غزل شمارهٔ 217
Poet: Jami
Toggle stanza 1در دهانت شک است و آن دو سه خال
در دهانت شک است و آن دو سه خال
گرد لب نقطه هاست بر شک دال
قاصرند از مثال قامت تو
نخل بندان کارگاه خیال
نیست مرغ هوای عشق تو را
هیچ چیزی به از فراغت بال
بیخودند از جمال طلعت تو
ساکنان سرادقات جلال
بین سرشک مرا که از خاطر
شوید آب روان غبار ملال
حالت از بانگ نی چه سود ای شیخ
چون نیی واقف از حقیقت حال
عمر جامی ازان دهان و میان
می رود در خیال های محال
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال
که به ما میرسد زمانِ وصال
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 302
ضعیفی که با قوی دلاوری کند، یار دشمن است در هلاک خویش.
سایه پرورده را چه طاقت آن
SaadiGolestanباب هشتم در آداب صحبتحکمت شمارهٔ 45
حبذا صفهٔ سرای کمال
خوشتر از روی دلبران به جمال
IraqiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 13 - ایضاله
حبذا صفهٔ بهشت مثال
برترین آسمانش صف نعال
IraqiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 14 - وصف کعبهٔ معظم
مرحبا ساقی خجسته جمال
از جمالت دو کون مالامال
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 399
ساقیا خیز کز محول حال
روز عشرت نهاد روبه زوال
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 301
Sources
Persian text source: Ganjoor

