صنفِ غزل میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 2032–من از کی باک دارم خاصه که یار با من

غزل شمارهٔ 2033–جانا نخست ما را مرد مدام گردان

غزل شمارهٔ 2034–ای دل ز شاه حوران یا قبله صبوران

غزل شمارهٔ 2035–آن خوب را طلب کن اندر میان حوران

غزل شمارهٔ 2036–امروز سرکشان را عشقت ز جلوه کردن

غزل شمارهٔ 2037–چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن

غزل شمارهٔ 2038–از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن

غزل شمارهٔ 2039–رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن

Go, lay your head on the pillow, let me alone; leave me ruined and night-faring and afflicted as I am.

غزل شمارهٔ 2040–روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن

غزل شمارهٔ 2041–پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن

غزل شمارهٔ 2042–ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن

غزل شمارهٔ 2043–دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن

Did you see what January said? Lay brushwood like a stack: if December brought not cold, the cold of both be on me.

غزل شمارهٔ 2044–جانا بیار باده و بختم بلند کن

غزل شمارهٔ 2045–تو آب روشنی تو در این آب گل مکن

غزل شمارهٔ 2047–می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن

غزل شمارهٔ 2048 - آن کیست ای خدای؟ ک‌از این دام ِ خامُشان

غزل شمارهٔ 2049–ای دم به دم مصور جان از درون تن

غزل شمارهٔ 2050–جانا بیار باده و بختم تمام کن

غزل شمارهٔ 2051–می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن

غزل شمارهٔ 2052–ای آنک از میانه کران می‌کنی مکن

غزل شمارهٔ 2053–با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین

Sit with lovers, altogether choose loverhood; be not for a moment companion with him who is not a lover.

غزل شمارهٔ 2054–بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن

I have heard that you are intending to journey; do not. That you give your love to another friend and companion; do not.

غزل شمارهٔ 2055–مست شدی عاقبت آمدی اندر میان

غزل شمارهٔ 2056–خواجه غلط کرده‌ای در روشِ یار من

غزل شمارهٔ 2057–یار شو و یار بین دل شو و دلدار بین

غزل شمارهٔ 2058–با رُخِ چون مشعله بر دَرِ ما کیست آن

غزل شمارهٔ 2059–گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتان

غزل شمارهٔ 2060–یک غزل آغاز کن بر صفتِ حاضران

غزل شمارهٔ 2061–بوسه بده خویش را ای صنم سیمتن

Give yourself a kiss, silvery-bodied idol; you who are in Cathay, do not search for yourself in Khotan.

غزل شمارهٔ 2062–سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من

غزل شمارهٔ 2063–ای رخ خندان تو مایه صد گلستان

غزل شمارهٔ 2064–باز فروریخت عشق از در و دیوار من

غزل شمارهٔ 2065–باز درآمد ز راه فتنه برانگیز من

غزل شمارهٔ 2066–باز برآمد ز کوه خسرو شیرین من

غزل شمارهٔ 2067–ای هوس عشق تو کرده جهان را زبون

غزل شمارهٔ 2068–باز شکستند خلق سلسله یا مسلمین

غزل شمارهٔ 2069–بیش مکن همچنان خانه درآ همچنین

غزل شمارهٔ 2070–یا تو ترش کرده رو! مایه ده شکّران

غزل شمارهٔ 2071–هر چه کنی تو کرده من دان

Whatever you do, know it is done by Me; whatever the body does, the Soul has done it.

غزل شمارهٔ 2072–جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان

غزل شمارهٔ 2073–دلا تو شهد منه در دهان رنجوران

غزل شمارهٔ 2074–مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتن

غزل شمارهٔ 2075–توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن

غزل شمارهٔ 2076–به جان تو که از این دلشده کرانه مکن

By your own life I implore, do not withdraw from this heartless wretch; suffer me still, do not make for your house.

غزل شمارهٔ 2077–به من نگر به دو رخسار زعفرانی من

غزل شمارهٔ 2078–چهار روز ببودم به پیش تو مهمان

غزل شمارهٔ 2079–مقام ناز نداری برو تو ناز مکن

غزل شمارهٔ 2080–چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این

غزل شمارهٔ 2081–نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان

غزل شمارهٔ 2082–برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن