صنفِ غزل میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 2083–اگر سزای لب تو نبود گفته من

If my words were not worthy of your lips, then pick up a heavy stone and shatter my mouth.

غزل شمارهٔ 2084–بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دین

غزل شمارهٔ 2085–به صلح آمد آن ترک تند عربده کن

غزل شمارهٔ 2086–من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زمان

غزل شمارهٔ 2087–بگویم مثالی از این عشق سوزان

غزل شمارهٔ 2088–ببردی دلم را بدادی به زاغان

غزل شمارهٔ 2089–تنت زین جهان است و دل زان جهان

غزل شمارهٔ 2090–به پیش آر سغراق گلگون من

غزل شمارهٔ 2091–ای هفت دریا گوهر عطا کن

O seven seas, bestow pearls and transmute these things of brass;

غزل شمارهٔ 2093–تازه شد از او باغ و بر من

غزل شمارهٔ 2094–یک قوصره پر دارم ز سخن

غزل شمارهٔ 2095–با من صنما دل یک دله کن

غزل شمارهٔ 2096–گر تنگ بدی این سینه من

غزل شمارهٔ 2097–چون دل جانا بنشین بنشین

غزل شمارهٔ 2098–شب محنت که بد طبیب و تو افکار یاد کن

غزل شمارهٔ 2099–چند نظاره جهان کردن

غزل شمارهٔ 2100–چند بوسه وظیفه تعیین کن

غزل شمارهٔ 2101–سیر گشتم ز نازهای خسان

غزل شمارهٔ 2102–چیست با عشق آشنا بودن

غزل شمارهٔ 2103–گرچه اندر فغان و نالیدن

غزل شمارهٔ 2104–شب که جهان است پر از لولیان

غزل شمارهٔ 2105–ساقی من خیزد بی‌گفت من

My saki rises without my speaking and brings that wine of abundant price.

غزل شمارهٔ 2106–مست رسید آن بت بی‌باک من

غزل شمارهٔ 2107–جان منی، جان منی، جان من

You are my life, you are my life, my life; you are my own, you are my own, my own.

غزل شمارهٔ 2108–می‌نروم هیچ از این خانه من

غزل شمارهٔ 2109–ای تو پناه همه روز محن

غزل شمارهٔ 2110–بانگ برآمد ز خرابات من

A cry went up from my tavern, the heavens were split by my litany:

غزل شمارهٔ 2111–بانگ برآمد ز خرابات من

غزل شمارهٔ 2112–ظلمت شب پرتو ظلمات من

غزل شمارهٔ 2113–ای تو چو خورشید و شه خاص من

غزل شمارهٔ 2114–بانگ برآمد ز دل و جان من

غزل شمارهٔ 2115–بازرسید آن بت زیبای من

غزل شمارهٔ 2116–آمده‌ای بی‌گه خامش مشین

غزل شمارهٔ 2117–پیشتر آ ای صنم شنگ من

Come nearer, my pretty idol, my sympathetic idol of like hue with me.

غزل شمارهٔ 2118–می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین

غزل شمارهٔ 2122–کیف اتوب یا اخی من سکر کارجوان

غزل شمارهٔ 2123–العشق یقول لی تزین

غزل شمارهٔ 2124–ایا بدر الدجی بل انت احسن

غزل شمارهٔ 2125–اطیب الاسفار عندی انتقالی من مکان

غزل شمارهٔ 2126–اطیب الاعمار عمر فی طریق العاشقین

غزل شمارهٔ 2127–یا صغیر السن یا رطب البدن

غزل شمارهٔ 2128–ابشر ثم ابشر یا مؤتمن

غزل شمارهٔ 2129–نَحْنُ إِلَیٰ سَیِّدِنَا رَاجِعُون

غزل شمارهٔ 2130–ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او

Lovers, lovers, whoever sees His face, his reason becomes distraught, his habit confounded.

غزل شمارهٔ 2131–حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.

غزل شمارهٔ 2132–مستی ببینی رازدان می‌دانک باشد مست او

غزل شمارهٔ 2133–بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو

غزل شمارهٔ 2134–نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو

غزل شمارهٔ 2135–ای شعشعه نور فلق در قبه مینای تو

The glow of the light of daybreak is in your emerald vault, the goblet of the blood of twilight is your blood-measuring bowl.

غزل شمارهٔ 2136–ساقی اگر کم شد میت دستار ما بستان گرو