باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 151منم امروز و صد تیمار در دست

غزل شمارهٔ 152صبا، گردی ازان زلف دو تا خاست

غزل شمارهٔ 153گل امشب آخر شب مست برخاست

غزل شمارهٔ 154نسیما، آن گل شبگیر چونست

غزل شمارهٔ 155من و شب زندگانی من اینست

غزل شمارهٔ 156به هر بیتی که وصف آن رخانست

غزل شمارهٔ 157بیا کز رفتنت جانم خرابست

غزل شمارهٔ 158مرا داغ تو بر جان یادگارست

غزل شمارهٔ 159مرا از روی خوبان، قبله پیش است

غزل شمارهٔ 160مرا در سر هوای نازنینی ست

غزل شمارهٔ 161نگارا، روز عیش و شادمانیست

غزل شمارهٔ 162ندانستم که اهلیت گناهست

غزل شمارهٔ 163بیا ساقی که ایام بهار است

غزل شمارهٔ 164نگویم در تو عیبی، ای پسر، هست

غزل شمارهٔ 165دلم زو شب حدیث ناز می گفت

غزل شمارهٔ 166جفا کز وی برین جان زبون رفت

غزل شمارهٔ 167تماشا گاه جانها شد خیالت

غزل شمارهٔ 168بیا، ای دیده شهری به سویت

غزل شمارهٔ 169دریاب که جان خراب گشته ست

غزل شمارهٔ 170بازش هوس شکار برخواست

غزل شمارهٔ 171خط کز لب آن پسر دمیده ست

غزل شمارهٔ 172عشق تو بلای جان بسندست

غزل شمارهٔ 173ما را دل زار مستمند است

غزل شمارهٔ 174چشمم که بر روی تو فتاده ست

غزل شمارهٔ 175آنجاست دل من و هم آنجاست

غزل شمارهٔ 176زلف تو هنوز تابدار است

غزل شمارهٔ 177چشمت که میان خواب نازست

غزل شمارهٔ 178یک موی ترا هزار دام است

غزل شمارهٔ 179زلف سیه تو مشک چین است

غزل شمارهٔ 180می نوش که دور شادمانیست

غزل شمارهٔ 181ای خوانده بُتانِ حسن، شاهت

غزل شمارهٔ 182دیوانه شدم در آرزویت

غزل شمارهٔ 183وقتی غباری زآستان بفرست سوی چاکرت

غزل شمارهٔ 184روز نوروزست و ساقی جام صهبا برگرفت

غزل شمارهٔ 185شهسوارم آمد و از سینه جان را برگرفت

غزل شمارهٔ 186هر قدم کاندر راه آن سرو خرامان برگرفت

غزل شمارهٔ 187روزگاری شد که دل با داغ هجران خو گرفت

غزل شمارهٔ 188سرو به دید آن قد و رعنایی ازان بالا گرفت

غزل شمارهٔ 189باز جانا، آتش شوق تو در جان جا گرفت

غزل شمارهٔ 190آفت دینِ مسلمانی جز آن عیار نیست

غزل شمارهٔ 191ای که بی خاک درت در دیده من نور نیست

غزل شمارهٔ 192ماه تابانست و همچون روی تو تابنده نیست

غزل شمارهٔ 193چون به گیتی هر چه می آید، روان خواهد گذشت

غزل شمارهٔ 194دیدمش امروز و شب در دل کنون خواهد گذشت

غزل شمارهٔ 195با غمش خو کردم امشب، گر چه در زاری گذشت

غزل شمارهٔ 196چون گذر بر خاک داری بر سرت این باد چیست

غزل شمارهٔ 197یار اگر برگشت در تیمار بودن هم خوش است

غزل شمارهٔ 198یار دل برداشت وز رنج دل ما غم نداشت

غزل شمارهٔ 199رفت یار و آرزوی او ز جان من نرفت

غزل شمارهٔ 200آن سوار کج کله کز ناز سلطان من است