و لالا ترش

77

گر ترشی این دم شرطی بنه

که نبُوَد روی تو فردا ترش

88

بهر خدا قاعدهٔ نو منه

هیچ بوَد قاعده حلوا ترش‌؟

99

این ترشی در چه و زندان بود

دید کسی باغ و تماشا ترش‌؟

1010

یوسف خوبان چو به زندان بماند

هیچ نگشت آن گل رعنا ترش

1111

تا به سخن آمد دیوار و در

کز چه نه‌ای ای شه و مولا ترش‌؟

1212

گفت اگر غرقه سرکا شوم

کی هلدم رحمت بالا ترش‌؟

1313

مِی‌ دهدم عشق و ندیمی کند

غرقه شود در می و صهبا ترش

1414

دست فشان روح رود مست تا

میمنه که نیست بدان جا ترش

1515

بس کن و در شهد و شکر غوطه خور

که‌ت نهلد فضل موفا ترش

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور