صنفِ غزل میں سنایی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 101آنی که چو تو گردش ایام ندارد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 101

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 102تا لب تو آنچه بهتر آن برد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 102

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 103منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 104زلف پر تابت مرا در تاب کرد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 105عاشقی تا در دل ما راه کرد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 105

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 106سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد؟

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 106

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 107روی خوبت، نهان چه خواهی کرد؟

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 107

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 108ناز را رویی بباید همچو ورد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 108

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 109ای کم شده وفای تو، این نیز بگذرد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 109

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 110صحبت معشوق انتظار نیرزد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 110

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 111عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 111

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 112خوبت آراست ای غلام ایزد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 112

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 113زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 113

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 114زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 114

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 115چه رنگ‌هاست که آن شوخ‌دیده نامیزد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 115

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 116دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 116

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 117معشوق که او چابک و چالاک نباشد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 117

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 118هر دل که قرین غم نباشد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 119در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

آڈیو

4 اشعار

غزل شمارهٔ 120از دوست به هر جوری بیزار نباید شد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 121دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 122ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 122

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 123بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 124گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 125وصال حالت اگر عاشقی حلال کند

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 126مردمان دوستی چنین نکنند

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 127گر سال عمر من به سر آید روا بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 128آفرین بادا بر آن کس کو ترا در بر بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

آڈیو

4 اشعار

غزل شمارهٔ 129چون دو زلفین تو کمند بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 130عاشق و یارِ یار باید بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 131هزار سال به امید تو توانم بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 132روی او ماهست اگر بر ماه مشک افشان بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 133از هر چه گمان برد دلم یار نه آن بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 134نور تا کیست که آن پردهٔ روی تو بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 134

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 135با او دلم به مهر و مودت یگانه بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 135

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 136هر کرا در دل خمار عشق و برنایی بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 136

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 137هر زمان از عشقت، ای دلبر! دل من خون شود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 137

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 138ای یار بی تکلف ما را نبید باید

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 138

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 139ترا باری چو من گر یار باید

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 139

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 140تا رقم عاشقی در دلم آمد پدید

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 140

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 141لشکر شب رفت و صبح اندر رسید

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 141

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 142اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 142

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 143معشوق مرا ره قلندر زد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 143

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 144روزی بت من مست به بازار برآمد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 144

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 145هر که در کوی خرابات مرا بار دهد

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 145

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 146دوش ما را در خراباتی شب معراج بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 146

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 147هر که در عاشقی تمام بود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 147

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 148هر که در بند خویشتن نبود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 148

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 149هر کو به راه عاشقی اندر فنا شود

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 149

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 150هر کو به خرابات مرا راه نماید

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 150

آڈیو

6 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 101–آنی که چو تو گردش ایام ندارد

غزل شمارهٔ 102–تا لب تو آنچه بهتر آن برد

غزل شمارهٔ 103–منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد

غزل شمارهٔ 104–زلف پر تابت مرا در تاب کرد

غزل شمارهٔ 105–عاشقی تا در دل ما راه کرد

غزل شمارهٔ 106–سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد؟

غزل شمارهٔ 107–روی خوبت، نهان چه خواهی کرد؟

غزل شمارهٔ 108–ناز را رویی بباید همچو ورد

غزل شمارهٔ 109–ای کم شده وفای تو، این نیز بگذرد

غزل شمارهٔ 110–صحبت معشوق انتظار نیرزد

غزل شمارهٔ 111–عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد

غزل شمارهٔ 112–خوبت آراست ای غلام ایزد

غزل شمارهٔ 113–زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد

غزل شمارهٔ 114–زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد

غزل شمارهٔ 115–چه رنگ‌هاست که آن شوخ‌دیده نامیزد

غزل شمارهٔ 116–دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد

غزل شمارهٔ 117–معشوق که او چابک و چالاک نباشد

غزل شمارهٔ 118–هر دل که قرین غم نباشد

غزل شمارهٔ 119–در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد

غزل شمارهٔ 120–از دوست به هر جوری بیزار نباید شد

غزل شمارهٔ 121–دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد

غزل شمارهٔ 122–ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد

غزل شمارهٔ 123–بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند

غزل شمارهٔ 124–گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند

غزل شمارهٔ 125–وصال حالت اگر عاشقی حلال کند

غزل شمارهٔ 126–مردمان دوستی چنین نکنند

غزل شمارهٔ 127–گر سال عمر من به سر آید روا بود

غزل شمارهٔ 128–آفرین بادا بر آن کس کو ترا در بر بود

غزل شمارهٔ 129–چون دو زلفین تو کمند بود

غزل شمارهٔ 130–عاشق و یارِ یار باید بود

غزل شمارهٔ 131–هزار سال به امید تو توانم بود

غزل شمارهٔ 132–روی او ماهست اگر بر ماه مشک افشان بود

غزل شمارهٔ 133–از هر چه گمان برد دلم یار نه آن بود

غزل شمارهٔ 134–نور تا کیست که آن پردهٔ روی تو بود

غزل شمارهٔ 135–با او دلم به مهر و مودت یگانه بود

غزل شمارهٔ 136–هر کرا در دل خمار عشق و برنایی بود

غزل شمارهٔ 137–هر زمان از عشقت، ای دلبر! دل من خون شود

غزل شمارهٔ 138–ای یار بی تکلف ما را نبید باید

غزل شمارهٔ 139–ترا باری چو من گر یار باید

غزل شمارهٔ 140–تا رقم عاشقی در دلم آمد پدید

غزل شمارهٔ 141–لشکر شب رفت و صبح اندر رسید

غزل شمارهٔ 142–اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد

غزل شمارهٔ 143–معشوق مرا ره قلندر زد

غزل شمارهٔ 144–روزی بت من مست به بازار برآمد

غزل شمارهٔ 145–هر که در کوی خرابات مرا بار دهد

غزل شمارهٔ 146–دوش ما را در خراباتی شب معراج بود

غزل شمارهٔ 147–هر که در عاشقی تمام بود

غزل شمارهٔ 148–هر که در بند خویشتن نبود

غزل شمارهٔ 149–هر کو به راه عاشقی اندر فنا شود

غزل شمارهٔ 150–هر کو به خرابات مرا راه نماید

صنفِ غزل میں سنایی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 101–آنی که چو تو گردش ایام ندارد

غزل شمارهٔ 102–تا لب تو آنچه بهتر آن برد

غزل شمارهٔ 103–منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد

غزل شمارهٔ 104–زلف پر تابت مرا در تاب کرد

غزل شمارهٔ 105–عاشقی تا در دل ما راه کرد

غزل شمارهٔ 106–سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد؟

غزل شمارهٔ 107–روی خوبت، نهان چه خواهی کرد؟

غزل شمارهٔ 108–ناز را رویی بباید همچو ورد

غزل شمارهٔ 109–ای کم شده وفای تو، این نیز بگذرد

غزل شمارهٔ 110–صحبت معشوق انتظار نیرزد

غزل شمارهٔ 111–عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد

غزل شمارهٔ 112–خوبت آراست ای غلام ایزد

غزل شمارهٔ 113–زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد

غزل شمارهٔ 114–زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد

غزل شمارهٔ 115–چه رنگ‌هاست که آن شوخ‌دیده نامیزد

غزل شمارهٔ 116–دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد

غزل شمارهٔ 117–معشوق که او چابک و چالاک نباشد

غزل شمارهٔ 118–هر دل که قرین غم نباشد

غزل شمارهٔ 119–در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد

غزل شمارهٔ 120–از دوست به هر جوری بیزار نباید شد

غزل شمارهٔ 121–دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد

غزل شمارهٔ 122–ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد

غزل شمارهٔ 123–بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند

غزل شمارهٔ 124–گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند

غزل شمارهٔ 125–وصال حالت اگر عاشقی حلال کند

غزل شمارهٔ 126–مردمان دوستی چنین نکنند

غزل شمارهٔ 101آنی که چو تو گردش ایام ندارد

غزل شمارهٔ 102تا لب تو آنچه بهتر آن برد

غزل شمارهٔ 103منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد

غزل شمارهٔ 104زلف پر تابت مرا در تاب کرد

غزل شمارهٔ 105عاشقی تا در دل ما راه کرد

غزل شمارهٔ 106سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد؟

غزل شمارهٔ 107روی خوبت، نهان چه خواهی کرد؟

غزل شمارهٔ 108ناز را رویی بباید همچو ورد

غزل شمارهٔ 109ای کم شده وفای تو، این نیز بگذرد

غزل شمارهٔ 110صحبت معشوق انتظار نیرزد

غزل شمارهٔ 111عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد

غزل شمارهٔ 112خوبت آراست ای غلام ایزد

غزل شمارهٔ 113زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد

غزل شمارهٔ 114زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد

غزل شمارهٔ 115چه رنگ‌هاست که آن شوخ‌دیده نامیزد

غزل شمارهٔ 116دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد

غزل شمارهٔ 117معشوق که او چابک و چالاک نباشد

غزل شمارهٔ 118هر دل که قرین غم نباشد

غزل شمارهٔ 119در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد

غزل شمارهٔ 120از دوست به هر جوری بیزار نباید شد

غزل شمارهٔ 121دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد

غزل شمارهٔ 122ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد

غزل شمارهٔ 123بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند

غزل شمارهٔ 124گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند

غزل شمارهٔ 125وصال حالت اگر عاشقی حلال کند

غزل شمارهٔ 126مردمان دوستی چنین نکنند

غزل شمارهٔ 127گر سال عمر من به سر آید روا بود

غزل شمارهٔ 128آفرین بادا بر آن کس کو ترا در بر بود

غزل شمارهٔ 129چون دو زلفین تو کمند بود

غزل شمارهٔ 130عاشق و یارِ یار باید بود

غزل شمارهٔ 131هزار سال به امید تو توانم بود

غزل شمارهٔ 132روی او ماهست اگر بر ماه مشک افشان بود

غزل شمارهٔ 133از هر چه گمان برد دلم یار نه آن بود

غزل شمارهٔ 134نور تا کیست که آن پردهٔ روی تو بود

غزل شمارهٔ 135با او دلم به مهر و مودت یگانه بود

غزل شمارهٔ 136هر کرا در دل خمار عشق و برنایی بود

غزل شمارهٔ 137هر زمان از عشقت، ای دلبر! دل من خون شود

غزل شمارهٔ 138ای یار بی تکلف ما را نبید باید

غزل شمارهٔ 139ترا باری چو من گر یار باید

غزل شمارهٔ 140تا رقم عاشقی در دلم آمد پدید

غزل شمارهٔ 141لشکر شب رفت و صبح اندر رسید

غزل شمارهٔ 142اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد

غزل شمارهٔ 143معشوق مرا ره قلندر زد

غزل شمارهٔ 144روزی بت من مست به بازار برآمد

غزل شمارهٔ 145هر که در کوی خرابات مرا بار دهد

غزل شمارهٔ 146دوش ما را در خراباتی شب معراج بود

غزل شمارهٔ 147هر که در عاشقی تمام بود

غزل شمارهٔ 148هر که در بند خویشتن نبود

غزل شمارهٔ 149هر کو به راه عاشقی اندر فنا شود

غزل شمارهٔ 150هر کو به خرابات مرا راه نماید

غزل شمارهٔ 101آنی که چو تو گردش ایام ندارد

غزل شمارهٔ 102تا لب تو آنچه بهتر آن برد

غزل شمارهٔ 103منم که دل نکنم ساعتی ز مهر تو سرد

غزل شمارهٔ 104زلف پر تابت مرا در تاب کرد

غزل شمارهٔ 105عاشقی تا در دل ما راه کرد

غزل شمارهٔ 106سوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد؟

غزل شمارهٔ 107روی خوبت، نهان چه خواهی کرد؟

غزل شمارهٔ 108ناز را رویی بباید همچو ورد

غزل شمارهٔ 109ای کم شده وفای تو، این نیز بگذرد

غزل شمارهٔ 110صحبت معشوق انتظار نیرزد

غزل شمارهٔ 111عشق آن معشوق خوش بر عقل و بر ادراک زد

غزل شمارهٔ 112خوبت آراست ای غلام ایزد

غزل شمارهٔ 113زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد

غزل شمارهٔ 114زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد

غزل شمارهٔ 115چه رنگ‌هاست که آن شوخ‌دیده نامیزد

غزل شمارهٔ 116دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشد

غزل شمارهٔ 117معشوق که او چابک و چالاک نباشد

غزل شمارهٔ 118هر دل که قرین غم نباشد

غزل شمارهٔ 119در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد

غزل شمارهٔ 120از دوست به هر جوری بیزار نباید شد

غزل شمارهٔ 121دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد

غزل شمارهٔ 122ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد

غزل شمارهٔ 123بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند

غزل شمارهٔ 124گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند

غزل شمارهٔ 125وصال حالت اگر عاشقی حلال کند

غزل شمارهٔ 126مردمان دوستی چنین نکنند

غزل شمارهٔ 127گر سال عمر من به سر آید روا بود

غزل شمارهٔ 128آفرین بادا بر آن کس کو ترا در بر بود

غزل شمارهٔ 129چون دو زلفین تو کمند بود

غزل شمارهٔ 130عاشق و یارِ یار باید بود