Name: غزلیات
Author: عرفی

غزل شمارهٔ 351آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 351

5 اشعار

غزل شمارهٔ 352هوشم به نگاهی برد، جانانه چنین باید

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 352

7 اشعار

غزل شمارهٔ 353کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 353

7 اشعار

غزل شمارهٔ 354دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 354

5 اشعار

غزل شمارهٔ 355جان به یاد لبت، شکر خاید

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 355

6 اشعار

غزل شمارهٔ 356کسی که از اَلَم عشق بی دماغ شود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 356

6 اشعار

غزل شمارهٔ 357چه گرمی است که در سر شراب می سوزد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 357

7 اشعار

غزل شمارهٔ 358معلوم کز ترشح اشکی چه کم شود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 358

7 اشعار

غزل شمارهٔ 359آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 359

7 اشعار

غزل شمارهٔ 360وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 360

8 اشعار

غزل شمارهٔ 361آنان که وصف تو تقریر می‌کنند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 361

9 اشعار

غزل شمارهٔ 362بیا که نغمه گشایان نفس به نی بستند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 362

8 اشعار

غزل شمارهٔ 363مجنون که عیشش از غم لیلی شود لذیذ

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 363

6 اشعار

غزل شمارهٔ 364گر مرد وفایی ره بازار الم گیر

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 364

6 اشعار

غزل شمارهٔ 365شراب یأس به جام و سبوی ما بگذار

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 365

7 اشعار

غزل شمارهٔ 366چگونه سوز غم او دهم به سوز دگر

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 366

4 اشعار

غزل شمارهٔ 367جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 367

5 اشعار

غزل شمارهٔ 368باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 368

8 اشعار

غزل شمارهٔ 369به لب آرام گیر ای جان غمگین یک دمی دیگر

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 369

8 اشعار

غزل شمارهٔ 370برو ای غم خبری از دل آواره بیار

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 370

5 اشعار

غزل شمارهٔ 371همین معامله ما را بس است با زنار

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 371

5 اشعار

غزل شمارهٔ 372العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 372

5 اشعار

غزل شمارهٔ 373جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 373

6 اشعار

غزل شمارهٔ 374ای دل ز شوق آن مه نامهربان بسوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 374

6 اشعار

غزل شمارهٔ 375مده تسلی ام از صلحِ بیم دار هنوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 375

6 اشعار

غزل شمارهٔ 376مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 376

6 اشعار

غزل شمارهٔ 377داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 377

5 اشعار

غزل شمارهٔ 378دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 378

8 اشعار

غزل شمارهٔ 379حاشا که برق حسن بود عشق خانه سوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 379

7 اشعار

غزل شمارهٔ 380نگویمت بنشین در قدح شراب انداز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 380

8 اشعار

غزل شمارهٔ 381بزم وصلت دیده ام، آن زهر در جام است و بس

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 381

8 اشعار

غزل شمارهٔ 382کونین مست و بادهٔ نابی ندیده کس

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 382

8 اشعار

غزل شمارهٔ 383چون آمد جان به لب، زانگونه شد محو تماشایش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 383

5 اشعار

غزل شمارهٔ 384گفتم نکنم ز کین فراموش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 384

12 اشعار

غزل شمارهٔ 385امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 385

7 اشعار

غزل شمارهٔ 386کی دل به جهان بنگرد و ناز و نعیمش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 386

8 اشعار

غزل شمارهٔ 387به گوش صبر دلا نالهٔ شبانه مکش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 387

6 اشعار

غزل شمارهٔ 388آن گه که تو باشی در مردن نگرانش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 388

8 اشعار

غزل شمارهٔ 389منم که می کنم از درد بی کرانهٔ خویش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 389

5 اشعار

غزل شمارهٔ 390کجاست نشتر مژگان دوست تا دل ریش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 390

3 اشعار

غزل شمارهٔ 391ملک به سهو نویسد چو نامهٔ ستمش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 391

7 اشعار

غزل شمارهٔ 392چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 392

6 اشعار

غزل شمارهٔ 393میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 393

5 اشعار

غزل شمارهٔ 394تا برده‌ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 394

6 اشعار

غزل شمارهٔ 395پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 395

5 اشعار

غزل شمارهٔ 396شهید او که بود آب و رنگ یاقوتش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 396

5 اشعار

غزل شمارهٔ 397دوش در صومعه آمد صنم باده فروش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 397

14 اشعار

غزل شمارهٔ 398تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 398

7 اشعار

غزل شمارهٔ 399درمانده ام به صحبت امید و بیم خویش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 399

7 اشعار

غزل شمارهٔ 400بحمدالله که جان دادم بدان تلخی ز بیدادش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 400

5 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 351–آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد

غزل شمارهٔ 352–هوشم به نگاهی برد، جانانه چنین باید

غزل شمارهٔ 353–کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

غزل شمارهٔ 354–دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد

غزل شمارهٔ 355–جان به یاد لبت، شکر خاید

غزل شمارهٔ 356–کسی که از اَلَم عشق بی دماغ شود

غزل شمارهٔ 357–چه گرمی است که در سر شراب می سوزد

غزل شمارهٔ 358–معلوم کز ترشح اشکی چه کم شود

غزل شمارهٔ 359–آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

غزل شمارهٔ 360–وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

غزل شمارهٔ 361–آنان که وصف تو تقریر می‌کنند

غزل شمارهٔ 362–بیا که نغمه گشایان نفس به نی بستند

غزل شمارهٔ 363–مجنون که عیشش از غم لیلی شود لذیذ

غزل شمارهٔ 364–گر مرد وفایی ره بازار الم گیر

غزل شمارهٔ 365–شراب یأس به جام و سبوی ما بگذار

غزل شمارهٔ 366–چگونه سوز غم او دهم به سوز دگر

غزل شمارهٔ 367–جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

غزل شمارهٔ 368–باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

غزل شمارهٔ 369–به لب آرام گیر ای جان غمگین یک دمی دیگر

غزل شمارهٔ 370–برو ای غم خبری از دل آواره بیار

غزل شمارهٔ 371–همین معامله ما را بس است با زنار

غزل شمارهٔ 372–العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

غزل شمارهٔ 373–جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز

غزل شمارهٔ 374–ای دل ز شوق آن مه نامهربان بسوز

غزل شمارهٔ 375–مده تسلی ام از صلحِ بیم دار هنوز

غزل شمارهٔ 376–مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

غزل شمارهٔ 377–داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

غزل شمارهٔ 378–دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

غزل شمارهٔ 379–حاشا که برق حسن بود عشق خانه سوز

غزل شمارهٔ 380–نگویمت بنشین در قدح شراب انداز

غزل شمارهٔ 381–بزم وصلت دیده ام، آن زهر در جام است و بس

غزل شمارهٔ 382–کونین مست و بادهٔ نابی ندیده کس

غزل شمارهٔ 383–چون آمد جان به لب، زانگونه شد محو تماشایش

غزل شمارهٔ 384–گفتم نکنم ز کین فراموش

غزل شمارهٔ 385–امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش

غزل شمارهٔ 386–کی دل به جهان بنگرد و ناز و نعیمش

غزل شمارهٔ 387–به گوش صبر دلا نالهٔ شبانه مکش

غزل شمارهٔ 388–آن گه که تو باشی در مردن نگرانش

غزل شمارهٔ 389–منم که می کنم از درد بی کرانهٔ خویش

غزل شمارهٔ 390–کجاست نشتر مژگان دوست تا دل ریش

غزل شمارهٔ 391–ملک به سهو نویسد چو نامهٔ ستمش

غزل شمارهٔ 392–چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش

غزل شمارهٔ 393–میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش

غزل شمارهٔ 394–تا برده‌ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش

غزل شمارهٔ 395–پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

غزل شمارهٔ 396–شهید او که بود آب و رنگ یاقوتش

غزل شمارهٔ 397–دوش در صومعه آمد صنم باده فروش

غزل شمارهٔ 398–تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 399–درمانده ام به صحبت امید و بیم خویش

غزل شمارهٔ 400–بحمدالله که جان دادم بدان تلخی ز بیدادش

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 351–آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد

غزل شمارهٔ 352–هوشم به نگاهی برد، جانانه چنین باید

غزل شمارهٔ 353–کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

غزل شمارهٔ 354–دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد

غزل شمارهٔ 355–جان به یاد لبت، شکر خاید

غزل شمارهٔ 356–کسی که از اَلَم عشق بی دماغ شود

غزل شمارهٔ 357–چه گرمی است که در سر شراب می سوزد

غزل شمارهٔ 358–معلوم کز ترشح اشکی چه کم شود

غزل شمارهٔ 359–آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

غزل شمارهٔ 360–وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

غزل شمارهٔ 361–آنان که وصف تو تقریر می‌کنند

غزل شمارهٔ 362–بیا که نغمه گشایان نفس به نی بستند

غزل شمارهٔ 363–مجنون که عیشش از غم لیلی شود لذیذ

غزل شمارهٔ 364–گر مرد وفایی ره بازار الم گیر

غزل شمارهٔ 365–شراب یأس به جام و سبوی ما بگذار

غزل شمارهٔ 366–چگونه سوز غم او دهم به سوز دگر

غزل شمارهٔ 367–جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

غزل شمارهٔ 368–باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

غزل شمارهٔ 369–به لب آرام گیر ای جان غمگین یک دمی دیگر

غزل شمارهٔ 370–برو ای غم خبری از دل آواره بیار

غزل شمارهٔ 371–همین معامله ما را بس است با زنار

غزل شمارهٔ 372–العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

غزل شمارهٔ 373–جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز

غزل شمارهٔ 374–ای دل ز شوق آن مه نامهربان بسوز

غزل شمارهٔ 375–مده تسلی ام از صلحِ بیم دار هنوز

غزل شمارهٔ 376–مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

غزل شمارهٔ 377–داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

غزل شمارهٔ 351آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد

غزل شمارهٔ 352هوشم به نگاهی برد، جانانه چنین باید

غزل شمارهٔ 353کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

غزل شمارهٔ 354دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد

غزل شمارهٔ 355جان به یاد لبت، شکر خاید

غزل شمارهٔ 356کسی که از اَلَم عشق بی دماغ شود

غزل شمارهٔ 357چه گرمی است که در سر شراب می سوزد

غزل شمارهٔ 358معلوم کز ترشح اشکی چه کم شود

غزل شمارهٔ 359آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

غزل شمارهٔ 360وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

غزل شمارهٔ 361آنان که وصف تو تقریر می‌کنند

غزل شمارهٔ 362بیا که نغمه گشایان نفس به نی بستند

غزل شمارهٔ 363مجنون که عیشش از غم لیلی شود لذیذ

غزل شمارهٔ 364گر مرد وفایی ره بازار الم گیر

غزل شمارهٔ 365شراب یأس به جام و سبوی ما بگذار

غزل شمارهٔ 366چگونه سوز غم او دهم به سوز دگر

غزل شمارهٔ 367جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

غزل شمارهٔ 368باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

غزل شمارهٔ 369به لب آرام گیر ای جان غمگین یک دمی دیگر

غزل شمارهٔ 370برو ای غم خبری از دل آواره بیار

غزل شمارهٔ 371همین معامله ما را بس است با زنار

غزل شمارهٔ 372العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

غزل شمارهٔ 373جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز

غزل شمارهٔ 374ای دل ز شوق آن مه نامهربان بسوز

غزل شمارهٔ 375مده تسلی ام از صلحِ بیم دار هنوز

غزل شمارهٔ 376مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

غزل شمارهٔ 377داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

غزل شمارهٔ 378دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

غزل شمارهٔ 379حاشا که برق حسن بود عشق خانه سوز

غزل شمارهٔ 380نگویمت بنشین در قدح شراب انداز

غزل شمارهٔ 381بزم وصلت دیده ام، آن زهر در جام است و بس

غزل شمارهٔ 382کونین مست و بادهٔ نابی ندیده کس

غزل شمارهٔ 383چون آمد جان به لب، زانگونه شد محو تماشایش

غزل شمارهٔ 384گفتم نکنم ز کین فراموش

غزل شمارهٔ 385امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش

غزل شمارهٔ 386کی دل به جهان بنگرد و ناز و نعیمش

غزل شمارهٔ 387به گوش صبر دلا نالهٔ شبانه مکش

غزل شمارهٔ 388آن گه که تو باشی در مردن نگرانش

غزل شمارهٔ 389منم که می کنم از درد بی کرانهٔ خویش

غزل شمارهٔ 390کجاست نشتر مژگان دوست تا دل ریش

غزل شمارهٔ 391ملک به سهو نویسد چو نامهٔ ستمش

غزل شمارهٔ 392چون ز چشمم رود آن خون که زند بر دل خویش

غزل شمارهٔ 393میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش

غزل شمارهٔ 394تا برده‌ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش

غزل شمارهٔ 395پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

غزل شمارهٔ 396شهید او که بود آب و رنگ یاقوتش

غزل شمارهٔ 397دوش در صومعه آمد صنم باده فروش

غزل شمارهٔ 398تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 399درمانده ام به صحبت امید و بیم خویش

غزل شمارهٔ 400بحمدالله که جان دادم بدان تلخی ز بیدادش

غزل شمارهٔ 351آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد

غزل شمارهٔ 352هوشم به نگاهی برد، جانانه چنین باید

غزل شمارهٔ 353کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

غزل شمارهٔ 354دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد

غزل شمارهٔ 355جان به یاد لبت، شکر خاید

غزل شمارهٔ 356کسی که از اَلَم عشق بی دماغ شود

غزل شمارهٔ 357چه گرمی است که در سر شراب می سوزد

غزل شمارهٔ 358معلوم کز ترشح اشکی چه کم شود

غزل شمارهٔ 359آن که در راه طلب ماند و پایی نکشد

غزل شمارهٔ 360وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشود

غزل شمارهٔ 361آنان که وصف تو تقریر می‌کنند

غزل شمارهٔ 362بیا که نغمه گشایان نفس به نی بستند

غزل شمارهٔ 363مجنون که عیشش از غم لیلی شود لذیذ

غزل شمارهٔ 364گر مرد وفایی ره بازار الم گیر

غزل شمارهٔ 365شراب یأس به جام و سبوی ما بگذار

غزل شمارهٔ 366چگونه سوز غم او دهم به سوز دگر

غزل شمارهٔ 367جان غمگین مفروش و دل خشنود مخر

غزل شمارهٔ 368باد دی گو ورق لاله و شمشاد ببر

غزل شمارهٔ 369به لب آرام گیر ای جان غمگین یک دمی دیگر

غزل شمارهٔ 370برو ای غم خبری از دل آواره بیار

غزل شمارهٔ 371همین معامله ما را بس است با زنار

غزل شمارهٔ 372العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

غزل شمارهٔ 373جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز

غزل شمارهٔ 374ای دل ز شوق آن مه نامهربان بسوز

غزل شمارهٔ 375مده تسلی ام از صلحِ بیم دار هنوز

غزل شمارهٔ 376مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

غزل شمارهٔ 377داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

غزل شمارهٔ 378دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

غزل شمارهٔ 379حاشا که برق حسن بود عشق خانه سوز

غزل شمارهٔ 380نگویمت بنشین در قدح شراب انداز