وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 499هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 499

7 اشعار

غزل شمارهٔ 500زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 500

7 اشعار

غزل شمارهٔ 504چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 504

7 اشعار

غزل شمارهٔ 507بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 507

7 اشعار

غزل شمارهٔ 508هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 508

5 اشعار

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 512

7 اشعار

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 514

7 اشعار

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 517

7 اشعار

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 519

7 اشعار

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 522

7 اشعار

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 524

7 اشعار

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 525

7 اشعار

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 534

7 اشعار

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 537

7 اشعار

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 538

7 اشعار

غزل شمارهٔ 544جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 544

7 اشعار

غزل شمارهٔ 554من که مهر عارضت می ورزم از صبح ازل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 554

7 اشعار

غزل شمارهٔ 555قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 555

7 اشعار

غزل شمارهٔ 569می رسی خندان و می گویی به پایم چشم مال

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 569

7 اشعار

غزل شمارهٔ 576زد ز غنچه بار دیگر خیمه بر گلزار گل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 576

9 اشعار

غزل شمارهٔ 577دوشم آورد از چمن باد صبا پیغام گل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 577

7 اشعار

غزل شمارهٔ 578می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 578

7 اشعار

غزل شمارهٔ 600این چنین کز دیده و دل غرق آب و آتشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 600

7 اشعار

غزل شمارهٔ 625نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 625

7 اشعار

غزل شمارهٔ 629ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 629

7 اشعار

غزل شمارهٔ 637چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 637

7 اشعار

غزل شمارهٔ 660هر شبی کز ماه مهرافروز خود یاد آورم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 660

7 اشعار

غزل شمارهٔ 669بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 669

7 اشعار

غزل شمارهٔ 671ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 671

7 اشعار

غزل شمارهٔ 684بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 684

7 اشعار

غزل شمارهٔ 688کی بود یارب که رو در یثرب و بطحا کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 688

7 اشعار

غزل شمارهٔ 689هر زمان گویم که مهر او ز دل بیرون کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 689

7 اشعار

غزل شمارهٔ 690من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 690

8 اشعار

غزل شمارهٔ 691هر زمانت پیش چشم خود تخیل می‌کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 691

7 اشعار

غزل شمارهٔ 695سوی صحرا نی پی عیش و تماشا می روم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 695

7 اشعار

غزل شمارهٔ 696گر همی‌باشم به کنج خانه شیدا می‌شوم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 696

7 اشعار

غزل شمارهٔ 700من کیم تا رو به آن رخساره زیبا نهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 700

8 اشعار

غزل شمارهٔ 731موسم عید و بهار خرم و شاه جهان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 731

7 اشعار

غزل شمارهٔ 739ای ز خورشید رخت تا ماه بعد المشرقین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 739

7 اشعار

غزل شمارهٔ 742ترک شهر آشوب من زینسان که شد صحرانشین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 742

7 اشعار

غزل شمارهٔ 746ای ز عشقت صد بلا بر جان غم پرورد من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 746

7 اشعار

غزل شمارهٔ 758عاشقان را قوت جان از لعل شکرخند کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 758

7 اشعار

غزل شمارهٔ 761با اسیران ای رقیب آغاز بدخویی مکن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 761

7 اشعار

غزل شمارهٔ 767این منم یارب ز درد عاشقی زار این چنین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 767

7 اشعار

غزل شمارهٔ 768الله الله کیست مست باده ناز این چنین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 768

7 اشعار

غزل شمارهٔ 771طره شبرنگ و جعد مشکسای خویش بین

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 771

7 اشعار

غزل شمارهٔ 775دل به جان درمانده وان جان جهان با دیگران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 775

7 اشعار

غزل شمارهٔ 778باز ترکش بسته آن ترک سوار آمد برون

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 778

9 اشعار

غزل شمارهٔ 781ای فلک تا کی دل و جان خرابی سوختن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 781

7 اشعار

غزل شمارهٔ 782گرچه تنگ آمد دل از فکر محال انگیختن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 782

7 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 499–هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

غزل شمارهٔ 500–زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

غزل شمارهٔ 504–چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 507–بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508–هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 512–کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 514–خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 517–از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 519–یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 522–کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 524–نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525–باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 534–روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 537–زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538–چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 544–جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 554–من که مهر عارضت می ورزم از صبح ازل

غزل شمارهٔ 555–قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

غزل شمارهٔ 569–می رسی خندان و می گویی به پایم چشم مال

غزل شمارهٔ 576–زد ز غنچه بار دیگر خیمه بر گلزار گل

غزل شمارهٔ 577–دوشم آورد از چمن باد صبا پیغام گل

غزل شمارهٔ 578–می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گل

غزل شمارهٔ 600–این چنین کز دیده و دل غرق آب و آتشم

غزل شمارهٔ 625–نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 629–ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

غزل شمارهٔ 637–چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

غزل شمارهٔ 660–هر شبی کز ماه مهرافروز خود یاد آورم

غزل شمارهٔ 669–بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

غزل شمارهٔ 671–ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

غزل شمارهٔ 684–بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم

غزل شمارهٔ 688–کی بود یارب که رو در یثرب و بطحا کنم

غزل شمارهٔ 689–هر زمان گویم که مهر او ز دل بیرون کنم

غزل شمارهٔ 690–من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم

غزل شمارهٔ 691–هر زمانت پیش چشم خود تخیل می‌کنم

غزل شمارهٔ 695–سوی صحرا نی پی عیش و تماشا می روم

غزل شمارهٔ 696–گر همی‌باشم به کنج خانه شیدا می‌شوم

غزل شمارهٔ 700–من کیم تا رو به آن رخساره زیبا نهم

غزل شمارهٔ 731–موسم عید و بهار خرم و شاه جهان

غزل شمارهٔ 739–ای ز خورشید رخت تا ماه بعد المشرقین

غزل شمارهٔ 742–ترک شهر آشوب من زینسان که شد صحرانشین

غزل شمارهٔ 746–ای ز عشقت صد بلا بر جان غم پرورد من

غزل شمارهٔ 758–عاشقان را قوت جان از لعل شکرخند کن

غزل شمارهٔ 761–با اسیران ای رقیب آغاز بدخویی مکن

غزل شمارهٔ 767–این منم یارب ز درد عاشقی زار این چنین

غزل شمارهٔ 768–الله الله کیست مست باده ناز این چنین

غزل شمارهٔ 771–طره شبرنگ و جعد مشکسای خویش بین

غزل شمارهٔ 775–دل به جان درمانده وان جان جهان با دیگران

غزل شمارهٔ 778–باز ترکش بسته آن ترک سوار آمد برون

غزل شمارهٔ 781–ای فلک تا کی دل و جان خرابی سوختن

غزل شمارهٔ 782–گرچه تنگ آمد دل از فکر محال انگیختن

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 499–هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

غزل شمارهٔ 500–زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

غزل شمارهٔ 504–چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 507–بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508–هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 512–کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 514–خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 517–از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 519–یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 522–کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 524–نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525–باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 534–روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 537–زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538–چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 544–جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 554–من که مهر عارضت می ورزم از صبح ازل

غزل شمارهٔ 555–قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

غزل شمارهٔ 569–می رسی خندان و می گویی به پایم چشم مال

غزل شمارهٔ 576–زد ز غنچه بار دیگر خیمه بر گلزار گل

غزل شمارهٔ 577–دوشم آورد از چمن باد صبا پیغام گل

غزل شمارهٔ 578–می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گل

غزل شمارهٔ 600–این چنین کز دیده و دل غرق آب و آتشم

غزل شمارهٔ 625–نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 629–ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

غزل شمارهٔ 637–چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

غزل شمارهٔ 499هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

غزل شمارهٔ 500زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

غزل شمارهٔ 504چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 507بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 544جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 554من که مهر عارضت می ورزم از صبح ازل

غزل شمارهٔ 555قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

غزل شمارهٔ 569می رسی خندان و می گویی به پایم چشم مال

غزل شمارهٔ 576زد ز غنچه بار دیگر خیمه بر گلزار گل

غزل شمارهٔ 577دوشم آورد از چمن باد صبا پیغام گل

غزل شمارهٔ 578می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گل

غزل شمارهٔ 600این چنین کز دیده و دل غرق آب و آتشم

غزل شمارهٔ 625نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 629ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

غزل شمارهٔ 637چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

غزل شمارهٔ 660هر شبی کز ماه مهرافروز خود یاد آورم

غزل شمارهٔ 669بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

غزل شمارهٔ 671ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

غزل شمارهٔ 684بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم

غزل شمارهٔ 688کی بود یارب که رو در یثرب و بطحا کنم

غزل شمارهٔ 689هر زمان گویم که مهر او ز دل بیرون کنم

غزل شمارهٔ 690من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم

غزل شمارهٔ 691هر زمانت پیش چشم خود تخیل می‌کنم

غزل شمارهٔ 695سوی صحرا نی پی عیش و تماشا می روم

غزل شمارهٔ 696گر همی‌باشم به کنج خانه شیدا می‌شوم

غزل شمارهٔ 700من کیم تا رو به آن رخساره زیبا نهم

غزل شمارهٔ 731موسم عید و بهار خرم و شاه جهان

غزل شمارهٔ 739ای ز خورشید رخت تا ماه بعد المشرقین

غزل شمارهٔ 742ترک شهر آشوب من زینسان که شد صحرانشین

غزل شمارهٔ 746ای ز عشقت صد بلا بر جان غم پرورد من

غزل شمارهٔ 758عاشقان را قوت جان از لعل شکرخند کن

غزل شمارهٔ 761با اسیران ای رقیب آغاز بدخویی مکن

غزل شمارهٔ 767این منم یارب ز درد عاشقی زار این چنین

غزل شمارهٔ 768الله الله کیست مست باده ناز این چنین

غزل شمارهٔ 771طره شبرنگ و جعد مشکسای خویش بین

غزل شمارهٔ 775دل به جان درمانده وان جان جهان با دیگران

غزل شمارهٔ 778باز ترکش بسته آن ترک سوار آمد برون

غزل شمارهٔ 781ای فلک تا کی دل و جان خرابی سوختن

غزل شمارهٔ 782گرچه تنگ آمد دل از فکر محال انگیختن

غزل شمارهٔ 499هر دم آیم بر درت با دیده خونبار خویش

غزل شمارهٔ 500زان میان گم کرده ام سررشته تدبیر خویش

غزل شمارهٔ 504چون به خواری خواستی راند آخرم از کوی خویش

غزل شمارهٔ 507بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباش

غزل شمارهٔ 508هر که روزی در نظر آن روی گلرنگ آیدش

غزل شمارهٔ 512کی کنم با کان گوهر درج لعلت را عوض

غزل شمارهٔ 514خال مشکین چیست بر رخ گرد لب نارسته خط

غزل شمارهٔ 517از لب میگون تو پرهیزگاران را چه حظ

غزل شمارهٔ 519یار قصد قتل من دارد به تیغ انقطاع

غزل شمارهٔ 522کی به دعوی تاب آن روی چو مه دارد چراغ

غزل شمارهٔ 524نقد عمر زاهدان در توبه از می شد تلف

غزل شمارهٔ 525باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف

غزل شمارهٔ 534روز ما را ساخت چون شب تیره آن ماه از فراق

غزل شمارهٔ 537زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمک

غزل شمارهٔ 538چون تو ناوک افکنی سویم دل و جان یک به یک

غزل شمارهٔ 544جان عاشق چون بود از آرزوی طبع پاک

غزل شمارهٔ 554من که مهر عارضت می ورزم از صبح ازل

غزل شمارهٔ 555قتل من خواهد ز یکسو غم ز دیگر سو اجل

غزل شمارهٔ 569می رسی خندان و می گویی به پایم چشم مال

غزل شمارهٔ 576زد ز غنچه بار دیگر خیمه بر گلزار گل

غزل شمارهٔ 577دوشم آورد از چمن باد صبا پیغام گل

غزل شمارهٔ 578می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گل

غزل شمارهٔ 600این چنین کز دیده و دل غرق آب و آتشم

غزل شمارهٔ 625نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 629ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

غزل شمارهٔ 637چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

غزل شمارهٔ 660هر شبی کز ماه مهرافروز خود یاد آورم

غزل شمارهٔ 669بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

غزل شمارهٔ 671ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

غزل شمارهٔ 684بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم