صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1001

غزل شمارهٔ 1001

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: ود

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
آه در آن شمع منور چه بود
کآتش زد در دل و دل را ربود

Ah, what was there in that light-giving candle that it set fire to the heart, and snatched the heart away?

22
ای زده اندر دل من آتشی
سوختم ای دوست بیا زود زود

You who have set fire to my heart, I am consumed, O friend; come quickly, quickly!

33
صورت دل صورت مخلوق نیست
کز رخ دل حسن خدا رو نمود

The form of the heart is not a created form, for the beauty of God manifested itself from the cheek of the heart.

44
جز شکرش نیست مرا چاره‌ای
جز لب او نیست مرا هیچ سود

I have no succour save in his sugar, I have no profit save in his lip.

55
یاد کن آن را که یکی صبحدم
این دلم از زلف تو بندی گشود

Remember him who one dawn released this heart of mine from the chain of your tress.

66
جان من اول که بدیدم تو را
جان من از جان تو چیزی شنود

My soul, the first time I saw you my soul heard something from your soul.

77
چون دلم از چشمه تو آب خورد
غرقه شد اندر تو و سیلم ربود

When my heart drank water from your fountain it drowned in you, and the torrent snatched me away.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آنچ گل سرخ قبا می‌کند

دانم من کان ز کجا می‌کند

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1000

اگلی نظم

چونک کمند تو دلم را کشید

یوسفم از چاه به صحرا دوید

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1002

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

جود بخشیدن چیزیست بایستی بی ملاحظه غرضی و مطالبه عوضی، اگر چه آن غرض یا عوض ثنای جمیل یا ثواب جزیل باشد.

کیست کریم آن که نه بهر جزاست

جامی»بهارستان»روضهٔ چهارم (در ذکر بخشندگان)»بخش 1

دوش دل عربده گر با کی بود

مشت کی کردست دو چشمش کبود

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1004

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00