سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 105غزل شمارهٔ 105شاعر: سناییوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: اهکردصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعاشقی تا در دل ما راه کرداغلبِ انفاس ما را آه کرد2نقل کریںبود هر باری دلم عاشق به طوعبرد و زیر پای عشق اکراه کرد3نقل کریںعیشِ چون نوشِ مرا چون زهر کردصبرِ چون کوهِ مرا چون کاه کرد4نقل کریںباز در شهر مسلمانان مغیکرد ما را بسته و ناگاه کرد5نقل کریںاز تن باریک من زنار ساختوز دل سنگینم آتشگاه کرد6نقل کریںبا همه محنت که دیدم من به عشقکو مرا بی قدر و آب و جاه کرد7نقل کریںنیک خواهم عشق را گر چه مرااو به کام دشمن و بدخواه کرد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمزلف پر تابت مرا در تاب کردچشم پر خوابت مرا بی خواب کردسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 104اگلی نظمسوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد؟چرات بینم با اشک سرخ و با رخ زرد؟سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 106آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمزلف پر تابت مرا در تاب کردچشم پر خوابت مرا بی خواب کردسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 104
اگلی نظمسوال کرد دل من که دوست با تو چه کرد؟چرات بینم با اشک سرخ و با رخ زرد؟سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 106
