باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3651حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید

غزل شمارهٔ 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید

غزل شمارهٔ 3653می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید

غزل شمارهٔ 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جوید

غزل شمارهٔ 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟

غزل شمارهٔ 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید

غزل شمارهٔ 3657خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید

غزل شمارهٔ 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

غزل شمارهٔ 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

غزل شمارهٔ 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

غزل شمارهٔ 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

غزل شمارهٔ 3662به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

غزل شمارهٔ 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

غزل شمارهٔ 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

غزل شمارهٔ 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

غزل شمارهٔ 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

غزل شمارهٔ 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

غزل شمارهٔ 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

غزل شمارهٔ 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

غزل شمارهٔ 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

غزل شمارهٔ 3671نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

غزل شمارهٔ 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتد

غزل شمارهٔ 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

غزل شمارهٔ 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

غزل شمارهٔ 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

غزل شمارهٔ 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

غزل شمارهٔ 3679ز چهره تو نگه داغدار برگردد

غزل شمارهٔ 3680تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد

غزل شمارهٔ 3681ز بردباری من موج می شود لنگر

غزل شمارهٔ 3682ز کاهلی به نظرها جوان گران گردد

غزل شمارهٔ 3683ملایمت سپر خصم تندخو گردد

غزل شمارهٔ 3684ملایمت سپر خصم تندخو گردد

غزل شمارهٔ 3685ز چهره تو نظرها پرآب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3686حجاب پرده چشم پرآب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3687خوشا سعادت آن دل که آب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3688گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3689به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3690به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3691کجا حریص ملول از گزند می گردد؟

غزل شمارهٔ 3692سخن ز لعل لبت آبدار می گردد

غزل شمارهٔ 3693فلک ز لنگر من باوقار می گردد

غزل شمارهٔ 3694مرا دل از قد خم زنگ ناک می گردد

غزل شمارهٔ 3695اگر بهانه طفلان تمام می گردد

غزل شمارهٔ 3696ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردد

غزل شمارهٔ 3697سری که در ره او بی کلاه می گردد

غزل شمارهٔ 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟

غزل شمارهٔ 3699زمانه ساز به رنگ زمانه می گردد

غزل شمارهٔ 3700ملال در دل بی مدعا نمی گردد