وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 8گر نیابم بویی از وصل تو در گلزارها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 8

7 اشعار

غزل شمارهٔ 15جز هوای وصل تو در سر هوس نبود مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 15

7 اشعار

غزل شمارهٔ 24کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 24

7 اشعار

غزل شمارهٔ 27زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

7 اشعار

غزل شمارهٔ 27اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

7 اشعار

غزل شمارهٔ 28من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

7 اشعار

غزل شمارهٔ 28ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

7 اشعار

غزل شمارهٔ 29پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 29

7 اشعار

غزل شمارهٔ 30پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

7 اشعار

غزل شمارهٔ 31عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

7 اشعار

غزل شمارهٔ 32یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

7 اشعار

غزل شمارهٔ 33چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

7 اشعار

غزل شمارهٔ 34کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 34

7 اشعار

غزل شمارهٔ 35ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 35

7 اشعار

غزل شمارهٔ 36برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 36

7 اشعار

غزل شمارهٔ 37من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 37

7 اشعار

غزل شمارهٔ 38هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

7 اشعار

غزل شمارهٔ 39مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

7 اشعار

غزل شمارهٔ 40من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

7 اشعار

غزل شمارهٔ 41می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 41

7 اشعار

غزل شمارهٔ 44واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

7 اشعار

غزل شمارهٔ 45گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

7 اشعار

غزل شمارهٔ 46ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

7 اشعار

غزل شمارهٔ 46بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتاب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

9 اشعار

غزل شمارهٔ 47رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

7 اشعار

غزل شمارهٔ 49بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 49

8 اشعار

غزل شمارهٔ 51زان همی ریزم سرشک لاله رنگ خویش را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 51

7 اشعار

غزل شمارهٔ 52گر بدانی قیمت یک تار موی خویش را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 52

7 اشعار

غزل شمارهٔ 53بس که می آیم به کویت شرم می آید مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 53

7 اشعار

غزل شمارهٔ 58شیوه عقل از دل دیوانه بیرون کردنیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 58

7 اشعار

غزل شمارهٔ 58با تو یک دم بخت من همدم نمی سازد مرا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 58

7 اشعار

غزل شمارهٔ 61بی جمالت صوت مطرب مایه درد و غم است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 61

7 اشعار

غزل شمارهٔ 63رند دردی کش که با می دارد ایمانی درست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 63

8 اشعار

غزل شمارهٔ 64گرچه هر روزی ز صد ره کم نمی بینم تو را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 64

7 اشعار

غزل شمارهٔ 69کار ما جز فکر مردن نیست دور از یار ما

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 69

7 اشعار

غزل شمارهٔ 69لاله بین در بیستون چون غرق خون افتاده است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 69

7 اشعار

غزل شمارهٔ 70طالب علم نظر شو خود جز این تحصیل چیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 70

9 اشعار

غزل شمارهٔ 74ساقیا دور فلک منشور عید آورده است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 74

7 اشعار

غزل شمارهٔ 74این همه خونخواریم زان نرگس خونخواره چیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 74

9 اشعار

غزل شمارهٔ 82بر لبم آهی نمی آید که دودآمیز نیست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 82

9 اشعار

غزل شمارهٔ 84آفتاب حسن طالع شد چو افکندی نقاب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 84

7 اشعار

غزل شمارهٔ 85باغبان می خواست برد شاخی از سرو بلند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 85

7 اشعار

غزل شمارهٔ 85هر کجا زد خیمه چون ماه سپهر آن آفتاب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 85

7 اشعار

غزل شمارهٔ 86ای که سلطان خیالت کرده در جان منزل است

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 86

7 اشعار

غزل شمارهٔ 87ای تو را قد خوب و ابرو خوب و زلف و چهره خوب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 87

7 اشعار

غزل شمارهٔ 91دردمندم عاجزم بیمار و تنها و غریب

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 91

7 اشعار

غزل شمارهٔ 98در دیار مصر اگر یوسف رخی پیدا شود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 98

7 اشعار

غزل شمارهٔ 99تیر مژگان کان دو چشم خوابناک انداختند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 99

7 اشعار

غزل شمارهٔ 101گفتمش ای سخت دل عهد تو سست است از نخست

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 101

7 اشعار

غزل شمارهٔ 102پیش ازان روزی که گردون خاک آدم می سرشت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 102

7 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 8–گر نیابم بویی از وصل تو در گلزارها

غزل شمارهٔ 15–جز هوای وصل تو در سر هوس نبود مرا

غزل شمارهٔ 24–کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

غزل شمارهٔ 27–زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را

غزل شمارهٔ 27–اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا

غزل شمارهٔ 28–من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

غزل شمارهٔ 28–ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

غزل شمارهٔ 29–پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

غزل شمارهٔ 30–پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را

غزل شمارهٔ 31–عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

غزل شمارهٔ 32–یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را

غزل شمارهٔ 33–چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را

غزل شمارهٔ 34–کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

غزل شمارهٔ 35–ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

غزل شمارهٔ 36–برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

غزل شمارهٔ 37–من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

غزل شمارهٔ 38–هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

غزل شمارهٔ 39–مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

غزل شمارهٔ 40–من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

غزل شمارهٔ 41–می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

غزل شمارهٔ 44–واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

غزل شمارهٔ 45–گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

غزل شمارهٔ 46–ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

غزل شمارهٔ 46–بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتاب

غزل شمارهٔ 47–رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را

غزل شمارهٔ 49–بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

غزل شمارهٔ 51–زان همی ریزم سرشک لاله رنگ خویش را

غزل شمارهٔ 52–گر بدانی قیمت یک تار موی خویش را

غزل شمارهٔ 53–بس که می آیم به کویت شرم می آید مرا

غزل شمارهٔ 58–شیوه عقل از دل دیوانه بیرون کردنیست

غزل شمارهٔ 58–با تو یک دم بخت من همدم نمی سازد مرا

غزل شمارهٔ 61–بی جمالت صوت مطرب مایه درد و غم است

غزل شمارهٔ 63–رند دردی کش که با می دارد ایمانی درست

غزل شمارهٔ 64–گرچه هر روزی ز صد ره کم نمی بینم تو را

غزل شمارهٔ 69–کار ما جز فکر مردن نیست دور از یار ما

غزل شمارهٔ 69–لاله بین در بیستون چون غرق خون افتاده است

غزل شمارهٔ 70–طالب علم نظر شو خود جز این تحصیل چیست

غزل شمارهٔ 74–ساقیا دور فلک منشور عید آورده است

غزل شمارهٔ 74–این همه خونخواریم زان نرگس خونخواره چیست

غزل شمارهٔ 82–بر لبم آهی نمی آید که دودآمیز نیست

غزل شمارهٔ 84–آفتاب حسن طالع شد چو افکندی نقاب

غزل شمارهٔ 85–باغبان می خواست برد شاخی از سرو بلند

غزل شمارهٔ 85–هر کجا زد خیمه چون ماه سپهر آن آفتاب

غزل شمارهٔ 86–ای که سلطان خیالت کرده در جان منزل است

غزل شمارهٔ 87–ای تو را قد خوب و ابرو خوب و زلف و چهره خوب

غزل شمارهٔ 91–دردمندم عاجزم بیمار و تنها و غریب

غزل شمارهٔ 98–در دیار مصر اگر یوسف رخی پیدا شود

غزل شمارهٔ 99–تیر مژگان کان دو چشم خوابناک انداختند

غزل شمارهٔ 101–گفتمش ای سخت دل عهد تو سست است از نخست

غزل شمارهٔ 102–پیش ازان روزی که گردون خاک آدم می سرشت

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 8–گر نیابم بویی از وصل تو در گلزارها

غزل شمارهٔ 15–جز هوای وصل تو در سر هوس نبود مرا

غزل شمارهٔ 24–کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

غزل شمارهٔ 27–زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را

غزل شمارهٔ 27–اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا

غزل شمارهٔ 28–من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

غزل شمارهٔ 28–ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

غزل شمارهٔ 29–پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

غزل شمارهٔ 30–پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را

غزل شمارهٔ 31–عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

غزل شمارهٔ 32–یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را

غزل شمارهٔ 33–چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را

غزل شمارهٔ 34–کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

غزل شمارهٔ 35–ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

غزل شمارهٔ 36–برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

غزل شمارهٔ 37–من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

غزل شمارهٔ 38–هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

غزل شمارهٔ 39–مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

غزل شمارهٔ 40–من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

غزل شمارهٔ 41–می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

غزل شمارهٔ 44–واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

غزل شمارهٔ 45–گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

غزل شمارهٔ 46–ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

غزل شمارهٔ 46–بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتاب

غزل شمارهٔ 47–رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را

غزل شمارهٔ 49–بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

غزل شمارهٔ 8گر نیابم بویی از وصل تو در گلزارها

غزل شمارهٔ 15جز هوای وصل تو در سر هوس نبود مرا

غزل شمارهٔ 24کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

غزل شمارهٔ 27زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را

غزل شمارهٔ 27اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا

غزل شمارهٔ 28من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

غزل شمارهٔ 28ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

غزل شمارهٔ 29پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

غزل شمارهٔ 30پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را

غزل شمارهٔ 31عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

غزل شمارهٔ 32یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را

غزل شمارهٔ 33چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را

غزل شمارهٔ 34کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

غزل شمارهٔ 35ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

غزل شمارهٔ 36برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

غزل شمارهٔ 37من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

غزل شمارهٔ 38هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

غزل شمارهٔ 39مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

غزل شمارهٔ 40من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

غزل شمارهٔ 41می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

غزل شمارهٔ 44واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

غزل شمارهٔ 45گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

غزل شمارهٔ 46ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

غزل شمارهٔ 46بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتاب

غزل شمارهٔ 47رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را

غزل شمارهٔ 49بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

غزل شمارهٔ 51زان همی ریزم سرشک لاله رنگ خویش را

غزل شمارهٔ 52گر بدانی قیمت یک تار موی خویش را

غزل شمارهٔ 53بس که می آیم به کویت شرم می آید مرا

غزل شمارهٔ 58شیوه عقل از دل دیوانه بیرون کردنیست

غزل شمارهٔ 58با تو یک دم بخت من همدم نمی سازد مرا

غزل شمارهٔ 61بی جمالت صوت مطرب مایه درد و غم است

غزل شمارهٔ 63رند دردی کش که با می دارد ایمانی درست

غزل شمارهٔ 64گرچه هر روزی ز صد ره کم نمی بینم تو را

غزل شمارهٔ 69کار ما جز فکر مردن نیست دور از یار ما

غزل شمارهٔ 69لاله بین در بیستون چون غرق خون افتاده است

غزل شمارهٔ 70طالب علم نظر شو خود جز این تحصیل چیست

غزل شمارهٔ 74ساقیا دور فلک منشور عید آورده است

غزل شمارهٔ 74این همه خونخواریم زان نرگس خونخواره چیست

غزل شمارهٔ 82بر لبم آهی نمی آید که دودآمیز نیست

غزل شمارهٔ 84آفتاب حسن طالع شد چو افکندی نقاب

غزل شمارهٔ 85باغبان می خواست برد شاخی از سرو بلند

غزل شمارهٔ 85هر کجا زد خیمه چون ماه سپهر آن آفتاب

غزل شمارهٔ 86ای که سلطان خیالت کرده در جان منزل است

غزل شمارهٔ 87ای تو را قد خوب و ابرو خوب و زلف و چهره خوب

غزل شمارهٔ 91دردمندم عاجزم بیمار و تنها و غریب

غزل شمارهٔ 98در دیار مصر اگر یوسف رخی پیدا شود

غزل شمارهٔ 99تیر مژگان کان دو چشم خوابناک انداختند

غزل شمارهٔ 101گفتمش ای سخت دل عهد تو سست است از نخست

غزل شمارهٔ 102پیش ازان روزی که گردون خاک آدم می سرشت

غزل شمارهٔ 8گر نیابم بویی از وصل تو در گلزارها

غزل شمارهٔ 15جز هوای وصل تو در سر هوس نبود مرا

غزل شمارهٔ 24کیست کز خون پر رقم بیند رخ زرد مرا

غزل شمارهٔ 27زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را

غزل شمارهٔ 27اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا

غزل شمارهٔ 28من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

غزل شمارهٔ 28ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرا

غزل شمارهٔ 29پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

غزل شمارهٔ 30پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را

غزل شمارهٔ 31عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

غزل شمارهٔ 32یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را

غزل شمارهٔ 33چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را

غزل شمارهٔ 34کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

غزل شمارهٔ 35ما مرید راه عشقیم و جوانان پیر ما

غزل شمارهٔ 36برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را

غزل شمارهٔ 37من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را

غزل شمارهٔ 38هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را

غزل شمارهٔ 39مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را

غزل شمارهٔ 40من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را

غزل شمارهٔ 41می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را

غزل شمارهٔ 44واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

غزل شمارهٔ 45گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را

غزل شمارهٔ 46ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا

غزل شمارهٔ 46بود پاک از رنگها بی شیشه نور آفتاب

غزل شمارهٔ 47رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را

غزل شمارهٔ 49بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

غزل شمارهٔ 51زان همی ریزم سرشک لاله رنگ خویش را

غزل شمارهٔ 52گر بدانی قیمت یک تار موی خویش را

غزل شمارهٔ 53بس که می آیم به کویت شرم می آید مرا

غزل شمارهٔ 58شیوه عقل از دل دیوانه بیرون کردنیست