باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 601من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

غزل شمارهٔ 602به ناخن سینه خود می خراشم

غزل شمارهٔ 603شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

غزل شمارهٔ 604سینه شکافم هر سحر کاید صبا زان منزلم

غزل شمارهٔ 605بنمای ساعد ز آستین آن دم که خواهی بسملم

غزل شمارهٔ 606زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 609زهی به وعده وصل تو تازه جان و جهانم

غزل شمارهٔ 610می رسد عید و کشته آنم

غزل شمارهٔ 611گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 612ای بی تو چو غنچه خون درونم

غزل شمارهٔ 613ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

غزل شمارهٔ 614تو شاه مسند حسنی و من گدای کمینم

غزل شمارهٔ 615خوش آنکه تو شب خواب کنی من بنشینم

غزل شمارهٔ 616چو نتوانم که با آن مه نشینم

غزل شمارهٔ 617نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

غزل شمارهٔ 618بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 619من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

غزل شمارهٔ 620هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 621من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 622شب تا به سحر گرد سر کوی تو پویم

غزل شمارهٔ 623عشق به کشور وفا داد نوید شاهیم

غزل شمارهٔ 624بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 625نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 626مانده ام از یار دور و زنده ام

غزل شمارهٔ 627چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

غزل شمارهٔ 628منزل نکرده دل هنوز اندر حریم سینه ام

غزل شمارهٔ 629ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

غزل شمارهٔ 630ما به یادت نشسته خاموشیم

غزل شمارهٔ 631به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

غزل شمارهٔ 632ز آرزوی تو سرگشته در بیابانیم

غزل شمارهٔ 633هر چند تو شاه و ما گداییم

غزل شمارهٔ 634عمری ست دل به مهر و وفای تو بسته ایم

غزل شمارهٔ 635در هر گذر که بی گه و گاهی نشسته ام

غزل شمارهٔ 636تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

غزل شمارهٔ 637چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

غزل شمارهٔ 638به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

غزل شمارهٔ 639چنین کافتاده دور از جان خویشم

غزل شمارهٔ 640اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

غزل شمارهٔ 641هر دم ار تیرت فتادی بر دلم

غزل شمارهٔ 642ای دلم از تو غرق خون دیده اشکبار هم

غزل شمارهٔ 643خواهد تنم ز آتش دل سوخت خانه هم

غزل شمارهٔ 644شکر خدا که شیخ نیم، شیخ زاده هم

غزل شمارهٔ 645جان داغ تو دارد جگر غرقه به خون هم

غزل شمارهٔ 646زهی رخسار و خطت آیت لطف و ستم با هم

غزل شمارهٔ 647زهی قدت نهال گلشن چشم

غزل شمارهٔ 648عاشقم بیچاره ام درمانده ام

غزل شمارهٔ 649ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

غزل شمارهٔ 650هر جا که کنم خانه همخانه تو را یابم