غزل شمارهٔ 2044

ای دل، علم به ملک قناعت بلند کن

چشم طمع ز خوان خسان بی گزند کن

چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن

راهی که مشکل است ز همت سمند کن

درمان ضعف دل به لب نوشخند کن

حرفی بگوی و مشک و گلابی به قند کن