Section

Ghazaliyat

Poems

غزل شمارهٔ 201دلم که بی تو ز هیچ آرزو ندارد حظ

غزل شمارهٔ 202زآتش عشقت علم زد رشته جانم چو شمع

غزل شمارهٔ 203عمرها آن که به سویم گذری داشت دریغ

غزل شمارهٔ 204کجا شد آنکه ز بغداد مستقر سلف

غزل شمارهٔ 205صوفی شهر آن به انواع فضایل متصف

غزل شمارهٔ 206حشمت میفروش بین بر در او ز هر طرف

غزل شمارهٔ 207شب نهان آن مستم از بالای سر بگذشت حیف

غزل شمارهٔ 208دنت منازل من کنت منه بالاشواق

غزل شمارهٔ 209به خود گمان من آن بود در بدایت عشق

غزل شمارهٔ 210بیا ساقی بیار آن باده پاک

غزل شمارهٔ 211مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک

غزل شمارهٔ 212شکر آمد ز خنده تو به تنگ

غزل شمارهٔ 213از در بسته و دیوار بلند تو به تنگ

غزل شمارهٔ 214هرکس آرد دامن صلحت به چنگ

غزل شمارهٔ 215مصطفایی به صفای دو رخ و لعل تو آل

غزل شمارهٔ 216بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

غزل شمارهٔ 217در دهانت شک است و آن دو سه خال

غزل شمارهٔ 218قد بدا الصبح علی اسعد فال

غزل شمارهٔ 219ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل

غزل شمارهٔ 220شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم

غزل شمارهٔ 221دور از توام افتاده بر بستر درد و غم

غزل شمارهٔ 222ای تنت سیم و بر و ساعد و بازو همه سیم

غزل شمارهٔ 223گاهی که کشی تیغ نهم گردن تسلیم

غزل شمارهٔ 224بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

غزل شمارهٔ 225ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

غزل شمارهٔ 226رخصتم ده که سر زلف سیاهت گیرم

غزل شمارهٔ 227سحر به گوشه محراب زاریی کردم

غزل شمارهٔ 228من آن نیم که ز تو دست دارم و بروم

غزل شمارهٔ 229دیده پر نم ز غم زمزم و بطحا دارم

غزل شمارهٔ 230چون من بی صبر و دل خواهم که آن رو بنگرم

غزل شمارهٔ 231زان نرنجم که ز خود کرده گرانت بینم

غزل شمارهٔ 232ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم

غزل شمارهٔ 233ندیدم از دو چشمت شوختر چشم

غزل شمارهٔ 234به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم

غزل شمارهٔ 235یاد آن روزی که با خوبان سری می‌داشتم

غزل شمارهٔ 236طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم

غزل شمارهٔ 237ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم

غزل شمارهٔ 238شب از گریه چندان گهر سفته ام

غزل شمارهٔ 239به روز وصل پیاپی نمای دیدارم

غزل شمارهٔ 240کیم من که وصلت تمنا کنم

غزل شمارهٔ 241ز سیلی غمت از دیده خون همی بارم

غزل شمارهٔ 242نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 243تو نازنین جوانی و من پیر ناتوان

غزل شمارهٔ 244دانی که چیست بر رخم این اشک لاله گون

غزل شمارهٔ 245خدایا به آن سرو نازم رسان

غزل شمارهٔ 246به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

غزل شمارهٔ 247نگارا ز درماندگان یاد می کن

غزل شمارهٔ 248نگارا شبی همنشین باش با من

غزل شمارهٔ 249بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

غزل شمارهٔ 250تیغ مژگان را به خون عشقبازان تیز کن

Ghazaliyat — Divan-e Ashʿar · ZindeRood