باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3601راه مقصود طی از آبله پا نشود

غزل شمارهٔ 3602مانع شور جنون سلسله پا نشود

غزل شمارهٔ 3603چهره شوخ به یک رنگ مصور نشود

غزل شمارهٔ 3604چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟

غزل شمارهٔ 3605دل عاشق تهی از اشک دمادم نشود

غزل شمارهٔ 3606عشق را پرده ناموس نگهبان نشود

غزل شمارهٔ 3607سر آشفته ز دستار بسامان نشود

غزل شمارهٔ 3608حسن را حلقه خط مانع رفتن نشود

غزل شمارهٔ 3609به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشود

غزل شمارهٔ 3610مانع گرمروان ساعت سنگین نشود

غزل شمارهٔ 3611تن حجاب سفر جان هوایی نشود

غزل شمارهٔ 3612رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد

غزل شمارهٔ 3613عاشق دلشده هرچند که آواز دهد

غزل شمارهٔ 3614دل ما سلطنت فقر به سامان ندهد

غزل شمارهٔ 3615حسن از دیدن خود بر سر بیداد آید

غزل شمارهٔ 3616بس که در سینه من تیر پی تیر آید

غزل شمارهٔ 3617بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آید

غزل شمارهٔ 3618بی خبر از در من یار مگر باز آید

غزل شمارهٔ 3619چشم دارم که مه نو سفرم باز آید

غزل شمارهٔ 3620چون قلم بر سر غمنامه هجران آید

غزل شمارهٔ 3621بوی دل از نفس باد صبا می‌آید

غزل شمارهٔ 3622حسن در پرده نیرنگ چرا می آید؟

غزل شمارهٔ 3623به کف شعله اگر نقد شرر می‌آید

غزل شمارهٔ 3624سرخوش از صحبت ارباب هوس می آید

غزل شمارهٔ 3625چشم آیینه گر از خواب بهم می آید

غزل شمارهٔ 3626از لب خلق دم باد خزان می‌آید

غزل شمارهٔ 3627خانه بر دوش غریبی ز وطن می‌آید

غزل شمارهٔ 3628کلکم از سیر بدخشان سخن می آید

غزل شمارهٔ 3629دلبری از خم گیسوی سخن می آید

غزل شمارهٔ 3630گر خس و خار ز گرداب برون می آید

غزل شمارهٔ 3631ناله ای کز دل بیدرد برون می آید

غزل شمارهٔ 3632اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آید

غزل شمارهٔ 3633خط ز خال لب جانانه برون می آید

غزل شمارهٔ 3634دعوی عشق ز هر بوالهوسی می‌آید

غزل شمارهٔ 3635آب در دیده پیمانه می می آید

غزل شمارهٔ 3636چشم پرحرف و لب بوسه ربا می باید

غزل شمارهٔ 3637هر طرف لاله رخی هست، نظر می باید

غزل شمارهٔ 3638سرو بستان حیا غنچه جبین می باید

غزل شمارهٔ 3639عاشق آزرده و محزون و غمین می باید

غزل شمارهٔ 3640از تماشا دل افسرده ما نگشاید

غزل شمارهٔ 3641تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشاید

غزل شمارهٔ 3642بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچید

غزل شمارهٔ 3643شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردید

غزل شمارهٔ 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردید

غزل شمارهٔ 3645درد می را به من خاک نشین بگذارید

غزل شمارهٔ 3646لاله از رشک رخت خون جگر می گرید

غزل شمارهٔ 3647چه عجب گر ز بهاران به نوایی نرسید

غزل شمارهٔ 3648در جهان کس می عشرت نتوانست کشید

غزل شمارهٔ 3649تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشید

غزل شمارهٔ 3650از دل خونشده هرکس که شرابی نکشید