وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1834ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1834

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1835ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1835

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1836

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1837ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1837

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1838فغان که هستی من در ورق شماری رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1838

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1839اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1839

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1840غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1840

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1841ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1841

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1842غرور حسن به خط از دماغ یار نرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1842

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1843به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1843

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1844سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1844

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1845زمانه را گل روی تو در بهار گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1845

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1846ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1846

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1847خطش عنان تصرف ز دست خال گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1847

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1848

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1849دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1849

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1850شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1850

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2270

19 اشعار

غزل شمارهٔ 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2275

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2289

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2290

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2291

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2292

19 اشعار

غزل شمارهٔ 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2306

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2307اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2307

21 اشعار

غزل شمارهٔ 2308مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2308

19 اشعار

غزل شمارهٔ 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3658

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3659

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3660

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3661

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3662به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3662

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3663

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3664

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3665

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3666

25 اشعار

غزل شمارهٔ 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3667

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3668

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3669

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3670

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3671نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3671

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3672

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3673

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3674

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3675

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3676

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3677

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3678

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3679ز چهره تو نگه داغدار برگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3679

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3680تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3680

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3681ز بردباری من موج می شود لنگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3681

7 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1834–ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافت

غزل شمارهٔ 1835–ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت

غزل شمارهٔ 1836–نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافت

غزل شمارهٔ 1837–ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفت

غزل شمارهٔ 1838–فغان که هستی من در ورق شماری رفت

غزل شمارهٔ 1839–اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت

غزل شمارهٔ 1840–غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفت

غزل شمارهٔ 1841–ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفت

غزل شمارهٔ 1842–غرور حسن به خط از دماغ یار نرفت

غزل شمارهٔ 1843–به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفت

غزل شمارهٔ 1844–سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت

غزل شمارهٔ 1845–زمانه را گل روی تو در بهار گرفت

غزل شمارهٔ 1846–ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفت

غزل شمارهٔ 1847–خطش عنان تصرف ز دست خال گرفت

غزل شمارهٔ 1848–ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت

غزل شمارهٔ 1849–دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفت

غزل شمارهٔ 1850–شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفت

غزل شمارهٔ 2270–به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2275–لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2289–نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

غزل شمارهٔ 2290–منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

غزل شمارهٔ 2291–قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

غزل شمارهٔ 2292–دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

غزل شمارهٔ 2306–مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخ

غزل شمارهٔ 2307–اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخ

غزل شمارهٔ 2308–مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخ

غزل شمارهٔ 3658–خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

غزل شمارهٔ 3659–بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

غزل شمارهٔ 3660–ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

غزل شمارهٔ 3661–گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

غزل شمارهٔ 3662–به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

غزل شمارهٔ 3663–ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

غزل شمارهٔ 3664–ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

غزل شمارهٔ 3665–من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

غزل شمارهٔ 3666–گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

غزل شمارهٔ 3667–فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

غزل شمارهٔ 3668–مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

غزل شمارهٔ 3669–به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

غزل شمارهٔ 3670–قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

غزل شمارهٔ 3671–نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

غزل شمارهٔ 3672–شبی ستاره دولت به بام ما افتد

غزل شمارهٔ 3673–اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

غزل شمارهٔ 3674–زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3675–ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3676–دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

غزل شمارهٔ 3677–ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

غزل شمارهٔ 3678–ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

غزل شمارهٔ 3679–ز چهره تو نگه داغدار برگردد

غزل شمارهٔ 3680–تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد

غزل شمارهٔ 3681–ز بردباری من موج می شود لنگر

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1834–ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافت

غزل شمارهٔ 1835–ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت

غزل شمارهٔ 1836–نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافت

غزل شمارهٔ 1837–ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفت

غزل شمارهٔ 1838–فغان که هستی من در ورق شماری رفت

غزل شمارهٔ 1839–اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت

غزل شمارهٔ 1840–غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفت

غزل شمارهٔ 1841–ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفت

غزل شمارهٔ 1842–غرور حسن به خط از دماغ یار نرفت

غزل شمارهٔ 1843–به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفت

غزل شمارهٔ 1844–سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت

غزل شمارهٔ 1845–زمانه را گل روی تو در بهار گرفت

غزل شمارهٔ 1846–ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفت

غزل شمارهٔ 1847–خطش عنان تصرف ز دست خال گرفت

غزل شمارهٔ 1848–ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت

غزل شمارهٔ 1849–دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفت

غزل شمارهٔ 1850–شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفت

غزل شمارهٔ 2270–به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2275–لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2289–نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

غزل شمارهٔ 2290–منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

غزل شمارهٔ 2291–قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

غزل شمارهٔ 2292–دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

غزل شمارهٔ 2306–مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخ

غزل شمارهٔ 2307–اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخ

غزل شمارهٔ 2308–مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخ

غزل شمارهٔ 1834ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافت

غزل شمارهٔ 1835ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت

غزل شمارهٔ 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافت

غزل شمارهٔ 1837ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفت

غزل شمارهٔ 1838فغان که هستی من در ورق شماری رفت

غزل شمارهٔ 1839اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت

غزل شمارهٔ 1840غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفت

غزل شمارهٔ 1841ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفت

غزل شمارهٔ 1842غرور حسن به خط از دماغ یار نرفت

غزل شمارهٔ 1843به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفت

غزل شمارهٔ 1844سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت

غزل شمارهٔ 1845زمانه را گل روی تو در بهار گرفت

غزل شمارهٔ 1846ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفت

غزل شمارهٔ 1847خطش عنان تصرف ز دست خال گرفت

غزل شمارهٔ 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت

غزل شمارهٔ 1849دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفت

غزل شمارهٔ 1850شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفت

غزل شمارهٔ 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

غزل شمارهٔ 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

غزل شمارهٔ 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

غزل شمارهٔ 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

غزل شمارهٔ 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخ

غزل شمارهٔ 2307اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخ

غزل شمارهٔ 2308مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخ

غزل شمارهٔ 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

غزل شمارهٔ 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

غزل شمارهٔ 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

غزل شمارهٔ 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

غزل شمارهٔ 3662به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

غزل شمارهٔ 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

غزل شمارهٔ 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

غزل شمارهٔ 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

غزل شمارهٔ 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

غزل شمارهٔ 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

غزل شمارهٔ 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

غزل شمارهٔ 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

غزل شمارهٔ 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

غزل شمارهٔ 3671نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

غزل شمارهٔ 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتد

غزل شمارهٔ 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

غزل شمارهٔ 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

غزل شمارهٔ 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

غزل شمارهٔ 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

غزل شمارهٔ 3679ز چهره تو نگه داغدار برگردد

غزل شمارهٔ 3680تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد

غزل شمارهٔ 3681ز بردباری من موج می شود لنگر

غزل شمارهٔ 1834ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافت

غزل شمارهٔ 1835ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت

غزل شمارهٔ 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافت

غزل شمارهٔ 1837ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفت

غزل شمارهٔ 1838فغان که هستی من در ورق شماری رفت

غزل شمارهٔ 1839اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت

غزل شمارهٔ 1840غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفت

غزل شمارهٔ 1841ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفت

غزل شمارهٔ 1842غرور حسن به خط از دماغ یار نرفت

غزل شمارهٔ 1843به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفت

غزل شمارهٔ 1844سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت

غزل شمارهٔ 1845زمانه را گل روی تو در بهار گرفت

غزل شمارهٔ 1846ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفت

غزل شمارهٔ 1847خطش عنان تصرف ز دست خال گرفت

غزل شمارهٔ 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت

غزل شمارهٔ 1849دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفت

غزل شمارهٔ 1850شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفت

غزل شمارهٔ 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

غزل شمارهٔ 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

غزل شمارهٔ 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

غزل شمارهٔ 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

غزل شمارهٔ 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخ

غزل شمارهٔ 2307اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخ

غزل شمارهٔ 2308مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخ

غزل شمارهٔ 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

غزل شمارهٔ 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

غزل شمارهٔ 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

غزل شمارهٔ 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!