وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

شمارهٔ 65بمن فی العشق مات و حی فیه

38 اشعار

شمارهٔ 66نیازمندی در حضرت بی نیازی که دماغ مختل بندگان را از گلشن یحبهم و یحبونه بوی بخشیده

36 اشعار

شمارهٔ 67نعت کامل جمالی که سر ناخنی از حسنش یک بدر را دو هلال گردانید، صلی الله علیه و آله و سلم

10 اشعار

شمارهٔ 68صفت معراج صاحبدلی، که از دو نون قاب قوسین، یک دائره میم محبت بنگاشت

37 اشعار

شمارهٔ 69مدح شیخی در آئینهٔ صفا مثالی است از ذات محمد مصطفی با لعین نه بلعکس

10 اشعار

شمارهٔ 70ستایش خلیفهٔ شائیسته علاء الدین محمد ثبته الله تعالی علی دین محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم

6 اشعار

شمارهٔ 71عرض صحیفهٔ طولانی نصیحت، پیش ضمیر ملهم سلطان، که نسخه‌ایست صحیح از لوح محفوظ حفظ الله تعالی عن التلویح السو

64 اشعار

شمارهٔ 72سرگذشت

2 اشعار

شمارهٔ 73در سبب نظم این جواهر که زمرد وصف خضر خان واسطهٔ عقد اوست

58 اشعار

شمارهٔ 74قلم زدن نخست در شرح تیغ زدن جمهور سلاطین ماضیهٔ دهلی

59 اشعار

شمارهٔ 75داستان در حک کردن نقش کفر به پلارک چند از دیباچه عشق خضر خان که شاهی از سواد هندوستان و حرفی خان خانان بود

19 اشعار

شمارهٔ 76آغاز انشعاب عشقهٔ عشق خضر خان از شاخ سبز و تر دول رانی

95 اشعار

شمارهٔ 77گرم شدن چشم «دول رانی» در روی شمس الحق و الدین خضر خان و از تاب مهر، آب در چشمش گشتن، و مهربان گشتن آن چشمهٔ مهر، بران نیلوفر هندی، و چون شعاع خورشید، از صفر ابر زمین افتادن

79 اشعار

شمارهٔ 78صفت ماهتابی که پیش از مهر روشن پردهٔ ابر حیا بر رو کشیده

67 اشعار

شمارهٔ 79صفت بهار، و گلگشت شجرهٔ بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن

59 اشعار

شمارهٔ 80جدائی افگندن تیغ زبان بد گویان میان عاشق و معشوق، و روان شدن دول رانی از خانهٔ دولت سوی کشک لعل، و در فراق خضر خان، از دود آه، کوشک لعل را سیاه گردانیدن

30 اشعار

شمارهٔ 81صفت آرایش شهر و کشور، چون عروس، از برای تزویج شاه و شاهزادهٔ بی جفت، خضرخان، زادت خضره راسه، و شاهت وجه العدو بباسه!

44 اشعار

شمارهٔ 82صفت داغهای جدائی، که دود از نهاد آن دو آتش زده فراق براورده

18 اشعار

شمارهٔ 83صفت شب سیاه هجران، که خضرخان را در کوشک جهان نمای جهان غم نمود، و دولرانی در قصر لعل غرق خوناب بود، و افروخته شدن شمع مراد آن دو محترق هم از آتش دل ایشان، و روشنائی در کار ایشان پدید گشتن

69 اشعار

شمارهٔ 84رسیدن خضر خان بادلدانی، و با او چون بخت خویش با دولت جفت گشتن

81 اشعار

شمارهٔ 85خراب گشتن مجلس خانی از گردش دور مدام، و خفتن بخت بیدار خضر خان، به پریشانی این دولت در واقعه دیدن و تعبیر آن خواب پریشان از دل خسرو خستن

28 اشعار

شمارهٔ 86راز نامه عتاب آمیز ظل الله سوی شمس الحق خضر خان

107 اشعار

شمارهٔ 87عزم سلطان عالم سوی عالم دیگر، و سلب کردن کافور مجبوب رجولیت فحول ملک و به روشنائی در چشم ملوک نشستن، و دیده قرة العین علائی را، کافور وام گردانیدن، و در آن قصاص، دیده و سر به هم باد دادن!

67 اشعار

شمارهٔ 88کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»

123 اشعار

شمارهٔ 89بخشیدن برکت و یمن، فرزند یمین‌الدین مبارک را، ازین پند نامه میمون، تا در نقش این پند فرو شود، و از بند نفس بیرون آید!

85 اشعار

شمارهٔ 90در اختتام این سواد پر از آب زندگانی، که ماجرای دول رانی و خضرخان است ، خصصهما الله به عمر الخضر

30 اشعار

شمارهٔ 91حکایت

43 اشعار

شمارهٔ 97حدیث عهد و پیمان لشکر غازی، که در کام نهنگ اندر روند و دیدهٔ اژدر!

55 اشعار

شمارهٔ 98مصاف اول غازی ملک با لشکر دهلی به باد حمله‌ای زیر و زبر کردن چنان لشکر

118 اشعار

شمارهٔ 99حدیث بخشش جان و نوازش از ملک غازی مسلمانان دهلی را به لطف بی حد و بی مر

25 اشعار

شمارهٔ 100جلوس شه غیاث الدین و دنیا تغلق غازی فراز تخت سلطانی چو افریدون و اسکندر

9 اشعار

بخش 1سرآغاز

6 اشعار

بخش 2در توحید

6 اشعار

بخش 3مناجات

5 اشعار

بخش 4وصف معراج نبی

3 اشعار

بخش 5در فضیلت عشق

22 اشعار

بخش 6آغاز داستان

17 اشعار

بخش 7گریختن خسرو از مداین

12 اشعار

بخش 8رسیدن خسرو به شیرین در شکارگاه

53 اشعار

بخش 9اظهار عشق کردن خسرو به شیرین

23 اشعار

بخش 10آگاه کردن خسرو شیرین را از قصد سفر خود به سوی قیصر روم

10 اشعار

بخش 11یاری خواستن خسرو از قیصر و لشکر کشی او به مداین و شکست خوردن بهرام چوبینه

33 اشعار

بخش 12وفات مریم

13 اشعار

بخش 13عشرت کردن خسرو و شیرین بر لب شهر و دو افسانه گفتن آنان

31 اشعار

بخش 14عقد بستن دختران با پسران به فرمان خسرو

14 اشعار

بخش 15پاسخ شیرین به خسرو

14 اشعار

بخش 16نصیحت کردن شاپور به خسرو و دلالت کردن او را به شکر

19 اشعار

بخش 17رفتن خسرو به اصفهان به هوای شکر

19 اشعار

بخش 18غزل سرائی شکر در مجلس خسرو

7 اشعار

بخش 19بردن شکر خسرو را به خانهٔ خویش به مهمانی

19 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

شمارهٔ 65–بمن فی العشق مات و حی فیه

شمارهٔ 66–نیازمندی در حضرت بی نیازی که دماغ مختل بندگان را از گلشن یحبهم و یحبونه بوی بخشیده

شمارهٔ 67–نعت کامل جمالی که سر ناخنی از حسنش یک بدر را دو هلال گردانید، صلی الله علیه و آله و سلم

شمارهٔ 68–صفت معراج صاحبدلی، که از دو نون قاب قوسین، یک دائره میم محبت بنگاشت

شمارهٔ 69–مدح شیخی در آئینهٔ صفا مثالی است از ذات محمد مصطفی با لعین نه بلعکس

شمارهٔ 70–ستایش خلیفهٔ شائیسته علاء الدین محمد ثبته الله تعالی علی دین محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم

شمارهٔ 71–عرض صحیفهٔ طولانی نصیحت، پیش ضمیر ملهم سلطان، که نسخه‌ایست صحیح از لوح محفوظ حفظ الله تعالی عن التلویح السو

شمارهٔ 72–سرگذشت

شمارهٔ 73–در سبب نظم این جواهر که زمرد وصف خضر خان واسطهٔ عقد اوست

شمارهٔ 74–قلم زدن نخست در شرح تیغ زدن جمهور سلاطین ماضیهٔ دهلی

شمارهٔ 75–داستان در حک کردن نقش کفر به پلارک چند از دیباچه عشق خضر خان که شاهی از سواد هندوستان و حرفی خان خانان بود

شمارهٔ 76–آغاز انشعاب عشقهٔ عشق خضر خان از شاخ سبز و تر دول رانی

شمارهٔ 78–صفت ماهتابی که پیش از مهر روشن پردهٔ ابر حیا بر رو کشیده

شمارهٔ 79–صفت بهار، و گلگشت شجرهٔ بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن

شمارهٔ 80–جدائی افگندن تیغ زبان بد گویان میان عاشق و معشوق، و روان شدن دول رانی از خانهٔ دولت سوی کشک لعل، و در فراق خضر خان، از دود آه، کوشک لعل را سیاه گردانیدن

شمارهٔ 81–صفت آرایش شهر و کشور، چون عروس، از برای تزویج شاه و شاهزادهٔ بی جفت، خضرخان، زادت خضره راسه، و شاهت وجه العدو بباسه!

شمارهٔ 82–صفت داغهای جدائی، که دود از نهاد آن دو آتش زده فراق براورده

شمارهٔ 84–رسیدن خضر خان بادلدانی، و با او چون بخت خویش با دولت جفت گشتن

شمارهٔ 85–خراب گشتن مجلس خانی از گردش دور مدام، و خفتن بخت بیدار خضر خان، به پریشانی این دولت در واقعه دیدن و تعبیر آن خواب پریشان از دل خسرو خستن

شمارهٔ 86–راز نامه عتاب آمیز ظل الله سوی شمس الحق خضر خان

شمارهٔ 88–کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»

شمارهٔ 89–بخشیدن برکت و یمن، فرزند یمین‌الدین مبارک را، ازین پند نامه میمون، تا در نقش این پند فرو شود، و از بند نفس بیرون آید!

شمارهٔ 90–در اختتام این سواد پر از آب زندگانی، که ماجرای دول رانی و خضرخان است ، خصصهما الله به عمر الخضر

شمارهٔ 91–حکایت

شمارهٔ 97–حدیث عهد و پیمان لشکر غازی، که در کام نهنگ اندر روند و دیدهٔ اژدر!

شمارهٔ 98–مصاف اول غازی ملک با لشکر دهلی به باد حمله‌ای زیر و زبر کردن چنان لشکر

شمارهٔ 99–حدیث بخشش جان و نوازش از ملک غازی مسلمانان دهلی را به لطف بی حد و بی مر

شمارهٔ 100–جلوس شه غیاث الدین و دنیا تغلق غازی فراز تخت سلطانی چو افریدون و اسکندر

بخش 1–سرآغاز

بخش 2–در توحید

بخش 3–مناجات

بخش 4–وصف معراج نبی

بخش 5–در فضیلت عشق

بخش 6–آغاز داستان

بخش 7–گریختن خسرو از مداین

بخش 8–رسیدن خسرو به شیرین در شکارگاه

بخش 9–اظهار عشق کردن خسرو به شیرین

بخش 10–آگاه کردن خسرو شیرین را از قصد سفر خود به سوی قیصر روم

بخش 11–یاری خواستن خسرو از قیصر و لشکر کشی او به مداین و شکست خوردن بهرام چوبینه

بخش 12–وفات مریم

بخش 13–عشرت کردن خسرو و شیرین بر لب شهر و دو افسانه گفتن آنان

بخش 14–عقد بستن دختران با پسران به فرمان خسرو

بخش 15–پاسخ شیرین به خسرو

بخش 16–نصیحت کردن شاپور به خسرو و دلالت کردن او را به شکر

بخش 17–رفتن خسرو به اصفهان به هوای شکر

بخش 18–غزل سرائی شکر در مجلس خسرو

بخش 19–بردن شکر خسرو را به خانهٔ خویش به مهمانی

شمارهٔ 65بمن فی العشق مات و حی فیه

شمارهٔ 66نیازمندی در حضرت بی نیازی که دماغ مختل بندگان را از گلشن یحبهم و یحبونه بوی بخشیده

شمارهٔ 67نعت کامل جمالی که سر ناخنی از حسنش یک بدر را دو هلال گردانید، صلی الله علیه و آله و سلم

شمارهٔ 68صفت معراج صاحبدلی، که از دو نون قاب قوسین، یک دائره میم محبت بنگاشت

شمارهٔ 69مدح شیخی در آئینهٔ صفا مثالی است از ذات محمد مصطفی با لعین نه بلعکس

شمارهٔ 70ستایش خلیفهٔ شائیسته علاء الدین محمد ثبته الله تعالی علی دین محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم

شمارهٔ 71عرض صحیفهٔ طولانی نصیحت، پیش ضمیر ملهم سلطان، که نسخه‌ایست صحیح از لوح محفوظ حفظ الله تعالی عن التلویح السو

شمارهٔ 72سرگذشت

شمارهٔ 73در سبب نظم این جواهر که زمرد وصف خضر خان واسطهٔ عقد اوست

شمارهٔ 74قلم زدن نخست در شرح تیغ زدن جمهور سلاطین ماضیهٔ دهلی

شمارهٔ 75داستان در حک کردن نقش کفر به پلارک چند از دیباچه عشق خضر خان که شاهی از سواد هندوستان و حرفی خان خانان بود

شمارهٔ 76آغاز انشعاب عشقهٔ عشق خضر خان از شاخ سبز و تر دول رانی

شمارهٔ 78صفت ماهتابی که پیش از مهر روشن پردهٔ ابر حیا بر رو کشیده

شمارهٔ 79صفت بهار، و گلگشت شجرهٔ بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن

شمارهٔ 80جدائی افگندن تیغ زبان بد گویان میان عاشق و معشوق، و روان شدن دول رانی از خانهٔ دولت سوی کشک لعل، و در فراق خضر خان، از دود آه، کوشک لعل را سیاه گردانیدن

شمارهٔ 81صفت آرایش شهر و کشور، چون عروس، از برای تزویج شاه و شاهزادهٔ بی جفت، خضرخان، زادت خضره راسه، و شاهت وجه العدو بباسه!

شمارهٔ 82صفت داغهای جدائی، که دود از نهاد آن دو آتش زده فراق براورده

شمارهٔ 84رسیدن خضر خان بادلدانی، و با او چون بخت خویش با دولت جفت گشتن

شمارهٔ 85خراب گشتن مجلس خانی از گردش دور مدام، و خفتن بخت بیدار خضر خان، به پریشانی این دولت در واقعه دیدن و تعبیر آن خواب پریشان از دل خسرو خستن

شمارهٔ 86راز نامه عتاب آمیز ظل الله سوی شمس الحق خضر خان

شمارهٔ 88کشیدن اجل، شمشیر الوقت سیف قاطع، بر سر تاجوران سر پر، و شهادت آن بهشتیان بر دست زبانی چند، و گزاردن تیغ بر سر ایشان به خبر مشهور، که «السیف محاء الذنوب»

شمارهٔ 89بخشیدن برکت و یمن، فرزند یمین‌الدین مبارک را، ازین پند نامه میمون، تا در نقش این پند فرو شود، و از بند نفس بیرون آید!

شمارهٔ 90در اختتام این سواد پر از آب زندگانی، که ماجرای دول رانی و خضرخان است ، خصصهما الله به عمر الخضر

شمارهٔ 91حکایت

شمارهٔ 97حدیث عهد و پیمان لشکر غازی، که در کام نهنگ اندر روند و دیدهٔ اژدر!

شمارهٔ 98مصاف اول غازی ملک با لشکر دهلی به باد حمله‌ای زیر و زبر کردن چنان لشکر

شمارهٔ 99حدیث بخشش جان و نوازش از ملک غازی مسلمانان دهلی را به لطف بی حد و بی مر

شمارهٔ 100جلوس شه غیاث الدین و دنیا تغلق غازی فراز تخت سلطانی چو افریدون و اسکندر

بخش 1سرآغاز

بخش 2در توحید

بخش 3مناجات

بخش 4وصف معراج نبی

بخش 5در فضیلت عشق

بخش 6آغاز داستان

بخش 7گریختن خسرو از مداین

بخش 8رسیدن خسرو به شیرین در شکارگاه

بخش 9اظهار عشق کردن خسرو به شیرین

بخش 10آگاه کردن خسرو شیرین را از قصد سفر خود به سوی قیصر روم

بخش 11یاری خواستن خسرو از قیصر و لشکر کشی او به مداین و شکست خوردن بهرام چوبینه

بخش 12وفات مریم

بخش 13عشرت کردن خسرو و شیرین بر لب شهر و دو افسانه گفتن آنان

بخش 14عقد بستن دختران با پسران به فرمان خسرو

بخش 15پاسخ شیرین به خسرو

بخش 16نصیحت کردن شاپور به خسرو و دلالت کردن او را به شکر

بخش 17رفتن خسرو به اصفهان به هوای شکر

بخش 18غزل سرائی شکر در مجلس خسرو

بخش 19بردن شکر خسرو را به خانهٔ خویش به مهمانی