وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

بخش 1آغاز کتاب و منتخب یکی از داستان‌های هشت بهشت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » هشت بهشت » بخش 1 - آغاز کتاب و منتخب یکی از داستان‌های هشت بهشت

280 اشعار

بخش 2پایان سرودن مثنوی‌های خمسه

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » هشت بهشت » بخش 2 - پایان سرودن مثنوی‌های خمسه

12 اشعار

غزل شمارهٔ 53مهر بگشای لعل میگون را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 53

9 اشعار

غزل شمارهٔ 81گر چه بر بود عقل و دین مرا

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 81

9 اشعار

غزل شمارهٔ 119ماهرویا، به خون من مشتاب

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

9 اشعار

غزل شمارهٔ 351شاخ گل از نسیم جلوه گر است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 351

12 اشعار

غزل شمارهٔ 352دامن گل ز ابر پر گهر است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 352

9 اشعار

غزل شمارهٔ 353شب گذشته ست و اول سحر است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 353

9 اشعار

غزل شمارهٔ 354موی را نیست این میان که تراست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 354

7 اشعار

غزل شمارهٔ 355هر که در پیش چشم روشن ماست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 355

6 اشعار

غزل شمارهٔ 356عشق اگر چه نشان بخت بد است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 356

7 اشعار

غزل شمارهٔ 358این جفا کارییت که نو به نو است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 358

7 اشعار

غزل شمارهٔ 359رخ تو نور دیده قمر است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 359

7 اشعار

غزل شمارهٔ 360تن پاکت که زیر پیرهن است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 360

9 اشعار

غزل شمارهٔ 361روی نیکوی تو ز مه کم نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 361

7 اشعار

غزل شمارهٔ 362سرو را با قد تو هستی نیست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 362

7 اشعار

غزل شمارهٔ 363یار ما دل ز دوستان برداشت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 363

9 اشعار

غزل شمارهٔ 364ترک مستم که قصد ایمان داشت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 364

7 اشعار

غزل شمارهٔ 365از رخت ارغوان نمودار است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 365

8 اشعار

غزل شمارهٔ 366ترک من دی سخن به ره می‌گفت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 366

7 اشعار

غزل شمارهٔ 367آنچه بر جان من ز غم رفته‌ست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 367

6 اشعار

غزل شمارهٔ 368گل ز رخساره تو بی آب است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 368

7 اشعار

غزل شمارهٔ 369هر که روی تو دید جان دانست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 369

9 اشعار

غزل شمارهٔ 371سر زلف تو تا بجنبیده‌ست

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 371

9 اشعار

غزل شمارهٔ 381گر ترا ناز و بدخویی این است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 381

8 اشعار

غزل شمارهٔ 387از من آن کامیاب را چه غم است

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 387

6 اشعار

غزل شمارهٔ 958نافه چین ز خاک کوی تو زاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 958

6 اشعار

غزل شمارهٔ 959داد من آن بت طراز نداد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 959

10 اشعار

غزل شمارهٔ 960داد خواهم، اگر بخواهی داد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 960

7 اشعار

غزل شمارهٔ 961زلف یار مرا به باد دهید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 961

7 اشعار

غزل شمارهٔ 962عاشقان را چو نامه باز کنید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 962

9 اشعار

غزل شمارهٔ 963جان سرانگشت آن نگارین دید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 963

9 اشعار

غزل شمارهٔ 964تا ترا جسم و جان شکار بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 964

11 اشعار

غزل شمارهٔ 965پیش روی تو یاسمین که بود؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 965

5 اشعار

غزل شمارهٔ 966دل که نه زعشق پاره پاره بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 966

9 اشعار

غزل شمارهٔ 967عشق تو هرگزم ز سر نرود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 967

9 اشعار

غزل شمارهٔ 968دل ز نادیدنت به جان نشود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 968

6 اشعار

غزل شمارهٔ 969یار ما را از آن خویش نشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 969

7 اشعار

غزل شمارهٔ 970هر که بر گفته تو گوش نهاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 970

6 اشعار

غزل شمارهٔ 971لاله پیش رخت کله بنهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 971

7 اشعار

غزل شمارهٔ 972عاشقی مرد را سزای دهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 972

9 اشعار

غزل شمارهٔ 973هر که دل با غم تو یار کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 973

7 اشعار

غزل شمارهٔ 974صبح پیش رخ تو دم نزند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 974

8 اشعار

غزل شمارهٔ 975از دهانت سخن به کام رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 975

9 اشعار

غزل شمارهٔ 976وقت آن شد که گل شکفته شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 976

7 اشعار

غزل شمارهٔ 977لب لعل تو جز به جان نبرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 977

9 اشعار

غزل شمارهٔ 978از نکو بد نگو نمی آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 978

7 اشعار

غزل شمارهٔ 979مدتی شد که یار می ناید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 979

9 اشعار

غزل شمارهٔ 980شب که بادم ز سوی یار آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 980

7 اشعار

غزل شمارهٔ 981هر کرا خال عنبرین باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 981

8 اشعار

وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

بخش 1–آغاز کتاب و منتخب یکی از داستان‌های هشت بهشت

بخش 2–پایان سرودن مثنوی‌های خمسه

غزل شمارهٔ 53–مهر بگشای لعل میگون را

غزل شمارهٔ 81–گر چه بر بود عقل و دین مرا

غزل شمارهٔ 119–ماهرویا، به خون من مشتاب

غزل شمارهٔ 351–شاخ گل از نسیم جلوه گر است

غزل شمارهٔ 352–دامن گل ز ابر پر گهر است

غزل شمارهٔ 353–شب گذشته ست و اول سحر است

غزل شمارهٔ 354–موی را نیست این میان که تراست

غزل شمارهٔ 355–هر که در پیش چشم روشن ماست

غزل شمارهٔ 356–عشق اگر چه نشان بخت بد است

غزل شمارهٔ 358–این جفا کارییت که نو به نو است

غزل شمارهٔ 359–رخ تو نور دیده قمر است

غزل شمارهٔ 360–تن پاکت که زیر پیرهن است

غزل شمارهٔ 361–روی نیکوی تو ز مه کم نیست

غزل شمارهٔ 362–سرو را با قد تو هستی نیست

غزل شمارهٔ 363–یار ما دل ز دوستان برداشت

غزل شمارهٔ 364–ترک مستم که قصد ایمان داشت

غزل شمارهٔ 365–از رخت ارغوان نمودار است

غزل شمارهٔ 366–ترک من دی سخن به ره می‌گفت

غزل شمارهٔ 367–آنچه بر جان من ز غم رفته‌ست

غزل شمارهٔ 368–گل ز رخساره تو بی آب است

غزل شمارهٔ 369–هر که روی تو دید جان دانست

غزل شمارهٔ 371–سر زلف تو تا بجنبیده‌ست

غزل شمارهٔ 381–گر ترا ناز و بدخویی این است

غزل شمارهٔ 387–از من آن کامیاب را چه غم است

غزل شمارهٔ 958–نافه چین ز خاک کوی تو زاد

غزل شمارهٔ 959–داد من آن بت طراز نداد

غزل شمارهٔ 960–داد خواهم، اگر بخواهی داد

غزل شمارهٔ 961–زلف یار مرا به باد دهید

غزل شمارهٔ 962–عاشقان را چو نامه باز کنید

غزل شمارهٔ 963–جان سرانگشت آن نگارین دید

غزل شمارهٔ 964–تا ترا جسم و جان شکار بود

غزل شمارهٔ 965–پیش روی تو یاسمین که بود؟

غزل شمارهٔ 966–دل که نه زعشق پاره پاره بود

غزل شمارهٔ 967–عشق تو هرگزم ز سر نرود

غزل شمارهٔ 968–دل ز نادیدنت به جان نشود

غزل شمارهٔ 969–یار ما را از آن خویش نشد

غزل شمارهٔ 970–هر که بر گفته تو گوش نهاد

غزل شمارهٔ 971–لاله پیش رخت کله بنهد

غزل شمارهٔ 972–عاشقی مرد را سزای دهد

غزل شمارهٔ 973–هر که دل با غم تو یار کند

غزل شمارهٔ 974–صبح پیش رخ تو دم نزند

غزل شمارهٔ 975–از دهانت سخن به کام رسد

غزل شمارهٔ 976–وقت آن شد که گل شکفته شود

غزل شمارهٔ 977–لب لعل تو جز به جان نبرد

غزل شمارهٔ 978–از نکو بد نگو نمی آید

غزل شمارهٔ 979–مدتی شد که یار می ناید

غزل شمارهٔ 980–شب که بادم ز سوی یار آمد

غزل شمارهٔ 981–هر کرا خال عنبرین باشد

وزنِ فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

بخش 1–آغاز کتاب و منتخب یکی از داستان‌های هشت بهشت

بخش 2–پایان سرودن مثنوی‌های خمسه

غزل شمارهٔ 53–مهر بگشای لعل میگون را

غزل شمارهٔ 81–گر چه بر بود عقل و دین مرا

غزل شمارهٔ 119–ماهرویا، به خون من مشتاب

غزل شمارهٔ 351–شاخ گل از نسیم جلوه گر است

غزل شمارهٔ 352–دامن گل ز ابر پر گهر است

غزل شمارهٔ 353–شب گذشته ست و اول سحر است

غزل شمارهٔ 354–موی را نیست این میان که تراست

غزل شمارهٔ 355–هر که در پیش چشم روشن ماست

غزل شمارهٔ 356–عشق اگر چه نشان بخت بد است

غزل شمارهٔ 358–این جفا کارییت که نو به نو است

غزل شمارهٔ 359–رخ تو نور دیده قمر است

غزل شمارهٔ 360–تن پاکت که زیر پیرهن است

غزل شمارهٔ 361–روی نیکوی تو ز مه کم نیست

غزل شمارهٔ 362–سرو را با قد تو هستی نیست

غزل شمارهٔ 363–یار ما دل ز دوستان برداشت

غزل شمارهٔ 364–ترک مستم که قصد ایمان داشت

غزل شمارهٔ 365–از رخت ارغوان نمودار است

غزل شمارهٔ 366–ترک من دی سخن به ره می‌گفت

غزل شمارهٔ 367–آنچه بر جان من ز غم رفته‌ست

غزل شمارهٔ 368–گل ز رخساره تو بی آب است

غزل شمارهٔ 369–هر که روی تو دید جان دانست

غزل شمارهٔ 371–سر زلف تو تا بجنبیده‌ست

غزل شمارهٔ 381–گر ترا ناز و بدخویی این است

غزل شمارهٔ 387–از من آن کامیاب را چه غم است

بخش 1آغاز کتاب و منتخب یکی از داستان‌های هشت بهشت

بخش 2پایان سرودن مثنوی‌های خمسه

غزل شمارهٔ 53مهر بگشای لعل میگون را

غزل شمارهٔ 81گر چه بر بود عقل و دین مرا

غزل شمارهٔ 119ماهرویا، به خون من مشتاب

غزل شمارهٔ 351شاخ گل از نسیم جلوه گر است

غزل شمارهٔ 352دامن گل ز ابر پر گهر است

غزل شمارهٔ 353شب گذشته ست و اول سحر است

غزل شمارهٔ 354موی را نیست این میان که تراست

غزل شمارهٔ 355هر که در پیش چشم روشن ماست

غزل شمارهٔ 356عشق اگر چه نشان بخت بد است

غزل شمارهٔ 358این جفا کارییت که نو به نو است

غزل شمارهٔ 359رخ تو نور دیده قمر است

غزل شمارهٔ 360تن پاکت که زیر پیرهن است

غزل شمارهٔ 361روی نیکوی تو ز مه کم نیست

غزل شمارهٔ 362سرو را با قد تو هستی نیست

غزل شمارهٔ 363یار ما دل ز دوستان برداشت

غزل شمارهٔ 364ترک مستم که قصد ایمان داشت

غزل شمارهٔ 365از رخت ارغوان نمودار است

غزل شمارهٔ 366ترک من دی سخن به ره می‌گفت

غزل شمارهٔ 367آنچه بر جان من ز غم رفته‌ست

غزل شمارهٔ 368گل ز رخساره تو بی آب است

غزل شمارهٔ 369هر که روی تو دید جان دانست

غزل شمارهٔ 371سر زلف تو تا بجنبیده‌ست

غزل شمارهٔ 381گر ترا ناز و بدخویی این است

غزل شمارهٔ 387از من آن کامیاب را چه غم است

غزل شمارهٔ 958نافه چین ز خاک کوی تو زاد

غزل شمارهٔ 959داد من آن بت طراز نداد

غزل شمارهٔ 960داد خواهم، اگر بخواهی داد

غزل شمارهٔ 961زلف یار مرا به باد دهید

غزل شمارهٔ 962عاشقان را چو نامه باز کنید

غزل شمارهٔ 963جان سرانگشت آن نگارین دید

غزل شمارهٔ 964تا ترا جسم و جان شکار بود

غزل شمارهٔ 965پیش روی تو یاسمین که بود؟

غزل شمارهٔ 966دل که نه زعشق پاره پاره بود

غزل شمارهٔ 967عشق تو هرگزم ز سر نرود

غزل شمارهٔ 968دل ز نادیدنت به جان نشود

غزل شمارهٔ 969یار ما را از آن خویش نشد

غزل شمارهٔ 970هر که بر گفته تو گوش نهاد

غزل شمارهٔ 971لاله پیش رخت کله بنهد

غزل شمارهٔ 972عاشقی مرد را سزای دهد

غزل شمارهٔ 973هر که دل با غم تو یار کند

غزل شمارهٔ 974صبح پیش رخ تو دم نزند

غزل شمارهٔ 975از دهانت سخن به کام رسد

غزل شمارهٔ 976وقت آن شد که گل شکفته شود

غزل شمارهٔ 977لب لعل تو جز به جان نبرد

غزل شمارهٔ 978از نکو بد نگو نمی آید

غزل شمارهٔ 979مدتی شد که یار می ناید

غزل شمارهٔ 980شب که بادم ز سوی یار آمد

غزل شمارهٔ 981هر کرا خال عنبرین باشد

بخش 1آغاز کتاب و منتخب یکی از داستان‌های هشت بهشت

بخش 2پایان سرودن مثنوی‌های خمسه

غزل شمارهٔ 53مهر بگشای لعل میگون را

غزل شمارهٔ 81گر چه بر بود عقل و دین مرا

غزل شمارهٔ 119ماهرویا، به خون من مشتاب

غزل شمارهٔ 351شاخ گل از نسیم جلوه گر است

غزل شمارهٔ 352دامن گل ز ابر پر گهر است

غزل شمارهٔ 353شب گذشته ست و اول سحر است

غزل شمارهٔ 354موی را نیست این میان که تراست

غزل شمارهٔ 355هر که در پیش چشم روشن ماست

غزل شمارهٔ 356عشق اگر چه نشان بخت بد است

غزل شمارهٔ 358این جفا کارییت که نو به نو است

غزل شمارهٔ 359رخ تو نور دیده قمر است

غزل شمارهٔ 360تن پاکت که زیر پیرهن است

غزل شمارهٔ 361روی نیکوی تو ز مه کم نیست

غزل شمارهٔ 362سرو را با قد تو هستی نیست

غزل شمارهٔ 363یار ما دل ز دوستان برداشت

غزل شمارهٔ 364ترک مستم که قصد ایمان داشت

غزل شمارهٔ 365از رخت ارغوان نمودار است

غزل شمارهٔ 366ترک من دی سخن به ره می‌گفت

غزل شمارهٔ 367آنچه بر جان من ز غم رفته‌ست

غزل شمارهٔ 368گل ز رخساره تو بی آب است

غزل شمارهٔ 369هر که روی تو دید جان دانست

غزل شمارهٔ 371سر زلف تو تا بجنبیده‌ست

غزل شمارهٔ 381گر ترا ناز و بدخویی این است

غزل شمارهٔ 387از من آن کامیاب را چه غم است

غزل شمارهٔ 958نافه چین ز خاک کوی تو زاد

غزل شمارهٔ 959داد من آن بت طراز نداد

غزل شمارهٔ 960داد خواهم، اگر بخواهی داد

غزل شمارهٔ 961زلف یار مرا به باد دهید