وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 982هر که را یاریار می افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 982

10 اشعار

غزل شمارهٔ 983دیده با تو چو هم نظر گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 983

9 اشعار

غزل شمارهٔ 984عاشق از سینه جان برون گیرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 984

5 اشعار

غزل شمارهٔ 985با تو در سینه جان نمی‌گنجد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 985

8 اشعار

غزل شمارهٔ 986شیوه کان ترک ماهرو داند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 986

7 اشعار

غزل شمارهٔ 988شحنه غم دواسپه می آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 988

7 اشعار

غزل شمارهٔ 989دهنت را نفس نمی بیند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 989

9 اشعار

غزل شمارهٔ 990اگر آن ماه مهربان گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 990

8 اشعار

غزل شمارهٔ 991خم زلفت که مشک چین آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 991

8 اشعار

غزل شمارهٔ 992دل ز روی تو دور نتوان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 992

8 اشعار

غزل شمارهٔ 993دلبرم بی وفاست، چتوان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 993

9 اشعار

غزل شمارهٔ 994با رخت شب چراغ نتوان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 994

7 اشعار

غزل شمارهٔ 995آنچه یک چند آب حیوان کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 995

11 اشعار

غزل شمارهٔ 996دل بدین و بدو نخواهم داد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 996

7 اشعار

غزل شمارهٔ 997دل با درد را کجا یابند؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 997

7 اشعار

غزل شمارهٔ 998شکن زلف باز خواهی کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 998

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1033گر چه خوبان ز مه فزون باشند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1033

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1063چون گشادی دهان شکر خند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1063

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1114ای سرم را به خاک پات نیاز

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1114

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1130نازنینان و چاربالش ناز

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1130

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1131شب زلف تو شد نشانه روز

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1131

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1140دل ببردی به جنگجویی و بس

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1140

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1141ای ز تو کارسازی همه کس

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1141

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1189ترک من، سر مکش ز پرده خویش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1189

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1190باغ بشکفت و سوری و سمنش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1191رفت دل، نیست روشنم حالش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1191

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1192لب نگر وان دهان خندانش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1192

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1218بوستان جلوه در گرفت اینک

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1218

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1462ما که در راه غم قدم زده ایم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1462

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1463ما در این شهر پای بند توایم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1463

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1464غم کُشی چند یار خویش کنم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1464

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1465خیز تا باده در پیاله کنیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1465

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1466هر شب از شوق جامه پاره کنم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1466

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1467چون شکر زان دو لعل تر بکنم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1467

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1468جان من از غمت چنان شده ام

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1468

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1469گر در وصل را گشاد دهیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1469

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1470تیغ برکش که تا ز سر برهیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1470

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1471گل دل تازه گردد از دم خم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1471

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1472این تویی تا به خواب می‌بینم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1472

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1473رویت، ای نازنین، که می بینم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1473

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1474دوش می رفت و آه می کردم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1474

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1475دل به زلفت سپردم و رفتم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1476دل ز مهر تو در که پیوندم؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1476

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1477من اگر دوستت همی دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1477

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1478ای وجود تو دیده جانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1478

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1502بس به مویت اسیر شد جانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1502

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1603ای سمن نامه وفا بستان

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1603

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1604عالم از جام لب خراب مکن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1604

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1606دل شکیبا نمی توان کردن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1606

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1684ای خرد مست لعل چون می تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1684

7 اشعار

وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 982–هر که را یاریار می افتد

غزل شمارهٔ 983–دیده با تو چو هم نظر گردد

غزل شمارهٔ 984–عاشق از سینه جان برون گیرد

غزل شمارهٔ 985–با تو در سینه جان نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 986–شیوه کان ترک ماهرو داند

غزل شمارهٔ 988–شحنه غم دواسپه می آید

غزل شمارهٔ 989–دهنت را نفس نمی بیند

غزل شمارهٔ 990–اگر آن ماه مهربان گردد

غزل شمارهٔ 991–خم زلفت که مشک چین آمد

غزل شمارهٔ 992–دل ز روی تو دور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 993–دلبرم بی وفاست، چتوان کرد

غزل شمارهٔ 994–با رخت شب چراغ نتوان کرد

غزل شمارهٔ 995–آنچه یک چند آب حیوان کرد

غزل شمارهٔ 996–دل بدین و بدو نخواهم داد

غزل شمارهٔ 997–دل با درد را کجا یابند؟

غزل شمارهٔ 998–شکن زلف باز خواهی کرد

غزل شمارهٔ 1033–گر چه خوبان ز مه فزون باشند

غزل شمارهٔ 1063–چون گشادی دهان شکر خند

غزل شمارهٔ 1114–ای سرم را به خاک پات نیاز

غزل شمارهٔ 1130–نازنینان و چاربالش ناز

غزل شمارهٔ 1131–شب زلف تو شد نشانه روز

غزل شمارهٔ 1140–دل ببردی به جنگجویی و بس

غزل شمارهٔ 1141–ای ز تو کارسازی همه کس

غزل شمارهٔ 1189–ترک من، سر مکش ز پرده خویش

غزل شمارهٔ 1190–باغ بشکفت و سوری و سمنش

غزل شمارهٔ 1191–رفت دل، نیست روشنم حالش

غزل شمارهٔ 1192–لب نگر وان دهان خندانش

غزل شمارهٔ 1218–بوستان جلوه در گرفت اینک

غزل شمارهٔ 1462–ما که در راه غم قدم زده ایم

غزل شمارهٔ 1463–ما در این شهر پای بند توایم

غزل شمارهٔ 1464–غم کُشی چند یار خویش کنم

غزل شمارهٔ 1465–خیز تا باده در پیاله کنیم

غزل شمارهٔ 1466–هر شب از شوق جامه پاره کنم

غزل شمارهٔ 1467–چون شکر زان دو لعل تر بکنم

غزل شمارهٔ 1468–جان من از غمت چنان شده ام

غزل شمارهٔ 1469–گر در وصل را گشاد دهیم

غزل شمارهٔ 1470–تیغ برکش که تا ز سر برهیم

غزل شمارهٔ 1471–گل دل تازه گردد از دم خم

غزل شمارهٔ 1472–این تویی تا به خواب می‌بینم

غزل شمارهٔ 1473–رویت، ای نازنین، که می بینم

غزل شمارهٔ 1474–دوش می رفت و آه می کردم

غزل شمارهٔ 1475–دل به زلفت سپردم و رفتم

غزل شمارهٔ 1476–دل ز مهر تو در که پیوندم؟

غزل شمارهٔ 1477–من اگر دوستت همی دارم

غزل شمارهٔ 1478–ای وجود تو دیده جانم

غزل شمارهٔ 1502–بس به مویت اسیر شد جانم

غزل شمارهٔ 1603–ای سمن نامه وفا بستان

غزل شمارهٔ 1604–عالم از جام لب خراب مکن

غزل شمارهٔ 1606–دل شکیبا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 1684–ای خرد مست لعل چون می تو

وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 982–هر که را یاریار می افتد

غزل شمارهٔ 983–دیده با تو چو هم نظر گردد

غزل شمارهٔ 984–عاشق از سینه جان برون گیرد

غزل شمارهٔ 985–با تو در سینه جان نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 986–شیوه کان ترک ماهرو داند

غزل شمارهٔ 988–شحنه غم دواسپه می آید

غزل شمارهٔ 989–دهنت را نفس نمی بیند

غزل شمارهٔ 990–اگر آن ماه مهربان گردد

غزل شمارهٔ 991–خم زلفت که مشک چین آمد

غزل شمارهٔ 992–دل ز روی تو دور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 993–دلبرم بی وفاست، چتوان کرد

غزل شمارهٔ 994–با رخت شب چراغ نتوان کرد

غزل شمارهٔ 995–آنچه یک چند آب حیوان کرد

غزل شمارهٔ 996–دل بدین و بدو نخواهم داد

غزل شمارهٔ 997–دل با درد را کجا یابند؟

غزل شمارهٔ 998–شکن زلف باز خواهی کرد

غزل شمارهٔ 1033–گر چه خوبان ز مه فزون باشند

غزل شمارهٔ 1063–چون گشادی دهان شکر خند

غزل شمارهٔ 1114–ای سرم را به خاک پات نیاز

غزل شمارهٔ 1130–نازنینان و چاربالش ناز

غزل شمارهٔ 1131–شب زلف تو شد نشانه روز

غزل شمارهٔ 1140–دل ببردی به جنگجویی و بس

غزل شمارهٔ 1141–ای ز تو کارسازی همه کس

غزل شمارهٔ 1189–ترک من، سر مکش ز پرده خویش

غزل شمارهٔ 1190–باغ بشکفت و سوری و سمنش

غزل شمارهٔ 1191–رفت دل، نیست روشنم حالش

غزل شمارهٔ 982هر که را یاریار می افتد

غزل شمارهٔ 983دیده با تو چو هم نظر گردد

غزل شمارهٔ 984عاشق از سینه جان برون گیرد

غزل شمارهٔ 985با تو در سینه جان نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 986شیوه کان ترک ماهرو داند

غزل شمارهٔ 988شحنه غم دواسپه می آید

غزل شمارهٔ 989دهنت را نفس نمی بیند

غزل شمارهٔ 990اگر آن ماه مهربان گردد

غزل شمارهٔ 991خم زلفت که مشک چین آمد

غزل شمارهٔ 992دل ز روی تو دور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 993دلبرم بی وفاست، چتوان کرد

غزل شمارهٔ 994با رخت شب چراغ نتوان کرد

غزل شمارهٔ 995آنچه یک چند آب حیوان کرد

غزل شمارهٔ 996دل بدین و بدو نخواهم داد

غزل شمارهٔ 997دل با درد را کجا یابند؟

غزل شمارهٔ 998شکن زلف باز خواهی کرد

غزل شمارهٔ 1033گر چه خوبان ز مه فزون باشند

غزل شمارهٔ 1063چون گشادی دهان شکر خند

غزل شمارهٔ 1114ای سرم را به خاک پات نیاز

غزل شمارهٔ 1130نازنینان و چاربالش ناز

غزل شمارهٔ 1131شب زلف تو شد نشانه روز

غزل شمارهٔ 1140دل ببردی به جنگجویی و بس

غزل شمارهٔ 1141ای ز تو کارسازی همه کس

غزل شمارهٔ 1189ترک من، سر مکش ز پرده خویش

غزل شمارهٔ 1190باغ بشکفت و سوری و سمنش

غزل شمارهٔ 1191رفت دل، نیست روشنم حالش

غزل شمارهٔ 1192لب نگر وان دهان خندانش

غزل شمارهٔ 1218بوستان جلوه در گرفت اینک

غزل شمارهٔ 1462ما که در راه غم قدم زده ایم

غزل شمارهٔ 1463ما در این شهر پای بند توایم

غزل شمارهٔ 1464غم کُشی چند یار خویش کنم

غزل شمارهٔ 1465خیز تا باده در پیاله کنیم

غزل شمارهٔ 1466هر شب از شوق جامه پاره کنم

غزل شمارهٔ 1467چون شکر زان دو لعل تر بکنم

غزل شمارهٔ 1468جان من از غمت چنان شده ام

غزل شمارهٔ 1469گر در وصل را گشاد دهیم

غزل شمارهٔ 1470تیغ برکش که تا ز سر برهیم

غزل شمارهٔ 1471گل دل تازه گردد از دم خم

غزل شمارهٔ 1472این تویی تا به خواب می‌بینم

غزل شمارهٔ 1473رویت، ای نازنین، که می بینم

غزل شمارهٔ 1474دوش می رفت و آه می کردم

غزل شمارهٔ 1475دل به زلفت سپردم و رفتم

غزل شمارهٔ 1476دل ز مهر تو در که پیوندم؟

غزل شمارهٔ 1477من اگر دوستت همی دارم

غزل شمارهٔ 1478ای وجود تو دیده جانم

غزل شمارهٔ 1502بس به مویت اسیر شد جانم

غزل شمارهٔ 1603ای سمن نامه وفا بستان

غزل شمارهٔ 1604عالم از جام لب خراب مکن

غزل شمارهٔ 1606دل شکیبا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 1684ای خرد مست لعل چون می تو

غزل شمارهٔ 982هر که را یاریار می افتد

غزل شمارهٔ 983دیده با تو چو هم نظر گردد

غزل شمارهٔ 984عاشق از سینه جان برون گیرد

غزل شمارهٔ 985با تو در سینه جان نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 986شیوه کان ترک ماهرو داند

غزل شمارهٔ 988شحنه غم دواسپه می آید

غزل شمارهٔ 989دهنت را نفس نمی بیند

غزل شمارهٔ 990اگر آن ماه مهربان گردد

غزل شمارهٔ 991خم زلفت که مشک چین آمد

غزل شمارهٔ 992دل ز روی تو دور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 993دلبرم بی وفاست، چتوان کرد

غزل شمارهٔ 994با رخت شب چراغ نتوان کرد

غزل شمارهٔ 995آنچه یک چند آب حیوان کرد

غزل شمارهٔ 996دل بدین و بدو نخواهم داد

غزل شمارهٔ 997دل با درد را کجا یابند؟

غزل شمارهٔ 998شکن زلف باز خواهی کرد

غزل شمارهٔ 1033گر چه خوبان ز مه فزون باشند

غزل شمارهٔ 1063چون گشادی دهان شکر خند

غزل شمارهٔ 1114ای سرم را به خاک پات نیاز

غزل شمارهٔ 1130نازنینان و چاربالش ناز

غزل شمارهٔ 1131شب زلف تو شد نشانه روز

غزل شمارهٔ 1140دل ببردی به جنگجویی و بس

غزل شمارهٔ 1141ای ز تو کارسازی همه کس

غزل شمارهٔ 1189ترک من، سر مکش ز پرده خویش

غزل شمارهٔ 1190باغ بشکفت و سوری و سمنش

غزل شمارهٔ 1191رفت دل، نیست روشنم حالش

غزل شمارهٔ 1192لب نگر وان دهان خندانش

غزل شمارهٔ 1218بوستان جلوه در گرفت اینک

غزل شمارهٔ 1462ما که در راه غم قدم زده ایم

غزل شمارهٔ 1463ما در این شهر پای بند توایم