وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1369کس بدین روز مبادا که من بد روزم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1369

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1370دل آواره به جایی ست که من می دانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1370

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1371دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1371

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1487دوستان در ره دل سنگ گران است تنم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1487

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1489چون ز تو می نتوانم که شکیبا باشم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1489

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1498ابر می بارد و من بار سفر می بندم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1498

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1503از پس عمر شبی هم نفس یار شدم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1503

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1608چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1608

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1615دل گمگشته به بازار خریدن نتوان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1615

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1618یک دگر خلق به سودای دل و جان گفتن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1618

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1629آه ازین تنگ قبایان شده تنگم دامان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1629

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1640در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1640

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1695امشب ای باد، یکی جانب آن بستان شو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1695

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1697کارم از دست برفته ست ز نادیدن تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1697

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1729نوبهار است و چمن جلوه جوزا کرده

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1729

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1730ای به خشم از بر من رفته و تنها مانده

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1730

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1731منم امروز ز روی چو تو یاری مانده

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1731

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1765جان بهانه طلب و شکل تو نازآلوده

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1765

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1781ای که در هیچ غمی با دل من یار نه ای

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1781

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1782ای که در دیده درونی و در آغوش نه ای

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1782

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1783خنده را سوختن جان من آموخته ای

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1783

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1847خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1847

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1848عالم آشوب تر از طره طرار خودی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1848

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1849می به جام ار چه زخون من مسکین داری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1849

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1850بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1850

4 اشعار

غزل شمارهٔ 1851گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1851

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1852نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1852

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1853باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1853

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1854آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1854

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1855چو منی را مده از دست که کمتر یابی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1855

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1856جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1856

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1857بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1857

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1886ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1886

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1916ای که امروز به زیبایی او می نازی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1916

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1917در تو، ای دوست به خون ریختنم داری رای

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1917

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1943من ترا دارم و جز لطف توام نیست کسی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1943

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1944در سر افتاده ز عشق توام، ای جان، هوسی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1944

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1970نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1970

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1979نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1979

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1982باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1982

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1984ای به هر موی شده بسته زلف دل من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1984

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1985گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1985

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1987مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1987

4 اشعار

غزل شمارهٔ 1989نشدت دل که به این دل شده مهمان آیی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1989

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1991رفت سرما و صبا می دهد از گل خبری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1991

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1995گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1995

7 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1369–کس بدین روز مبادا که من بد روزم

غزل شمارهٔ 1370–دل آواره به جایی ست که من می دانم

غزل شمارهٔ 1371–دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم

غزل شمارهٔ 1487–دوستان در ره دل سنگ گران است تنم

غزل شمارهٔ 1489–چون ز تو می نتوانم که شکیبا باشم

غزل شمارهٔ 1498–ابر می بارد و من بار سفر می بندم

غزل شمارهٔ 1503–از پس عمر شبی هم نفس یار شدم

غزل شمارهٔ 1608–چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون

غزل شمارهٔ 1615–دل گمگشته به بازار خریدن نتوان

غزل شمارهٔ 1618–یک دگر خلق به سودای دل و جان گفتن

غزل شمارهٔ 1629–آه ازین تنگ قبایان شده تنگم دامان

غزل شمارهٔ 1640–در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان

غزل شمارهٔ 1695–امشب ای باد، یکی جانب آن بستان شو

غزل شمارهٔ 1697–کارم از دست برفته ست ز نادیدن تو

غزل شمارهٔ 1729–نوبهار است و چمن جلوه جوزا کرده

غزل شمارهٔ 1730–ای به خشم از بر من رفته و تنها مانده

غزل شمارهٔ 1731–منم امروز ز روی چو تو یاری مانده

غزل شمارهٔ 1765–جان بهانه طلب و شکل تو نازآلوده

غزل شمارهٔ 1781–ای که در هیچ غمی با دل من یار نه ای

غزل شمارهٔ 1782–ای که در دیده درونی و در آغوش نه ای

غزل شمارهٔ 1783–خنده را سوختن جان من آموخته ای

غزل شمارهٔ 1847–خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

غزل شمارهٔ 1848–عالم آشوب تر از طره طرار خودی

غزل شمارهٔ 1849–می به جام ار چه زخون من مسکین داری

غزل شمارهٔ 1850–بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

غزل شمارهٔ 1851–گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

غزل شمارهٔ 1852–نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

غزل شمارهٔ 1853–باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 1854–آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

غزل شمارهٔ 1855–چو منی را مده از دست که کمتر یابی

غزل شمارهٔ 1856–جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

غزل شمارهٔ 1857–بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

غزل شمارهٔ 1886–ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی

غزل شمارهٔ 1916–ای که امروز به زیبایی او می نازی

غزل شمارهٔ 1917–در تو، ای دوست به خون ریختنم داری رای

غزل شمارهٔ 1943–من ترا دارم و جز لطف توام نیست کسی

غزل شمارهٔ 1944–در سر افتاده ز عشق توام، ای جان، هوسی

غزل شمارهٔ 1970–نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

غزل شمارهٔ 1979–نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

غزل شمارهٔ 1982–باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

غزل شمارهٔ 1984–ای به هر موی شده بسته زلف دل من

غزل شمارهٔ 1985–گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

غزل شمارهٔ 1987–مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

غزل شمارهٔ 1989–نشدت دل که به این دل شده مهمان آیی

غزل شمارهٔ 1991–رفت سرما و صبا می دهد از گل خبری

غزل شمارهٔ 1995–گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1369–کس بدین روز مبادا که من بد روزم

غزل شمارهٔ 1370–دل آواره به جایی ست که من می دانم

غزل شمارهٔ 1371–دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم

غزل شمارهٔ 1487–دوستان در ره دل سنگ گران است تنم

غزل شمارهٔ 1489–چون ز تو می نتوانم که شکیبا باشم

غزل شمارهٔ 1498–ابر می بارد و من بار سفر می بندم

غزل شمارهٔ 1503–از پس عمر شبی هم نفس یار شدم

غزل شمارهٔ 1608–چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون

غزل شمارهٔ 1615–دل گمگشته به بازار خریدن نتوان

غزل شمارهٔ 1618–یک دگر خلق به سودای دل و جان گفتن

غزل شمارهٔ 1629–آه ازین تنگ قبایان شده تنگم دامان

غزل شمارهٔ 1640–در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان

غزل شمارهٔ 1695–امشب ای باد، یکی جانب آن بستان شو

غزل شمارهٔ 1697–کارم از دست برفته ست ز نادیدن تو

غزل شمارهٔ 1729–نوبهار است و چمن جلوه جوزا کرده

غزل شمارهٔ 1730–ای به خشم از بر من رفته و تنها مانده

غزل شمارهٔ 1731–منم امروز ز روی چو تو یاری مانده

غزل شمارهٔ 1765–جان بهانه طلب و شکل تو نازآلوده

غزل شمارهٔ 1781–ای که در هیچ غمی با دل من یار نه ای

غزل شمارهٔ 1782–ای که در دیده درونی و در آغوش نه ای

غزل شمارهٔ 1783–خنده را سوختن جان من آموخته ای

غزل شمارهٔ 1847–خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

غزل شمارهٔ 1848–عالم آشوب تر از طره طرار خودی

غزل شمارهٔ 1849–می به جام ار چه زخون من مسکین داری

غزل شمارهٔ 1850–بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

غزل شمارهٔ 1851–گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

غزل شمارهٔ 1852–نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

غزل شمارهٔ 1853–باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 1854–آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

غزل شمارهٔ 1855–چو منی را مده از دست که کمتر یابی

غزل شمارهٔ 1369کس بدین روز مبادا که من بد روزم

غزل شمارهٔ 1370دل آواره به جایی ست که من می دانم

غزل شمارهٔ 1371دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم

غزل شمارهٔ 1487دوستان در ره دل سنگ گران است تنم

غزل شمارهٔ 1489چون ز تو می نتوانم که شکیبا باشم

غزل شمارهٔ 1498ابر می بارد و من بار سفر می بندم

غزل شمارهٔ 1503از پس عمر شبی هم نفس یار شدم

غزل شمارهٔ 1608چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون

غزل شمارهٔ 1615دل گمگشته به بازار خریدن نتوان

غزل شمارهٔ 1618یک دگر خلق به سودای دل و جان گفتن

غزل شمارهٔ 1629آه ازین تنگ قبایان شده تنگم دامان

غزل شمارهٔ 1640در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان

غزل شمارهٔ 1695امشب ای باد، یکی جانب آن بستان شو

غزل شمارهٔ 1697کارم از دست برفته ست ز نادیدن تو

غزل شمارهٔ 1729نوبهار است و چمن جلوه جوزا کرده

غزل شمارهٔ 1730ای به خشم از بر من رفته و تنها مانده

غزل شمارهٔ 1731منم امروز ز روی چو تو یاری مانده

غزل شمارهٔ 1765جان بهانه طلب و شکل تو نازآلوده

غزل شمارهٔ 1781ای که در هیچ غمی با دل من یار نه ای

غزل شمارهٔ 1782ای که در دیده درونی و در آغوش نه ای

غزل شمارهٔ 1783خنده را سوختن جان من آموخته ای

غزل شمارهٔ 1847خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

غزل شمارهٔ 1848عالم آشوب تر از طره طرار خودی

غزل شمارهٔ 1849می به جام ار چه زخون من مسکین داری

غزل شمارهٔ 1850بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

غزل شمارهٔ 1851گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

غزل شمارهٔ 1852نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

غزل شمارهٔ 1853باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 1854آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

غزل شمارهٔ 1855چو منی را مده از دست که کمتر یابی

غزل شمارهٔ 1856جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

غزل شمارهٔ 1857بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

غزل شمارهٔ 1886ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی

غزل شمارهٔ 1916ای که امروز به زیبایی او می نازی

غزل شمارهٔ 1917در تو، ای دوست به خون ریختنم داری رای

غزل شمارهٔ 1943من ترا دارم و جز لطف توام نیست کسی

غزل شمارهٔ 1944در سر افتاده ز عشق توام، ای جان، هوسی

غزل شمارهٔ 1970نیست در شهر گرفتارتر از من دگری

غزل شمارهٔ 1979نوبهار آمد و بگذشت به شادی مه دی

غزل شمارهٔ 1982باز روی تو خون آلوده و جعد تو تر است

غزل شمارهٔ 1984ای به هر موی شده بسته زلف دل من

غزل شمارهٔ 1985گر حقیقت نشدت واقعه جانی من

غزل شمارهٔ 1987مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

غزل شمارهٔ 1989نشدت دل که به این دل شده مهمان آیی

غزل شمارهٔ 1991رفت سرما و صبا می دهد از گل خبری

غزل شمارهٔ 1995گر تو یک ناوک از آن چشم سیه بستانی

غزل شمارهٔ 1369کس بدین روز مبادا که من بد روزم

غزل شمارهٔ 1370دل آواره به جایی ست که من می دانم

غزل شمارهٔ 1371دل صد پاره که صد جا گرهش بر بستم

غزل شمارهٔ 1487دوستان در ره دل سنگ گران است تنم

غزل شمارهٔ 1489چون ز تو می نتوانم که شکیبا باشم

غزل شمارهٔ 1498ابر می بارد و من بار سفر می بندم

غزل شمارهٔ 1503از پس عمر شبی هم نفس یار شدم

غزل شمارهٔ 1608چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون

غزل شمارهٔ 1615دل گمگشته به بازار خریدن نتوان

غزل شمارهٔ 1618یک دگر خلق به سودای دل و جان گفتن

غزل شمارهٔ 1629آه ازین تنگ قبایان شده تنگم دامان

غزل شمارهٔ 1640در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان

غزل شمارهٔ 1695امشب ای باد، یکی جانب آن بستان شو

غزل شمارهٔ 1697کارم از دست برفته ست ز نادیدن تو

غزل شمارهٔ 1729نوبهار است و چمن جلوه جوزا کرده

غزل شمارهٔ 1730ای به خشم از بر من رفته و تنها مانده

غزل شمارهٔ 1731منم امروز ز روی چو تو یاری مانده

غزل شمارهٔ 1765جان بهانه طلب و شکل تو نازآلوده

غزل شمارهٔ 1781ای که در هیچ غمی با دل من یار نه ای

غزل شمارهٔ 1782ای که در دیده درونی و در آغوش نه ای

غزل شمارهٔ 1783خنده را سوختن جان من آموخته ای

غزل شمارهٔ 1847خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

غزل شمارهٔ 1848عالم آشوب تر از طره طرار خودی

غزل شمارهٔ 1849می به جام ار چه زخون من مسکین داری

غزل شمارهٔ 1850بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

غزل شمارهٔ 1851گر تو رنج من مسکین گدا بشناسی

غزل شمارهٔ 1852نوبهار است و گل و موسم عید، ای ساقی

غزل شمارهٔ 1853باز، ای سرو خرامان، ز کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 1854آن نه روییست که ماهی ست بدان زیبایی

غزل شمارهٔ 1855چو منی را مده از دست که کمتر یابی

غزل شمارهٔ 1856جان من، بی من درمانده تنها چونی؟

غزل شمارهٔ 1857بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

غزل شمارهٔ 1886ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی

غزل شمارهٔ 1916ای که امروز به زیبایی او می نازی