صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 3673

غزل شمارهٔ 3673

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ندافتد

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

به شهر سوختگان قحطی سپند افتد

2

هوای قامت او فکر را بلندی داد

سخن بلند شود عشق چون بلند افتد

3

به چشم کم نظران میل آتشین مکشید

که آتشی به هواداری سپند افتد

4

به صد چراغ گل و لاله ره برون نبرد

اگر نسیم در آن طره بلند افتد

5

مناز پر به سخنهای آتشین صائب

زبان شمع درین انجمن بلند افتد

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

شبی ستاره دولت به بام ما افتد

که از لب تو شرابی به جام ما افتد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3672

اگلی نظم

زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

اگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 3674

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور