وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 6در نو بهار باده ننوشد کسی چرا

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 6

6 اشعار

غزل شمارهٔ 15هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 15

5 اشعار

غزل شمارهٔ 21تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

6 اشعار

غزل شمارهٔ 22از تو نوشت و داد دل آرمیده را

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

5 اشعار

غزل شمارهٔ 23دادم به چشم او دل اندوه پیشه را

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

5 اشعار

غزل شمارهٔ 26صبح گدا و شام ز خورشید روشن است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

4 اشعار

غزل شمارهٔ 27ار نالهٔ شبانه اثر برده‌ایم ما

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

6 اشعار

غزل شمارهٔ 28نوش دارو نشأیِ عّلت نهد در جان ما

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

7 اشعار

غزل شمارهٔ 32از بس که در معارضه دیدم مثال‌ها

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

8 اشعار

غزل شمارهٔ 42صد فوج عشوه از نظر من گذشته است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

6 اشعار

غزل شمارهٔ 45آنی که پای تا به سرت عجب طاعت است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

6 اشعار

غزل شمارهٔ 51هرگز مگو که کعبه ز بتخانه خوشتر است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 51

9 اشعار

غزل شمارهٔ 57تا روی دل فروز تو بستان آتش است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 57

8 اشعار

غزل شمارهٔ 61می مغانه که از درد شور و شر صاف است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 61

7 اشعار

غزل شمارهٔ 69تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 69

5 اشعار

غزل شمارهٔ 70دریا فراخ و کشتی ما بی معلم است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 70

6 اشعار

غزل شمارهٔ 71هر خنده دریچه ی گشاینده ی غم است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 71

5 اشعار

غزل شمارهٔ 72گر تکیه گاه گلخن و گر مسند جم است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 72

6 اشعار

غزل شمارهٔ 77زخم از دهان تیغ ربودن نزاع ماست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 77

5 اشعار

غزل شمارهٔ 83از بس که جور کرد به دل غم که آشناست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 83

7 اشعار

غزل شمارهٔ 84از نور یار چون نفسم خانه روشن است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 84

8 اشعار

غزل شمارهٔ 89ممنون ترکتازی گردون دل من است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 89

5 اشعار

غزل شمارهٔ 91اندوه هجر پیشه و شادی من است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 91

7 اشعار

غزل شمارهٔ 94خوناب آتشین ز سر من گذشته است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 94

7 اشعار

غزل شمارهٔ 98خوش می تپم به خون دل و به تیرم چنین زده است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 98

5 اشعار

غزل شمارهٔ 101تا چشم عشوه ساز تو مهمان فتنه است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 101

8 اشعار

غزل شمارهٔ 104حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

6 اشعار

غزل شمارهٔ 109یک شمه ز اصلاح می ناب گفتنی است

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 109

8 اشعار

غزل شمارهٔ 111ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 111

5 اشعار

غزل شمارهٔ 119گلزار حسن تازه ز روی چو ماه اوست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

8 اشعار

غزل شمارهٔ 121جز در پناه وصل و دل استوار دوست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

6 اشعار

غزل شمارهٔ 123با مهر و با محبت و با آرزوی دوست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

6 اشعار

غزل شمارهٔ 131مست آمدم به معرکه، آیین کارچیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

8 اشعار

غزل شمارهٔ 132ای دل حدیث صبر شنیدن ز بهر چیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

5 اشعار

غزل شمارهٔ 133گر می نخورده ای ز منت انفعال چیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

4 اشعار

غزل شمارهٔ 135ای پندگو دلم مخراش این فسانه چیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 135

7 اشعار

غزل شمارهٔ 139حسنت نیازمند تماشای ناز نیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 139

7 اشعار

غزل شمارهٔ 140آن فتنه ای که مرا از تو التماس نیست

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 140

6 اشعار

غزل شمارهٔ 156گر دل عنان فرصت از آغاز می گرفت

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

8 اشعار

غزل شمارهٔ 158ای دل طمع مدار که بی غم گذارمت

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

4 اشعار

غزل شمارهٔ 159گلچین عشق شو به خرد واگذار بحث

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

9 اشعار

غزل شمارهٔ 161نزدیک لب رسانده شکستیم جام صلح

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 170چون عشق بت ز کعبه به دیرم حواله کرد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 170

5 اشعار

غزل شمارهٔ 201آن مست ناز کز نگهش می فرو چکد

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 201

7 اشعار

غزل شمارهٔ 202دل خستگان که بستهٔ تدبیر می شوند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 202

6 اشعار

غزل شمارهٔ 212مستان عشق خانه در آتش گرفته اند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 212

5 اشعار

غزل شمارهٔ 218هر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 218

3 اشعار

غزل شمارهٔ 228اهل وفا که آتش ما تیز می کنند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

5 اشعار

غزل شمارهٔ 235دارم ز زخم غمزهٔ او لذتی که بود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

6 اشعار

غزل شمارهٔ 240آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

6 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6–در نو بهار باده ننوشد کسی چرا

غزل شمارهٔ 15–هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا

غزل شمارهٔ 21–تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

غزل شمارهٔ 22–از تو نوشت و داد دل آرمیده را

غزل شمارهٔ 23–دادم به چشم او دل اندوه پیشه را

غزل شمارهٔ 26–صبح گدا و شام ز خورشید روشن است

غزل شمارهٔ 27–ار نالهٔ شبانه اثر برده‌ایم ما

غزل شمارهٔ 28–نوش دارو نشأیِ عّلت نهد در جان ما

غزل شمارهٔ 32–از بس که در معارضه دیدم مثال‌ها

غزل شمارهٔ 42–صد فوج عشوه از نظر من گذشته است

غزل شمارهٔ 45–آنی که پای تا به سرت عجب طاعت است

غزل شمارهٔ 51–هرگز مگو که کعبه ز بتخانه خوشتر است

غزل شمارهٔ 57–تا روی دل فروز تو بستان آتش است

غزل شمارهٔ 61–می مغانه که از درد شور و شر صاف است

غزل شمارهٔ 69–تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است

غزل شمارهٔ 70–دریا فراخ و کشتی ما بی معلم است

غزل شمارهٔ 71–هر خنده دریچه ی گشاینده ی غم است

غزل شمارهٔ 72–گر تکیه گاه گلخن و گر مسند جم است

غزل شمارهٔ 77–زخم از دهان تیغ ربودن نزاع ماست

غزل شمارهٔ 83–از بس که جور کرد به دل غم که آشناست

غزل شمارهٔ 84–از نور یار چون نفسم خانه روشن است

غزل شمارهٔ 89–ممنون ترکتازی گردون دل من است

غزل شمارهٔ 91–اندوه هجر پیشه و شادی من است

غزل شمارهٔ 94–خوناب آتشین ز سر من گذشته است

غزل شمارهٔ 98–خوش می تپم به خون دل و به تیرم چنین زده است

غزل شمارهٔ 101–تا چشم عشوه ساز تو مهمان فتنه است

غزل شمارهٔ 104–حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است

غزل شمارهٔ 109–یک شمه ز اصلاح می ناب گفتنی است

غزل شمارهٔ 111–ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست

غزل شمارهٔ 119–گلزار حسن تازه ز روی چو ماه اوست

غزل شمارهٔ 121–جز در پناه وصل و دل استوار دوست

غزل شمارهٔ 123–با مهر و با محبت و با آرزوی دوست

غزل شمارهٔ 131–مست آمدم به معرکه، آیین کارچیست

غزل شمارهٔ 132–ای دل حدیث صبر شنیدن ز بهر چیست

غزل شمارهٔ 133–گر می نخورده ای ز منت انفعال چیست

غزل شمارهٔ 135–ای پندگو دلم مخراش این فسانه چیست

غزل شمارهٔ 139–حسنت نیازمند تماشای ناز نیست

غزل شمارهٔ 140–آن فتنه ای که مرا از تو التماس نیست

غزل شمارهٔ 156–گر دل عنان فرصت از آغاز می گرفت

غزل شمارهٔ 158–ای دل طمع مدار که بی غم گذارمت

غزل شمارهٔ 159–گلچین عشق شو به خرد واگذار بحث

غزل شمارهٔ 161–نزدیک لب رسانده شکستیم جام صلح

غزل شمارهٔ 170–چون عشق بت ز کعبه به دیرم حواله کرد

غزل شمارهٔ 201–آن مست ناز کز نگهش می فرو چکد

غزل شمارهٔ 202–دل خستگان که بستهٔ تدبیر می شوند

غزل شمارهٔ 212–مستان عشق خانه در آتش گرفته اند

غزل شمارهٔ 218–هر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم

غزل شمارهٔ 228–اهل وفا که آتش ما تیز می کنند

غزل شمارهٔ 235–دارم ز زخم غمزهٔ او لذتی که بود

غزل شمارهٔ 240–آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6–در نو بهار باده ننوشد کسی چرا

غزل شمارهٔ 15–هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا

غزل شمارهٔ 21–تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

غزل شمارهٔ 22–از تو نوشت و داد دل آرمیده را

غزل شمارهٔ 23–دادم به چشم او دل اندوه پیشه را

غزل شمارهٔ 26–صبح گدا و شام ز خورشید روشن است

غزل شمارهٔ 27–ار نالهٔ شبانه اثر برده‌ایم ما

غزل شمارهٔ 28–نوش دارو نشأیِ عّلت نهد در جان ما

غزل شمارهٔ 32–از بس که در معارضه دیدم مثال‌ها

غزل شمارهٔ 42–صد فوج عشوه از نظر من گذشته است

غزل شمارهٔ 45–آنی که پای تا به سرت عجب طاعت است

غزل شمارهٔ 51–هرگز مگو که کعبه ز بتخانه خوشتر است

غزل شمارهٔ 57–تا روی دل فروز تو بستان آتش است

غزل شمارهٔ 61–می مغانه که از درد شور و شر صاف است

غزل شمارهٔ 69–تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است

غزل شمارهٔ 70–دریا فراخ و کشتی ما بی معلم است

غزل شمارهٔ 71–هر خنده دریچه ی گشاینده ی غم است

غزل شمارهٔ 72–گر تکیه گاه گلخن و گر مسند جم است

غزل شمارهٔ 77–زخم از دهان تیغ ربودن نزاع ماست

غزل شمارهٔ 83–از بس که جور کرد به دل غم که آشناست

غزل شمارهٔ 84–از نور یار چون نفسم خانه روشن است

غزل شمارهٔ 89–ممنون ترکتازی گردون دل من است

غزل شمارهٔ 91–اندوه هجر پیشه و شادی من است

غزل شمارهٔ 94–خوناب آتشین ز سر من گذشته است

غزل شمارهٔ 98–خوش می تپم به خون دل و به تیرم چنین زده است

غزل شمارهٔ 101–تا چشم عشوه ساز تو مهمان فتنه است

غزل شمارهٔ 6در نو بهار باده ننوشد کسی چرا

غزل شمارهٔ 15هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا

غزل شمارهٔ 21تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

غزل شمارهٔ 22از تو نوشت و داد دل آرمیده را

غزل شمارهٔ 23دادم به چشم او دل اندوه پیشه را

غزل شمارهٔ 26صبح گدا و شام ز خورشید روشن است

غزل شمارهٔ 27ار نالهٔ شبانه اثر برده‌ایم ما

غزل شمارهٔ 28نوش دارو نشأیِ عّلت نهد در جان ما

غزل شمارهٔ 32از بس که در معارضه دیدم مثال‌ها

غزل شمارهٔ 42صد فوج عشوه از نظر من گذشته است

غزل شمارهٔ 45آنی که پای تا به سرت عجب طاعت است

غزل شمارهٔ 51هرگز مگو که کعبه ز بتخانه خوشتر است

غزل شمارهٔ 57تا روی دل فروز تو بستان آتش است

غزل شمارهٔ 61می مغانه که از درد شور و شر صاف است

غزل شمارهٔ 69تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است

غزل شمارهٔ 70دریا فراخ و کشتی ما بی معلم است

غزل شمارهٔ 71هر خنده دریچه ی گشاینده ی غم است

غزل شمارهٔ 72گر تکیه گاه گلخن و گر مسند جم است

غزل شمارهٔ 77زخم از دهان تیغ ربودن نزاع ماست

غزل شمارهٔ 83از بس که جور کرد به دل غم که آشناست

غزل شمارهٔ 84از نور یار چون نفسم خانه روشن است

غزل شمارهٔ 89ممنون ترکتازی گردون دل من است

غزل شمارهٔ 91اندوه هجر پیشه و شادی من است

غزل شمارهٔ 94خوناب آتشین ز سر من گذشته است

غزل شمارهٔ 98خوش می تپم به خون دل و به تیرم چنین زده است

غزل شمارهٔ 101تا چشم عشوه ساز تو مهمان فتنه است

غزل شمارهٔ 104حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است

غزل شمارهٔ 109یک شمه ز اصلاح می ناب گفتنی است

غزل شمارهٔ 111ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست

غزل شمارهٔ 119گلزار حسن تازه ز روی چو ماه اوست

غزل شمارهٔ 121جز در پناه وصل و دل استوار دوست

غزل شمارهٔ 123با مهر و با محبت و با آرزوی دوست

غزل شمارهٔ 131مست آمدم به معرکه، آیین کارچیست

غزل شمارهٔ 132ای دل حدیث صبر شنیدن ز بهر چیست

غزل شمارهٔ 133گر می نخورده ای ز منت انفعال چیست

غزل شمارهٔ 135ای پندگو دلم مخراش این فسانه چیست

غزل شمارهٔ 139حسنت نیازمند تماشای ناز نیست

غزل شمارهٔ 140آن فتنه ای که مرا از تو التماس نیست

غزل شمارهٔ 156گر دل عنان فرصت از آغاز می گرفت

غزل شمارهٔ 158ای دل طمع مدار که بی غم گذارمت

غزل شمارهٔ 159گلچین عشق شو به خرد واگذار بحث

غزل شمارهٔ 161نزدیک لب رسانده شکستیم جام صلح

غزل شمارهٔ 170چون عشق بت ز کعبه به دیرم حواله کرد

غزل شمارهٔ 201آن مست ناز کز نگهش می فرو چکد

غزل شمارهٔ 202دل خستگان که بستهٔ تدبیر می شوند

غزل شمارهٔ 212مستان عشق خانه در آتش گرفته اند

غزل شمارهٔ 218هر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم

غزل شمارهٔ 228اهل وفا که آتش ما تیز می کنند

غزل شمارهٔ 235دارم ز زخم غمزهٔ او لذتی که بود

غزل شمارهٔ 240آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند

غزل شمارهٔ 6در نو بهار باده ننوشد کسی چرا

غزل شمارهٔ 15هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا

غزل شمارهٔ 21تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

غزل شمارهٔ 22از تو نوشت و داد دل آرمیده را

غزل شمارهٔ 23دادم به چشم او دل اندوه پیشه را

غزل شمارهٔ 26صبح گدا و شام ز خورشید روشن است

غزل شمارهٔ 27ار نالهٔ شبانه اثر برده‌ایم ما

غزل شمارهٔ 28نوش دارو نشأیِ عّلت نهد در جان ما

غزل شمارهٔ 32از بس که در معارضه دیدم مثال‌ها

غزل شمارهٔ 42صد فوج عشوه از نظر من گذشته است

غزل شمارهٔ 45آنی که پای تا به سرت عجب طاعت است

غزل شمارهٔ 51هرگز مگو که کعبه ز بتخانه خوشتر است

غزل شمارهٔ 57تا روی دل فروز تو بستان آتش است

غزل شمارهٔ 61می مغانه که از درد شور و شر صاف است

غزل شمارهٔ 69تا خط به گرد آن لب شیرین شمایل است

غزل شمارهٔ 70دریا فراخ و کشتی ما بی معلم است

غزل شمارهٔ 71هر خنده دریچه ی گشاینده ی غم است

غزل شمارهٔ 72گر تکیه گاه گلخن و گر مسند جم است

غزل شمارهٔ 77زخم از دهان تیغ ربودن نزاع ماست

غزل شمارهٔ 83از بس که جور کرد به دل غم که آشناست

غزل شمارهٔ 84از نور یار چون نفسم خانه روشن است

غزل شمارهٔ 89ممنون ترکتازی گردون دل من است

غزل شمارهٔ 91اندوه هجر پیشه و شادی من است

غزل شمارهٔ 94خوناب آتشین ز سر من گذشته است

غزل شمارهٔ 98خوش می تپم به خون دل و به تیرم چنین زده است

غزل شمارهٔ 101تا چشم عشوه ساز تو مهمان فتنه است

غزل شمارهٔ 104حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است

غزل شمارهٔ 109یک شمه ز اصلاح می ناب گفتنی است

غزل شمارهٔ 111ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست

غزل شمارهٔ 119گلزار حسن تازه ز روی چو ماه اوست