صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 801هیچ کس از باغ و بر بوی وفایی ندید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 801

11 اشعار

غزل شمارهٔ 802نیست به دست امید بخت مرا آن کمند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 802

9 اشعار

غزل شمارهٔ 803باز گرفتار شد دل که درین سینه بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 803

6 اشعار

غزل شمارهٔ 804دل که به غم داد تن آرزوی جان خرید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 804

9 اشعار

غزل شمارهٔ 805غمزه مردم کشی پرده صبرم درید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 805

9 اشعار

غزل شمارهٔ 806من نشنیدم که خط بر آب نویسند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 806

5 اشعار

غزل شمارهٔ 807صبح دمان بخت من ز خواب در آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 807

7 اشعار

غزل شمارهٔ 808از در من دوش کان نگار در آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 808

7 اشعار

غزل شمارهٔ 809روی نکو بی وجود ناز نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 809

9 اشعار

غزل شمارهٔ 810دلبر من دوش که مهمان رسید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 810

7 اشعار

غزل شمارهٔ 811هر که به دنباله کامی بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 811

7 اشعار

غزل شمارهٔ 812گل به تماشای چمن می رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 812

7 اشعار

غزل شمارهٔ 813عشق تو هر لحظه فزون می‌شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 813

9 اشعار

غزل شمارهٔ 814گر جام غم فرستی، نوشم که غم نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 814

9 اشعار

غزل شمارهٔ 815سروی چو قامت تو در بوستان نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 815

5 اشعار

غزل شمارهٔ 816من دلبری ندیدم کش زین نهاد باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 816

11 اشعار

غزل شمارهٔ 817چندان که یار ما را در حسن ناز باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 817

7 اشعار

غزل شمارهٔ 818ما را ز کوی جانان عزم سفر نباشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 818

7 اشعار

غزل شمارهٔ 819در شهر فتنه ای شد، می دانم از که باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 819

6 اشعار

غزل شمارهٔ 820هر لحظه چشم شوخت ناز دگر فروشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 820

9 اشعار

غزل شمارهٔ 821بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 821

10 اشعار

غزل شمارهٔ 822چون بینم اینکه رویت در چشم دیگر آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 822

9 اشعار

غزل شمارهٔ 823هر بار کان پریوش در کوی من در آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 823

7 اشعار

غزل شمارهٔ 824امروز چیست کز در جانان برون نیامد؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 824

7 اشعار

غزل شمارهٔ 825گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 825

9 اشعار

غزل شمارهٔ 826دل شد ز دست ما را با یار ما که گوید؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 826

7 اشعار

غزل شمارهٔ 827مستان چشم اویم از ما خمار ناید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 827

7 اشعار

غزل شمارهٔ 828چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 828

9 اشعار

غزل شمارهٔ 829زلفت که هر خم از وی در شانه می نگنجد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 829

7 اشعار

غزل شمارهٔ 830دل بی‌رخ تو صورت جان را نمی‌شناسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 830

6 اشعار

غزل شمارهٔ 831زین پیشتر چنین دلت از سنگ و رو نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 831

9 اشعار

غزل شمارهٔ 832عهدی که بود با منت، آن گوییا نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 832

7 اشعار

غزل شمارهٔ 833دی مست بوده ام که ز خویشم خبر نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 833

9 اشعار

غزل شمارهٔ 834یاری که بر جدایی اویم گمان نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 834

8 اشعار

غزل شمارهٔ 835دی زخم ناخنش به رخ چمن سمن چه بود؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 835

10 اشعار

غزل شمارهٔ 836یارب، چه بود امشب و مهمان من که بود؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 836

9 اشعار

غزل شمارهٔ 837یارب که دوش غایب من خانه که بود؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 837

8 اشعار

غزل شمارهٔ 838آن دل که دایمش سر بستان و باغ بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 838

7 اشعار

غزل شمارهٔ 839اهل خرد که از همه عالم بریده‌اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 839

9 اشعار

غزل شمارهٔ 840یاران که زخم تیر بلایت چشیده‌اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 840

8 اشعار

غزل شمارهٔ 841رندان پاکباز که از خود بریده‌اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 841

7 اشعار

غزل شمارهٔ 842لعل شکروشت که به جلاب شسته اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 842

7 اشعار

غزل شمارهٔ 843اهل خرد که دل به جهان در نبسته‌اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 843

9 اشعار

غزل شمارهٔ 844آن رهروان که گام به صدق و صفا زنند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 844

8 اشعار

غزل شمارهٔ 845دریاب کز فراق تو جانم به لب رسید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 845

5 اشعار

غزل شمارهٔ 846باز آن شکار دوست، ز ابرو کمان کشید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 846

7 اشعار

غزل شمارهٔ 847ای از فروغ روی تو خورشید رو سفید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 847

6 اشعار

غزل شمارهٔ 848باد آمد و ز گمشدهٔ من خبر نداد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 848

11 اشعار

غزل شمارهٔ 849دل جز ترا به سینه درون جایگه نداد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 849

5 اشعار

غزل شمارهٔ 850دل بی رخ تو در گل و گلشن نه ایستاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 850

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 801–هیچ کس از باغ و بر بوی وفایی ندید

غزل شمارهٔ 802–نیست به دست امید بخت مرا آن کمند

غزل شمارهٔ 803–باز گرفتار شد دل که درین سینه بود

غزل شمارهٔ 804–دل که به غم داد تن آرزوی جان خرید

غزل شمارهٔ 805–غمزه مردم کشی پرده صبرم درید

غزل شمارهٔ 806–من نشنیدم که خط بر آب نویسند

غزل شمارهٔ 807–صبح دمان بخت من ز خواب در آمد

غزل شمارهٔ 808–از در من دوش کان نگار در آمد

غزل شمارهٔ 809–روی نکو بی وجود ناز نباشد

غزل شمارهٔ 810–دلبر من دوش که مهمان رسید

غزل شمارهٔ 811–هر که به دنباله کامی بود

غزل شمارهٔ 812–گل به تماشای چمن می رود

غزل شمارهٔ 813–عشق تو هر لحظه فزون می‌شود

غزل شمارهٔ 814–گر جام غم فرستی، نوشم که غم نباشد

غزل شمارهٔ 815–سروی چو قامت تو در بوستان نباشد

غزل شمارهٔ 816–من دلبری ندیدم کش زین نهاد باشد

غزل شمارهٔ 817–چندان که یار ما را در حسن ناز باشد

غزل شمارهٔ 818–ما را ز کوی جانان عزم سفر نباشد

غزل شمارهٔ 819–در شهر فتنه ای شد، می دانم از که باشد

غزل شمارهٔ 820–هر لحظه چشم شوخت ناز دگر فروشد

غزل شمارهٔ 821–بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید

غزل شمارهٔ 822–چون بینم اینکه رویت در چشم دیگر آید

غزل شمارهٔ 823–هر بار کان پریوش در کوی من در آید

غزل شمارهٔ 824–امروز چیست کز در جانان برون نیامد؟

غزل شمارهٔ 825–گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند

غزل شمارهٔ 826–دل شد ز دست ما را با یار ما که گوید؟

غزل شمارهٔ 827–مستان چشم اویم از ما خمار ناید

غزل شمارهٔ 828–چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند

غزل شمارهٔ 829–زلفت که هر خم از وی در شانه می نگنجد

غزل شمارهٔ 830–دل بی‌رخ تو صورت جان را نمی‌شناسد

غزل شمارهٔ 831–زین پیشتر چنین دلت از سنگ و رو نبود

غزل شمارهٔ 832–عهدی که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 833–دی مست بوده ام که ز خویشم خبر نبود

غزل شمارهٔ 834–یاری که بر جدایی اویم گمان نبود

غزل شمارهٔ 835–دی زخم ناخنش به رخ چمن سمن چه بود؟

غزل شمارهٔ 836–یارب، چه بود امشب و مهمان من که بود؟

غزل شمارهٔ 837–یارب که دوش غایب من خانه که بود؟

غزل شمارهٔ 838–آن دل که دایمش سر بستان و باغ بود

غزل شمارهٔ 839–اهل خرد که از همه عالم بریده‌اند

غزل شمارهٔ 840–یاران که زخم تیر بلایت چشیده‌اند

غزل شمارهٔ 841–رندان پاکباز که از خود بریده‌اند

غزل شمارهٔ 842–لعل شکروشت که به جلاب شسته اند

غزل شمارهٔ 843–اهل خرد که دل به جهان در نبسته‌اند

غزل شمارهٔ 844–آن رهروان که گام به صدق و صفا زنند

غزل شمارهٔ 845–دریاب کز فراق تو جانم به لب رسید

غزل شمارهٔ 846–باز آن شکار دوست، ز ابرو کمان کشید

غزل شمارهٔ 847–ای از فروغ روی تو خورشید رو سفید

غزل شمارهٔ 848–باد آمد و ز گمشدهٔ من خبر نداد

غزل شمارهٔ 849–دل جز ترا به سینه درون جایگه نداد

غزل شمارهٔ 850–دل بی رخ تو در گل و گلشن نه ایستاد

صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 801–هیچ کس از باغ و بر بوی وفایی ندید

غزل شمارهٔ 802–نیست به دست امید بخت مرا آن کمند

غزل شمارهٔ 803–باز گرفتار شد دل که درین سینه بود

غزل شمارهٔ 804–دل که به غم داد تن آرزوی جان خرید

غزل شمارهٔ 805–غمزه مردم کشی پرده صبرم درید

غزل شمارهٔ 806–من نشنیدم که خط بر آب نویسند

غزل شمارهٔ 807–صبح دمان بخت من ز خواب در آمد

غزل شمارهٔ 808–از در من دوش کان نگار در آمد

غزل شمارهٔ 809–روی نکو بی وجود ناز نباشد

غزل شمارهٔ 810–دلبر من دوش که مهمان رسید

غزل شمارهٔ 811–هر که به دنباله کامی بود

غزل شمارهٔ 812–گل به تماشای چمن می رود

غزل شمارهٔ 813–عشق تو هر لحظه فزون می‌شود

غزل شمارهٔ 814–گر جام غم فرستی، نوشم که غم نباشد

غزل شمارهٔ 815–سروی چو قامت تو در بوستان نباشد

غزل شمارهٔ 816–من دلبری ندیدم کش زین نهاد باشد

غزل شمارهٔ 817–چندان که یار ما را در حسن ناز باشد

غزل شمارهٔ 818–ما را ز کوی جانان عزم سفر نباشد

غزل شمارهٔ 819–در شهر فتنه ای شد، می دانم از که باشد

غزل شمارهٔ 820–هر لحظه چشم شوخت ناز دگر فروشد

غزل شمارهٔ 821–بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید

غزل شمارهٔ 822–چون بینم اینکه رویت در چشم دیگر آید

غزل شمارهٔ 823–هر بار کان پریوش در کوی من در آید

غزل شمارهٔ 824–امروز چیست کز در جانان برون نیامد؟

غزل شمارهٔ 825–گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند

غزل شمارهٔ 826–دل شد ز دست ما را با یار ما که گوید؟

غزل شمارهٔ 801هیچ کس از باغ و بر بوی وفایی ندید

غزل شمارهٔ 802نیست به دست امید بخت مرا آن کمند

غزل شمارهٔ 803باز گرفتار شد دل که درین سینه بود

غزل شمارهٔ 804دل که به غم داد تن آرزوی جان خرید

غزل شمارهٔ 805غمزه مردم کشی پرده صبرم درید

غزل شمارهٔ 806من نشنیدم که خط بر آب نویسند

غزل شمارهٔ 807صبح دمان بخت من ز خواب در آمد

غزل شمارهٔ 808از در من دوش کان نگار در آمد

غزل شمارهٔ 809روی نکو بی وجود ناز نباشد

غزل شمارهٔ 810دلبر من دوش که مهمان رسید

غزل شمارهٔ 811هر که به دنباله کامی بود

غزل شمارهٔ 812گل به تماشای چمن می رود

غزل شمارهٔ 813عشق تو هر لحظه فزون می‌شود

غزل شمارهٔ 814گر جام غم فرستی، نوشم که غم نباشد

غزل شمارهٔ 815سروی چو قامت تو در بوستان نباشد

غزل شمارهٔ 816من دلبری ندیدم کش زین نهاد باشد

غزل شمارهٔ 817چندان که یار ما را در حسن ناز باشد

غزل شمارهٔ 818ما را ز کوی جانان عزم سفر نباشد

غزل شمارهٔ 819در شهر فتنه ای شد، می دانم از که باشد

غزل شمارهٔ 820هر لحظه چشم شوخت ناز دگر فروشد

غزل شمارهٔ 821بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید

غزل شمارهٔ 822چون بینم اینکه رویت در چشم دیگر آید

غزل شمارهٔ 823هر بار کان پریوش در کوی من در آید

غزل شمارهٔ 824امروز چیست کز در جانان برون نیامد؟

غزل شمارهٔ 825گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند

غزل شمارهٔ 826دل شد ز دست ما را با یار ما که گوید؟

غزل شمارهٔ 827مستان چشم اویم از ما خمار ناید

غزل شمارهٔ 828چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند

غزل شمارهٔ 829زلفت که هر خم از وی در شانه می نگنجد

غزل شمارهٔ 830دل بی‌رخ تو صورت جان را نمی‌شناسد

غزل شمارهٔ 831زین پیشتر چنین دلت از سنگ و رو نبود

غزل شمارهٔ 832عهدی که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 833دی مست بوده ام که ز خویشم خبر نبود

غزل شمارهٔ 834یاری که بر جدایی اویم گمان نبود

غزل شمارهٔ 835دی زخم ناخنش به رخ چمن سمن چه بود؟

غزل شمارهٔ 836یارب، چه بود امشب و مهمان من که بود؟

غزل شمارهٔ 837یارب که دوش غایب من خانه که بود؟

غزل شمارهٔ 838آن دل که دایمش سر بستان و باغ بود

غزل شمارهٔ 839اهل خرد که از همه عالم بریده‌اند

غزل شمارهٔ 840یاران که زخم تیر بلایت چشیده‌اند

غزل شمارهٔ 841رندان پاکباز که از خود بریده‌اند

غزل شمارهٔ 842لعل شکروشت که به جلاب شسته اند

غزل شمارهٔ 843اهل خرد که دل به جهان در نبسته‌اند

غزل شمارهٔ 844آن رهروان که گام به صدق و صفا زنند

غزل شمارهٔ 845دریاب کز فراق تو جانم به لب رسید

غزل شمارهٔ 846باز آن شکار دوست، ز ابرو کمان کشید

غزل شمارهٔ 847ای از فروغ روی تو خورشید رو سفید

غزل شمارهٔ 848باد آمد و ز گمشدهٔ من خبر نداد

غزل شمارهٔ 849دل جز ترا به سینه درون جایگه نداد

غزل شمارهٔ 850دل بی رخ تو در گل و گلشن نه ایستاد

غزل شمارهٔ 801هیچ کس از باغ و بر بوی وفایی ندید

غزل شمارهٔ 802نیست به دست امید بخت مرا آن کمند

غزل شمارهٔ 803باز گرفتار شد دل که درین سینه بود

غزل شمارهٔ 804دل که به غم داد تن آرزوی جان خرید

غزل شمارهٔ 805غمزه مردم کشی پرده صبرم درید

غزل شمارهٔ 806من نشنیدم که خط بر آب نویسند

غزل شمارهٔ 807صبح دمان بخت من ز خواب در آمد

غزل شمارهٔ 808از در من دوش کان نگار در آمد

غزل شمارهٔ 809روی نکو بی وجود ناز نباشد

غزل شمارهٔ 810دلبر من دوش که مهمان رسید

غزل شمارهٔ 811هر که به دنباله کامی بود

غزل شمارهٔ 812گل به تماشای چمن می رود

غزل شمارهٔ 813عشق تو هر لحظه فزون می‌شود

غزل شمارهٔ 814گر جام غم فرستی، نوشم که غم نباشد

غزل شمارهٔ 815سروی چو قامت تو در بوستان نباشد

غزل شمارهٔ 816من دلبری ندیدم کش زین نهاد باشد

غزل شمارهٔ 817چندان که یار ما را در حسن ناز باشد

غزل شمارهٔ 818ما را ز کوی جانان عزم سفر نباشد

غزل شمارهٔ 819در شهر فتنه ای شد، می دانم از که باشد

غزل شمارهٔ 820هر لحظه چشم شوخت ناز دگر فروشد

غزل شمارهٔ 821بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید

غزل شمارهٔ 822چون بینم اینکه رویت در چشم دیگر آید

غزل شمارهٔ 823هر بار کان پریوش در کوی من در آید

غزل شمارهٔ 824امروز چیست کز در جانان برون نیامد؟

غزل شمارهٔ 825گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند

غزل شمارهٔ 826دل شد ز دست ما را با یار ما که گوید؟

غزل شمارهٔ 827مستان چشم اویم از ما خمار ناید

غزل شمارهٔ 828چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند

غزل شمارهٔ 829زلفت که هر خم از وی در شانه می نگنجد

غزل شمارهٔ 830دل بی‌رخ تو صورت جان را نمی‌شناسد