صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1005

غزل شمارهٔ 1005

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: انشود

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، نازنین بازیان
Toggle stanza 1
11
هر که ز عشاق گریزان شود
بار دگر خواجه پشیمان شود
22
والله منت همه بر جان اوست
هر که سوی چشمه حیوان شود
33
هر که سبوی تو کشد عاقبت
در حرم عشرت سلطان شود
44
تنگ بود حوصله آدمی
از تو چو دریای و چو عمان شود
55
رو به دل اهل دلی جای گیر
قطره به دریا در و مرجان شود
66
جنبش هر ذره به اصل خودست
هر چه بود میل کسی آن شود
77
کافر صدساله چو بیند تو را
سجده کند زود مسلمان شود
88
جان و دل از جذبه میل و هوس
همصفت دلبر و جانان شود
99
خار که سرتیز ره عاشق است
عاقبت امر گلستان شود
1010
ناطقه را بند کن و جمع باش
گر نه ضمیر تو پریشان شود
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

دوش دل عربده گر با کی بود

مشت کی کردست دو چشمش کبود

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1004

اگلی نظم

عشق مرا بر همگان برگزید

آمد و مستانه رخم را گزید

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1006

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00